వేడి తక్కువ గానూ, వెలుగు ఎక్కువ గానూ
11 Feb 2012 అభిప్రాయములు
in కథలు
సామాజిక వ్యవస్థ వ్యక్తిని ప్రభావితం చేస్తే వ్యక్తి “సామాజిక వ్యవస్థ” ని ప్రభావితం చేస్తాడు. ఇవి ఇలా సైక్లికల్ గా కొనసాగుతాయనేది పాత చింత కాయ పచ్చడి. రష్యా లో కమ్యూనిజం పడిపోవటానికి కారణాల్లో అక్కడ అధికారం లో ఉన్న వారు తమ అధికారాన్ని దుర్వినియోగం చెయ్యటం ఒకటి. “వారికి ప్రత్యేక మైన దుకాణాలు తెరవటం, తక్కువ రేట్లకి అమ్మటం”, జరిగిందనే విషయం ఆ కాలంలో అక్కడ ఉండి వచ్చిన వారు చెప్పారు.
ప్రజాస్వామ్యం లో అధికారం లో ఉన్న వారి తప్పులను ఎత్తి చూపటానికి ప్రతిపక్షపార్టీలు ఉంటాయి. ఏక పార్టీ పాలన లో, దిగువున ఉండే తమ పార్టీ సభ్యులకి కొన్ని తాయిలాలు వేస్తే తాము అధికారం లో ఉండవచ్చు. తరువాత వారిని ప్రశ్నించేవారే ఉండరు. వారి పైఅదుపు ఉండదు. వారికి బాధ్యతలూ , జవాబుదారీ తనమూ ఉండవు. అధికార స్థాయి లో నైతిక విలువలు లేని వారు ఉంటే దానిని దుర్వినియోగ పరుస్తారు. రష్యాలో కూడా ఇదే జరిగింది. విలువలు ఉన్న వారు అధికార స్థాయి లో కొన్ని వందల యేళ్ళు నిరాటంకం గా ఉంటే అప్పుడు సమాజ వ్యవస్థ (నా దృష్టి లో మంచిదైన కమ్యూనిస్టు వ్యవస్థ) కూడా వ్యక్తులందరినీ విలువలు కలవారి గా మార్చేదేమో! కానీ దురదృష్ట వశాత్తూ అలా జరుగలేదు.
వ్యక్తులలో విలువలు ఎలా పెరుగుతాయి? వ్యక్తులలో విలువలు అక్కడి సామాజిక, ఆర్ధిక, సాంస్కృతిక వ్యవస్థల వలన ప్రభావితం చేయబడతాయి. విద్యా వ్యవస్థ అన్ని రంగాలనుంచీ మంచి విలువలను గ్రహించి, వాటిని మనసులో నాటుతుంది. ఏవి మంచి విలువలు? సమాజ దీర్ఘకాలిక మనుగడ కి ఉపయోగ పడేవి మంచి విలువలు. విద్యా వ్యవస్థ నాటిన విలువలకి సమాజం లో రివార్డ్ ఉండేటట్లు అక్కడి రాజకీయ నాయకత్వం చూడాలి. ఈ విధం గా క్రమానుగతం గా మనుషుల నైతిక స్థాయి పెరగాలి. కొన్ని కొన్ని సార్లు తాత్కాలికం గా ఈ నైతిక స్థాయి తగ్గినా, దీర్ఘకాలికం గా ఈ నైతిక స్థాయి పెరగాలి. ఎందుకంటే, ఈ నైతిక విలువల మూలాలు మనుగడ లో ఉన్నాయి. ఒక వేళ వ్యక్తుల ఈ నైతిక విలువలు ఎక్కువ కాలం దిగజారుతూ పోతే, మనిషి మనుగడ ప్రశ్నార్ధకం అవుతుంది.
మనుషులకి తగిన నైతిక స్థాయి రాకుండా, వారి భావజాలం లో ఔన్నత్యం రాకుండా, వారి కోపాన్నీ ద్వేషాన్నీ ఒక అస్త్రం గా ఉపయోగించుకొని, సోషలిస్టు వ్యవస్థని తీసుకొని వచ్చినా అది ఎక్కువ కాలం నిలబడదు. ఒక సారి ఆ వ్యవస్థ శోష వచ్చి పడిపోయిందంటే, ప్రజలకి దాని మీద అపనమ్మకం ఏర్పడుతుంది. రష్యా పతనం తరువాత జరిగినది అదే! దీని వలన వారి ఆదర్శ రాజ్య స్థాపన మరింత వెనుకకి పోయింది. అది నెమ్మది గా పరిణామం చెందుతూ రావాలే కానీ, హింస తో బలవంతం గా రుద్దబడకూడదు.
ఇక ఈ టపా కి ప్రేరేపించినది శ్రీకాంత్ గారి బ్లాగు లో కుమార్ గారు ఇచ్చిన ఒక లింక్: http://www.telegraph.co.uk/news/politics/9061328/The-lessons-of-the-fall-of-communism-have-still-not-been-learnt.html
ఈ లింకు లో జానెట్ గారు ఏమి చెబుతోందంటే, “విలువలు అనేవి వ్యక్తులలో ఉంటాయి. అవి ఆర్ధిక వ్యవస్థలో ఉంటాయని కమ్యూనిజం తప్పుగా అనుకొంది. కమ్యూనిస్ట్ సమాజం లో (అధికారం లో ఉన్న వ్యక్తులకు విలువలు లేక పోవటం వలన అక్కడి వ్యవస్థ కుప్ప కూలింది”, అని. ఈ వాదన లో సగం నిజం ఉంది. అదేమిటంటే, విలువలు వ్యక్తుల ద్వారానే operate అవుతాయి, వ్యక్తుల విలువల లేమి వలన వ్యవస్థలు పడతాయి. అది కమ్యూనిజమైనా, కాపిటలిజమైనా సరే! కూలిన తరువాత అన్నివ్యవస్థలూ సమానమే! అందమైన బిల్డింగ్ కూలినా, మామూలు బిల్డింగ్ కూలినా,.. కూలిన తరువాత అంతా సమానమే కదా!
ఆవిడ వాదన లో లోపం “నైతికత అనేది వ్యవస్థలో లేదనుకోవటం” లో ఉంది. వ్యవస్థ యొక్క మెకానిజం లో కూడా నైతికత ఉంటుంది. “తయారు చేసిన దానిని లాభాపేక్ష లేకుండా పంచుకోవాలి”, అనే వ్యవస్థ తో పోలిస్తే, “డిమాండ్ పెరిగితే రేటు పెంచే వ్యవస్థ లో” నైతికత తక్కువే కదా? విలువలు ఉన్న వ్యవస్థ మేలిమి ఎప్పుడు తెలుస్తుంది?వ్యక్తులు అందరూ మంచి వారైనపుడు తెలుస్తుంది.
ఒక సమాజం లోని వ్యక్తులు దాదాపు అందరూ మంచి వారనుకొందాం. సగం మంది కాపిటలిజాన్ని నిజాయితీగా అమలు చేస్తున్నారనుకొందాం. ఇంకొక సగం నిజాయితీగా కమ్యూనిజాన్ని అమలు చేస్తున్నారనుకొందాం. అసలైన కాపిటలిజం లో కంపెనీలు డిమాండ్ ని బట్టి ధరను పెంచుతూ పోవచ్చు. వినియోగదారుడు భరించలేక కొనటం తగ్గించినపుడే ధరల పెరుగుదల అనేది తగ్గుతుంది. ఈ లోపు కంపెనీలు డబ్బు చాలా వెనుకేసుకొంటాయి. నష్టాలొస్తే కంపెనీ ని మూసివేస్తారు. లాభాలు వస్తే దోపిడీ కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. కంపెనీ పెద్దదై “మోనోపొలీ” సాధిస్తుంది. చిన్న చిన్న కంపెనీలను కలుపుకొంటుంది. అసలు సిసలైన పెట్టుబడిదారీ లో ప్రభుత్వం జోక్యం చేసుకోదు.రెగ్యులేషన్స్ ఉండవు. మార్కెట్ డైనమిక్సే ధరలని నిర్ణయిస్తాయి. కాబట్టీ “మోనోపొలీ” అనేది నేరం కాదు. డబ్బు సంపాదించిన కంపెనీలూ వ్యక్తులూ డబ్బు విరివి గా ఖర్చుపెట్టి ద్రవ్యోల్బణం పెంచుతారు. సామాన్య మానవుడి బతుకు కష్టమౌతుంది. కానీ నిజాయితీ గా కాపిటలిజాన్ని నమ్మి అమలు చేస్తున్న వ్యక్తులకు ఇందులో తప్పేమీ కనిపించదు.
నిజాయితీ పరులైన వ్యక్తులు కమ్యూనిజాన్ని అమలు చేస్తున్నపుడు, అక్కడ జనాల మౌలిక అవసరాలు తీరతాయి. ప్రజలు అవసరానికి మించి కష్టాలు పడనవసరం లేదు. కంపెనీలు పెట్టలేరు కాబట్టీ ఆవిధమైన దోపిడీ, ద్రవ్యోల్బణమూ ఉండవు. సమాజం లో డబ్బు చలామణి అవసరమైనంత వరకే ఉంటుంది. కష్టపడి పని చేసెవాడికి ఎక్కువ జీతం ఉంటుంది. కానీ వాడు డబ్బు కూడబెట్టి దానిని వారసులకి ఇవ్వలేడు. ఎందుకంటే వారసత్వం రద్దు చేయబడుతుంది. పరిపూర్ణ సమానత్వం ఉండదు. వృత్తిని బట్టి డబ్బులు ఎక్కువో తక్కువో వస్తాయి. కానీ సంపద ఒకే చోట కొండలు గా పోగుపడదు.
ఈ రెండూ పోల్చి చూసినపుడు, “వ్యవస్థ మెకానిజం” లో కూడ ఎక్కువ నీతివంతమైన వ్యవస్థలు ఉంటాయని బోధపడుతుంది. కమ్యూనిజం ఎక్కువ నైతిక మైనదని అర్ధమౌతుంది.
కొంతమంది కమ్యూనిస్టు వాదులు “కాపిటలిస్ట్ సమర్ధకులు కాపిటల్, మనిఫెస్టో చదవటం లేదు కాబట్టీ, కాపిటలిస్ట్ సమర్ధుకులకి కమ్యూనిజం సరిగా అర్ధం కాలేదు”, అంటారు. వెంటనే కాపిటలిస్టుల వాదన ఏమిటంటే, కమ్యూనిస్టు సమర్ధకులకు కాపిటలిజం అర్ధం కావటం లేదని. కానీ మార్క్స్ తన పుస్తకాలు రాసినది కాపిటలిస్ట్ వ్యవస్థలోనే. ఆయన పుస్తకాల నిండా కాపిటలిజం విశ్లేషణే ఉంటుంది. ఆయనకు కాపిటలిజంగురించి తెలియదని చెప్పటం సాహసమే!
కమ్యూనిజం ఒక మతం వంటిదే, అంటారు ఇంకొందరు. దానికి లేని గొప్పదనాన్ని ఎందుకు ఆపాదించాలి? నాకు అది సామాజిక రాజకీయ సిధ్ధాంతం మాత్రమే అనిపిస్తుంది. ఆ సిధ్ధాంతం లో తప్పులుండవచ్చు, ఒప్పులుండవచ్చు. అది వేరే విషయం.
శ్రీరాం గారు, “పాశ్చాత్య మేధావులకి, ఒకప్పుడు వారి ప్రభుత్వాలు మనలని దోచుకొన్నది గుర్తుకు రాలేదా?”, అని అడిగారు. ఒక్కసారి మానిఫెస్టో, లో india అని సెర్చ్ కొట్టంది, తెలుస్తుంది . ఆ చిన్న పుస్తకం లోనే “అక్కడి పెట్టుబడి దారులు మన దేశాలని దోచుకొంటున్నారని మార్క్స్ చెప్పాడు. ఇప్పుడు నన్ను ఎవరైనా, “నువ్వు అన్నీ మార్క్సిజం లోనే ఉన్నాయి అంటున్నావంటే”, ఇక నేను చెప్పేదేమీ లేదు!
