ఒక తెలుగు సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-17

దారి లో హూవర్ డ్యాం చూసుకొని లాస్ వేగాస్ వైపు బయలుదేరాం. హూవర్ డ్యాం వేగాస్ అంతటికి నీళ్ళు సప్లై చేస్తుంది. నెవడా ఎడారి లో బడాయి గా బాగానే కట్టాడు  అమెరికా వాడు, ఈ లాస్ వేగాస్ నీ, దాని గొంతు తడారి పోకుండా ఆ హూవర్ డ్యాం నీ.
లాస్ వేగాస్  లో  ట్రోపోస్పియర్ ఫ్రీ ఫాలూ, మూజికల్ ఫౌంటైన్సూ చూడటం అయ్యాక,కాసినో కి వెళ్ళాం.నేను ముందు కొన్ని డాలర్లు గెలిచాను.తరవాత దానికి రెండు రెట్లు పోవడం తో,  బ్రతుకు జీవుడా అనుకొంటూ కాసినో నుంచీ బయటపడ్డాను.బాలా మాత్రం ఒక్కసారే ఆడి డెబ్భై ఐదు డాలర్లు గెలుచుకొన్నాడు.నాకేమో డబ్బుల తో పాటు లాస్ వేగస్ అంటే ఇంటరెస్ట్ కూడా పోయింది.
ముందు దిసమొలల ప్రదర్శనలు చూద్దాం అనుకొన్నా గానీ, బాలా గాడు ఆమాటే ఎత్తలేదు. పెళ్ళి కాని వాడు వాడే కాం  గా ఉంటే,నేను బయట పడటం బాగోదని నేనూ  కాం  గా ఉండి పోయాను. ఇక ఒక క్యూబన్ రెస్టారెంట్ లో అరటి కాయ తో చేసిన పిజ్జా తిని పాసడీనా కి బయలుదేరాం బాలా నేనూ.
*******************
నాకు అమెరికన్ ఫార్మాలిటీస్  అర్ధం కాలేదు. ప్రతి రోజూ ఆఫీస్ లో ఎంటర్ అయ్యేటప్పుడు, గేట్ దగ్గర ఉండే సెక్యూరిటీ గార్డ్ “హాయ్, హౌ ఆర్ యూ డూయింగ్ టుడే”,అనేవాడు. అలానే ఆఫీస్ నుండీ ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు,”హౌ వజ్ యువర్ డే?” అనే వాడు. కానీ అతని ముఖం లో మాత్రం “నువ్వేం చేసినా నాకేంటి?” అనే ఒక యాంత్రికమైన భావం కనపడేది. అటువంటప్పుడు ఫార్మాలిటీ కోసం ఏదో ఒకటి అనడం ఎందుకు? నాకు ఈ విషయం అర్ధం కాలేదు.బహుశా ఈ ఫార్మాలిటీ కి మూలాలు అమెరికన్ ఇండస్ట్రియల్ కల్చర్ లో ఎక్కడో ఉండి ఉంటాయి. నాకు అర్ధం అవ్వక పోవటానికి మూలాలు మా వెంకటాపురం లో ఉండి ఉంటాయి.
అలానే మేముండే అపార్ట్మెంట్స్లో ఒక ఇండియన్ ఫ్యామిలీ ఉంది. ఎప్పుడైనా వాళ్ళు ఎదురు పడితే నాకు ప్రాణం లేచి వచ్చేది.నేను పలకరింపు గా నవ్వి, హలో చెప్పేవాడిని.  వాళ్ళిద్దరిలో భర్త మాత్రం నా ‘హలో, కి సమాధానం గా తన పెదాలను బిగించి,కిందికి వంకర తిప్పెవాడు.  “నేను పలకరిస్తుంటే వీడు నన్ను అవమానిస్తున్నాడేమిటబ్బా!” అని అనుమానం వచ్చేది నాకు. తరవాత బాలా చెప్పాడు,” అమెరికన్స్ ఫార్మల్ గా హలో అని అలా అక్నాలెడ్జ్ చేస్తారని”.  ఫార్మల్ గా అంటే “నువ్వెవరివో నాకనవసరం” అనా అర్ధం?
****************
మా సేల్స్ టీం వాళ్ళు ఇండియాలో మా టీం గురించి క్లయింట్ కి బాగానే బిల్డ్ అప్ ఇచ్చినట్లున్నాడు. క్లయింట్ ఎక్స్-పెక్టేషన్స్  ఎక్కడో ఆకాశం లో ఉన్నాయి, మా టీం ప్రతిభ మాత్రం పాతళం లో ఉంది. నాకు మేము ఇండియా లో చెయ్యబోయే ప్రాజెక్ట్ గురించి తలుచుకుంటే చెమటలు పడుతున్నాయి.
నాకు సరళ మీద బెంగ బిల్డ్-అప్ కా  సాగింది.ఫోన్లూ చాట్ లూ నా బెంగ ని తీర్చటం మానేశాయి. ఆఫీస్ లో కూడా ఇల్లు గుర్తుకొస్తోంది. ఇండియా వెళ్ళటానికి రోజులు  లెక్కపెట్టసాగాను. క్యాం కోడర్, కొన్ని పెర్ఫ్యూంసూ షాపింగ్ చేశాను.  బాలా ఎయిర్పోర్ట్ కి వచ్చి సెండ్ ఆఫ్ చేశాడు.
**********************
మద్రాస్ “యార్ పోర్ట్” కి సరళా వాళ్ళమ్మా వచ్చి నన్ను రిసీవ్ చేసుకున్నారు.  ప్రయాణం చాలా నీరసం గానూ,చికాకు గానూ జరిగింది.  ప్లేన్ లో ఎంత అలిసిపోయానంటే, ప్లేన్ లో ఉన్న అందమైన అమ్మాయిలను కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. మరి వాళ్ళు అందమైన అమ్మాయిలని ఎలా తెలిసింది అంటారా? అది వేరే విషయం..నేను చెప్పొచ్చేదేమంటే,” నేను అందమైన అమ్మాయిలను అప్రిషియేట్ చెయ్యని ఒక అరుదైన సందర్భాలలో అది ఒకటి..     ఇంటికొచ్చాక జెట్ లాగ్  ( జెట్ లీడ్ అనాలేమో?) తీరడానికి ఒక రెండు రోజులు పట్టింది. ఇంకో మూడు రోజులు ఆఫీస్ కి సెలవుపెట్టి సరళ మీద బెంగంతా తీరిపోయేలా ఇంట్లోనే ఉన్నాను.

మీకు ఈ కథ నచ్చిందా? ఐతే మీకు పూర్తి కథ ఇక్కడ దొరుకుతుంది http://kinige.com/kbook.php?id=456

ఇంకా ఉంది…

ప్రకటనలు

2 thoughts on “ఒక తెలుగు సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-17”

  1. ఇప్పటి దాకా వ్రాసినదంతా బావుంది ఒకటి తప్ప. ఆది మీరు రాజకీయాల మీద వ్యక్తపరచిన అభిప్రాయాలు. అవి తప్పా ఒప్పా అన్నది కాదు ప్రశ్న. చక్కగా సాగుతున్న కథనంలో అవి నలుసుల్లాగ ఉన్నాయి.

    మెచ్చుకోండి

    1. అర్ధమైందండీ రాముడు గారూ, నా రాజకీయ అభిప్రాయాలను చర్చించడానికి వెరే బ్లాగ్ త్రెడ్ మొదలు పెడతాను

      మెచ్చుకోండి

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s