నా దేవుడున్నాడా పుస్తకం ప్రింట్ ఎడిషన్

నా దేవుడున్నాడా పుస్తకం ప్రింట్ ఎడిషన్ ఇక్కడ పొందుపరచాను..పుస్తకం లుక్స్ గురించీ, కంటెంట్ గురించీ, దయచేసి మీ మీ సజెషన్స్ తెలియజేయండి.

IsthereGod_headings_nostmt-signed

ప్రకటనలు

God, Revelations some thoughts…

Abstract

The perception of epiphanies is considered to be central to the spiritual experience in religious circles.In modern times, people like J Krishnamurti, Ramana Maharshi are believed to perceive epiphanies.

This article tries to explain epiphanies in physical terms. It categorizes the existence into known, unknown and unknowable parts. While the everyday experiences fall into the category of “The Known”, epiphanies and super-natural powers can be viewed as “The Unknown”.  The author argues there is a  part of the existence that will never be known by humans. This part is called “The Unknowable”.

Epiphanies

Epiphanies are also called revelations. Often, they are associated with a self-less state of mind. A common aspect reported about epiphanies is “direct sensory contact with external objects without the mediation of self”. This sensory contact is reported to be more “real” than the everyday reality. The self, mentioned here, is the ‘self-conscious center’ which is made of human thought. The ‘self’ oversees all the actions and thoughts of a person.

Composition of thought

The self is like a spindle woven with the thread of thought. The thought, in turn, is made of mental representations of external objects(eg: hill, tree), like words, images, and other sensory inputs like sounds, touch, smell and temperature.  So, these sensory inputs are representative symbols of the actual real world objects. But, they are not the objects themselves. The symbols are extracted from an already completed interaction with the world. These symbols are of the past. Hence the thought is made of symbols from the past. Though made of thought, the self can view its own thoughts on the screen of consciousness.

The consciousness is like the light of a torch focused on a wall. Sitting inside the boat of the world, the consciousness always travels along with the stream called “the time of the world”, and hence it exists only in ‘present’.  It contains images emanating from the real-time (present) events along with the thoughts of the past and conjectures about the future. If the mind does not store past images, all the thought vanishes.  When the data base of thought does not exist, it can’t conjure future. Then the mind exists in present only. In that case, the consciousness is occupied by things of present alone. The boundaries between past, present and future are created by thought. Thought is stored in memory. The contents stored in the memory act as past. The projections made from the past act as future. When memory vanishes, the thought disappears. When memory vanishes so does the past. Thought disappears along with the past. When past disappears, its projection, i.e. the future also vanishes.

Without thought only ‘present’ exists from an individual’s point of view.  The subjective time vanishes.

The consciousness travels along with external physical sequence of events. So, the consciousness travels with physical time.

Making of thought

Immediately after birth, an infant is not able to differentiate the objects in the external world from it’s self. Initially, when it starts getting sensory inputs, it perceives without recording much.  After sometime it records the images sounds and so on. Once it learns the language, it tags the images, sounds and smells in its mind with the words and symbols of the language it has learnt.  In the process of learning the language, it builds its small mental dictionary of words. Later, as a “grown up”, whenever it perceives an objects, it retrieves the corresponding word from its brain. So, the actual object shares the“screen of the consciousness” of the person with the verbal representation of it (the object) simultaneously. If a person’s vocabulary is week, and he does not know what a particular object is called as, then, he retrieves the image of the object from his mind. This image occupies the stage of his conscious mind along with the real object. There is no point of time where his consciousness is completely occupied with the real-time object without sharing it with a mental image.

Figure1: The Composition of Self

Suppose a person is following a flying bird with concentration. As long as he knows he is watching a bird, his consciousness is shared by the actual real-time bird with his mental representation of it. When the observer watches the bird without any interference from his mental images, he purely perceives the bird. When he is in a state of ‘pure-perception’, he even does not know it is a bird. Pure-perception is a state not colored by thought. So, there does not exist a perceiver in this state. If we take the analogy of a camcorder, the perceivers mind never directly operates in the simple ‘View only’ mode. The mind always mixes the previously recorded visuals with the real time images.

The Driving force behind ‘self’

Thought makes the self. The self of a man enhances the survival at individual level. Self is the amalgamation of human instincts, emotions, drives and wishes. The thought enabled by self, is used for planning ahead for a rainy day. It helps in better survival of human beings. It enables man to organize. It spurs the scientific inventions and all manmade things. But the flip side of thought is “the formation of a psychological world”. The psychological world separates man from the direct perception of reality. It perpetuates attitudes, feelings by storing their representative symbols in brain.

Epiphany and Effort

Effort in psychological domain can’t make man to get into a self-less state, as the effort originates from the self. Some people stumble into this state due to an unknown reason. Those people need not be pious. They may not be do-gooders. Science has not understood what triggers this state as yet.  In this state, the world appears in a different light. That does not make it a Godly and mystical state.

Epiphanies and social relevance:

Are epiphanies useful in solving any social issue like poverty, environment, at least by making the individual contribute?

According to UG Krishnamurthi, epiphanies do not have ant political, religious or spiritual implications. Further a person may experience epiphanies despite his personality and character. So the societal problems need to be addressed by the political and religious leaders either at a system level or at an individual level.

Epiphany and Animals

Small animals in the lower echelons of evolution do not have thought. So, are they in an epiphany-like state? It is a possibility. Though, there is a difference. In humans, the Epiphany state co-exists with a thoughtful mind. The usual thoughtful mind springs into action on demand from external events. Once the self becomes active, it can retrieve the images stored during epiphany and play it. The playback from epiphany state is not an epiphany, for the self is there playing. In an epiphany state, though the images are stored, they are not played back.  In an epiphany state there is no “knowing”, no “awareness”. It has only “pure-perception”.

Epiphany – Transmission

Can epiphany state be transmitted fully using words? No, epiphany needs absence of thoughts and thus absence of words.  A wordless state can’t be transmitted using words.

Epiphany – Various Methods

Whether the selfless state can be reached through different methods like drugs, surgery of the brain, genetic engineering, or a new technique of meditation in future is a matter of conjecture.

The Super-natural and “The Unknown” 

Some people claim super natural abilities like telepathy. Scientific consensus eluded these claims. Assuming such abilities exist, they could be due to phenomena not understood by science yet. Some persons  attract iron with their body. Science has not understood the phenomenon yet. This state is also akin to the super natural powers claimed. Science may be able to prove it in the future. With the advent of nuero imaging it will not be impossible to prove or disprove such claims conclusively.  Similar logic applies to all supernatural abilities of humans.

The Unknowable

There is an unknowable part of the existence that humans may never know about. While the unknown part of the existence can be known by the advances in science and technology, unknowable parts can never be known by humans.

