God, Revelations some thoughts…


The perception of epiphanies is considered to be central to the spiritual experience in religious circles.In modern times, people like J Krishnamurti, Ramana Maharshi are believed to perceive epiphanies.

This article tries to explain epiphanies in physical terms. It categorizes the existence into known, unknown and unknowable parts. While the everyday experiences fall into the category of “The Known”, epiphanies and super-natural powers can be viewed as “The Unknown”.  The author argues there is a  part of the existence that will never be known by humans. This part is called “The Unknowable”.


Epiphanies are also called revelations. Often, they are associated with a self-less state of mind. A common aspect reported about epiphanies is “direct sensory contact with external objects without the mediation of self”. This sensory contact is reported to be more “real” than the everyday reality. The self, mentioned here, is the ‘self-conscious center’ which is made of human thought. The ‘self’ oversees all the actions and thoughts of a person.

Composition of thought

The self is like a spindle woven with the thread of thought. The thought, in turn, is made of mental representations of external objects(eg: hill, tree), like words, images, and other sensory inputs like sounds, touch, smell and temperature.  So, these sensory inputs are representative symbols of the actual real world objects. But, they are not the objects themselves. The symbols are extracted from an already completed interaction with the world. These symbols are of the past. Hence the thought is made of symbols from the past. Though made of thought, the self can view its own thoughts on the screen of consciousness.

The consciousness is like the light of a torch focused on a wall. Sitting inside the boat of the world, the consciousness always travels along with the stream called “the time of the world”, and hence it exists only in ‘present’.  It contains images emanating from the real-time (present) events along with the thoughts of the past and conjectures about the future. If the mind does not store past images, all the thought vanishes.  When the data base of thought does not exist, it can’t conjure future. Then the mind exists in present only. In that case, the consciousness is occupied by things of present alone. The boundaries between past, present and future are created by thought. Thought is stored in memory. The contents stored in the memory act as past. The projections made from the past act as future. When memory vanishes, the thought disappears. When memory vanishes so does the past. Thought disappears along with the past. When past disappears, its projection, i.e. the future also vanishes.

Without thought only ‘present’ exists from an individual’s point of view.  The subjective time vanishes.

The consciousness travels along with external physical sequence of events. So, the consciousness travels with physical time.

Making of thought

Immediately after birth, an infant is not able to differentiate the objects in the external world from it’s self. Initially, when it starts getting sensory inputs, it perceives without recording much.  After sometime it records the images sounds and so on. Once it learns the language, it tags the images, sounds and smells in its mind with the words and symbols of the language it has learnt.  In the process of learning the language, it builds its small mental dictionary of words. Later, as a “grown up”, whenever it perceives an objects, it retrieves the corresponding word from its brain. So, the actual object shares the“screen of the consciousness” of the person with the verbal representation of it (the object) simultaneously. If a person’s vocabulary is week, and he does not know what a particular object is called as, then, he retrieves the image of the object from his mind. This image occupies the stage of his conscious mind along with the real object. There is no point of time where his consciousness is completely occupied with the real-time object without sharing it with a mental image.

Figure1: The Composition of Self

Suppose a person is following a flying bird with concentration. As long as he knows he is watching a bird, his consciousness is shared by the actual real-time bird with his mental representation of it. When the observer watches the bird without any interference from his mental images, he purely perceives the bird. When he is in a state of ‘pure-perception’, he even does not know it is a bird. Pure-perception is a state not colored by thought. So, there does not exist a perceiver in this state. If we take the analogy of a camcorder, the perceivers mind never directly operates in the simple ‘View only’ mode. The mind always mixes the previously recorded visuals with the real time images.

The Driving force behind ‘self’

Thought makes the self. The self of a man enhances the survival at individual level. Self is the amalgamation of human instincts, emotions, drives and wishes. The thought enabled by self, is used for planning ahead for a rainy day. It helps in better survival of human beings. It enables man to organize. It spurs the scientific inventions and all manmade things. But the flip side of thought is “the formation of a psychological world”. The psychological world separates man from the direct perception of reality. It perpetuates attitudes, feelings by storing their representative symbols in brain.

Epiphany and Effort

Effort in psychological domain can’t make man to get into a self-less state, as the effort originates from the self. Some people stumble into this state due to an unknown reason. Those people need not be pious. They may not be do-gooders. Science has not understood what triggers this state as yet.  In this state, the world appears in a different light. That does not make it a Godly and mystical state.

Epiphanies and social relevance:

Are epiphanies useful in solving any social issue like poverty, environment, at least by making the individual contribute?

According to UG Krishnamurthi, epiphanies do not have ant political, religious or spiritual implications. Further a person may experience epiphanies despite his personality and character. So the societal problems need to be addressed by the political and religious leaders either at a system level or at an individual level.

Epiphany and Animals

Small animals in the lower echelons of evolution do not have thought. So, are they in an epiphany-like state? It is a possibility. Though, there is a difference. In humans, the Epiphany state co-exists with a thoughtful mind. The usual thoughtful mind springs into action on demand from external events. Once the self becomes active, it can retrieve the images stored during epiphany and play it. The playback from epiphany state is not an epiphany, for the self is there playing. In an epiphany state, though the images are stored, they are not played back.  In an epiphany state there is no “knowing”, no “awareness”. It has only “pure-perception”.

Epiphany – Transmission

Can epiphany state be transmitted fully using words? No, epiphany needs absence of thoughts and thus absence of words.  A wordless state can’t be transmitted using words.

Epiphany – Various Methods

Whether the selfless state can be reached through different methods like drugs, surgery of the brain, genetic engineering, or a new technique of meditation in future is a matter of conjecture.