అలానే స్పెషలైజేషన్ పెరిగే కొద్దీ,ఉద్యోగుల జీవితం సుఖప్రదమవ్వక పోగా, వారి కష్టాలు పెరుగుతాయనీ అన్నాడు. టెక్నాలజీ పెరిగినపుడు, సహజ వనరులను సంపద గా మార్చే ప్రక్రియ వేగవంతమై, మెజారిటీ జనాలు సుఖ పడాలి. కానీ రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ ఉద్యోగుల, జనాల కష్టాలు పెరుగుతున్నాయనేది నిజం. జీవన వ్యయం పెరిగి చాలా మంది మధ్య తరగతి లోంచీ దిగువ మధ్య తరగతికి తోసి వేయబడుతున్నారు (ఈ రోజుల్లో భార్యా భర్తలు ఇద్దరూ పని చేస్తున్నా కూడా!) అలానే “ఐటీ” రంగం లోని వారు అది వచ్చిన కొత్తలో ఎగువ మధ్య తరగతి లో ఉండే వారు. ఇప్పుడు మామూలు మధ్యతరగతి గా తయారయ్యారు.
శ్రీకాంత్ గారు, “రష్యా పతమమైనపుడు చాల చర్చలు జరిగాయి, ఇక ఇప్పుడు అనవసరం అన్నారు. “, అయితే, “చచ్చిన కుక్కను ఎందుకు తన్నుతున్నారు?”
చివరి గా నేనేమీ కమ్యూనిస్ట్ ని కాదు. “దానిలోని లోపాలు” అని నేననుకొన్న వాటిని గురించి చాలా టపాలలో రాశాను. అందుకనే నా మీదకి దండెత్తి రాకుండా, రాజు గారు చెప్పినట్లు, “వేడి తక్కువ గానూ, వెలుగు ఎక్కువ గానూ”, వచ్చేటట్లు చర్చిస్తే బాగుంటుంది. అసలు చర్చే అవసరం లేదంటారా, ఇక సెలవు!
Covert Powden: My primary value is “Truth as perceived by me”. At times if the Truth is in favor of communism, I support communism. At some other time if the Truth is in favor of capitalism , then I do not hesitate to support capitalism. It’s my subjective Truth. I do not have access to absolute Truth, after all
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ- 37
22 నవం 2011 అభిప్రాయములు
in కథలు ట్యాగులు::-), climax, conclusion, new direction, suspense thriller
బస్సు వెంకటాపురం వెళ్తోంది. శ్రీధర్ బస్సులో తను మామూలు గా కూర్చొనే కిటికీ సీట్లో కూర్చొన్నాడు. అతని మనసు ఎక్కడో ఉంది. శూన్యం లోకి చూస్తూ ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు. దారి లో వచ్చే చెరుకు తోటలూ, తమలపాకు తోటలూ ఆహ్లాద పరచలేక పోతున్నాయి. పైగా వాటిని చూస్తూంటే అతనికేదో దిగులు కలుగుతోంది.
వాళ్ళ ఇంటి ముందు కొట్టేసిన రావి చెట్టు మొదలు చుట్టూ పిలకలు వస్తున్నాయి. ……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………….
…………………………………………………………………………………………….
……………………………………………………………………………………………..
………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
……………………………………………………………………………………………..
అయిపోయింది
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
అయిపోయింది
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-36
21 నవం 2011 Comments Off
in కథలు ట్యాగులు:concern, illness, jobloss, the rift
శ్రీధర్ తన ఉద్యోగం గురించి తృప్తి గా లేడు. చాలా చాలా ఇంటర్వ్యూలు ల కి వెళ్ళిన తరవాత అతనికి ఒక జాబ్ ఆఫర్ వచ్చింది. జాబ్ మారదామనుకొంటుండగా అతని కి వాళ్ళ అమ్మ దగ్గరి నుంచీ ఒక ఫోన్ కాల్ వచ్చింది. ఆమె కృష్ణా రావు కి ఆరోగ్యం బాగా లేదని చెప్పింది. అతనికి వెన్ను నొప్పి వచ్చింది.
శ్రీధర్ అన్నాడు,”అమ్మా, నువ్వూ నాన్నా బెంగుళూరు వచ్చేయండి. నేను ఇక్కడ నాన్న గురించి జాగ్రత్త తీసుకొంటాను”.
“మేము అక్కడ ఒక వారం కంటే ఎక్కువ రోజులు ఉండలేము రా. కాలక్షేపం అవ్వదు మాకు. పైగా సరళ కి అనవసరమైన పని మా వలన”, అంది చంద్రమ్మ.
శ్రీధర్ వాళ్ళ ఊరెళ్ళి వాళ్ళ నాన్న కు వైద్యం చేయిద్దాం అనుకొన్నాడు. ఆఫీస్ లో ఆనంద్ ని లీవ్ అడిగాడు.
“ఇప్పుడు ప్రాజెక్ట్ చాలా కీలకమైన దశ లో ఉంది. ప్రాజెక్ట్ లో నీది ముఖ్యమైన పాత్ర అని నీకు తెలుసు. నీ లీవ్ ని వాయిదా వేసుకో”, అన్నాడు ఆనంద్ ఎప్పటిలానే.
“అనివార్య కారణాల వలన నేను నా సెలవు ని వాయిదా వేయలేక పోతున్నాను. అయినా నీకు మనీషా ఎప్పుడూ దన్ను గా ఉంటుంది కదా?”, అన్నాడు శ్రీధర్ వ్యంగ్యం గా.
సీట్ దగ్గరికొచ్చి, వ్యక్తిగతమైన కారణాలను చూపుతూ, ఆనంద్ కి రెజిగ్నేషన్ మెయిల్ పంపించాడు శ్రీధర్. శ్రీధర్ కి ఆనంద్ మీద ఉన్న కసి అంతా ఆ క్షణం లో తీరి పోయింది.
వాళ్ళ ఊరికి బయలు దేరాడు శ్రీధర్. వాళ్ళ నాన్న కి తగ్గిన తరవాత బెంగుళూరు వచ్చి కొత్త జాబ్ లో జాయిన్ అవుదామనుకొన్నాడు. వెళ్ళే ముందు సరళ వస్తుందేమో అడిగాడు.
దానికి సరళ,”నేను ఎప్పుడూ పల్లెటూరు వెళ్ళలేదు. పైపుల్లో నీళ్ళూ, అటాచ్ బాత్రూం లేని చోట కి నేను రాలేను”, అంది. వాళ్ళిద్దరి మధ్యా మొహమాటాలు చాలా త్వరగా తగ్గిపోతున్నాయి.
***********
కృష్ణా రావు వెన్ను నొప్పిని మందుల తో తగ్గించవచ్చని బందరు లో డాక్టర్ చెప్పాడు. ఓ వారం ఊళ్ళోనే ఉండి, వాళ్ళ నాన్న ని చూసుకొన్నాడు శ్రీధర్. కృష్ణా రావు కి కొంచెం మెరుగయ్యింది.
అక్షయ్ కోసం ఫోన్ చేశాడు శ్రీధర్ సరళ కి. అప్పుడు చెప్పింది సరళ. శ్రీధర్ చేరబోయే కంపెనీ నుంచీ ఈ మెయిల్ వచ్చిందట. శ్రీధర్ కి ఇచ్చిన ఆఫర్ ఓ ఆరు నెలలు ఆలస్యం చేశారంట. రిసెషన్ రోజులలో వాయిదా అంటే “జాబ్ ఇవ్వక పోవటానికి” ముద్దు పేరు. ఓ రోజల్లా ఏమీ తోచలేదు శ్రీధర్ కి. ఆనంద్ మీద రాయి విసిరి పారిపోదామను కొన్నాడు శ్రీధర్. రాయి విసరటమైతే విసిరాడు. కానీ పారిపోయేటప్పుడే గోతి లో పడ్డాడు, అదీతానే తవ్వుకొన్న దాంట్లో. ఆనంద్ తెరిచి ఉంచిన తలుపుని తానే మూసేసి వచ్చాడు.
తనకు జాబ్ పోయిన సంగతి శ్రీధర్ తన అమ్మా నాన్న లకి చెప్పలేదు. బెంగుళూరు ఆఘ మేఘాల మీద వచ్చేశాడు, వేరే జాబ్ వెతుక్కోవటానికి. ఇంటికెళ్ళగానే సరళ అడిగింది, “మీ నాన్న కి ఎలా ఉంది?”
” మా నాన్న కి ఎలా ఉంటే నీకేంటి? అంతగా ఆయన గురించి శ్రధ్ధ ఉంటే నాతో పాటు వచ్చి అయన గురించి జాగ్రత్త తీసుకోవాల్సింది”, అన్నాడు.
“అప్పుడు నేను కూడా నీ లాగే జాబ్ లేక ఈగలు తోలుకోవాల్సి వచ్చేది”, అందామె అగ్ని కి ఆజ్యం పోస్తూ.
ఆ ఆదివారం సరళ షాపింగ్ కి వెళ్ళాలనుకొంది. ఆమె కి తెలుసు శ్రీధర్ కి షాపింగ్ అంటే ఇష్టం లేదని. అందుకే తోడు రమ్మని అడగలేదు. ఇంట్లో ఉండి అక్షయ్ ని చూసుకోమని చెప్పిందామె శ్రీధర్ కి. శ్రీధర్ ఆమె ని అడిగాడు, “ఏమి కొనబోతున్నావ్?”
” ఇదీ అని ఏమీ లేదు. వెళ్ళి చూస్తాను. ఏదైనా ఇంటరెస్టింగ్ గా ఉంటే కొంటాను”
శ్రీధర్ అన్నాదు,”ముందు ఏమి కొనాలో కూడా తెలియకుండా, కొనటానికి వెళ్ళటం చాలా విచిత్రం గా ఉంది నాకు”
“శ్రీధర్, కొందామన్నా నీ దగ్గర డబ్బు లేదు. వేరే వాళ్ళని కూడా ఎందుకు అడ్డుకొంటావ్?”,అని విసురు గా వెళ్ళిపోయిందామె, అప్పటికే రెడీ గా ఉన్న ఆటో ఎక్కి.
శ్రీధర్ కి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. కానీ వాడి మనసు తిట్టింది, “మగాడివై ఏడవటానికి సిగ్గులేదూ?”. అతని మగ జన్మకి ఏడ్చే స్వేచ్చ లేదు.
ఇంతలోఫోన్ మోగింది…వాళ్ళ అమ్మ..”ఈ సంవత్సరం పంటలు బాగా పండలేదు. దానితో మన చేను మగతా కి తీసుకొన్న రంగా రావు మామయ్య డబ్బులు కూడా సరిగా ఇవ్వలేదు. మీ నాన్న మందుల ఖర్చులేమో పెరుగుతున్నాయి. మీ నాన్న గురించి నీకు తెలుసు. ఆయనకి అత్మాభిమానం ఎక్కువ. ఆయకి తెలియనివ్వకుండా …కొంచెం డబ్బు పంపిస్తే అవసరానికి ఉపయోగ పడుతుంది”
షాపింగ్ నుంచీ తిరిగి వచ్చిన తరవాత సరళ ని అడిగాడు,”ఓ ఇరవై వేలుంటే అప్పిస్తావా?”
“శ్రీధర్, ఇప్పుడు హౌస్ లోనూ “ఈ ఎం ఐ” కూడా నేనే కడుతున్నాను.ఇది నీకు తెలుసు. అద్దె నేనే కడుతున్నాను. నా దగ్గరా డబ్బు చాలా తక్కువే ఉంది. అక్షయ్ కోసం కొంత డబ్బు దాచి ఉంచాను. మనకు ఏమైనా అనుకోని ఖర్చులు వస్తే ఉంటాయని.” అని,” అయినా నీకు ఇప్పుడు ఇరవై వేలు ఎందుకు?” అందామె. శ్రీధర్ చెప్పాడు.
“నాల్రోజుల కిందట నువ్వే అన్నావు. నాకు మీ అమ్మా నాన్నలంటే పట్టదని.అవును కరెక్టే నేనెందుకు పట్టించుకోవాలి?”
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-35
18 నవం 2011 Comments Off
in కథలు ట్యాగులు:childhood, comparison, ecology, greenary
శ్రీధర్ కి వాళ్ళ మామ గారి నుండీ ఫోన్ వచ్చింది. “సరళ కి లేబర్ పెయిన్స్ వచ్చాయి. ఆమె ను హాస్పిటల్లో జాయిన్ చేశాం.”