Limitations of human organism

Man is a biological organism that exists in a three dimensional world (Including time it’s a four dimensional world. A world with five or more dimensions is beyond the reach and existence of man, though theories like string theory postulate that). Its perceptions are limited by its senses, and its thought is made of electrochemical reactions. Man must have limitations in understanding and proving the phenomena that fall outside physical existence.

The universe made of Time

Big bang theory is the most popular theory that explains the origin of the universe. It proposes, “The space and time are created after the point of singularity,” and “the consequent causal chain has formed the universe that we live in today”. So according to this theory the universe in made ‘of’ time and space. It’s not made ’in’ time and space. The universe is made of the fabric of space-time like a tea cup made of  porcelain. The rules about the forces of the universe are immutable and every rule is causally traced back to the singularity of big bang theory.  Cause precedes effect. Cause and effect both happen in time. But, before big bang there was no time, there was no space, though that state is a bit difficult to imagine. Thus, there was no cause for the big bang.

The Universe made in Time   

Alternately, it can be assumed that space and time existed before big bang. At this point, additional (five or more) dimensions can be proposed. The creation of universe can be assumed to have been done in the time that pertains to the fifth dimension. Even if the origin of the universe happened in a fifth dimension, still the question of what is the ‘cause of the cause’ that created universe remains. This argument can be extended to any number of dimensions. Assuming many numbers of dimensions does not take away the question “what caused the creator of the universe?”

The statement, “Universe is acausal,” though it sounds a bit awkward, can only answer the question about the origin of the existence.   A thing without start or end is not that usual, but not difficult to explain logically. On the circumference of a ring, we can’t fix a starting point and ending point. They are imaginary.  Modern quantum physics accepts acausal phenomena like vacuum fluctuations which are acausal. Though physical objects look stable, at a  subatomic level virtual particles like electron-positron pairs are acausally created and destroyed on a microseconds scale. The worldly objects are like a river whose shape looks stable but whose content (water) keeps on changing at any point in time. An incident which looks a causal in a three dimensional world may be causal in a higher dimensional world.

Whether the universe is made”of time” or “in time”, the search for the origin of existence ends in an acausal root.

 Time-collapse and super-time

A movie role while being played has its sequence of incidents and thus simulates time. To demonstrate the collapse of time, each frame of a movie role can be cut and all the frames can be spread on the floor of a room laterally. Now, for an observer, all the usually sequential incidents appear at the same instance. From the perspective of the observer, the incidents have no time gap between them. They just exist. The observer has access to any incident irrespective of its sequence. Similarly if we assume a super-time, all the happenings of the universe freeze into a single instance in super-time. They simply exist. They do not have a start or end.

The relation between the Known, The Unknown and The Unknowable

We humans are three dimensional creatures. We do not have access to five dimensions or beyond. We may propose concepts about the metaphysical world that has many dimensions (like string theory). We might prove them theoretically. But, to prove them practically we need to prove the theories about many dimensions in a three dimensional world ultimately. This is an impossible task. Thus, there will always be a world that can’t be perceived or understood by man. That’s the unknowable world or the Metaphysical world. Physical world is run by unchangeable rules. If God made the rules, we do not know why he does not change those rules. If God is part of that unknowable, metaphysical world he also must be undefinable.

Figure 2 : Physical world

Figure3: The existence

The physical world comprises of two parts. The Known and The Unknown.  The progress in science and technology unravels The Unknown and explains it in terms of the known.

The existence is comprised of the physical world and the unknowable metaphysical world. “The Unknowable” can never be touched by the humans.  The epiphanies and supernatural powers manifest within the boundaries of the physical world. Epiphanies are about direct perception. Direct perception with its all visual and audible processes, still falls in the realm of physicality. The triggers to the epiphanies and super natural powers could be either unknown or unknowable. The unknown triggers could be unraveled by science in the future. But the unknowable things that exist in metaphysical realm can never be understood by man.

Is God there?

Before saying yes or no to this question, one needs to define God. If God is indefinable, all aspects of him should be undefined. One can not say, “We can not understand his doings”, and still believe, “God is kind”, “God is powerful”. Etc.

If God is kind, the natural disasters and the subsequent destruction begs an explanation. If God is powerful, then his inability to change rules of nature stands unexplained.

Some people claim God is good, but the problem is with Man. These same people believe Man is made by God. If man is made by God, he owns the responsibility of Man’s deeds also.

One of the disclaimers of the believers is, “as Man has free will, God need not own the misdeeds of Man”. It’s debatable if man has a free-will, as his will is shaped by sundry circumstances and forces of nature.

Assuming man has free will, that free will is given by God. Again, God can not evade the responsibility.

If God is just a mechanism which does it’s action with out like or dislike, then he is similar to a physical rule.

The definition of good and bad are relative and circumstantial. They change depending on place and time. They are man made. They predate to the notion of God. Man has to have an idea of good. After that only he can assume God as an embodiment of goodness.

మనిషి రోజువారీ సంతోషం ఒక క్లోస్డ్ లూప్ కంట్రోల్ సిస్టం.