The Super-natural and “The Unknown” 

Some people claim super natural abilities like telepathy. Scientific consensus eluded these claims. Assuming such abilities exist, they could be due to phenomena not understood by science yet. Some persons  attract iron with their body. Science has not understood the phenomenon yet. This state is also akin to the super natural powers claimed. Science may be able to prove it in the future. With the advent of nuero imaging it will not be impossible to prove or disprove such claims conclusively.  Similar logic applies to all supernatural abilities of humans.

The Unknowable

There is an unknowable part of the existence that humans may never know about. While the unknown part of the existence can be known by the advances in science and technology, unknowable parts can never be known by humans.

Limitations of human organism

Man is a biological organism that exists in a three dimensional world (Including time it’s a four dimensional world. A world with five or more dimensions is beyond the reach and existence of man, though theories like string theory postulate that). Its perceptions are limited by its senses, and its thought is made of electrochemical reactions. Man must have limitations in understanding and proving the phenomena that fall outside physical existence.

The universe made of Time

Big bang theory is the most popular theory that explains the origin of the universe. It proposes, “The space and time are created after the point of singularity,” and “the consequent causal chain has formed the universe that we live in today”. So according to this theory the universe in made ‘of’ time and space. It’s not made ’in’ time and space. The universe is made of the fabric of space-time like a tea cup made of  porcelain. The rules about the forces of the universe are immutable and every rule is causally traced back to the singularity of big bang theory.  Cause precedes effect. Cause and effect both happen in time. But, before big bang there was no time, there was no space, though that state is a bit difficult to imagine. Thus, there was no cause for the big bang.

The Universe made in Time   

Alternately, it can be assumed that space and time existed before big bang. At this point, additional (five or more) dimensions can be proposed. The creation of universe can be assumed to have been done in the time that pertains to the fifth dimension. Even if the origin of the universe happened in a fifth dimension, still the question of what is the ‘cause of the cause’ that created universe remains. This argument can be extended to any number of dimensions. Assuming many numbers of dimensions does not take away the question “what caused the creator of the universe?”

The statement, “Universe is acausal,” though it sounds a bit awkward, can only answer the question about the origin of the existence.   A thing without start or end is not that usual, but not difficult to explain logically. On the circumference of a ring, we can’t fix a starting point and ending point. They are imaginary.  Modern quantum physics accepts acausal phenomena like vacuum fluctuations which are acausal. Though physical objects look stable, at a  subatomic level virtual particles like electron-positron pairs are acausally created and destroyed on a microseconds scale. The worldly objects are like a river whose shape looks stable but whose content (water) keeps on changing at any point in time. An incident which looks a causal in a three dimensional world may be causal in a higher dimensional world.

Whether the universe is made”of time” or “in time”, the search for the origin of existence ends in an acausal root.

 Time-collapse and super-time

A movie role while being played has its sequence of incidents and thus simulates time. To demonstrate the collapse of time, each frame of a movie role can be cut and all the frames can be spread on the floor of a room laterally. Now, for an observer, all the usually sequential incidents appear at the same instance. From the perspective of the observer, the incidents have no time gap between them. They just exist. The observer has access to any incident irrespective of its sequence. Similarly if we assume a super-time, all the happenings of the universe freeze into a single instance in super-time. They simply exist. They do not have a start or end.

The relation between the Known, The Unknown and The Unknowable

We humans are three dimensional creatures. We do not have access to five dimensions or beyond. We may propose concepts about the metaphysical world that has many dimensions (like string theory). We might prove them theoretically. But, to prove them practically we need to prove the theories about many dimensions in a three dimensional world ultimately. This is an impossible task. Thus, there will always be a world that can’t be perceived or understood by man. That’s the unknowable world or the Metaphysical world. Physical world is run by unchangeable rules. If God made the rules, we do not know why he does not change those rules. If God is part of that unknowable, metaphysical world he also must be undefinable.

Figure 2 : Physical world

Figure3: The existence

The physical world comprises of two parts. The Known and The Unknown.  The progress in science and technology unravels The Unknown and explains it in terms of the known.

The existence is comprised of the physical world and the unknowable metaphysical world. “The Unknowable” can never be touched by the humans.  The epiphanies and supernatural powers manifest within the boundaries of the physical world. Epiphanies are about direct perception. Direct perception with its all visual and audible processes, still falls in the realm of physicality. The triggers to the epiphanies and super natural powers could be either unknown or unknowable. The unknown triggers could be unraveled by science in the future. But the unknowable things that exist in metaphysical realm can never be understood by man.

Is God there?

Before saying yes or no to this question, one needs to define God. If God is indefinable, all aspects of him should be undefined. One can not say, “We can not understand his doings”, and still believe, “God is kind”, “God is powerful”. Etc.

If God is kind, the natural disasters and the subsequent destruction begs an explanation. If God is powerful, then his inability to change rules of nature stands unexplained.

Some people claim God is good, but the problem is with Man. These same people believe Man is made by God. If man is made by God, he owns the responsibility of Man’s deeds also.

One of the disclaimers of the believers is, “as Man has free will, God need not own the misdeeds of Man”. It’s debatable if man has a free-will, as his will is shaped by sundry circumstances and forces of nature.

Assuming man has free will, that free will is given by God. Again, God can not evade the responsibility.

If God is just a mechanism which does it’s action with out like or dislike, then he is similar to a physical rule.

The definition of good and bad are relative and circumstantial. They change depending on place and time. They are man made. They predate to the notion of God. Man has to have an idea of good. After that only he can assume God as an embodiment of goodness.


సైన్స్ కి ఓ ప్రశ్న..ఓ వాదన?