శ్రీధర్ లో ఆదుర్దా పెరిగింది. చెన్నై కి టికెట్లు బుక్ చేదామని బయలు దేరాడు. ఈ లోగా ఇంకో కాల్. మళ్ళీ మామ గారే,” కంగ్రాట్యులేషన్స్. సరళ మగ పిల్లాడిని ప్రసవించింది. నార్మల్ డెలివరీ నే. తల్లీ పిల్లాడూ ఇద్దరూ ఆరోగ్యం గా ఉన్నారు”.
శ్రీధర్ కి ఒక సహజమైన అవసరం తీరిన ఆనందం కలిగింది. రోజు వారి జీవితం లో లేనటువంటి ఒక గర్వం కలిగింది అతనికి. అతని ఆనందానికి ఏవో భౌతికమైన కారణాలు ఉండి ఉండాలి.
*************
ఇంకో ఆర్నెల్లకి సరళ కి బెంగుళూరు లో ఉద్యోగం వచ్చింది. బాబు తో సహా ఆమె బెంగళూరు కు వచ్చేసింది. చెన్నై లో ఉన్న వాళ్ళ ఇంటిని అద్దెకి ఇచ్చారు. వాళ్ళ తమిళ నాడు కారు ని నియమాల ప్రకారం చెల్లించవలసిన లంచాలు చెల్లించి బెంగళూరు కు తీసుకొని వచ్చారు. వాళ్ళ అపార్ట్ మెంట్ సరళ ఆఫీస్ కి దగ్గర గా ఉండేటట్లు తీసుకొన్నారు. దీని వలన శ్రీధర్ వాళ్ళ ఆఫీస్ ఇంటి నుంచీ బాగా దూరమైపోయింది. శ్రీధర్ పొద్దున్నే బయలుదేరేటప్పటికి బాబు లేవను కూడా లేవడు. మళ్ళీ రాత్రి ఇంటికి వచ్చేటప్పటికి కనీసం రాత్రి తొమ్మిది అవుతుంది. అప్పటికి బాబు నిద్ర పోతూ ఉంటాడు. ఇక వాడి తో ఆడు కోవటం వీకెండ్స్ లో నే. అప్పుడు కూడా వీక్ డేస్ లో చాలని నిద్ర, దాడి చేయకుండా ఉంటే. పగలు సరళ ఆఫీస్ కు వెళ్ళేటప్పుడు వాళ్ళ ఆఫీస్ కి దగ్గర లో ఉన్న ‘క్రెష్’ లో బాబు ని వదిలి పెట్టి వెళ్తుంది. సాయంత్రం ఆఫీస్ నుంచీ వచ్చేటప్పుడు మళ్ళీ వాడిని తీసుకొచ్చుకొంటుంది.
వాళ్ళ అపార్ట్ మెంట్ సముదాయం పేరు “గ్రీన్ వాలీ.” అది చూడటానికి శుభ్రం గా లాండ్ స్కేపింగ్ తొ సహా నీటు గా ఉంటుంది. మొదట ఆ బిల్డర్ అక్కడ ఉన్న పచ్చని తోటలనూ, పొదలనూ వాటి మీద ఆధారపడి ఉండే జీవావరణాన్నీ ప్రొక్లైనర్ల తో తొలగింఛాడు. తరవాత అక్కడ ఒక కాంక్రీట్ వనాన్ని కట్టాడు. ఆ కాంక్రీట్ అడవి లో పేలికలలాగా చిన్న ప్రదేశాన్ని లాండ్ స్కేపింగ్ చేసి దానికి “గ్రీన్ వాలీ” అని పేరు పెట్టాడు. ఆ పైన వాటిని మతి పోయే లాభానికి మతి తప్పిన కోడ్ కూలీ లకి అమ్మాడు. బాంకుల దగ్గర అప్పులు తీసుకొని వాటిని కొన్న కోడ్ కూలీలు రిసెషన్ దెబ్బకి “ఈ ఎం ఐ ” లు కట్టగలమా అనే సందేహం లోపడ్డారు.
శ్రీధర్ వాళ్ళ కుటుంబంలో ఒక సాంప్రదాయం ఉంది. బిడ్డ పుట్టిన తరువాత బిడ్డ నాన్న ఊరిలో వాడికి అన్నప్రాసన చేయాలి. కానీ శ్రీధరూ సరళలకి సెలవలు దొరకలేదు. బాస్ కి ఇష్టం లేకుండా సెలవు పెట్టి వెళ్తే ఎక్కడ ఉద్యోగాలకు ఎసరు పెడతాడో అని భయం. చంద్రమ్మ ఫోన్ లో శ్రీధర్ తో అంది, “మన కుటుబం లో ఈ ఆచారాన్ని పాటించక పోవటం ఇదే మొదటి సారి. నీ చిన్నప్పుడు మీ నాన్న ఊరంతటినీ భోజనాలకి పిలిచారు. మీరు పెద్ద పెద్ద ఉద్యోగాలు చేసీ లాభంలేకుండా పోయింది.”
****************
బాబు కి అక్షయ్ అని పేరు పెట్టారు. వాడి మొదటి పుట్టిన రోజు ఘనం గా చేశాడు శ్రీధర్. బాబు తన చిన్న చేతులని ఊపినప్పుడల్లా శ్రీధర్ ఎదంతా ఏదో తెలియని గర్వం తో నిండిపోయేది. చంద్రమ్మా కృష్ణా రావూ రాలేదు.వాళ్ళకి కోపం వచ్చింది వాడి అన్నప్రాసన ఊళ్ళో చెయ్యలేదని. పైగా కృష్ణా రావు అననే అన్నాడు, “అన్నప్రాసన కి టైం లేదు కానీ, అదేదీ…ఆ.. బర్త డే కి టైం దొరికింది వీడికి” అని. ఫంక్షన్ లో ఎవరో అడిగారు సరళ ని మీ అత్తా మామలేరని, “వాళ్ళు రాలేదు” అందామె.మళ్ళీ ఆ అడిగిన వాళ్ళే అన్నారు,”ఎందుకు రాలేదు?”.
“ఏమో తెలియదు”, అని లోల్లోపల ఆ అడిగిన వాళ్ళ మీద చాలా గింజుకొంది సరళ.
అక్షయ్ చురుకు గానే ఉంటున్నాడు కానీ, శ్రీధర్ కి ఒక విషయం దిగులు గా ఉంది. వాడు ఇంకా చిన్న చిన్న మాటలు కూడా చెప్పటంలేదు. వాడిని పేడియాట్రిషియన్ దగ్గరికి తీసుకొని వెళ్ళాడు శ్రీధర్.
డాక్టర్ “బాబు రోజూ చేసే పనుల” గురించి అడిగాడు. శ్రీధర్ వాళ్ళమ్మ క్రెష్ ళొ ఒదిలిపెడుతుందని చెప్పాడు.
డాక్టర్ అన్నాడు, క్రెష్ లో ఏమి చేస్తారు?”
శ్రీధర్ కి తెలియదు. తరువాతి సోమ వారం సెలవు పెట్టి శ్రీధర్ క్రెష్ కు వెళ్ళాడు, బాబు ఏమి చేస్తున్నాడో చూడటానికి. క్రెష్ గేట్ తలుపులు తాళం వేసి ఉన్నాయి. ఒక పదిహేడేళ్ళ కుర్రాడు గేట్ తీశాడు. లోపల పిల్లలు బొమ్మలతో ఆడుతున్నారు. ఒక మధ్య వయసు ఉన్న ఆమె వచ్చి పిల్లలు బయటికి వెళ్ళకుండా గేట్ తాళం పెట్టాము అని చెప్పింది. గేట్ బయట వాహనాలన్నీ పొగలు కక్కుకొంటూ వెళ్తున్నాయి.
కొంతమంది పిల్లలు టీవీ లో కార్టూన్ మూవీ చూస్తున్నారు.
“అక్షయ్ క్రెష్ లో ఎలా ఉంటాడు?”,అని అడిగాడు శ్రీధర్ ఆ మధ్య వయసామెని.
“బాగానే ఉంటాడు సార్.ఒక్కొక్క సారి వాళ్ళ అమ్మ గురించి ఏడుస్తాడు. లేకపోతే పరవాలేదు”
అక్షయ్ ని తీసుకొని ఇంటికి వచ్చేశాడు శ్రీధర్. అపార్ట్మెంట్లో అందరూ వాళ్ళ ఆఫీస్ లకి వెళ్ళిపోయారు.నిర్మానుష్యం గా ఉంది. సాయంత్రమే మళ్ళీ వాళ్ళు ఇంటికి వచ్చేది. మిగతా సమయమంతా మరుసటి రోజు కి తయారవ్వటం లోనే సరిపోతుంది వాళ్ళకి. వీకేండ్స్ వచ్చాయంటే,వీక్ డేస్ లో పడిన శ్రమ నుంచీ ఒత్తిడి నుంచీ రిలాక్స్ అవ్వటానికే సరిపోతుంది. ఒకళ్ళతో ఒకళ్ళు మాట్లాడుకోవటానికి కూడా తీరిక ఉండదు.
శ్రీధర్ ఇంట్లోకి వెళ్ళి టీవీ ఆన్ చేశాడు. ఒక వార్తా చానల్లో నగరంలో కిడ్నాప్ అయ్యిన ఒక చిన్నమ్మాయి గురించి చూపిస్తున్నాడు. ఇంకోచానల్ లో వివిధ నగరాల లో ని పొల్యూషన్ లెవల్స్ గురించి చెప్తున్నాడు. అతనికి మొదటి సారిగా తన కొడుకు భవిష్యత్తు గురించి భయం వేసింది. వాడి రా బోయే రోజులు ఆనందం గా ఉండవేమో అనిపించింది శ్రీధర్ కి. శ్రీధర్ కి తన బాల్యం గుర్తుకు రాసాగింది. ” తన నాయనమ్మ చెప్పిన కధలూ..ఆ కధలు చెప్తూ ఆమె పాడిన పద్యాలూ…ఊళ్ళో ఏ భయమూ లేకుండా గాలికి తిరిన రోజులూ…చెరువు లో పట్టిన చేపలూ…వాటిని మళ్ళీ వదిలేసిన గుంటలూ…అప్పటి అమాయకత్వం…కాలువల్లో ఈతలూ…మామిడి తోటల్లో ఆటలూ…అభం శుభం తెలిసీ తెలియని వయసూ..”
శ్రీధర్ వాళ్ళ అమ్మా నాన్నా ఎప్పుడూ దిగులు పడలేదు ఊళ్ళొ వాడు క్షేమం గా ఉంటాడో లేదోనని. ముందు గా మనిషి ప్రకృతి లో భాగం గా ఉండి ఉంటాడు. తరువాత సమాజం ఏర్పడి,సమాజం వాడికి నీతి నియమాలని నేర్పి ఉంటుంది. దీని వలన మనిషి ప్రకృతి నుంచీ కొంత దూరం గా జరిగి సమాజనికి కొంత దగ్గరయ్యి ఉంటాడు. ఇప్పుడు ఈ ఆధునికత వచ్చి వ్యక్తిని సమాజం నుంచీ వేరు చేస్తున్నట్లుంది. ఈ ప్రక్రియ పాశ్చాత్య సమాజం లో ఇప్పటికే జరుగుతోంది. అక్కడ ప్రతి ఒక్కరూ సముద్రం లోఉన్న ఒక ద్వీపం లాంటి వారే.”
సరళా శ్రీధరూ బాగానే సంపాదిస్తున్నారు. కానీ శ్రీధర్ చిన్నప్పుడు అనుభవించిన బాల్యం ఇప్పుడు అతని కొడుకుకి ఇవ్వటానికి ఎంత ఖర్చవుతుంది? అతని కొడుకు బాల్యం చాలా చప్ప గా ఉండేటట్లుంది. ఇంట్లో వాడికి తోడు గా ఇంకొక చిన్న పిల్లాడో, పిల్లో ఉంటె వాడు కొంచెం సంతోషం గా పెరుగుతాడేమో.
ఆ రోజు రాత్రి శ్రీధర్ సరళ ని అడిగాడు,”మనం ఇంకొక బిడ్డ ని కందామా?” అని.