–ఇంజినీరింగ్ లో కంట్రోల్ సిస్టంస్ అని ఓ సబ్జెక్ట్ ఉండేది. మనిషి దైనందిక సంతోషాల(లేక ఆనందాల) గురించి ఆలోచించినపుడు, అవి ఒక క్లోస్డ్ లూప్ కంట్రోల్ సిస్టం ను అనుసరించి ఉంటాయనిపిస్తుంది. ఇక్కడ దాని బ్లాక్ డయాగ్రం గీసి చూపే ఓపిక నాకు లేదు. కానీ , ఓ నాలుగు ముక్కలలో దానిని వివరిస్తాను.
–మనిషి జీవితం లో అనేక పనులు చేయటం (తినటం, సెక్స్, మ్యూజిక్ వినటం మొ||) వలన అతనికి సంతోషం లేక విసుగు కలుగుతుంది.
–ఈ పనులు చేయటం లోని సుఖ దుఖాలు పీరియాడికల్ గా ఉంటాయి. మీకు ఆకలేసి అన్నం తినటం మొదలు పెడితే, మొదట మీ ఆకలి బాగా తీరుతుంది. కాసేపటి పొట్టనిండి తినటం ఆపేస్తారు. మళ్ళీ కొన్ని గంటలకి కడుపు లో ఎంజైం లు ఊరి మళ్ళీ ఆకలి వేస్తుంది. మళ్ళీ తింటారు. ఇదిద్ రిపీట్ అవుతుంది. ఈ సైకిల్ లో మనిషి కి ఆకలి అనే బాధా, అది తీరిన ఆనందం కూడా ఉన్నాయి.
–ఒక్కోసారి ఆకలేసి కాక రుచి కోసం కూడా తింటాము. ఓ మిఠాయి తింటాము. కొద్ది సేపటికి, ఓ నాలుగు మిఠాయిల తరువాత మన నాలుక పై ఉండే టేస్ట్ బడ్స్ సాచురేట్ అవుతాయి. మిఠాయి బోర్ కొడుతుంది తినటం ఆపేస్తాము. మళ్ళీ ఓ రెండ్రోజుల తరువాత, మళ్ళీ మిఠాయి తింటే బాగానే ఉంటుంది.
–మీకిష్టమైన సాంగ్ మ్యూజిక్ సిస్టం లో పెట్టుకొంటారు. పాటని మొదటి సారి ఎంజాయ్ చేస్తారు. మళ్ళీ రిపీట్ పెడతారు.అలా రిపీట్ చేస్తూ పోతే, కాసేపటికి పాట బోర్ కొడుతుంది. ఆ తరువాత ఎవరైనా మిమ్మల్ని కట్టేసి కూర్చోబెట్టి పాటను వినిపించినా వినలేరు. పైగా, పాట వినటం బాధాకరం గా పరిణమిస్తుంది. మళ్ళీ కొన్నాళ్ళ తరువాత అదే పాటని విని ఎంజాయ్ చేయగలరు.
–ఓ చిన్నపాటి రాజకీయ నాయకుడు ఉంటాడు. అతనికి ఓ చిన్న పదవి వస్తుంది. సెలబ్రేట్ చేసుకొంటాడు. కొన్నిరోజులపాటు ఆ మజా అనుభవిస్తాడు. తరువాత లైఫ్ మమూలు గా సాగి, మళ్ళీ పెద్ద పదవి కోసం ప్రయత్నాలు మొదలు పెడతాడు. మళ్ళీ ఆనందం మళ్ళీ బోర్ డం, ఇలా రిపీట్ అవుతూ పోతుంది.
–మనం కూడా ఓ ఉద్యోగం లో సెటిల్ అవుతాం, ఓ ఊరూ, కుటుంబమూ స్థిరత్వమూ వస్తాయి. కానీ జీవితం లోకి “బోర్ డం” ఎంటరవుతుంది. ఏదో కోల్పోయిన ఫీలింగ్ వస్తుంది. మళ్ళీ ఏ జాబ్ మార్పో జీవితం లో కాస్త కదలిక తెస్తుంది.

–కులాసా వేరు. సంతోషం వేరు. కులాసా స్థాయి లోని మార్పుని సంతోషం/ఆనందం అనవచ్చు.జీవితం లో కులాసా స్థాయి మారినపుడే ఆనందం మన ఎరుక లోకి వస్తుంది. ఒకే కులాసా స్థాయి కొనసాగితే కొంత కాలానికి విసుగు గానూ, ఆపై దిగులు గానూ, ఆ తరువాత కుంగుబాటు గానూ రూపాంతరం చెందుతుంది.    ఒ కొత్త విజయం లభించినపుడు మనం కులాసా స్థాయి లో ఓ మెట్టు పైకి ఎక్కుతాం. కులాసా స్థాయి మారిన కొత్త లో సంతోషం గా ఉంటాం. కానీ కొంత కాలానికి ఆ కులాసా స్థాయి కి అలవాటు పడి బోర్-డం మొదలౌతుంది.
–అందుకే అనిపిస్తుంది… గేదే కి మేత మేయటం ఎంత సహజమో మనిషికి సంతోషాన్ని మేయటం అంత సహజం. మేత మేయక పోతే గేసే చిక్కి , తరువాత చచ్చి పోతుంది. అలానే మనిషి కి ఆనందం లేక పోతే మానసికం గా చిక్కి, మానసికం గా చచ్చి పోతాడు.
ఈ ఆనంద విషాదాల సైకిల్ మనిషి జీవితమంతా కొనసాగి, మనిషి తన కోర్కెలను తీర్చుకోవటం కోసం జీవితమంతా పరుగెట్టేటట్లు చేస్తుంది. కానీ మనిషి కోర్కెలు చాలా ఖరీదైనవి. వాటి ecological footprint అణుబాంబ్ అంత ఖరీదైనది.
–ఇక మెడిటేషన్ ద్వారా యోగులు ఏ పనీ చేయకుండా కులాసా ని మెదడు లో జెనెరేట్ చేయటానికి ప్రయత్నిస్తారు. అంటే ఇన్-పుట్ లేకుండా అవుట్ పుట్ జెనెరేట్ చేయటం అన్న మాట. అంటే మనిషి కులాసా అనే DC లెవెల్ కొన్ని మెట్లు పైకి వెళ్తుంది. మన సంతోషం అనే సైన్ వేవ్ ఈ లెవల్ మీద రైడ్ అవుతుందన్న మాట.

–సంతోషానికి వర్తించిన రూల్స్ అన్నీ విషాదానికీ, బోర్-డం కీ కూడా వర్తిస్తాయి. తినగ, తినగ వేము తియ్యనుండు అంటారు కదా! అలానే, తినగ తినగ మిఠాయి కూడా చేదవుతందనేదీ నిజమే! ఒక పరిస్థితి ని చాలా కాలం అనుభవిచటం వలన సకారాత్మక భావోద్వేగాలు నెగటివ్ గానూ, నెగటివ్ ఫీలింగ్స్ పాజిటివ్  గానూ మారతాయి.అడిక్షన్ల విషయం లో ఈ రూల్ వర్తించదని అనిపిస్తుంది. కానీ, అడిక్షన్లు చాలా వరకూ వాటిలో ఉన్న ఆనందం కంటే, అవి మానితే కలిగే బాధ వలన కంటిన్యూ అవుతాయి. ..కొన్ని అడిక్షన్లు, “కోరిక తీరటం వలననే మళ్ళీ కోరిక జెనరేట్ కావటం”, వలన కూడ సస్టెయిన్ అవుతాయి.ఉదాహరణ కు కొన్ని మాదక ద్రవ్యాలకు అలవాటు పడనంత కాలం ప్రమాదం ఉండదు. ఒక సారి ఏదైనా డ్రగ్ కి అలవాటు పడిన తరువాత, ఆ డ్రగ్ ఓ డోస్ వేసుకొంటే, తరువాతి డోస్ కోసం ఆరాటం పెరుగుతుంది.
–ఆనందం కూడా ఓ కండిషండ్ రెస్పాన్సే.. పావ్లోవ్ కుక్క లా.జంతువు ల లో తిండి తినటం వలన “ఆనందం సైకిల్” మొదలవుతుంది. తిండి తింటూనే ఓ నాలుగు గంటలు గడిపితే పొట్టపగిలి చచ్చిపోతాము, కనుక, తిండికి ఫుల్ స్టాప్ పెట్టటానికి, ఆనందం బాధ గా మారాలి. ఇది సర్వైవల్ కి అవసరం. తిండిని తీసేయండి… అయినా అ సైకిల్ అలా కొన సాగుతూనే ఉంటుంది (ఆహారం వెయ్యకుండా గంట కొట్టినపుడు కుక్క నోటి లో లాలాజలం ఊరినట్లు..మనం తిండి తినక పోయినా, మన పొట్ట పగిలే అవకాశం లేకపోయినా..మ్యూజిక్ విన్నపుడు కాసేపు ఎంజాయ్ చేస్తాం, అదేపని గా అదే పాట వింటే బోర్ ఫీలవ్వుతాం..కొన్నాళ్ళు బ్రేక్ ఇచ్చి మళ్ళీ అదే పాట వింటే, మళ్ళీ ఎంజాయ్ చేస్తాం). మనుషుల లోని ఆనందం,  కండిషండ్ రెస్పాన్స్ కావటం వలన తిండీ వగైరా లు లేకుండా కూడా మనిషి బుర్ర లో సంతోషం యొక్క సైక్లికల్ రెస్పాన్స్ అలా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.  అందుకే మనిషి ఎప్పుడూ అనంతమైన సంతోషాన్ని (కులాసా లెవల్ లో jump ని ), అనంత కాలం పాటు అనుభవించలేదు. సంతోషం exponential గా పెరుగుతూనే ఉండటం సాధ్యం కాదు.దానికి ఫిజికల్ లిమిటేషన్ ఉంది. అలా అనుభవించాలని చూస్తే మనిషికి అనంతమైన శక్తి కావలసి వస్తుంది. ఆ శక్తిని సస్టెయిన్ చేయలేక మనిషి మెదడూ, శరీరమూ “టాప్..” మంటాయి. కాబట్టీ, eternal bliss, అదీ.. ఇదీ.. అంటూ ఎవరైనా చెప్పే మాటలని సందేహం తో చూడటం మంచిది.