మనం నివశించే ఈ విశ్వాన్ని ఓ లోకం అనుకొందాం.ఈ విశ్వం తో అసలు పోలికే లేని (absolutely mutually exclusive) వేరొక అధిభౌతిక లోకం ఉందనుకొందాం.అంటే ఆ లోకపు విషయాలు మన ఊహకు కూడా అందవన్న మాట! అంటే మన విశ్వం లో ఉన్న వస్తువులేమీ ఆ విశ్వం లో ఉండవు. ఇక్కడ ఉండే ఆలోచనలు అక్కడ ఉండవు. ఆ లోకపు భౌతిక నియమాలు వేరే. అక్కడి ఊహలూ, పరిభావనలూ ఇక్కడి వాటితో అస్సలు కలవవు అనుకొందాం. ఇక్కడ నిరూపించబడిన విషయాలు అక్కడ నిరూపించబడాలని లేదు.మన మాత్స్ కి అక్కడ ఏమి ఉందో అందను కూడా అందదు అనుకొందాం. 

సైన్స్ ముఖ్యం గా భౌతిక నిరూపణల మీద ఆధారపడుతుంది. మన ఈ లోకం లో నిరూపిపంపబడని విషయాలు నేను పైన చెప్పిన అధిభౌతిక లోకం లో ఉండవచ్చు.
సైన్స్ కి నా ప్రశ్న ఏమిటంటే,……. మనకు ఉనికి ఉన్న ఈ భౌతిక లోకం లో చేసిన ప్రయోగాల ద్వారా నిరూపించలేని విషయం, వేరొక అధిభౌతిక లోకం లో ఖచ్చితం గా ఉండవచ్చు.కానీ మన అస్థిత్వం ఈ లోకానికే పరిమితం. మనిషినుంచీ పుట్టిన సైన్స్ మనిషి కి అస్థిత్వం లేని లోకాలకు వర్తించదు…..కాబట్టీ శాస్త్రీయ నిరూపణలన్నీ(scientific proofs) ఈ అధిభౌతిక ప్రపంచానికి వర్తించవు కదా?
కాబట్టీ సైన్స్, “ఫలానా విషయం నిరూపించబడలేదు”, అని చెప్పినపుడు, “మన ఉనికి ఉన్న భౌతిక లోకం లో మాత్రమే”, అని ఓ డిస్-క్లెయిమర్ తగిలించటం మంచిది.
మనం నాలుగు కొలతల జీవులం (4 dimensional creatures). ఐదో కొలతలో, లేక పన్నెండో కొలతలో ఏమి ఉంటుందో మనం కనిపెట్టిన నాలుగుకొలతల సైన్స్ నిరూపించలేదు కదా!
అటువంటి లోకం ఉన్నంత మాత్రాన మన విశ్వాసులు జబ్బలు చరుచుకోనవసరం లేదు. ఎందుకంటే, ఆ అధి-భౌతిక లోకాన్ని మన విశ్వాసులు కూడా చూడ లేదు. దానిపై విశ్వాసుల నమ్మకం కేవలం కాకతాళీయం మాత్రమే!

అలానే ఆ అధిభౌతిక లోకం లేక పోతే, సైన్స్ కి, “చూశారా నేను ముందే నిరూపించాను!”, అనే హక్కు లేదు. ఎందుకంటే సైన్స్ చూపిన నిరూపణలు ఆ లోకానికి సంబంధించినవి కావు. ఆ నిరూపణలు ఈ లోకానికి సంబంధించినవి.
ఆ అధిభౌతిక లోకం లేనపుడు కూడా ఉందని నమ్మే వారు అంధవిశ్వాసులౌతారు.
ఇదంతా చదివాక పాఠకులు ఓ ప్రశ్న వేయాలి..ఏమిటండీ ఇంకా ఎవరూ అడగటం లేదూ?

గురూజీ ల మాటల కు అర్ధాలె వేరులే!

వాక్కు: ఆధ్యాత్మికత అంటే అదేదో హిమాలయాలకు వెళ్ళి తపస్సు చేసుకోవటం కాదు. కుటుంబ జీవితాన్ని కొనసాగిస్తూనే ఆధ్యాత్మికం గా ఎదగ వచ్చు.

లో వాక్కు: అవును మరి. అందరూ హిమాలయాల కు వెళ్తే, మా సంస్థల లో డబ్బు కట్టి మరీ ఎవరు చేరతారు. అయినా సన్యాసుల దగ్గర డబ్బు ఎందుకుంటుంది. అందుకనే సంసారులని ఈ ఆధ్యాత్మికత లోనికి ఆకర్షించాలి.

భాషణ: మా మార్గం శాస్త్రీయమైనది.
అభిభాషణ:ఈ మధ్య జనాలు చదువుకొని తెలివిమీరి సైన్స్ ని నమ్ముతున్నారు. నా మార్గానికి విశ్వసనీయత రావాలంటే, “అది సైంటిఫిక్” అని చెప్పక తప్పదు. అలానే మత గ్రంధాలు చెప్పిన దానికీ సైన్స్ కీ సామ్యం ఉన్న చోట మత గ్రంధాలను కూడా కోట్ చేస్తుంటాం. సామ్యం లేని చోట దాని గురించి మాట్లాడం.

మాట: సైన్స్ చాలా పరిమితమైనది. దానికి తెలిసింది చాలా తక్కువ. సైన్స్ కి అందని విషయాలు చాలా ఉన్నాయి.