ఆమె అంది, “ఇక్కడికి వీణ్ణి పెంచటానికే మనం కష్ట పడ వలసి వస్తోంది. ఇంకొకరి ని ఎలా పెంచ గలం. ఒక్కడైతే మనకొచ్చేడబ్బులతో వీడికి ఏమీ కొదవ లేకుండా పెంచ వచ్చు. ఇద్దరిని మనం భరించ గలమా? ఐనా నేను ఇంకో కానుపుకి సిధ్ధం గా లేను. పిల్లల్ని కనటం అనేది చాలా ఒత్తిడి తో కూడుకొన్న పని. మీ మగాళ్ళకు ఈ విషయం చెప్పినా అర్ధం కాదు”
శ్రీధర్ అనుకొన్నాడు,”ఆశ్చర్యం గా ఉందే! మామ్మా నాన్నా సన్నకారు రైతులై ఉండీ మమ్ముల్ని ఇద్దర్ని సంతోషం గా పెంచారు. కానీ అధికాదాయం వచ్చే ఉద్యోగాలు చేస్తూ మేమిద్దరం ఇంకొకరిని పెంచలేక పోతున్నామే?”
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-34
17 నవం 2011 అభిప్రాయములు
in కథలు ట్యాగులు:commitment, honesty, overtime, recession
శ్రీధర్ కీ, సరళ కీ గూడా కావలసిన విశ్రాంతి దొరికింది. వాళ్ళు దగ్గర లో ఉన్న పార్కులు అన్నీ చుట్టి వచ్చారు. డాక్టరు సలహా తీసుకొని ఆ తరువాత బెంగళూరు చుట్టు పక్కల ఉండే ప్రదేశాలు చూశారు. ఓ నాలుగు రోజులు కూర్గు వెళ్ళివచ్చారు.
శ్రీధర్ లీవ్ అయ్యేరోజు సరళ తన పీరియడ్స్ మిస్ అయ్యాయని చెప్పింది. టెస్ట్ చేయించుకొంటే ఆమె ప్రెగ్నెంట్ అని కన్ ఫం అయ్యింది.
శ్రీధర్ ఆఫీస్ కి వెళ్ళాడు. అతని మెయిల్ ఇన్ బాక్స్ అంతా నిండిపోయింది. ప్రాజెక్ట్ అయిపోవస్తూంది. మనీషా ప్రాజెక్ట్ ని బాగానే మానేజ్ చేసినట్లుంది. కస్టమర్ లూసీ నుంచీ మనీషా కి పొగుడుతూ వచ్చిన కొన్ని మెయిల్స్ చూశాడు శ్రీధర్. ఆనంద్ కూడా మనీషా గురించి హాపీ గానే ఉన్నాడు. శ్రీధర్ కి స్పెసిఫికేషన్స్ గురించి మంచి అవగాహన ఉండటం తో ఆనంద్ శ్రీధర్ ని ఫంక్షనల్ టెస్టింగ్ చూడమన్నాడు. శ్రీధర్ కూడా రిలాక్స్ అయ్యాడు తనని ప్రాజెక్ట్ లో నుంచీ తీసివెయ్యనందుకు. అతనికి స్ట్రోక్ వచ్చే ముందు సరళ మాట్లాడినప్పుడు, ఆనంద్ శ్రీధర్ ని టెక్నికల్ లీడ్ చేద్దామనుకొన్నాడు. శ్రీధర్ అనవసరం గా గాభరా పడ్డాడు.
సరళ మూడో నెలలో మద్రాస్ వాళ్ళ అమ్మా వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళీంది. శ్రీధర్ ది మళ్ళీ ఒంటరి బతుకైంది.
శ్రీధర్ అప్రైజల్స్ స్టార్ట్ అయ్యాయి. ఆనంద్ అతనికి ఐదింటికి గాను రెండు రేటింగ్ ఇచ్చాడు. శ్రీధర్ కి ఇదేమీ నచ్చలా. “నాకు స్ట్రోక్ రావటం నా తప్పు కాదు. లేక పోతే నేను బాగా పని చేసేవాడిని” అని వాదించాడు.
ఆనంద్ అన్నాడు,”శ్రీధర్ నేను ప్రాజెక్ట్ కి నీ వంతు చేసిన పనిని మాత్రమే చూస్తాను. నీ వంతు తగ్గటానికి నీ అనారోగ్యం కారణం కావచ్చు. కానీ అది నేను పట్టించుకోను”,అన్నాడు. ఇంకా,”ముందు గా ప్రాజెక్ట్ గురించి కస్టమర్ హాపీ గా లేడు. మనీషా వచ్చిన తరవాత పరిస్థితి మెరుగయ్యింది.” అన్నాడు.
“ఏది ఏమైనా, నువ్వు ఒక మంచి టెక్నికల్ రిసోర్స్ వి అని నేను అనుకొంటున్నాను. మనం తరవాతి ప్రాజెక్ట్ లలో కూడా కలిసి పనిచేద్దాం. ఆల్ ద బెస్ట్!” అన్నాడు ఆనంద్.
శ్రీధర్ కి ఆనంద్ మాటలు రుచించలా.
*************
ఆర్ధిక మాంద్యం మొదలైంది. అమెరికా లో పేరాశ తో హెడ్జ్ ఫండ్స్ మొదలెట్టాయి ఈ పతనాన్ని. బాగా చదువుకున్న మా రాజులు ఒక సృజనాత్మకమైన సంక్షోభాన్ని సృష్టించారు. లీ మాన్ బ్రదర్స్ ని మూసేశారు. ఐటీ కుదేలైంది. లే ఆఫ్ లు మొదలయ్యాయి. చాలా కంపెనీలు వర్కింగ్ అవర్స్ ని తొమ్మిది గంటలకి పెంచాయి. మే డే రోజు అమెరికా లో కార్మికులు ఎప్పుడో ఎనిమిది గంటల పని సమయం సాధించుకొన్నారు అని చిన్నప్పుడు చదివాడు శ్రీధర్. అది కరెక్ట్ కాదా అని అనుమానమొచ్చింది శ్రీధర్ కి. మానేజర్లు ఉద్యోగులకి వీకెండ్స్ లో పని చెయ్యండి అని మెయిల్స్ పంపిస్తున్నారు. కస్టరమర్స్, ప్రపోజల్ లొ అంగీకరించిన దానికంటే రెండు మూడు రెట్లు ఎక్కువ పని చేయించుకొంటున్నారు. పరిమితమైన డబ్బులకి అపరిమితమైన పని చేయటం అనేది ఫ్యూడల్ సమాజం లో ఉంటుందని శ్రీధర్ చదివాడు చిన్నప్పుడు. ఇప్పుడు ఈ కస్టమర్లు నయా భూస్వాములులా అనిపిస్తున్నారు. దీని వలన ఉద్యోగులు రెండు మూడు రెట్లు పని చేయవలసి వస్తోంది. జీతాలేమో తగ్గించారు. ఏం చేద్దాం “టిరనీ ఆఫ్ క్యాపిటల్” అనుకొన్నాడు శ్రీధర్.
ఓ రోజు శ్రీధర్ ని రాత్రి లేట్ గా పని చెయ్యమన్నాడు ఆనంద్. శ్రీధర్, “నేను లేట్ గా ఎక్కువ పని చేస్తే నాకు ఎక్కువ డబ్బులు రావు కదా!” అన్నాడు ఆనంద్ తో.
” శ్రీధర్! కంపెనీ కీ ఉద్యోగి కీ ఉండేది పరస్పరం సమానమైన సంబంధం కాదు. నువ్వు కంపెనీ లో జాయిన్ అయ్యేటప్పుడు సైన్ చేసిన అగ్రీమెంట్ ని పూర్తిగా చదివావా? చదువు తెలుస్తుంది. డబ్బు ఎవరి నుంచీ అయితే ఫ్లో అవుతుందో వాడిది ఎప్పటికీ పై చేయే. మార్కెట్ బూం లో ఉన్నప్పుడు,ఏదో జనాలను ఆకర్షించటానికి కంపెనీ ల వాళ్ళూ ప్రయత్నిస్తారు. అది వేరే విషయం. ఐటీ లో ఫ్రెషర్స్ ని వాళ్ళ జావా స్కిల్ కోసమో, సీ స్కిల్ కోసమో తీసుకొంటారు. కానీ లీడ్స్ నీ, మానేజర్లనీ వాళ్ళ కమిట్మెంట్ కోసం, ఇంటెగ్రిటీ కోసం తీసుకొంటారు. ఈ కమిట్మెంటూ, ఇంటెగ్రిటీ అనేవి మనకి కుటుంబ నేపధ్యం వలనా, సామాజిక నేపధ్యం వలనా వస్తాయి. ఒక రకం గా మనం మన కమిట్మెంట్ ని అమ్ముకొని ప్రతిఫలం గా జీతం తీసుకొంటున్నాం. మన వ్యక్తిగతమైన లక్ష్యాలకీ కంపెనీ లక్ష్యాలకీ ఏ విధమైన ఘర్షణ లేనప్పుడు, మనకి కమిట్మెంట్ చాలా సులభం గా వస్తుంది. సో, మన కమిట్మెంట్ వలన కంపెనీ కి డబ్బులు వస్తాయి. కానీ విచిత్రం గా ఆ డబ్బు సమాజం జనాలకిచ్చే కమిట్మెంటూ, హానెస్టీ వంటి లక్షణాలని నాశనం చేస్తుంది.ఒక రకం గా డబ్బు తన గోతిని తనే తవ్వుకుంటుంది. అందుకే అనేక సంస్థ లు దివాళా తీస్తున్నయి. టాపిక్ నుంచీ డైవర్ట్ అయ్యినట్లున్నాం.. సో… ఈరోజు రాత్రి పన్నెండయ్యేది,రెండయ్యేది నువ్వు కస్టమర్ కి డెలివరీ చేసి వెళ్తున్నావ్.అంతే”, అని క్లాస్ పీకాడు అనంద్.
“ఛీ వెధవ బతుకు. వీడి క్లాస్ వినేకంటే, రెండింటి దాకా ఉండి ఆ డెలివరీ ఏదో చేసి వెళ్ళటం నయం”,అనుకొన్నాడు శ్రీధర్.
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-33
16 నవం 2011 అభిప్రాయములు
in కథలు ట్యాగులు:health, parents, split
శ్రీధర్ కి స్పృహ తప్పిన తరువాత,ఇల్లు శుభ్రం చేయటం కోసం పని మనిషి వచ్చింది.అతను కిందపడి ఉండటం చూసి ఇంటి ఓనర్ ని పిలిచింది. ఓనర్ దగ్గరే ఉన్న హాస్పిటల్ వాళ్ళని పిలిస్తే వాళ్ళు అంబులెన్స్ లో హాస్పిటల్ కి తరలించారు.
అతనికి హార్ట్ ఎటాక్ వచ్చింది. అ రోజు సాయంత్రానికి శ్రీధర్ మామూలు అయ్యాడు. సరళ కి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాడు. సరళ శ్రీధర్ అమ్మానాన్నలకి ఫోన్ చేసి చెప్పింది. మరుసటి రోజు శ్రీధర్ ని హాస్పిటల్ నుంచీ ఇంటికి పంపారు.
*********
శ్రీధర్ మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. పక్కనే కుర్చీ లో సరళ కూర్చొని ఉంది. శ్రీధర్ నాన్న కృష్ణా రావూ,అమ్మ చంద్రమ్మా పక్కనే సోఫా లో కూర్చొని ఉన్నారు. శ్రీధర్ సెల్ తీసుకొని ఆనంద్ కి కాల్ చేసి, “నాకు స్ట్రోక్ వచ్చింది,డాక్టర్ ఓ రెండు వారాలు రెస్ట్ తీసుకొమ్మన్నాడు” అని చెప్పాడు.
ఆనంద్, ” నో ప్రాబ్లం శ్రీ, మనీషా ఉంది కదా. ఆమె చూసుకొంటుంది. ఒక రెండు మూడు రోజుల్లో ఆమె నీకు కాల్ చేసి,నీ దగ్గరి నుంచీ ప్రాజెక్ట్ వివరాలు తెలుసు కొంటుంది” అన్నాడు.
“సరే నేనే ఆమె కి కాల్ చేసి చెప్తాన్లే”, అన్నాదు శ్రీధర్.
“నువ్వు ఆఫీస్ కి రావటం మొదలు పెట్టిన తరువాత,కొన్నాళ్ళు ఆమె కి సాయం చేయ వచ్చు. నువ్వు వచ్చాక మాట్లాడుదాం. టేక్ కేర్!” అని పెట్టేశాడు ఆనంద్.