–ఓ పని వలన కలిగే ఆనందానికి లిమిట్, ” ఆ పని మొదటి సారి ఏ టెన్షనూ లేకుండా అనుకూలమైన వాతవరణం లో చేసినప్పటి ఆనందం”, చేత నిర్ణయింపబడుతుంది. మొదటి ప్రే మ, మొదటి వర్షం, మొదటి రైలు ప్రయాణం ఇచ్చిన అనందాన్ని ఆ తర్వాతి ప్రేమ లూ, ప్రయాణాలూ అధిగమించలేవుకదా!తరువాతి అనుభవాలనీ మొదటి అనుభవపు జ్ఞాపకం తో compare చేయబడటం వలన, ఆ  differential ని మాత్రమే మన తరువాతి అనుభవాల లో ఎంజాయ్ చేస్తాం.  సహజం గా differential అసలు కంటే తక్కువ గా ఉంటుంది కదా!

–ఇక ఈ టపా లోని అసలు విషయానికి వద్దాం. మనిషి సంతోష వ్యవస్థ యావత్తూ ఓ క్లోస్డ్ లూఫ్ కంట్రోల్ సిస్టం ని పోలి ఉంది. ఇలా..
1. మనిషి చేసె పనులు  – ఇన్-పుట్.
2. మనిషికి వచ్చే కులాసా- అవుట్పుట్
3. మనిషి వ్యక్తిత్వం – సిస్టం.
4. పనులు చేసినపుడు కులాసా కలుగుతుంది.
5. ఆ కులాసా తాలూకూ గుర్తులు (ఇమేజ్) మన మెదడు లో స్టోర్ అవుతాయి.
6. పని చేసిన కాసేపటి వరకూ కులాసా పెరుగుతూ ఉంటుంది.
7. తరువాత, ఆ కులాసా మన మెదడు లో స్టోర్ అయిన ఇమేజ్ తో కంపేర్ చేయబడుతుంది.

స్టోర్ చేయబడిన కులాసా స్థాయి(ఓ నిమిషం లేక గంట కిందటిది)  నెగటివ్ గా ఫీడ్-బ్యాక్ అవుతుంది.
8. ఈ రెండిటి మధ్య తేడా (difference between present level and feedback level) మళ్ళీ ఇన్-పుట్ గా ఇవ్వబడుతుంది. .
9.పని చేస్తున్న కొద్దీ, మెదడు లో స్టోర్ అయ్యే ఇమేజ్ పరిణామం(magnitude) పెరిగి,  నెగటివ్ ఫీడ్ బ్యాక్ పెరుగుతుంది.  అంటే ఎఫెక్టివ్ ఇంపుట్ తగ్గుతుంది.
10. అంటే, ఎఫెక్టివ్ అవుట్ పుట్ తగ్గుతుంది.
11. అంటే, ఉదహరణ కి, పని మొదలుపెట్టిన ఓ గంటకి దాని లోని ఆనందం తగ్గుతూ పోతుంది.
12. కొన్ని రోజులు విరామం ఇస్తే, మెదడు లోని ఇమేజ్ బలహీన పడుతుంది.
13. అంతే ఇమేజ్ కీ అవుట్పుట్ కీ మధ్య డిఫరెన్షియల్ మళ్ళీ ఎక్కువవుతుంది.

14. ఈ డిఫరెన్షియల్ కి లిమిట్, మొదటి సారి చేసిన పని వలన కలిగిన కులాసా వలన సెట్ అవుతుంది.
15. కొన్నాళ్ళ తరువాత చేసిన పని వలన మళ్ళీ ఎఫెక్టివ్ ఇన్-పుట్ పెరిగి మళ్ళీ సంతోషం (అవుట్పుట్ పెరుగుతుంది)
16.ఈ విధం గా,  పని చేసే సమయాన్ని నట్టి అవుట్పుట్ సైనుసాయిడల్ గా పరిణమిస్తూనే ఉంటుంది.

PS:

1. కులాసా లోని స్థాయీ మార్పిడి ని సంతోషం అన్నాను.
2. సంతోషం, ఆనందం అనే పదాలను interchangeable గా వాడాను.

గురూజీ ల మాటల కు అర్ధాలె వేరులే!

వాక్కు: ఆధ్యాత్మికత అంటే అదేదో హిమాలయాలకు వెళ్ళి తపస్సు చేసుకోవటం కాదు. కుటుంబ జీవితాన్ని కొనసాగిస్తూనే ఆధ్యాత్మికం గా ఎదగ వచ్చు.

లో వాక్కు: అవును మరి. అందరూ హిమాలయాల కు వెళ్తే, మా సంస్థల లో డబ్బు కట్టి మరీ ఎవరు చేరతారు. అయినా సన్యాసుల దగ్గర డబ్బు ఎందుకుంటుంది. అందుకనే సంసారులని ఈ ఆధ్యాత్మికత లోనికి ఆకర్షించాలి.