లో మాట: ఎవడన్నా మహిమలని ప్రయోగశాల లో నిరూపించమంటే అదో చిక్కు. సైన్స్ కి అందని విషయాలు నాకు మాత్రం అందుతాయా ఏమిటి?సైన్స్ తనకి తెలియని విషయాలని తెలియదు అని ఒప్పుకొంటుంది. మేము కూడా అలా ఒప్పుకొంటే, ఇక మా దగ్గరికి ఎవరు వస్తారు? జనాలను ఆకర్షించటానికి ఏదో ఓ మహిమ చూపించాలి.

పై గుట్టు: వచ్చే రెండేళ్ళ లో ప్రపంచమంతా నా మార్గాన్ని అనుసరిస్తుంది.నా మార్కు ధ్యానం ప్రపంచం అంతటా విస్తరిస్తుంది.

లో గుట్టు: నాకు ఆత్మ పరిశీలన ఎక్కువ.నాకు పేరు సంపాదించటమంటే ఆశ ఎక్కువని నా ఆత్మ పరిశీలన లో తేలింది.పేరు తో పాటే పవర్ కూడా వస్తుంది.

ఓ మాట: మా సంస్థ డబ్బులను ఆశించదు. ఏదో.. సంస్థ ను నడిపించటానికి కొంచెం ఫీజు తీసుకొంటాం, కొన్నిపుస్తకాలు అమ్ముతాం.
రెండో మాట: నాకు డబ్బు కంటే పేరు మీద మోజెక్కువ. అయినా ఆధ్యాత్మికత కీ సంస్థాగత వ్యవస్థ కీ చుక్కెదురని జిడ్డు కృష్ణమూర్తి చెప్పిన మాటలు ఈ జనాలకు తెలిస్తే ఇక నా గతేం కాను. ఆ కృష్ణ మూర్తికే తన సమావేశాలకి ఫీజు పెట్టటం తప్పలేదు, ఇక నేనెంత?

నుడి: ఆధ్యాత్మిక సాధన లొ వచ్చే పరిణతి ని బట్టి మేము మాస్టర్ అనీ, మెగా మాస్టర్ అనీ ఇలా అనేక రాంకులు ఇస్తూ ఉంటాము. మా మాస్టర్ల దగ్గర దీక్ష పుచ్చుకొనక పోతే, అలాంటి వారికి మోక్షం రాదు. ఎందుకంటే, తర తరాల మా గురువుల శక్తి మా మాస్టర్ల ద్వారా ఆపరేట్ అవుతూ ఉంటుంది. ఆ విధం గా అనర్హుల చేతిలోకి ఈ శక్తులు వెళ్ళకుండా కూడ మేము కనిపెడుతూ ఉంటాము.

మున్నుడి:మోక్షాన్ని స్కేలు పెట్టి కొలుస్తామా ఏమిటి? మా సంస్థ లో చేరే వారికి ఒక sense of empowerment కల్పించటానికి ఈ రాంకులు ఇస్తాము. ఏ ఆర్గనైజేషన్ లో అయినా ఈ రాంకులు తప్పని సరే కదా? సమావేశాలలో మాకు ఇబ్బంది కలిగించే ప్రశ్నలు అడిగే వారిని ఈ మాస్టర్ల సహాయం తో అదుపు లో పెట్టవచ్చు.రాంకులు ఇస్తే జనాలు మనకు సంస్థాగతమైన పని చేసి పెడతారు. మనిషికి తగ్గట్టు గా లౌక్యం గా మెలిగితేనే సంస్థ విస్తరిస్తుంది. మా పధ్ధతులు ఎవరైనా ఎలాగైనా పాటించవచ్చంటే, ఇక మా దగ్గరికి వచ్చేదేవరు.అందుకనే మా ద్వారా నేర్చొకొంటేనే ఫలితం వస్తుందని పేటెంట్ పెట్టేశాం. అమెరికా లో అయితే నిజమైన పేటెంట్ నే తీసుకొన్నాం లెండి.అమెరికా వాళ్ళు కూడా మా పధ్ధతిని అనుసరించటానికి సౌకర్యం గా, బైబిల్ నీ, భగవద్గీత నీ వేదాలనీ ముడి పెడుతూ, మా ధ్యానాన్ని fine tune చేసేశాం. అక్కడి సువార్తీకులు ఇక్కడ జనాలని ఆకర్షిస్తుంటే, మేము అక్కడి భక్తులని ఆకర్షిస్తున్నాం.ఇక ఖురాన్ కి కూడా ఏదో ఓ లింకు కనిపెట్టాలి. ఓ ఇద్దరు డాక్టర్లనీ, ఇంకో సైంటిస్ట్ నీ కూడా మన సంస్థలొకి ఆకర్షించగలిగితే జనాలు ఇకా ఎక్కువ గా నమ్ముతారు.  దీక్ష ఇవ్వటానికి ఆధ్యాత్మిక అర్హత ఉండాలి. అయితే అర్హతలు రాజకీయ నాయకులకీ, ప్రముఖులకీ దీక్ష ఇవ్వటానికి మాత్రం అడ్డు రావు.