ప్రాజెక్ట్ గురించిన ఆందోళన ఇంకా శ్రీధర్ మనసు లో ఏ మూలో ఉంది. “నేను ఆఫీస్ కి వెళ్ళిన తరువాత, ప్రాజెక్ట్ లో పని మళ్ళీ యధావిధి గా చెయ్యగలుగుతానా?” అనుకొన్నాడు.
సరళ అతని ఆలోచనలకు అంతరాయం కలిగిస్తూ గ్లూకోస్ నీళ్ళు ఇచ్చింది. “నేను లాంగ్ లీవ్ పెట్టి, కొన్నాళ్ళు ఇక్కడ ఉంటాను” అంది.
చంద్రమ్మ అంది, “మేమున్నాం కదమ్మా చూసుకోవటానికి. మళ్ళీ నీ ఉద్యోగానికి ఎందుకు సెలవు పెట్టడం?”
సరళ ఏమీ సమాధానం చెప్పకుండా శ్రీధర్ వైపు చూసి,”నేను సోమ వారం నుంచీ సెలవు పెడుతున్నాను”,అంది.
***********
శ్రీధర్ త్వరగానే కోలుకొంటున్నాడు. కొంచెం సేద తీరినట్లు కనపడుతున్నాడు. అతనికి కావలసిన వాళ్ళంతా ఒక చోట ఉన్నారిప్పుడు మరి. శ్రీధర్ వాళ్ళ అమ్మ అతనికి ఇష్టమైన కూరలన్నీ చేసి పెడుతోంది, కానీ నూనె లేకుండా. ఓ రోజు సరళ, “దగ్గరే ఉన్న ఓ రెస్టారెంట్ కి వెళ్దాం” అంది. రెస్టారెంట్ లో, శ్రీధర్ ఎవరికి కావలసినవి వాళ్ళకు తెప్పించాడు.చివరిగా బిల్లు వచ్చింది. శ్రీధర్ బిల్లు కట్టి, ఓ రెండు పది నోట్లను ప్లేట్లో వదిలాడు. కృష్ణా రావు ఆ నోట్ల వంక చూసి శ్రీధర్ ని అడిగాడు, “బిల్ ఎంత అయ్యింది రా?”
“అబ్బ.. నీకెందుకు నాన్నా..?” అన్నాడు శ్రీధర్.
“చెప్పొచ్చు కదా..ఇక్కడ ఖర్చులు ఎలా ఉంటాయో నాకు గూడా తెలుస్తుంది” అన్నాడాయన.
“ఓ ఏదొందల యాభై రూపాయలైంది”.
” బాగానే అయ్యిందే…ఖర్చులు తగ్గించుకో రా. అసలు ఇంతవుతుందని ముందే తెలిస్తే నేను వచ్చేవాడినే కాదు. ఇదే ఇంట్లో వండుకుంటే చాలా తక్కువ పడుతుంది. ఇదే ఖర్చు తో మన ఊళ్ళో ఒక కుటుంబం నెల మొత్తం బతుకుతుంది”
చంద్రమ్మ “మరే” నన్నట్లు గాతలూపింది.
శ్రీధర్ సరళ వంక చూశాడు. ఆమె మొహం లో ఏ భావమూ కనిపించటం లేదు. ఆమె కి ఏదైనా నచ్చక పోతే ఆమె తన మొహానికీ మనసుకీ మధ్య ఒక షట్టర్ వేసేస్తుంది.
ఇంటికొచ్చాక కృష్ణా రావు డీవీడీ లో కొన్ని పాత పాటలు పెట్టమన్నాడు శ్రీధర్ ని. “ఇది చాలా బాగుంది.మన ఇంట్లో టేప్ రికార్డర్ చెడిపోయింది”, అన్నాడాయన.
“నేను మీకు ఓ డీవీడీ ప్లేయర్ కొంటానులే” అన్నాడు శ్రీధర్.
సరళ పక్క రూం లోకి వెళ్ళీ తలుపు వేసుకొంది. చంద్రమ్మ అటు వైపు చూసి,”సరళ కి ఏమైందో చూడు”, అంది శ్రీధర్ తో.
శ్రీధర్ రూం లోకి వెళ్ళి అన్నాడు,”ఆర్ యూ ఓకే?”
సరళ అంది,” రెస్టారెంట్ లో డిన్నర్ కంటే, డీవీడీ ప్లేయర్ ఎక్కువ అవ్వుతుందనుకుంటా?” అంది.
ఆ మరుసటి రోజు,కృష్ణా రావూ చంద్రమ్మా వెంకటాపురం బయలుదేరి వెళ్ళారు. శ్రీధర్ రైల్వే స్టేషన్ కి వెళ్ళి పంపించి వచ్చాడు. వాళ్ళ కి ఒక డీవీడీ ప్లేయర్ కొనిచ్చాడు. సరళ తనకి తల నొప్పి అని రాలేదు.
ఇంటికొచ్చినాక సరళ అడిగింది, “డీవీడీ ప్లేయర్ ఎంత అయ్యింది?”
“ఎందుకు?”
” ఇలాంటివి కొనమని అడగటానికి ఇది సరైన సందర్భమేనా?” అందామె.
శ్రీధర్ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-32
15 నవం 2011 అభిప్రాయములు
in కథలు ట్యాగులు:heart attack, stoke, stress
మనీషా ప్రాజెక్ట్ లోకి వచ్చేసింది. మనీషా వాళ్ళ నాన్న ఒక రిటైర్డ్ ఆర్మీ ఆఫీసర్. ఆమె ఇచ్చిన పనిని చాలా బాగా ఎక్జిక్యూట్ చేయించ గలదు.కానీ ఆమె మాత్రం పని చేయదు.
మనీషా గురించి ఇంకా చాలా ఆసక్తికరమైన విషయాలే ఉన్నాయి. అమె మొదటి జాబ్ డిల్లీ లో చేసింది. తరవాత బెంగుళూరు వచ్చింది. ఆమె డిల్లీ లో ఉన్నప్పుడు తన బాయ్ ఫ్రెండ్ తో విడిపోయింది. ఆమె బెంగుళూరు కి వచ్చిన ఒక సంవత్సరం తరవాత, పునీత్ అగర్వాల్ అని ఒక ముంబాయి అతనిని పెళ్ళి చేసుకొంది. పునీత్ ముంబాయి లోనే ఒక ఫిల్మ్ కంపనీ లో పని చేసేవాడు. వాళ్ళ పెళ్ళి బెంగుళూరు లోనేజరిగింది. కొలీగ్స్ చాలా మంది అటెండ్ అయ్యారు.
ఓ రోజు శ్రీధర్ మనీషా ని అడిగాడు,” ఏంటి? నువ్వు ఈ రోజు చాల డల్ గా కనిపిస్తున్నావు?”
మనీషా శ్రీధర్ వంక చుర చురా చూసి, కను బొమలు ఎగరేసి అంది, “థ్యాంక్స్ ఫర్ యువర్ కన్సర్న్. కానీ నీకెందుకీ విషయం?”
ఆమె పునీత్ అగర్వాల్ కి విడాకులిచ్చినట్లు రెండు రోజుల తరవాత తెలిసింది శ్రీధర్ కి. ఆ పైన ఓ నెల రోజులకి, రోహిత్ శ్రీ వాస్తవ అని పక్కనున్న ఐటీ కంపెనీ లో లొకేషన్ హెడ్, ఆమె ని తన కారు లో డ్రాప్ చెయ్యటం చూశాడు శ్రీధర్. శ్రీధర్ లో ని పల్లెటూరి బావ నిద్ర లేచాడు.మనీషా ని అడిగాడు,” మనీషా,నువ్వు క్యాబ్ లో రావటం లేదేమిటి? ఎవరో నిన్ను రోజూ కార్ లో డ్రాప్ చేస్తున్నట్లున్నారు? “
దానికి మనీషా, “చూడు శ్రీధర్,అది నా సొంత విషయం. నీ కెందుకు? నీ మంచి కోసమే చెప్తున్నా..తరవాత హెచ్ ఆర్ వాళ్ళ తో నీకు ప్రాబ్లం రావటం నాకు ఇష్టం లేదు” అంది. దానితో శ్రీధర్ నోరు మూత పడిపోయింది.
శ్రీధర్ వాళ్ళ ప్రాజెక్ట్ మంచి జోరు గా నడుస్తోంది. టీం మొత్తం టెన్షన్ గానూ,బిజీ గానూ ఉన్నారు. మనీషా కి పాత ప్రాజెక్ట్ కంప్లీట్ అయిపోయింది. ఆ ప్రాజెక్ట్ కి కస్టమర్ మంచి రేటింగ్సే ఇచ్చాడు.
శ్రీధర్ కి పొద్దున్నే లేచి ఆఫీస్ కి వెళ్ళాలంటే బద్ధకం గా ఉంటోంది. రాత్రి ఏ రెండింటికో రూం కి వస్తున్నాడు. డాక్టర్ కి చూపించుకొందామంటే టైం లేదు. టెన్షన్ వలన కూడా అతని ఆరోగ్యం దెబ్బ తింటోంది.
ఆ రోజు ఒక డెలివరీ ఉంది. ఆఫీస్ కి వెళ్దామంటే, ఉతికిన బట్టలు ఏమీ లేవు రూం లో. మాసిన బట్టలతో ఆఫీస్ కి ఏమి వెళ్తాం లే అనుకొని అతను బట్టలు గుంజటం మొదలు పెట్టాడు. పదకొండున్నర కి ఆఫీస్ నుంచీ ఒక కాల్ వచ్చింది. రిసెప్షనిస్ట్ అంది, ” సర్,మనీషా లైన్ లో ఉంది. కనెక్ట్ చేయనా?”.
మనీషా మాట్లాడుతోంది,” ఆనంద్ ప్రాజెక్ట్ రివ్యూ చేశాడు. అతను ప్రాజెక్ట్ ని నన్ను టేక్ ఓవర్ చెయ్యమన్నాడు. నువ్వు ఆఫీస్ కి ఎప్పుడు వస్తావు? నాకు కేటీ చేయి. ఇప్పటి దాకా జరిగింది అంతా చెప్పు”.
” ఎంత అవమానం. ఆనంద్ గాడు నన్ను ప్రాజెక్ట్ నుంచీ ఫైర్ చేశాడు. ఈ లెక్కన జాబ్ నుంచీ కూడా ఫైర్ చేసేస్తాడేమో? “, శ్రీధర్ గుండెదడ పెరిగింది. చాతీ లో ఎడమ వైపు సన్న గా నొప్పి మొదలైంది. అతనికి స్పృహ తప్పుతోంది.
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-31
14 నవం 2011 Comments Off
in కథలు ట్యాగులు:audit, configuration manager, process, quality
ఇంకో రెండు రోజుల్లో క్వాలిటీ ఆడిట్ ఉంది. శ్రీధర్ కాన్-ఫిగరేషన్ మేనేజర్ తో కూర్చొన్నాడు. సర్వర్ లో ఉండాల్సిన డాక్యుమెంట్లు ఏమీ లేవు. కాన్-ఫిగరేషన్ మేనేజర్ మోహిత్ అన్నాడు, “నీకెందుకు శ్రీ ఆడిట్ టైం కి అన్ని డాక్యుమెంట్లూ ఉండేలా చేస్తాను కదా”.
శ్రీధర్ మోహిత్ తో మాట్లాడుతూ ఉండగానే ఆనంద్ పిలిచాడు. ఆనంద్ రూం లో మనీషా ఉంది. ఆమె “హాయ్ శ్రీ” అంది.
ఆనంద్ మొదలుపెట్టాడు,” శ్రీ, మన ప్రాజెక్ట్ లో కస్టమర్ తో మాట్లాడే విషయం లో కొన్ని సమస్యలున్నాయి. మనీషా ప్రాజెక్ట్ అయిపోవస్తోంది. ఆమె నీకు కస్టమర్ తో చర్చలు జరిగేటప్పుడు సహాయం చేస్తుంది. దీని వలన నీకు రోజువారీ ప్రాజెక్టు నడపటం మీద దృష్టి పెట్టటానికి కుదురుతుంది”.