భాషణ: మా మార్గం శాస్త్రీయమైనది.
అభిభాషణ:ఈ మధ్య జనాలు చదువుకొని తెలివిమీరి సైన్స్ ని నమ్ముతున్నారు. నా మార్గానికి విశ్వసనీయత రావాలంటే, “అది సైంటిఫిక్” అని చెప్పక తప్పదు. అలానే మత గ్రంధాలు చెప్పిన దానికీ సైన్స్ కీ సామ్యం ఉన్న చోట మత గ్రంధాలను కూడా కోట్ చేస్తుంటాం. సామ్యం లేని చోట దాని గురించి మాట్లాడం.

మాట: సైన్స్ చాలా పరిమితమైనది. దానికి తెలిసింది చాలా తక్కువ. సైన్స్ కి అందని విషయాలు చాలా ఉన్నాయి.

లో మాట: ఎవడన్నా మహిమలని ప్రయోగశాల లో నిరూపించమంటే అదో చిక్కు. సైన్స్ కి అందని విషయాలు నాకు మాత్రం అందుతాయా ఏమిటి?సైన్స్ తనకి తెలియని విషయాలని తెలియదు అని ఒప్పుకొంటుంది. మేము కూడా అలా ఒప్పుకొంటే, ఇక మా దగ్గరికి ఎవరు వస్తారు? జనాలను ఆకర్షించటానికి ఏదో ఓ మహిమ చూపించాలి.

పై గుట్టు: వచ్చే రెండేళ్ళ లో ప్రపంచమంతా నా మార్గాన్ని అనుసరిస్తుంది.నా మార్కు ధ్యానం ప్రపంచం అంతటా విస్తరిస్తుంది.

లో గుట్టు: నాకు ఆత్మ పరిశీలన ఎక్కువ.నాకు పేరు సంపాదించటమంటే ఆశ ఎక్కువని నా ఆత్మ పరిశీలన లో తేలింది.పేరు తో పాటే పవర్ కూడా వస్తుంది.

ఓ మాట: మా సంస్థ డబ్బులను ఆశించదు. ఏదో.. సంస్థ ను నడిపించటానికి కొంచెం ఫీజు తీసుకొంటాం, కొన్నిపుస్తకాలు అమ్ముతాం.
రెండో మాట: నాకు డబ్బు కంటే పేరు మీద మోజెక్కువ. అయినా ఆధ్యాత్మికత కీ సంస్థాగత వ్యవస్థ కీ చుక్కెదురని జిడ్డు కృష్ణమూర్తి చెప్పిన మాటలు ఈ జనాలకు తెలిస్తే ఇక నా గతేం కాను. ఆ కృష్ణ మూర్తికే తన సమావేశాలకి ఫీజు పెట్టటం తప్పలేదు, ఇక నేనెంత?

నుడి: ఆధ్యాత్మిక సాధన లొ వచ్చే పరిణతి ని బట్టి మేము మాస్టర్ అనీ, మెగా మాస్టర్ అనీ ఇలా అనేక రాంకులు ఇస్తూ ఉంటాము. మా మాస్టర్ల దగ్గర దీక్ష పుచ్చుకొనక పోతే, అలాంటి వారికి మోక్షం రాదు. ఎందుకంటే, తర తరాల మా గురువుల శక్తి మా మాస్టర్ల ద్వారా ఆపరేట్ అవుతూ ఉంటుంది. ఆ విధం గా అనర్హుల చేతిలోకి ఈ శక్తులు వెళ్ళకుండా కూడ మేము కనిపెడుతూ ఉంటాము.

మున్నుడి:మోక్షాన్ని స్కేలు పెట్టి కొలుస్తామా ఏమిటి? మా సంస్థ లో చేరే వారికి ఒక sense of empowerment కల్పించటానికి ఈ రాంకులు ఇస్తాము. ఏ ఆర్గనైజేషన్ లో అయినా ఈ రాంకులు తప్పని సరే కదా? సమావేశాలలో మాకు ఇబ్బంది కలిగించే ప్రశ్నలు అడిగే వారిని ఈ మాస్టర్ల సహాయం తో అదుపు లో పెట్టవచ్చు.రాంకులు ఇస్తే జనాలు మనకు సంస్థాగతమైన పని చేసి పెడతారు. మనిషికి తగ్గట్టు గా లౌక్యం గా మెలిగితేనే సంస్థ విస్తరిస్తుంది. మా పధ్ధతులు ఎవరైనా ఎలాగైనా పాటించవచ్చంటే, ఇక మా దగ్గరికి వచ్చేదేవరు.అందుకనే మా ద్వారా నేర్చొకొంటేనే ఫలితం వస్తుందని పేటెంట్ పెట్టేశాం. అమెరికా లో అయితే నిజమైన పేటెంట్ నే తీసుకొన్నాం లెండి.అమెరికా వాళ్ళు కూడా మా పధ్ధతిని అనుసరించటానికి సౌకర్యం గా, బైబిల్ నీ, భగవద్గీత నీ వేదాలనీ ముడి పెడుతూ, మా ధ్యానాన్ని fine tune చేసేశాం. అక్కడి సువార్తీకులు ఇక్కడ జనాలని ఆకర్షిస్తుంటే, మేము అక్కడి భక్తులని ఆకర్షిస్తున్నాం.ఇక ఖురాన్ కి కూడా ఏదో ఓ లింకు కనిపెట్టాలి. ఓ ఇద్దరు డాక్టర్లనీ, ఇంకో సైంటిస్ట్ నీ కూడా మన సంస్థలొకి ఆకర్షించగలిగితే జనాలు ఇకా ఎక్కువ గా నమ్ముతారు.  దీక్ష ఇవ్వటానికి ఆధ్యాత్మిక అర్హత ఉండాలి. అయితే అర్హతలు రాజకీయ నాయకులకీ, ప్రముఖులకీ దీక్ష ఇవ్వటానికి మాత్రం అడ్డు రావు.

నా మాట: అద్వైత స్థితి వలన మనుషులు మారి తద్వారా సమాజానికి మేలు జరుగుతుంది.
నీతో మాట: నా దగ్గరికి ఎంతో మంది రాజకీయులు వస్తారు. కాసేపు ప్రశాంతం గా ధ్యానం చేసుకొంటారు. బయటికి వెళ్ళి మామూలు గానే అవినీతి చేస్తారు.
అద్వైత స్థితి పొందిన యూజీ నే చెప్పాడు, ఆ స్థితి వలన ఎటువంటి మత పరమైన, ఆధ్యాత్మికమైన, రాజకీయమైన, సామాజికమైన పర్యవసానాలూ ఉండవని. అదో ప్రత్యేకమైన స్థితి అంతే! సమాంతరం గా మనుషులందరి మేలు కోసం,మనుగడ కోసం జరిగే వ్యవస్థా పరమైన, వ్యక్తిపరమైన ఇతర ప్రయత్నాలు జరుగుతూనే ఉండాలి. కానీ ఈ మాట చెప్తే, పెద్ద పెద్ద వ్యాపార వేత్తలూ, సినిమా నటులూ నాకు డొనేషన్లు ఎలా ఇస్తారు? వారికి మోక్షం చూపిస్తే నే మనకి లాభం. ఆధ్యాత్మికత, క్లిక్ అయితే బాగా లాభ సాటి వ్యాపారం . ఎందుకంటారా? రజనీకాంత్ లా జీవితం లో అత్యున్నత స్థితికి వెళ్ళిన తరువాత, అటువంటి వారు ఓ ఒంటరి తనాన్ని ఫీలవుతారు.ఇక సాధించటానికి ఏమీ మిగిలి ఉండదు. కానీ వారి సక్సెస్ వలన వారి దగ్గర డబ్బు బాగానే ఉంటుంది. వారికి ఇంకా సత్యమనీ, మోక్షమనీ చూపిస్తే, వారు మళ్ళీ తమ పేరాశ ని కొనసాగిస్తారు ఆ ప్రక్రియ లో మనకీ కొంత ముడుతుంది.