నా మాట: అద్వైత స్థితి వలన మనుషులు మారి తద్వారా సమాజానికి మేలు జరుగుతుంది.
నీతో మాట: నా దగ్గరికి ఎంతో మంది రాజకీయులు వస్తారు. కాసేపు ప్రశాంతం గా ధ్యానం చేసుకొంటారు. బయటికి వెళ్ళి మామూలు గానే అవినీతి చేస్తారు.
అద్వైత స్థితి పొందిన యూజీ నే చెప్పాడు, ఆ స్థితి వలన ఎటువంటి మత పరమైన, ఆధ్యాత్మికమైన, రాజకీయమైన, సామాజికమైన పర్యవసానాలూ ఉండవని. అదో ప్రత్యేకమైన స్థితి అంతే! సమాంతరం గా మనుషులందరి మేలు కోసం,మనుగడ కోసం జరిగే వ్యవస్థా పరమైన, వ్యక్తిపరమైన ఇతర ప్రయత్నాలు జరుగుతూనే ఉండాలి. కానీ ఈ మాట చెప్తే, పెద్ద పెద్ద వ్యాపార వేత్తలూ, సినిమా నటులూ నాకు డొనేషన్లు ఎలా ఇస్తారు? వారికి మోక్షం చూపిస్తే నే మనకి లాభం. ఆధ్యాత్మికత, క్లిక్ అయితే బాగా లాభ సాటి వ్యాపారం . ఎందుకంటారా? రజనీకాంత్ లా జీవితం లో అత్యున్నత స్థితికి వెళ్ళిన తరువాత, అటువంటి వారు ఓ ఒంటరి తనాన్ని ఫీలవుతారు.ఇక సాధించటానికి ఏమీ మిగిలి ఉండదు. కానీ వారి సక్సెస్ వలన వారి దగ్గర డబ్బు బాగానే ఉంటుంది. వారికి ఇంకా సత్యమనీ, మోక్షమనీ చూపిస్తే, వారు మళ్ళీ తమ పేరాశ ని కొనసాగిస్తారు ఆ ప్రక్రియ లో మనకీ కొంత ముడుతుంది.

జనం తో మాట: నా దగ్గర అద్వైత స్థితి ని సాధించేందుకు టెక్నిక్కులు ఉన్నాయి.
మనలో మాట: ఓ వంద టెక్నిక్కులు చెప్తాం. పని చేసిందనటానికి ప్రమాణాలేమీ ఉందవు. ఎవరో ఒకరి కి ఏదో ఓ కారణం వలన కొంచెం స్వస్థత వస్తే వారే పని చేస్తుందని చెప్తారు. టెక్నిక్కుల వలన ఆ స్థితి కి వెళ్ళ గలిగి తే అది “సమయానికందని స్థితి”  ఎందుకవుతుందీ? ప్రయత్నం వల్ల సాధ్యం కానిది టెక్నిక్ వలన సాధ్యమౌతుందా? ఏదైనా నేను కొంచెం మెరుగు. కొంతమంది బాబాలు డ్రగ్స్ వాడమని సలహా ఇస్తారు.

చివరి మాట: అద్వైత స్థితి తో పరిపూర్ణ సత్యం అవగతమౌతుంది.
చివరాకరి మాట: అద్వైత స్థితి అనేది మనుషుల, ప్రాణుల అస్థిత్వ పరిధిలోనిదే.కానీ అరుదైన అనుభవం.
పరిపూర్ణ సత్యం అనేది మనుషులెవరికీ అనుభవమవ్వదు. ఎందుకంటే అది మనిషి అస్థిత్వ పరిధి కి బయట ఉంది.ఈ సృష్టీ, విశ్వాల అస్థిత్వ పరిధి కి బయట ఉంటుంది. కాబట్టీ అద్వైత అనుభవం వలన పరిపూర్ణ సత్యం తెలియదు. అంటే, పరిపూర్ణ సత్యం నీకెంత అనుభవమో, నాకూ అంతే అనుభవం. నాకూ తెలియదు..కానీ ఈ విషయాన్ని మా పుస్తకాలలో ఎక్కడో ఓ మూల చెబుతాం. రేపు ఎవరైనా జనాలను మోసం చేశామని చట్టపరమైన చర్య తీసుకొంతే ఇది ఓ డిస్క్లెయిమర్ లా పని చేస్తుంది. ఈ తెలుసుకోలేని పరిపూర్ణ సత్యానికీ, తెలిసిన దైనందిన జీవితానికీ మధ్య అనేక అందమైన, హాయిగొల్పే ఊహ లోకాలనీ,మహిమలనీ, పునర్జన్మలనీ కల్పించి జనాలను ప్రలోభ పెట్టటమే మా ప్రజ్ఞ. మా దగ్గరికి వచ్చే కంటే ఇంట్లో భగవన్నామ స్మరణ చేసుకొంటేనో, ధ్యానం చేసుకొంటేనో మానసిక ప్రశాంతత దొరుకుతుంది. కానీ ఈ విషయం చెబితే, ఇంకా మా ప్రత్యేకత కి ఏమౌతుంది? “పరిపూర్ణ సత్యం నాకు అందిన”దని చెప్పుకోవటం లో ఇంకో ఉపయోగం ఏమిటంటే, అప్పటి నుంచీ నేనే దేవుడిని అని కూడా నమ్మబలక వచ్చు.

దేవుడూ హేతువాదుల సంవాదం

సుందరం కళ్ళు తెరిచాడు. చిమ్మ చీకటి. కళ్ళు మూశాడు. ఏమీ కనపడటం లేదు.
ఆరు నెలలు గా గుండె జబ్బు తో తీసుకొంటున్నాడు. రాత్రి నిద్రపోయి మళ్ళీ ఇప్పుడే లేచాడు.
చేతులు విదిలించాడు.అరే చేతులు ఉన్నట్లే లేవే..! కాళ్ళు ఆడించాడు. ఊహూ.. కాళ్ళు కదల లేదు.
“నేను బతికే ఉన్నానా?”
“ఊహు.., నిన్న రాత్రే చనిపోయావు”, ఎక్కడి నుంచో సమాధానం వచ్చింది.