శ్రీధర్ సన్నగా నవ్వి, మనీషా తో, “మా ప్రాజెక్ట్ కి స్వాగతం” అన్నాడు ఇంగ్లీషు లో. కానీ అతని మనసు మాత్రం నవ్వటం లేదు. అది అత్తిపత్తి ఆకు లాగా అనుమానాలతో ముడుచుకు పోయింది. “ఆనంద్ ఈమె ని ప్రాజెక్ట్ లోకి తేవటానికి అసలు కారణమేమిటి? ఆమె కస్టమర్ కమ్యూనికేషన్ ఇంప్రూవ్ చెయ్యటానికి ఏమి చేస్తుంది?”
************
శ్రీధర్ కి పక్కనే ఒక ఇంటర్నల్ ప్రాజెక్ట్ నడుస్తోంది. జనాలు విసుగూ విరమం లేకుండా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు. ఈ ఇంటర్నల్ ప్రాజెక్ట్ ల వలన సాధారణం గా ఒరిగేదేమీ ఉండదు. ఇంటర్నల్ ప్రాజెక్ట్ సీరియస్ గా నడవాలంటే, ఆ టీం లో వాళ్ళకి అది ఇంటర్నల్ ప్రాజెక్ట్ అని తెలియకూడదు. కానీ టీం లో వాళ్ళకు ఇంటర్నల్ ప్రాజెక్ట్ అని తెలియకుండా ఒక ప్రాజెక్ట్ నడపటం ఎలానో ఇంకా ఎవరూ కని పెట్టలేదు.
క్వాలిటీ ఆడిట్ రోజు రానే వచ్చింది. శ్రీధర్ ప్రాజెక్ట్ సర్వర్ లోంచీ డాక్యుమెంట్లు తీశాడు. ఆ డాక్యుమెంట్లన్నీ అతనికి ఇంతకు ముందు ఎప్పుడో చూసినట్లనిపించింది. కొంచెం చదివితే అర్ధమయ్యింది, అవి అతను అంతకు ముందు చేసిన ఒక ప్రాజెక్ట్ లో డాక్యుమెంట్లు. అయితే ఆ డాక్యుమెంట్లలోని ప్రాజెక్ట్ పేరు, ప్రాజెక్ట్ నంబరూ, తేదీ మాత్రం, శ్రీధర్ చేస్తున్న ప్రస్తుత ప్రాజెక్ట్ కి సంబంధించినవి. అంతే! ఇదంతా చూస్తే, “రాజకీయ నాయకుడి పర్యటన ముందు, రోడ్లు వేసి, శుభ్రం చేయటం” గుర్తుకు వచ్చింది శ్రీధర్ కి. మోహిత్ ని పిలిచి ఒక క్లాస్ పీకుదామనుకొన్నాడు శ్రీధర్. ఈలోపే ఆడిటర్ అక్కడున్నాడు.
ఆడిటర్ ఫేజ్ ల వారీ గా అన్ని డాక్యుమెంట్లనూ బయటికి తీశాడు. వాటిలో కొన్నిటిని ఓపెన్ చేసి చూశాడు. వాటిలో ఉన్న టెక్నికల్ విషయాలు అతనికి అర్ధం కావు. చివరి గా అతను శ్రీధర్ కేసి సీరియస్ గా చూసి, “ఆడిట్ రిసల్ట్స్ త్వరలో మెయిల్ చేస్తాను”,అన్నాడు. శ్రీధర్ కి టెన్షన్ పెరిగింది. అతను ఇప్పటికే కస్టమర్ వైపు నుంచీ కష్టాలలో ఉన్నాడు.ఇప్పుడు ప్రాసెస్ సైడ్ నుంచీ కూడా కష్టాలు వచ్చేటట్లున్నాయి.
మరుసటి రోజు ఆడిట్ రిసల్ట్స్ వచ్చాయి,” ఆశ్చర్యం, శ్రీధర్ ప్రాజెక్ట్ ఆడిట్ పాస్ అయ్యింది.
***********
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-30
12 నవం 2011 Comments Off
in కథలు ట్యాగులు:appraisal, hardware, project, project lead, project manager, software
శ్రీధర్ ని కాన్ఫరెన్స్ రూం లో కి పిలిచి ఆశ్చర్యం గా అడిగాడు వాళ్ళ మానేజర్ ఆనంద్, ” టాస్క్ నంబర్ 18, పాతిక లైనులు ఉంటుందని ఎస్టిమేట్ చేశాం. దానికి ఏడు రోజులు ఎందు కు కావాలి?”
శ్రీధర్ స్థిరం గా అన్నాడు, “ఆనంద్, మనకి ఉన్నది ఒక పేజీ ఉన్న రిక్వైర్మెంట్ డాక్యుమెంట్. ఇన్ ఫర్మేషన్ చాలా తక్కువ. ఈ టాస్క్ కి పాతిక లైన్ల కోడ్ మాత్రమే ఉండవచ్చు గానీ, ఆ కోడ్ రాయటం చాలా కష్టం. రియల్ టైం ప్రోగ్రామింగ్ లో టైమింగూ, సింక్రొనైజషన్ వంటి విషయాలు గమనించాలి. మన టీం మెంబర్స్ అంతా కొత్త వాళ్ళు. ఎవరికీ రియల్ టైం ప్రోగ్రామింగ్ లో పని చేసిన అనుభవం లేదు.”
ఆనంద్ శ్రీధర్ ముందుకి ఒక ఎక్సెల్ షీట్ ప్రింట్ ఔట్ తోశాడు,” ఇది మనీషా వేసిన ఎస్టిమేట్, అదే టాస్క్ కి. ఆమె చాలా తక్కువ ఇచ్చింది”.
“ఆమె ఇచ్చింది కరెక్ట్ అని నీకెలా తెలుసు?”.
“ఆమె ఇచ్చింది కరెక్టో కాదో తరవాత సంగతి. నువ్విచ్చిన ఎస్టిమేట్ తో కస్టమర్ మనకి ప్రాజెక్ట్ ఇవ్వడు”, అన్నాడు ఆనంద్.
శ్రీధర్ సీట్ దగ్గరికి వెళ్ళి చూస్తే మనీషా ఎస్టిమేట్ తో ఆనంద్ కస్టమర్ కి పంపించిన మెయిల్ ఇన్ బాక్స్ లో ఉంది. “మరి అలాంటప్పుడు నన్నెందుకు ఎస్టిమేట్ అడిగాడు? అసలు ఆనందే ఎస్టిమేట్ చేసి కస్టమర్ కి పంపించాల్సింది. ఈ ఎస్టిమేట్ తో ఇప్పుడు జనాలు రాత్రింబవళ్ళు పని చేయాలి ప్రాజెక్ట్ కంప్లీట్ చేయటానికి”.
ఈ లోపు రూపాలి వచ్చింది, ఆమె కేదో జావా డౌటు.
” రూపాలీ, నేను ఈ స్పెసిఫికేషన్ తో బిజీ గా ఉన్నాను. శరత్ కి ఇదే విషయం ఎక్స్ ప్లెయిన్ చేశాను. శరత్ ని అడుగు”.
రూపాలి పెదాలు బిగించి, “శరత్ కి నాకు చెప్పాలంటే ఇష్టం లేదు. అతను సాయంత్రం తొందర గా ఇంటికి వెళ్ళిపోతాడు. అదేమంటే “నేనూ పెళ్ళైన వాడిని, ఇంటి దగ్గర పిల్లలున్నారు” అంటాడు. నేనూ చెప్ప వచ్చు, “నేను అడ పిల్లని, రాత్రి ఎనిమిది తరవాత ఆఫీస్ లో ఉండకూడదు, గవర్న్మెంట్ రూల్స్ ప్రకారం”, అంది రూపాలి.
శ్రీధర్,”సరే నేను అతని తో తరవాత మాట్లాడతాను”,అని ఆమె కి ఆ డౌట్ క్లియర్ చేశాడు.
శరత్ కి రూపాలి కంటే ఎక్స్ పీరియన్స్ ఎక్కువ. అతను త్వరగా నేర్చుకొంటాడు కూడా. కాసేపటికి శ్రీధర్ శరత్ ని మీటింగ్ రూం లోకి పిలిచి అడిగాడు,”శరత్, నువ్వు దీపాలి కి ఎందుకు ఎక్స్ ప్లైన్ చెయ్యలేదు?”
“ఆమె నన్ను అడగ లేదు ఎక్స్ ప్లైన్ చెయ్యమని. అడిగితే ఎక్స్ ప్లైన్ చేసేవాడిని”
“నీకు తెలుసు రూపాలికి ఒక డౌట్ ఉందని. నువ్వు సీనియర్ వి.నువ్వే చొరవతీసుకొని ఎక్స్ ప్లైన్ చెయ్యాల్సింది కదా? ఇక నుంచీ నువ్వే ఈ టాస్క్ కి ఓనర్ వి. నీదే బాధ్యత”
తరవాత రోజు రూపాలి ని పిలిచి చెప్పాడు,”రూపాలి నీ పెర్ఫార్మన్స్ బాగుంది.అయాం హాపీ. నీకు ఇంకొంచెం రెస్పాన్సిబిలిటీ ఇవ్వాలనుకొంటున్నాను. ఇక నుంచీ శరత్ నీకు చెప్పినా చెప్పక పోయినా, బాధ్యత నీదే అవుతుంది”,
రూపాలి అలానే అని, తలూపి వెళ్ళిపోయింది. ఈలోగా సంతోష్ రెడ్డి వచ్చాడు. “ఏమప్పా శ్రీధరూ.లంచికి పోదామా?” అన్నాడు సంతోష్. క్యాంటీన్ కి వెళ్ళే దారి లో, “నేను పేపర్లు పెట్టేసినానబ్బా. మా పులివెందుల బావ హైదరాబాదు లో ఒక పదెకరాలు కొనినాడు. రియల్ ఎస్టేట్ చేసుకుందాం రమ్మంటున్నాడు. వైఎస్సార్ గవుర్నమెంటు లో బాగా పలుకుబడి ఉంది లే మా బావ కి”, అంటున్నాడు సంతోష్.
*********************
ప్రాజెక్ట్ మంచి ఊపు లో ఉంది. శ్రీధర్ పది నెలలకి ఎస్టిమేట్ ఇస్తే, ఆనంద్ దానిని ఐదు నెలలు చేసి కస్టమర్ నుంచీ ప్రాజెక్ట్ తెచ్చాడు. శ్రీధర్ జనాలందరికీ పని ఇవ్వటం మొదలుపెట్టాడు. కస్టమర్ కి “వీక్లీ స్టేటస్ రిపోర్ట్” పంపించేటపుడు శ్రీధర్ ఇది గమనించాడు…… రూపాలి కీ శరత్ కీ ఉమ్మడి గా ఇచ్చిన టాస్కు ముందుకి కదల లేదు. శ్రీధర్ ఇద్దరినీ పిలిచి కారణం అడిగాడు. రూపాలి శరత్ ఇద్దరూ ఒకరి వైపు ఒకరు చూసుకొన్నారు.
రూపాలి అంది,”శరత్ నాదగ్గరికి వచ్చి తనే ఓనర్ని అని చెప్పాడు. సో,నేను అతను చేస్తున్నాడు అనుకొన్నాను”
శరత్ అన్నాడు,” నువ్వు తరవాత రూపాలి కి తనే ఓనర్ అని చెప్పటం విన్నాను.నీ డెసిషన్ మార్చుకొన్నవేమోలే అని నేనూరుకొన్నాను. నేను వేరే టాస్క్ లు చూసుకొంటున్నాను”
శ్రీధర్ తనలో తను పెద్దగా అరుచుకొన్నాడు,” భగవంతుడా,నన్ను నువ్వే రక్షించు!”. తరవాత వాళ్ళిద్దరికీ వేరే వేరే టాస్కులు ఇచ్చాడు శ్రీధర్.
అప్రైజల్స్ స్టార్ట్ అయ్యాయి. రూపాలి కోపం గా ఉంది. ఆమె కిచ్చిన రేటింగ్స్ వలన ఆమె కి చాలా అసంతృప్తి కలిగింది. ఆమె శ్రీధర్ తో అంటూంది, “నేను రాత్రి పూట కూడా పని చేశాను. వీకెండ్స్ పని చేశాను. శరత్ ఎప్పుడూ యెర్లీ గా వెళ్ళిపోతాడు. అయినా అతనికి నాకంటే మంచి రేటింగ్స్ వచ్చాయి. అప్రైజల్ నిష్పక్షపాతం గా లేదు.”