జనం తో మాట: నా దగ్గర అద్వైత స్థితి ని సాధించేందుకు టెక్నిక్కులు ఉన్నాయి.
మనలో మాట: ఓ వంద టెక్నిక్కులు చెప్తాం. పని చేసిందనటానికి ప్రమాణాలేమీ ఉందవు. ఎవరో ఒకరి కి ఏదో ఓ కారణం వలన కొంచెం స్వస్థత వస్తే వారే పని చేస్తుందని చెప్తారు. టెక్నిక్కుల వలన ఆ స్థితి కి వెళ్ళ గలిగి తే అది “సమయానికందని స్థితి”  ఎందుకవుతుందీ? ప్రయత్నం వల్ల సాధ్యం కానిది టెక్నిక్ వలన సాధ్యమౌతుందా? ఏదైనా నేను కొంచెం మెరుగు. కొంతమంది బాబాలు డ్రగ్స్ వాడమని సలహా ఇస్తారు.

చివరి మాట: అద్వైత స్థితి తో పరిపూర్ణ సత్యం అవగతమౌతుంది.
చివరాకరి మాట: అద్వైత స్థితి అనేది మనుషుల, ప్రాణుల అస్థిత్వ పరిధిలోనిదే.కానీ అరుదైన అనుభవం.
పరిపూర్ణ సత్యం అనేది మనుషులెవరికీ అనుభవమవ్వదు. ఎందుకంటే అది మనిషి అస్థిత్వ పరిధి కి బయట ఉంది.ఈ సృష్టీ, విశ్వాల అస్థిత్వ పరిధి కి బయట ఉంటుంది. కాబట్టీ అద్వైత అనుభవం వలన పరిపూర్ణ సత్యం తెలియదు. అంటే, పరిపూర్ణ సత్యం నీకెంత అనుభవమో, నాకూ అంతే అనుభవం. నాకూ తెలియదు..కానీ ఈ విషయాన్ని మా పుస్తకాలలో ఎక్కడో ఓ మూల చెబుతాం. రేపు ఎవరైనా జనాలను మోసం చేశామని చట్టపరమైన చర్య తీసుకొంతే ఇది ఓ డిస్క్లెయిమర్ లా పని చేస్తుంది. ఈ తెలుసుకోలేని పరిపూర్ణ సత్యానికీ, తెలిసిన దైనందిన జీవితానికీ మధ్య అనేక అందమైన, హాయిగొల్పే ఊహ లోకాలనీ,మహిమలనీ, పునర్జన్మలనీ కల్పించి జనాలను ప్రలోభ పెట్టటమే మా ప్రజ్ఞ. మా దగ్గరికి వచ్చే కంటే ఇంట్లో భగవన్నామ స్మరణ చేసుకొంటేనో, ధ్యానం చేసుకొంటేనో మానసిక ప్రశాంతత దొరుకుతుంది. కానీ ఈ విషయం చెబితే, ఇంకా మా ప్రత్యేకత కి ఏమౌతుంది? “పరిపూర్ణ సత్యం నాకు అందిన”దని చెప్పుకోవటం లో ఇంకో ఉపయోగం ఏమిటంటే, అప్పటి నుంచీ నేనే దేవుడిని అని కూడా నమ్మబలక వచ్చు.

Spiritual Speculation – U.G. Krishnamurti

There are floods. The flood water overflowed the bounds of the river and flooded the nearby villages. The dead bodies of cattle,humans, trees are carried in the swirls of the flood. The affluents from the sewage of the nearby city make the water look more muddy. The usually calm river has turned violent. It’s bounds were dug away by the villagers in normal times into their fields. Now the flood has seeped through the bounds. There is no escape from the floods.Everything on the way of the river will be washed away into the sea.
**************

while reading about J Krishnamurti,I came across the criticism of him by U.G.Krishnamurti

(Uppaluri Gopala Krishnamurti). He was taking J Krishnamurti for a task for not following

his own tenets. J Krishnamurti proclaimed “Truth is a pathless land.Nobody can teach it to anybody”. But he started schools to teach how to live. Having an epiphany is not a ticket to teach people about everything under the Sun.

U.G.Krishnamurti has been a desperate seeker of God. He used to attend J Krishnamurti’s meetings. Unlike J Krishnamurti, he was highly qualified for his pursuit. At some point in his life he has undergone what he called as “calamity” and his body has attained “natural state”. The main feature of this active state was annihilation of self. His thought came into existance only on demand from the surroundings.Otherwise, for all practical reasons there was no self consciouness, no thought.

His teachings are similar to those of J Krishnamurti.He mainly differed in two points. UG said, “Through  thought only we know we are in the natural state. Without thought there’s no knowing”. While J Krishnamurti said, “for the perception of Truth, thought is not required”. After all, while looking at a house you don’t need to think  it is a house or that is a chair.

UG told there is nothing to be transformed in a man. So all the inquiry in that direction is futile.

U.G. has to be credited with de-mistifying spirituality. He said his natural state is nothing related to moksha, bliss or ecstasy. He has entered that state despite, not because of, his efforts. He does not know how one enters it or not sure if anybody can enter that state. It might be possible that he was chosen by some external entity for entering the natural state,or he has the unique genes required for that. It could be an accident in which the necessary conditions for entering that state are met. He shooed away people who came to meet him some times. He sometimes hesitated to describe his natural state for some people might wrongly delude to attain it based on his description.

UG opined that self-conscious entity in us is not required for the survival of human race.

But with out self-consciousness we can’t assume man could do planning. Self-consciousness is responsible for controlling, tracking, monitoring and supervising one’s actions.The actions are due to motivations to gain power, achievement and popularity etc. These motivations are inherited by man from animals. Without self-conscious-ness many of the human achievements would not have been possible. Once man faces a problem he internalizes it’s effects and plans the counter measures. This greatly enhances his survival. Both UG and J Krishnamurti told thought could be used for practical purposes like scientific research,commerce. But thought is a liability in psychological or self-consciousness related issues. But, the problem here is there is no clear-cut distinction between practical and psychological and practical or physical needs. For instance,let’s think a person has a mental ailment. He needs to cure his mental ailment both for psychological and practical reasons.