“అరే.., ఎంత ఘోరం జరిగింది..నా పెళ్ళాం పిల్లలు ఎలా బతుకుతారు?…. ఇంతకీ, నువ్వెవరు?”
“నీ భాషలో దేవుడు అంటారు”

“నేను నమ్మను.నాకు జీవితం లో దేవుడెప్పుడూ కనపడలేదు. నేను నాస్తికుడిని,రచయితని ..పైగా హేతు వాదిని…తెలుసా?”
“కనపడితే ఇంకా నమ్మేదేముంది గానీ, ప్రస్తుతం నువ్వు ఎవరి తో మాట్లాడుతున్నట్లో?”

“నమ్మను గాక నమ్మను! మనిషి బుర్రకి బయట, “తెలివిగానీ, ‘తెలివి లో ఉన్న వస్తువు గానీ ,” ఏదీ లేదని మా నాస్తికుల విశ్వాసం”.
“మనిషి తెలివీ చేతనా, నా తెలివీ చేతనా ఒకేవిధం గా ఉంటాయని నీకెవరు చెప్పారు?”

“మా శాస్త్రవేత్తలు ఈ విశ్వం పని చేసే నియమాలను కొన్ని ఎప్పుడో కనిపెట్టేశారు. ఇంకొన్నిటిని కనిపెడుతూ ఉన్నారు.క్వాంటం తీరీ, స్ట్రింగ్ తీరీ మొదలైన వాటిని గురించి నువ్వు ఇంకా వినలేదా?”
“ఆ నియమాలను పెట్టింది ఎవరు? వారికి కనిపెట్టే శక్తిని ఇచ్చింది ఎవరు?”

“అంటే ఆ నియమాలను నువ్వే పెట్టానంటావ్. అయినా సరే నేను నిన్ను నమ్మను. నువ్వు నన్నేం చేసినా సరే..!”
“నన్ను నమ్మని వాళ్ళని దండించటానికి నేనేమైనా నియంతనా..? నన్ను నమ్మిన దుర్మార్గులని నెత్తిన పెట్టుకోవటానికి నేనేమైనా ముఖప్రీతి మనిషినా?”

“సరే..నా మీద కోపం లేదన్న మాట”
“రాగ ద్వేషాలకతీతం గా నా నియమాలప్రకారం పని జరిగిపోతుంది. మీరూ నా నియమాల ప్రకారమే ప్రవర్తిస్తారు.కోపం పెంచుకోవటానికి నేనేమైనా మనిషినా..?. ”

“నువ్వు ఈ లోకం నడిచే భౌతిక నియమాలని ఎందుకు మార్చవు? దీనివలన హాకింగ్ వంటి శాస్త్రవేత్తలు,స్థిరం గా ఉండే భౌతిక నియమాలను తెలుసుకొంటే చాలు,  నిన్ను తెలుసుకొనకపోయినా వచ్చే ప్రమాదమేమీలేదంటున్నారు కదా? ”
“నువ్వు రచయితవి కదా? నీకు శిల్పం యొక్క ప్రాముఖ్యత తెలిసేఉండాలి. లోక నియమాలని మారిస్తే నా లోక రచన లో శిల్పం దెబ్బతింటుంది. నా శిల్పం మీకు అర్ధం కాదులే . అది “అధిభౌతిక శిల్పం”. శిల్పాన్ని దెబ్బతీయటం ఉచితం కాదు కదా? ”

“నీ ఉనికిని మా శాస్త్ర వేత్తలు ఎప్పటికైనా నిరూపించగలరా ?”
“సిధ్ధాంతపరం గా నిరూపించవచ్చు. కానీ నేనుండే లోకం వేరు.నా కొలతలు వేరు. మీకు నా లోకం లోకి ప్రవేశం లేదు. నా లోకం, మీ లోకం లోని నియమాల ప్రకారం పని చేయదు. మీ లోకం నా పరిధి లోని ఒక చిన్న నలుసు మాత్రమే! నా ఉనికిని మీ లోకం లోని నిజ జీవితం లోని దృగ్విషయాలాతో నిరూపించటం అయ్యేపనేనా? ”

దేవుడు నన్ను మళ్ళీ బ్రతికిస్తాడేమో.నమ్మితే పోయిందేముంది. ఆయన తో  మంచి గా మాట్లాడదాం….అనుకొన్నాడు సుందరం లోలోపల.  దేవుడికి సుందరం మనసులోని  మాటలు వినపడుతూనే ఉన్నాయి.

“స్వామీ, మమ్మల్ని సృష్టించింది నువ్వే కదా..అంటే, మేము చేసే చెడ్డ పనులకి నీకు కూడా బాధ్యత ఉంటుంది కదా..?”
“నువ్వు నెమ్మది గా ఆస్తికుడివై పోతున్నావనుకొంటా..మీకు స్వేఛ్ఛా సంకల్పం ఇచ్చాను కదా?దానిని పరిస్థితులకి అతీతం గా ఉంచుకోవాల్సిన బాధ్యత మీది కాదా?”

“అంటే, మంచి తో పాటు చెడు చేసే స్వేఛ్ఛ కూడా నువ్వే ఇచ్చావన్నమాట!అసలు మనిషి చెడు చేసే ఆస్కారం నువ్వు కలిగించకుండా ఉంటే పోయేది కదా..? ఆ..అయినా, నువ్విచ్చిన స్వేఛ్ఛా సంకల్పం లో ని స్వేఛ్ఛ నేతి బీరకాయ లోని నెయ్యి లాంటిది లే స్వామీ, అవునూ, ఎప్పటినుంచో నువ్వు కనపడితే అడగాలనుకొంటాను స్వామీ. జనాలకి ఇంత  బాధలను ఎందుకు పెడతావు. ప్రళయాలూ, ప్రమాదాలూ ఎందుకు సృష్టిస్తావు? నువ్వు చెడ్డ వాడివా, మంచి వాడివా?”
“నేను మాత్రం కావాలని చేస్తానా?మంచి చెడులు మానవ సమాజాలు సృష్టించినవి. అనిర్వచనీయుడనైన నాకు మీ మంచి చెడులను ఎందుకు వర్తింప చేస్తున్నారు?