శ్రీఎధర్ అన్నాడు, “అప్రైజల్ అనేది,ఒకమనిషి ఎంత పని చేశాడు అనో లేదా, ఆ మనిషి నో, అప్రైజ్ చెయ్యటం కాదు. చివరి గా ఆ మనిషి కంపెనీ కి తన వంతు గా ఎంత ఉపయోగ పడ్డడా అని చూడాలి. అయినా ఒకరి రేటింగ్స్ తో పోల్చుకోవద్దు”.
శ్రీధర్ సమాధానం రూపాలి కి తృప్తినివ్వలా. తరవాత ఓ వారం రోజులు అప్పుడప్పుడూ రూపాలి కాఫీ వెండింగ్ మెషిన్ దగ్గరికి వెళ్ళి తన సెల్ లో నెమ్మది గా మాట్లాడటం విన్నాడు శ్రీధర్. ఓ నెల రోజుల తరువాత రూపాలి నుంచీ శ్రీధర్ కి రెజిగ్నేషన్ లెటర్ వచ్చింది.
***************
కిందటి వారం స్పెసిఫికేషల డాక్యుమెంట్ కస్టమర్ కి పంపించారు. కస్టమర్ చాలా రోజులు జవాబు ఇవ్వలా. చివరికి, ఓ రోజు “ఆక్సెప్టెడ్” అని ఒక ముక్క మెయిల్ ఇచ్చాడు. స్పెసిఫికేషల ఆధారం గా హై లెవెల్ డిసైన్ మొదల్య్యింది. ఇది ప్రణాళికాసామాగ్రి (సాఫ్ట్వేర్ ప్రొగ్రాం) తయారీ లో చాలా ముఖ్యమైన ఘట్టం. ఇప్పుడు తీసుకొనేనిర్ణయాలు సరి గా లేక పోతే తరవాత చాలా ఇబ్బందులు పడాలి.
కస్టమర్ తో ఒక టెలిఫోన్ సమావేశం జరిగింది. ఆనందూ శ్రీధరూ ఇంకా జట్టు మొత్తం అటెండ్ అయ్యింది ఆ మీటింగ్ కి. శ్రీధర్ కి మీటింగుల్లో ఆనంద్ మాట్లాడే విధం నచ్చదు. ఒక యాంత్రిక మైన లయ (మెకానికల్ రిథం) తో మాట్లాడుతాడతను. అతను మాట్లాడటం చూస్తే చిన్నప్పుడు బందరు హోటల్లో సర్వర్ చదివిన టిఫిన్ల దండకం గుర్తుకు వస్తుంది శ్రీధర్ కి.
వినియోగదారుడు (కస్టమర్) డాటా ఫ్లో డయాగ్రం లో ఒక విషయం గురించి అడిగాడు. కానీ టీం లో ఎవరికీ దానిని గురించి తెలితదు. ఎవరైనా తెలియని విషయం అడిగినప్పుడు, దానికి సమాధానం ఇవ్వటానికి చాలా మార్గాలున్నాయి. శ్రీధర్ అయితే రిస్కు తీసుకొని, తనకి తోచిన ఒక సమాధానం చెప్పి ఉండే వాడు. ఆ సమాధానం సరైనదైతే అంతా బాగానే ఉంటుంది. కానీ ఆ వివరణ తప్పు ఐతే కస్టమర్ కి శ్రీధర్ టీం గురించి తప్పుడు అభిప్రాయం ఏర్పడుతుంది. “మేము తరవాత నీకు సమాధానం చెబుతాం”, అని చెప్పవచ్చు. కానీ అప్పటికే ఆ ట్రిక్ శ్రీధర్ చాలా సార్లు ఉపయోగించాడు. చివరికి శ్రీధర్, “దీనికి సమాధానం మాకు తెలియదు”,అని చెప్పాడు.
మీటింగ్ అయ్యిన తరువాత ఆనంద్, శ్రీధర్ నీ టీం నీ బయటకు పంపి కస్టమర్ తో ఒక్కడే మాట్లాడాడు. ఓ పది నిమిషాల తరవాత ఆనంద్ శ్రీధర్ ని తన రూం లోకి పిలిచాడు.
” కస్టమర్ కి నువ్వు చెప్పింది నచ్చలేదు.ఇక నుంచీ జాగ్రత్త గా ఉండు”, అన్నాడు.
శ్రీధర్ ఆనంద్ ని అడిగాడు, ” నేను ఏమి చెప్పి ఉండాల్సింది?”
శ్రీధర్ ప్రశ్న ఆనంద్ కి నచ్చలేదు. అయినా తనను తాను నియంత్రించుకొని (కంట్రోల్ చేసుకొని) చెప్పాడు ఆనంద్,”కస్టమర్ కి మనం చెప్పే సమాధానం, అతనికి మనమీద ఉన్న మంచి అభిప్రాయాని తగ్గించేది గా ఉండ కూడదు”
శ్రీధరేమీ మాట్లాడ లేదు కానీ ఇలా అనుకొన్నాడు,” కస్టమర్ మైండ్ లోఏముందో మనకేమి తెలుసు. ప్రాబ్లెం తెలియదు అని ముందే చెప్తే మంచిది. చివరి నిమిషం లో చెప్తే దీని వలన నష్టం ఎక్కువ అవుతుంది.బాస్ అనేవాడు సబార్డినేట్స్ చేసిన తెలివైన తప్పులని,కాలిక్యులేటెడ్ రిస్క్ నీ సపోర్ట్ చెయ్యాలి.లేక పోతే బాస్ సాదా సీదా ఫలితాలతో సరి పెట్టుకోవాలి”.
డిజైన్ డాక్యుమెంట్ పూర్తి అయ్యింది. కస్టమర్ కి ఆ డాక్యుమెంట్ పంపించుదామను కొంటుండగా శ్రీధర్ కి ఆనంద్ నుంచీ మెయిల్ వచ్చింది. కస్టమర్ రిక్వైర్మెంట్ మార్చాడు. ఇప్పుడు డిజైన్ డాక్యుమెంట్ మళ్ళీ మొదటి నుంచీ ప్రిపేర్ చెయ్యాలి. శ్రీధర్ కి వళ్ళు తెలియని కోపం వచ్చింది. ఆనంద్ దగ్గరికి వెళ్ళి, “రెక్వైర్మెంట్ మారింది.దీని వలన షెడ్యూల్ మారుతుంది. ఇది చేంజ్ రిక్వెస్ట్. కాబట్టీ ప్రాజెక్ట్ కాస్ట్ కూడా పెరుగుతుంది” అన్నాడు.
” కాస్ట్ విషయం నాకు వదిలెయ్. షెడ్యూల్ మాత్రం పాతదే ఉంటుంది.నేను కస్టమర్ కి కమిట్ చేశాను.”
శ్రీధర్ కోపం కంట్రోల్ చేసుకొని, ప్రశాంతం గా అడిగాడు ఆనంద్ ని,” నువ్వు కస్టమర్ కి కమిట్ అయ్యే ముందు టీం తో డిస్కస్ చెయ్యాలి అనిపించలేదా?”
“శ్రీధర్, నేను ఏం చెయ్యాలి అనేది, నీకు సంబంధించిన విషయం కాదు. నీకు కావాలంటే ఇంకా ఎక్కువ మందిని ఇస్తాను.కానీ షెడ్యూల్ మారదు”.
“ఆనంద్, ఈ లెక్కలు అన్నిసార్లూ పని చెయ్యవ్. నువ్వు నాకు తొంభై రెట్లు జనాలను ఇస్తే ప్రాజెక్ట్ ను ఒక్క రోజులో అవ్వగొట్టగలమా?”
“చూడు శ్రీధర్, నేను పదిహేను సంవత్సరాల నుంచీ చూస్తున్నాను. ప్రాజెక్టులు పేపర్ మీద ఎలా నడిచినా, నిజ జీవితం లో ఇలానే నడుస్తాయి. టీం ని ఎక్కువ సేపు పని చెయ్యమను. మళ్ళీ ఎక్కువ సేపు పనిచెయ్యటం సరి కాదు అనవద్దు. జనాలు లేటు గా ఉండి చేసిన పనే సాఫ్ట్ వేర్ కంపెనీ ల లాభాలు గా మారుతుంది”.
***********
ఫణి శ్రీధర్ దగ్గరికి వచ్చి మళ్ళీ మొదలెట్టాడు. “నేను జావా లో పని చేశాను.జావా లో ఏమన్నా వర్క్ ఉంటే ఇవ్వు.లేకపోతే, పక్కన ఓ జావా ప్రాజెక్టు జరుగుతోంది. దానికి పంపించు”
ఆనంద్ తో మాట్లడితే అన్నాడు,” శ్రీ, వీళ్ళు ఇలానే అంటూ ఉంటారు. పని చేసే వాడికి జావా ఐనా ఒక్కటే, సీఎ ప్లస్ ప్లస్ అయినా ఒక్కటే. మనం ఫణి ని ఒక్కసారి పంపిస్తే, టీం లో మిగిలిన వాళ్ళు కూడా మొదలు పెడతారు, మార్చమని…అప్పుడు ఈ ప్రాజెక్ట్ రన్ చెయ్యటమే కష్టం అవుతుంది” కానీ శ్రీధర్ కి ఈ మాటలు నచ్చలా.
శ్రీధర్ కి సేల్స్ టీం పధ్ధతి కూడా నచ్చలా. కస్టమర్ హఠాత్తు గా పెర్ఫార్మన్స్ గురించి గొంతెమ్మ కోరికలు కోరటం మొదలు పెట్టాడు. ఏంటా అని ఆరా తీస్తే శ్రీధర్ కి తెలిసింది, శ్రీధర్ వాళ్ళ కంపెనీ సేల్స్ టీం వాళ్ళు కస్టమర్ కి, “మా వాళ్ళు వీరులూ, శూరులూ” అని చెప్పారని.
శ్రీధర్ “టీం అంతా ఒక పిక్నిక్ కి వెళ్దాం”, అని ప్రతిపాదించాడు. ఆనంద్ మూడ్ బాగున్నట్లుంది, వెంటనే ఓకే చేశాడు. ట్రెక్కింగ్ కి రామానగరం వెళ్ళారంతా. టీం లో వాళ్ళు చాలా వరకూ సిటీ జనాలవటం వలన, వాళ్ళ కి అదో వెరైటీ గా ఉంది. శ్రీధర్ ఇటువంటి ట్రెక్కింగ్ లు చాలానేచేశాడు చిన్నప్పుడు. కానీ ఈ మొత్తం విషయం లో ఒక సర్ ప్రైజ్ మనీషా. ఆమె శ్రీధర్ టీం లో లేదు. అయితే ఆనంద్ అడిగినట్లున్నాడు ఆమెను కూడా జాయిన్ అవ్వమని.
*************
కస్టమర్ హార్డ్ వేర్ పంపించాలి. కానీ అది రావటం ఓ రెండు వారాలు లేట్ అయ్యింది. ఈ విషయం శ్రీధర్ వీక్లీ స్టేటస్ రిపోర్ట్ లో రాశాడు. కస్టమర్ మానేజర్ పేరు లూసీ. ఆమె సాధారణం గా వీక్లీ స్తేటస్ రిపోర్ట్లు చదవదు. కానీ ఈ రిపోర్ట్ చదివింది. ఆమె ఆనంద్ కి కాల్ చేసింది. తరవాత ఆనంద్ శ్రీధర్ ని కాల్ చేశాడు. “చూడు శ్రీధర్, కస్టమర్ నీ గురించీ, ప్రాజెక్ట్ గురించీ హాపీ గా లేడు(దు). ఇలా అయితే కస్టమర్ కమ్మ్యూనికేషన్ విషయం లో ఒక కొత్త లీడ్ ని పెట్టాలి”
“ఏమిటి ప్రాబ్లం? నేను నా పని చేస్తున్నాను కదా?”
” ఏ కస్టమరూ తన వెండర్ యొక్క లీడ్ పనిమంతుడైతే వదులు కోవాలని అనుకోడు”.
ఆనంద్ మాటలు శ్రీధర్ లో ఆందోళన పెంచాయి. లూసీ చెడు గా చెప్పి ఉంటుందా తన గురించి? లేక పోతే నా మీద ఒత్తిడి పెంచి పని చేయించుకొనేటందుకు ఆనందే ఇలా చెప్తున్నాడా?”