Some drugs like LSD result in dissolving of the self,though temporarily. In this case if a man tries and consumes LSD, he will be in that state. Similarly, in future, genetic engineering might make it possible for a person to enter the natural state. In those cases, elusive theories about effort or thought not touching the natural state may prove wrong. So, because of the achievements of  thought in genetics,one will be able to enter the natural state.

If you tell a kid don’t ever enter into that room,the kid will surely try to enter that room. UG was criticised of adopting similar tactics to gain popularity. His statements”Don’t come to me. I do not have anything to say” attracted more people to him. “Whether UGconsciously adopted the technique” is matter of conjecture.

UG is blamed for escaping responsibility and being a coward. He abandoned his family and abdicated his responsibility.In a similar way,he abdicated the responsibility to make people aware of the issues involved in his chats/talks. Many times he was irreverent to people.

That was his personality.He was maverick, pugnacious and at times repelling. But his approach looked more open and honest. Sometimes he even allowed scientists to study his body.

Rajneesh once quoted the words of UG from his early days about Ramana Maharshi out of contextand criticised UG. But UG him self never said after his calamity that his own words withRamana Maharshi were justfied.

There is an ancient Indian saying, “Ekam sadwipraah bahudaa vadanti”. The single entity is expressed in many ways.When one looks at people like J Krishnamurti, UG, Ramanamaharshi, one could not help wonder if all of them are talking about one and the same thing,but are expressing it differently depending on their personalities.

…to continue

ఓ అమెరికా వాడి రైలు బండి

ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ

కురచదైపోతున్న కాలం

నాకు ఒక ఏడెనిమిదేళ్ళ వయసున్నపుడు, నేను మా చుట్టాల ఊర్లో పెరిగాను. తరువాత మా ఊరు వచ్చేశాను.
 నేను పెరిగి డిగ్రీ లోకి వచ్చిన తరువాత దాదాపు పదిహేనేళ్ళ కి మళ్ళీ మా చుట్టాల ఊరుకి వెళ్ళాను.
అక్కడ ఒక గమ్మత్తైన విషయం గమనించాను. అక్కడి పెరటి గోడలన్నీ  కురచవైపోయాయి. నా చిన్నప్పుడు దూరం గా ఉన్న ప్రదేశాలు దగ్గరగా జరిగాయి.
ఇదేంటబ్బా అని ఆలోచిస్తూ ఉండగానే నాకు విషయం అర్ధమైపోయింది. పెరటి గోడలు పొట్టివవ్వ లేదు, నేనే బారు పెరిగాను. దూరాలు దగ్గరవ్వలేదు నా కాలే బారు సాగింది.
 మనపై కాలం కూడా ఇలాంటి కనికట్టునే చేస్తుంది.

నేను ఎనిమిదో తరగతి లో ఉన్నపుడు, మా నాన్న ని దీపావళి కి బారు లాగూ (పాంటు) కొనిపెట్టమని అడిగాను. దానికాయన,”అప్పుడే వీడికి పాంటు కావలసి వచ్చిందంట, వచ్చేదీపావళి కి కొనిపెడతాలేరా!”, అని విసుక్కొన్నాడు.
నేను, “అమ్మో! పాంటు కోసం ఏకం గా సంవత్సరం ఆగాలా నాన్నా?” అన్నాను.
ఆయన, ” సంవత్సరం ఎంత సేపట్లో వస్తుంది. ఇలా చూస్తూ ఉండగానే గిరుక్కున తిరి వస్తుంది”, అన్నారు.
చిన్నప్పుడు ఎంతో బారు గా అనిపించిన సంవత్సరం ఇప్పుడు నాకు కూడా చాలా కురచ అయిపోయింది. ఎందుకంటే, చిన్నపుడు పన్నెండు సంవత్సరాలు ఉన్న నా మనసు ఎత్తు ఇప్పుడు పెరిగి పోయింది. అది ఇప్పుడు ముప్పై ఐదు సంవత్సరాల ఎత్తుకు పెరిగింది. ఈ ఎత్తు ముందు,  సంవత్సరం అనే పెరటి గోడ కుంచించుకొని పిట్టగోడ లా అయిపోయింది.. ఇక నేను యాభై లలోకి అడుగు పెట్టటానికి.నా చిన్నప్పటి లెక్కలో చెబితే…, ఇంకా ఓక సంవత్సరం వ్యవధి కూడా లేదు. త్వరపడాలి లేక పోతే చూస్తూ ఉండగానే వార్ధక్యం లోకి అడుగుపెడతాను.

విశ్వపరిణామం లో నియమాలు, శాస్త్రవేత్తల దేవుడు

“ఐన్ స్టీన్” మహాశయుడు “హైజెన్ బర్గ్” యొక్క అనిశ్చితి సిధ్ధాంతం గురించి, “దేవుడు పాచికలు వేయడు”, అని అన్నట్లు చెబుతారు. ఇక్కడ “ఐన్ స్టీన్” మాట్లాడేది ఆస్తికుల దేవుడి గురించి కాదనీ, విశ్వం లోని నియమాలనే ఐన్ స్టీన్ దేవుడి గా పరిగణిస్తున్నాడనీ తరువాత ఆయన వ్యాఖ్య కు భాష్యం చెప్పడమైనది.
విశ్వ నియమాల సంగతి కొస్తే..
విశ్వం యొక్క రహస్యాల గురించి ఆలోచించే వారు అడిగే రెండు ప్రశ్నలు
1.”ఫలానా విషయం ఎలా జరుగుతుంది?”
2.”ఫలానా విషయం ఎందుకు జరుగుతుంది?”
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతికే ప్రక్రియ లో శాస్త్రవేత్తలు ప్రకృతి ని పరిశీలించి పరిశోధిస్తారు. ఈ పరిశోధనలో విశ్వం పని తీరుని తెలిపే అనేక సూత్రాలూ, నియమాలూ పుడతాయి. ఇవన్నీ విశ్వం యొక్క స్వభావాన్ని విశదీకరించేవే.
“ఎలా ఏర్పడింది?” అనే ప్రశ్న కి సైన్స్ ఎలాగొలా తంటాలుపడి సమాధానం చెప్తుంది. ఎందుకు? అనే ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పటం కష్టం.(ఇక్కడ ఎందుకు అంటే “ప్రయోజనం లేక పర్ పస్ ఏమిటి?” అని కాదు. ప్రయోజనాలు మనుషులకూ జీవులకూ ఉంటాయి. ఏ వ్యక్తిత్వమూ లేని విశ్వానికి ఒక పర్పస్ ఉండదు).
ఎందుకు విశ్వం ఇలానే ఉంది? ఎందుకు వేరే సవా లక్ష విధాలుగా లేదు? గురుత్వాకర్షణ ఎందుకు ఉంది? ఎలెక్ట్రాన్లూ ప్రోటాన్లూ, న్యూట్రాన్లూ అలానే ఎందుకు ఉన్నాయి..? ఉదాహరణ కు న్యూట్రాన్లు ప్రోటాన్లచుట్టూ ఎందుకు తిరగవు..? మొదలైన ప్రశ్నలు ఈ “ఎందుకు?” ప్రశ్నలు. వీటన్నిటికి విశ్వం “ఎలా” మొదలైంది అన్న ప్రశ్న లో సమాధానం ఉండవచ్చు. ప్రాధమిక స్థాయిలో “ఎందుకు?” అనే ప్రశ్నకు, ఉన్నత స్థాయి లో “ఎలా?” అనే ప్రశ్న సమాధానం ఇస్తుంది. ఏదో ఒక ప్రశ్నకు సమాధానాన్ని అన్వేషిస్తూ, శాస్త్రవేత్తలు ప్రాధమిక స్థాయిలో ఒక నియమాన్ని కనిపెడతారు. తరువాత ఈ నియమం ఎందుకు అలానే పని చేస్తుంది అన్న ఒక ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. దీనికి సమాధానం గా ఉన్నత స్థాయి లో ఎక్కువ సార్వజనీన మైన ఇంకొక నియమం వెలుగులోకి వస్తుంది. ఈ నియమాల స్థాయి పెరుగుతూ పోయి ఏ బిగ్ బాంగ్ అనబడే ఎయిర్ పోకెట్ కో కొట్టుకొని ఆగిపోతాయి.