“కావాలని చేయవా..? అంటే నీ మీదా ఈ ప్రపంచం మీదా నీకు అదుపు లేదా స్వామీ..?”
“అదుపు అనేది, నియంత్రించటం అనేది మనుషుల లక్షణం కాదా? మీ లక్షణాలని నాకు ఆపాదిస్తే ఎలా?”

“సరే..మరి నిన్ను ఎవరైనా అదుపు చేస్తున్నారా? ఎవరైనా సృష్టించారా?”
“నన్నెవరూ సృష్టించలేదు. నాకు కారణం లేదు.నాకు మొదలు లేదు.చివర లేదు. నేనే అన్నిటినీ సృష్టించాను. అన్నిటిలోంచీ నేను వచ్చాను. అన్నీ నేనే. నేనే అన్నీ. కార్య కారణ సంబంధం మీ ప్రపంచం లోది కదా?”

ఈయనకు మొదలు లేదు, చివర లేదంట. నేనడిగే ప్రశ్నలకి సమాధానం ఇవ్వకుండా భలే తప్పించుకొంటున్నాడే! అనుకొని, సుందరం, “నీకు మొదలే లేదా? నేను నమ్మను..అదెలా సాధ్యం స్వామీ?”అన్నాడు.
వెంటనే సుందరం కళ్ళముందు వెలుగుతో ఒక వృత్తం ప్రత్యక్షమైంది.
“ఈ వృత్తం చుట్టూ పోతే ఏది మొదలు? ఏది చివర? ప్రతి ప్రదేశమూ మొదలే. ప్రతిదీ చివరే. నీవు ఏది మొదలు అనుకొంటే అదే మొదలు కాదా?”

“నీ ఉదాహరణ ప్రకారం, ప్రతి విషయానికీ ముందు వేరొక విషయం ఆదిగా ఉంది కదా స్వామీ?”
“నా లోకం లో కార్యమూ కారణమూ ఒకే సమయం లో జరుగుతాయి. ఒకే బిందు సమానమైన సమయం లో కాలాలన్నీ ఉంటాయి. ఒక ప్రదేశం లోనే అనేక వస్తువులు ఉంటాయి. ”

 “ఏంటో! మా క్వాంటం తీరీలూ, స్ట్రింగ్ తీరీలూ చెప్పినట్లు గా నువ్వు మాట్లాడుతున్నావు. ఇంతకీ, నువ్వు ఏ కాలం లో ఉన్నావు స్వామీ?”
“అన్ని కాలాలలోనూ ఉన్నాను. కొండమీది నుంచీ చుట్టుపక్కల చెట్లన్నీ కనపడినట్లే, నాకు కాలాలన్నీ ఒక్క క్షణం లోనే కనపడుతాయి. ఏ కాలాన్నైనా నేను స్పృశించగలను. అన్ని కాలాలలోనూ నేను ప్రవేశించగలను. కాలాన్ని నేను ఆపగలనూ, పరుగులు పెట్టించగలను. అయితే, నా కాలం మీ కాలం కంటే భిన్నమైనది కదా?”
“ఏమిటో స్వామీ, నన్ను గందర గోళం లోకి నెట్టేశారు. నేను మీలా  నిన్నటి వస్తువునీ రేపటి వస్తువునీ ప్రస్తుతం ఎందుకు స్పృశించలేను స్వామీ?”
“నీ లోకం లో కార్యమూ కారణమూ వేర్వేరు గా ఉన్నపుడు, “కార్యమైన నీ ప్రస్తుత లోకం లో ఉన్న నీవు కారణమైన నిన్నటిని ఎలా స్పృశించగలుగుతావు?”

“మీరు మాడైమన్షన్లో ఉన్నట్లు అగుపడటంలా.. ఏ ఆరో డైమన్షన్లోనో..ఏడో డైమన్షన్లోనో ఉన్నారా?  ఏదేమైనా, కాలాన్నే అదుపు చేయగల మీరు సామాన్యులు కారు”

“ఇందులో మనుషులు చేసినట్లు గా అదుపు ఏమీ లేదు. కాలమూ, లోకమూ, నేనూ వేరు వేరు కాదు. అంతా ఒక్కటే కాదా?”

“మీరు ఎవరైనా నాకు  చేతులు జోడించాలనిపిస్తోంది. ఒక్క సారి నాకు కనపడండి స్వామీ!”
“నేను నిర్గుణుడను, నిరాకారుడను, అనిర్వచనీయుడను, అమేయుడను.  నన్ను నీవు చూడలేవు. భక్తి అనేది అమిత బలవంతుడైన ఇష్టుడిని చూసినపుడు మనుషులలో కలిగే ఇష్టం తో కూడిన భయం.  దీనికీ మనుషుల మనుగడకీ సంబంధం ఉంది.  నీ భక్తి కీ నా ప్రత్యక్షానికీ సంబంధం ఏమీ లేదు.నీ చర్మ చక్షువుల తో నన్ను గ్రహించలేవు. దివ్య చక్షువులివ్వటానికి భక్తి ఒక్కటే సరిపోతుందా?”