కస్టమర్ కి ఒక ఇంటర్మీడీయేట్ వర్షన్ ని రెలీజ్ చేశారు. తరవాత లూసీ ఆనంద్ కి ఇలా ఇంగ్లీష్ లో మెయిల్ చేసింది, “ఈ వర్షన్ దిక్కుమాలినట్లుంది. మీరు మా సమయాన్నీ, దబ్బునీ వృధా చెయ్యటం లేదని ఆశిస్తాను”
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
ఒక తెలుగు సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-29
11 నవం 2011 అభిప్రాయములు
in కథలు ట్యాగులు:accident, andhra, bangalore, fake resume, hosur road, onsite, telugu
శ్రీధర్ వాళ్ళ కంపెనీ లో ఇంటర్వ్యూ లు జరుగుతున్నాయి. ఓ కొత్త ప్రాజెక్ట్ వచ్చింది, దాని కోసం ఇంటర్వ్యూలు. శ్రీధర్ కూడా ఇంటర్వ్యూ బోర్డు లో ఒక మెంబర్. రక రకాల క్యాండిడేట్లు వస్తున్నారు. ఒకతను కాలేజీ నుంచీ అప్పుడే పాసయ్యి వచ్చినట్లున్నాడు. “సార్ నాకు ఈ ఉద్యోగం చాలా అవసరం. ప్లీజ్ సార్, దయచేసి ఇప్పించడి” అన్నాడు. ఆంధ్రా నుంచీ మెడ లో మోకు లాంటి ఒక బంగారపు గొలుసు వేసుకొని వచ్చిన ఓ సమరసింహా రెడ్డి సెలెక్ట్ కాలేదు. అతను ఇంటర్వ్యూ చేసినవాడిని పిలిచి “నీకు ఇంటర్వ్యూ చెయ్యటం రాదు, నేర్చుకో”, అని చెపుతున్నాడు.
ఒక ఇంటర్వ్యూ చేసే అతను క్యాండిడేట్ ని అడిగాడు, “నువ్వు నీ ముందు కంపెనీ మారటానికి కారణాలేమిటి?” అని.
క్యాండిడేట్ అడిగాడు, “మీరు 2003 నుంచీ ఆవంతి కంప్యూటర్ సిస్టం లో పని చేస్తూ ఉండి ఉంటారా?” అని.
ఇంటర్వ్యూ చేసే అతను ఒకింత ఆశ్చర్యపోయి, “ఎందుకూ?” అన్నాడు.
“ఏమీ లేదు ఊరికి నే. చెప్పండి”, అన్నాడు క్యాండిడేట్.
” 2002 నుంచీ” అన్నాడు ఇంటర్వ్యూ చేసే అతను.
“మరి మీరు అంతకు ముందు పనిచేసిన కంపేనీ నుంచీ ఎందుకు మారారు?” అన్నాడు క్యాండిడేట్. ఇంటర్వ్యూ చేసే అతని దగ్గర సమాధానం లేదు.
“ఓ క్యాండిడేట్కి ఆఫర్ ఇచ్చారు. అతను అక్కడే కూర్చొని సెల్ లో వేరే కంపెనీ వాళ్ళని కాల్ చేసి బేరమాడుతున్నాడు” !! ఇది ఉద్యోగమా? వ్యాపారమా?
‘హెచ్ ఆర్’ మేడం అంటూంది, “ఆంధ్రా నుంచీ వచ్చే రెస్యూం లలో ఫేక్ ఎక్కువ” అని. దానికి శ్రీధర్ ప్రొటెస్ట్ చేశాడు, “ఫేక్ వాళ్ళు అన్ని రాష్ట్రాలలోనూ ఉంటారు” అని.
దానికామె అంది, ” నీకు ర్యాండం స్యాంప్లింగ్ థీరీ తెలుసా?” అని. మళ్ళీఇలా అంది,”ఒక బుట్టలో రక రకా ల రంగు పూసలు కలగలిసి పోయి ఉన్నాయి అనుకొందాం. దాంట్లోంచీ నేను ఒక గుప్పెడు పూసలు తీస్తాను. అందులో నల్లవి ఎక్కువైతే, ఆ బుట్టలోకూడా నల్ల పూసలు ఎక్కువనుకొంటాను. అలానే నా ఎక్స్ పీరియన్స్ కూడా ఒక శాంపుల్ లాంటిది. అందులో ఎక్కువ గా నల్ల పూసలే ఉన్నాయి”, అంది.
ఇంటర్వ్యూ తరవాత శ్రీధర్ సిటీ బస్సు లో ఇంటికెళ్తుంటే ఎవరో తెలుగు బాబాయ్ సెల్ ఫోన్ లో అరుస్తున్నాడు,”ఆ..మావా రెస్యూం ప్రిపేర్ చేసేశాన్రా..ఒక ఇయర్ ఎక్స్ పీరియన్స్ ఉందనుకో..ఇంకో రెండేళ్ళు ఫేక్ పెట్టా…టెస్టింగ్ లో…ఆ..బ్యాక్ గ్రౌండ్ చెక్ వస్తే కొంచెం మానేజ్ చెయ్యాల్నువ్వు…సరే ఉంటా..”
అది విన్న తరవాత’ హెచ్ ఆర్’ ఆమె చెప్పింది నిజమేనేమో అనిపించింది శ్రీధర్ కి.ఏదేమైనా, మన తెలుగు వాళ్ళంతా ఆత్మ విమర్శ చేసుకోవలసిన విషయం ఇది.
శ్రీధర్ వాళ్ళ ప్రాజెక్ట్ ఒకటి మొదలైంది.శ్రీధర్ ప్రాజెక్ట్ లీడ్. దానితో, క్యాబ్ లో కొంచెం ముందే బయలుదేరుతున్నాడు శ్రీధర్. ఈ మధ్య వెంకట్ క్యాబ్ లో రావటం లేదు. బైక్ కొనుక్కొని దాంట్లో వస్తున్నాడు. ఇప్పుడు వెంకట్ కూడా శ్రీధర్ వాళ్ళ ప్రాజెక్ట్ లో చేరాడు. వెంకట్ నిజం గా టాప్ గ్రేడర్. అతనికి పని ఇస్తే దానిని గురించి శ్రీధర్ మరిచిపోవచ్చు. వెంకట్ కి ఆన్ సైట్ వెళ్ళా లని బాగా కోరిక ఉందని శ్రీధర్ కి తెలుసు. శ్రీధర్ కూడా పంపించే ఆలోచన లోనే ఉన్నాడు. ఇవాళొ రేపో క్లైంట్ కి చెప్పి,తరవాత వెంకట్ కి చెప్పాలనుకొంటున్నాడు శ్రీధర్.
శ్రీధర్ వాళ్ళ ప్రాజెక్ట్ లో చాల భాషల వాళ్ళే ఉన్నారు. మనం తెలుగు వాళ్ళ గురించి చెప్పుకుందాం. వెంకట్ గురించి మీకు తెలుసు. ఇంకా సుబ్రమణ్యం, ఫణి, ముకుందు, రామా రావ్.
సుబ్రమణ్యం చాలా కష్టపడతాడు. రాత్రి పదీ పన్నెడు దాకా ఆఫీస్ లోనే ఉంటాడు. అంతకు ముందు ప్రాజెక్ట్ లీడ్ కూడా ‘అతను హార్డ్-వర్కర్’ అని చెప్పాడు. కానీ శ్రీధర్ ఒకటి గమనించాడు. సుబ్రమణ్యం కి ఐటీ కి సంబంధించిన కొన్ని సాధారణ విషయాలు కూడా తెలియదు. ఫోల్డర్ ని శ్రీధర్ లాగిన్ కి షేర్ చెయ్యమంటే అర్ధం కాలేదు అతనికి. అతనికిచ్చిన పని కూడా చాలా నెమ్మది గా అవుతుంది.
ఓ రోజు ‘హెచ్ ఆర్’ ఆమె పిలిచి చెప్పింది, “సుబ్రమణ్యం బ్యాక్ గ్రౌండ్ చెక్ నెగటివ్ గా వచ్చింది..ఫేక్ ఎక్స్ పీరియన్స్ పెట్టాడు. సో వెంటనే అతన్ని పీకేయాలి”, అని.
“ప్రాజెక్ట్ లో అతనిది చాలా ఇంపార్టంట్ రోల్ వెంటనే తీసేయాలంటే కష్టం”, అన్నాడు శ్రీధర్, సాటి తెలుగు వాడిని వెంటనే పీకటానికి శ్రీధర్ మనసు ఒప్పుకోలా. కానీ సీట్లోకి వచ్చి ఆలోచించుకొంటే అనిపించింది శ్రీధర్ కి, “ప్రాజెక్ట్ మొదట్లో ఉంది. తరవత ఐతే రిస్కు ఎక్కువ ఉంటుంది. ఇప్పుడు పీకేయటమే కరెక్టు. లేక పోతే నేను ఇబ్బంది పడతాను”, అనుకొన్నాడు.
సుబ్రమణ్యం వెళ్ళే ముందు శ్రీధర్ ని కలుసుకొన్నాడు, “బయటికెళ్ళిన తరవాత ఏం చేస్తావ్?” అన్నాడు శ్రీధర్.
“వేరే కంపనీ నుంచీ ఆఫర్ ఉంది”, అన్నాడు సుబ్బు. మరి ఈ కొత్త ఆఫర్ ఫేక్ వలన వచ్చిందో, లేకుండా వచ్చిందో.
ఇక పోతే ఫణి ఎప్పుడూ నీరసం గా ఉంటాడు. ఓ రోజు అతని తో మాట్లాడుతుంటే తెలిసింది శ్రీధర్ కి. అతను అంతకు ముందు జావా లొ చేశాడని. శ్రీధర్ ప్రాజెక్ట్ ఏమో ఎంబెడెడ్. ఫణి కి ఎంబెడెడ్లో చెయ్యటం ఇష్టం లెదు. “ఏంటొ నా ఇష్టం తో పని లేకుండా నన్ను ఓ బాల్ లా తంతున్నరు ఒక ప్రాజెక్ట్ లోంచీ వేరే దాన్లో కి”, అంటాడు అతను.
సరే, ముకుందు సంగతి కొద్దాం. అతనిది ఒంగోలు దగ్గర ఓ పల్లెటూరు. ఇంగ్లీషు వీకు.కానీ టెక్నికల్ గా సౌండు. అతన్ని అర్ధం చేసుకోవడమే కష్టం వేరే భాషల వాళ్ళకి
రామా రావు ది హైదరాబాదు. కంపె నీ లో ఉండటమే కంపెనీ కి సేవ చెయ్యటం అనుకొంటాడు అతను. శ్రీధర్ కానీ, వాళ్ళ మానేజర్ కానీ ఇచ్చిన ఏ పని కీ అతను “నొ” చెప్పడు. కానీ, అతనికి ఇస్తే ఏ పనీ ముందుకు కదలదని తెలుసు శ్రీధర్ కి. ఇటువంటి వాళ్ళు ఉండే కంపెనీ ల గురించి మనం జాలి పడాలి.
శ్రీధర్ ఆఫీస్ కి వెళ్ళ గానే రిసెప్షనిస్ట్ నుంచీ ఫోన్ వచ్చింది.
ఆమె అడుగుతోంది, “మీ దగ్గర వెంకట్ వాళ్ళ పేరెంట్స్ ఫోన్ నంబర్ ఉందా?”
“లేదు ఏమయ్యింది?”
“అతని బండి కి హోసూర్ రోడ్డు లో యాక్సిడెంట్ అయ్యింది. నారాయణా లో చేర్పించారు.”
” సీరియస్ గా ఉందా?” అన్నాడు.
“అవును”.
శ్రీధర్ హాస్పిటల్ కి వెళ్ళేసరికి అంతా అయ్యిపోయింది. చావు చాలా విచిత్రమైనది.
‘హెచ్ ఆర్’ అమ్మాయి కి ఫోన్ చెస్తే వెంకట్ వాళ్ళ పేరెంట్స్ పేర్లు చెప్పింది. వెంకట్ జేబు లోని సెల్ లో వాళ్ళ నాన్న ఫోన్ నంబర్ ఉంది. ఫోన్ చేశాడు శ్రీధర్. మోగుతోంది ఫోన్. ఏమి చెప్పాలి? “ఆన్ సైట్” “ఆన్ సైట్” అనే వాడు..తిరిగి రాని తీరాలకి ‘ఆన్ సైట్’ వెళ్ళిపోయాడనా?
మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456
ఇంకా ఉంది…