ఈ విషయాన్ని ఒక ఉదాహరణ ద్వారా చెబితే బాగా అర్ధమవ్వ వచ్చు..
“మనిషి కి ఆలోచనా శక్తి ఎందుకు ఉంది?” అనేది ఒక ప్రాధమిక ప్రశ్న.
“జీవపరిణామం లో భాగం గా ఏర్పడింది”- జవాబు.
“జీవపరిణామం ఎందుకు జరిగింది?”
“అనేక కారణాలు..క్లుప్తం గా..యాదృచ్చిక జన్యమార్పుల వలన జరిగింది”
“జన్యు మార్పులు ఎందుకు జరుగుతాయి?”
“అనేక విధాలు..సూర్య రశ్మి లోని అతి నీలలోహిత కిరణాలు జన్యు పదార్ధాన్ని ప్రభావితం చేయటంవలన జన్యు మార్పులు జరుగుతాయి”
“సూర్య రశ్మి వలన జన్యువులు ఎందుకు మారుతాయి?”
“స్థిరత్వం కోసం. స్థిరత్వం అనేది ఈ విశ్వ నియమం కదా!”
“స్థిరత్వమే ఎందుకు ఈ విశ్వ నియమం అయింది. అస్థిరత్వం ఎందుకు ఈ విశ్వ నియమం కాలేదు?”
“నీ తలకాయ! అడ్డగోలు గా మాట్లడకు. నీ చొప్పదంటు ప్రశ్నలూ..నువ్వూ..!”.

పైన ప్రశ్నలన్నీ “ఎందుకు” ప్రశ్నలే. ఈ ఉదాహరణ లో, దిగువ స్థాయి లో ఎందుకు ప్రశ్నలకి పై స్థాయి లో “ఎలా పనిచేస్తుందో చెప్పటం” ద్వార జవాబు ఇవ్వటం గమనించ వచ్చు. “సృష్టి అలానే ఎందుకు ఉంది?, ఇంకా అనేక విధాలుగా ఎందుకు లేదు?” అనే ప్రశ్నకు ఇక్కడ సమాధానం రావటం లేదు. “సృష్టికి సంబంధించిన పై స్థాయి నియమం సృష్టి ఇతరమైన అనేక విధాలు గా ప్రవర్తించటాన్ని నిరోధిస్తోంది”, అనే ఒక విషయం మాత్రం పరోక్షం గా అర్ధమౌతోంది. కాబట్టీ ఈ “ఎందుకు?” కి అసలైన సమాధానం కోసం మనం “మనిషి తెలివి” నుంచీ బిగ్ బ్యాంగ్ వరకూ పోవలసి వచ్చింది. కానీ “ఈ ప్రపంచం ఈ నియమాల ద్వారానే ఎందుకు నడుస్తోంది?”, అన్న ప్రశ్న కు సమాధానం దొరక్లేదు. కొంచెం పై స్థాయి లో చూస్తే, ఈ నియమాలన్నీ విశ్వాన్ని కొంచెం మెరుగు గా వర్ణించే వివరణలే! ఈ విశ్వం ఎందుకు ఉంది అనే ప్రశ్నకు సమాధానాలు కావు. “ఈ నియమాల ప్రకారమే విశ్వం ఎందుకు పని చేయాలి?”, అనే ప్రశ్నకు సమాధానాలు అసలే కావు.చివరికి ఏ నియమాలూ పని చేయని సింగులారిటీ(బిగ్ బ్యాంగ్ ఆది స్థితి) కి చేరుకోవలసి  వస్తుంది!

చివరిగా, “విశ్వం ఏమీలేని స్థితి నుంచీ పుట్టింది” అని ఈ మధ్య కాలం లోని కొందరు శాస్త్రవేత్తల వాదన. ఎందుకంటే “సం థింగ్” అనేది “న థింగ్ కంటే” స్థిరమైనది అట. ఏమీ లేని “న థింగ్” లో స్థిరత్వం అనే నియమం మాత్రం ఎందుకు ఉంటుంది? ఒక వేళ అటువంటి నియమం ఉంటే, అది ఎందుకు ఉంది  ( ఎవరో ఆ నియమాన్ని శాసనం చేసినట్లు)? ఏమీ లేని స్థితి లో, “స్థిరత్వం నుంచీ ఇంకా అస్థిరత్వం వైపుకి పోవచ్చు కదా?” ఏమీ లేని స్థితి స్థిరమైనది ఎందుకు కాదో, ఏదో ఉన్న స్థితి ఎందుకు స్థిరమైనదో ఈ శాస్త్రవేత్తలు చెప్పరు. “తాడు దొరికింది గేదేను కొనమన్నట్లు”, స్థిరత్వ సిధ్ధాంతం ఉంది కాబట్టీ దానిని సృష్టి జననానికి అన్వయించినట్లుంది.

నాకు వచ్చిన ఈ సందేహాలలో కొన్నైనా తప్పు అయే అవకాశం ఉంది. తప్పు అయితే అదేమిటో వివరిస్తారు కదా?