“సరే స్వామీ, నా ప్రశ్నలన్నిటికీ మీ ప్రశ్నలతో బ్రహ్మాండం గా సమాధానం చెప్పారు. ఒక్క సారి నన్ను మళ్ళీ  బతికించండి స్వామీ!. అరే! ఏదీ సమాధానం రాదే? ఆ దేవుడా పాడా. లేనే లేదు.. లేక పోతే నా ప్రశ్నకు సమాధానం ఎందుకు చెప్పడు?”

విశ్వపరిణామం లో నియమాలు, శాస్త్రవేత్తల దేవుడు

“ఐన్ స్టీన్” మహాశయుడు “హైజెన్ బర్గ్” యొక్క అనిశ్చితి సిధ్ధాంతం గురించి, “దేవుడు పాచికలు వేయడు”, అని అన్నట్లు చెబుతారు. ఇక్కడ “ఐన్ స్టీన్” మాట్లాడేది ఆస్తికుల దేవుడి గురించి కాదనీ, విశ్వం లోని నియమాలనే ఐన్ స్టీన్ దేవుడి గా పరిగణిస్తున్నాడనీ తరువాత ఆయన వ్యాఖ్య కు భాష్యం చెప్పడమైనది.
విశ్వ నియమాల సంగతి కొస్తే..
విశ్వం యొక్క రహస్యాల గురించి ఆలోచించే వారు అడిగే రెండు ప్రశ్నలు
1.”ఫలానా విషయం ఎలా జరుగుతుంది?”
2.”ఫలానా విషయం ఎందుకు జరుగుతుంది?”
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతికే ప్రక్రియ లో శాస్త్రవేత్తలు ప్రకృతి ని పరిశీలించి పరిశోధిస్తారు. ఈ పరిశోధనలో విశ్వం పని తీరుని తెలిపే అనేక సూత్రాలూ, నియమాలూ పుడతాయి. ఇవన్నీ విశ్వం యొక్క స్వభావాన్ని విశదీకరించేవే.
“ఎలా ఏర్పడింది?” అనే ప్రశ్న కి సైన్స్ ఎలాగొలా తంటాలుపడి సమాధానం చెప్తుంది. ఎందుకు? అనే ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పటం కష్టం.(ఇక్కడ ఎందుకు అంటే “ప్రయోజనం లేక పర్ పస్ ఏమిటి?” అని కాదు. ప్రయోజనాలు మనుషులకూ జీవులకూ ఉంటాయి. ఏ వ్యక్తిత్వమూ లేని విశ్వానికి ఒక పర్పస్ ఉండదు).
ఎందుకు విశ్వం ఇలానే ఉంది? ఎందుకు వేరే సవా లక్ష విధాలుగా లేదు? గురుత్వాకర్షణ ఎందుకు ఉంది? ఎలెక్ట్రాన్లూ ప్రోటాన్లూ, న్యూట్రాన్లూ అలానే ఎందుకు ఉన్నాయి..? ఉదాహరణ కు న్యూట్రాన్లు ప్రోటాన్లచుట్టూ ఎందుకు తిరగవు..? మొదలైన ప్రశ్నలు ఈ “ఎందుకు?” ప్రశ్నలు. వీటన్నిటికి విశ్వం “ఎలా” మొదలైంది అన్న ప్రశ్న లో సమాధానం ఉండవచ్చు. ప్రాధమిక స్థాయిలో “ఎందుకు?” అనే ప్రశ్నకు, ఉన్నత స్థాయి లో “ఎలా?” అనే ప్రశ్న సమాధానం ఇస్తుంది. ఏదో ఒక ప్రశ్నకు సమాధానాన్ని అన్వేషిస్తూ, శాస్త్రవేత్తలు ప్రాధమిక స్థాయిలో ఒక నియమాన్ని కనిపెడతారు. తరువాత ఈ నియమం ఎందుకు అలానే పని చేస్తుంది అన్న ఒక ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. దీనికి సమాధానం గా ఉన్నత స్థాయి లో ఎక్కువ సార్వజనీన మైన ఇంకొక నియమం వెలుగులోకి వస్తుంది. ఈ నియమాల స్థాయి పెరుగుతూ పోయి ఏ బిగ్ బాంగ్ అనబడే ఎయిర్ పోకెట్ కో కొట్టుకొని ఆగిపోతాయి.

ఈ విషయాన్ని ఒక ఉదాహరణ ద్వారా చెబితే బాగా అర్ధమవ్వ వచ్చు..
“మనిషి కి ఆలోచనా శక్తి ఎందుకు ఉంది?” అనేది ఒక ప్రాధమిక ప్రశ్న.
“జీవపరిణామం లో భాగం గా ఏర్పడింది”- జవాబు.
“జీవపరిణామం ఎందుకు జరిగింది?”
“అనేక కారణాలు..క్లుప్తం గా..యాదృచ్చిక జన్యమార్పుల వలన జరిగింది”
“జన్యు మార్పులు ఎందుకు జరుగుతాయి?”
“అనేక విధాలు..సూర్య రశ్మి లోని అతి నీలలోహిత కిరణాలు జన్యు పదార్ధాన్ని ప్రభావితం చేయటంవలన జన్యు మార్పులు జరుగుతాయి”
“సూర్య రశ్మి వలన జన్యువులు ఎందుకు మారుతాయి?”
“స్థిరత్వం కోసం. స్థిరత్వం అనేది ఈ విశ్వ నియమం కదా!”
“స్థిరత్వమే ఎందుకు ఈ విశ్వ నియమం అయింది. అస్థిరత్వం ఎందుకు ఈ విశ్వ నియమం కాలేదు?”
“నీ తలకాయ! అడ్డగోలు గా మాట్లడకు. నీ చొప్పదంటు ప్రశ్నలూ..నువ్వూ..!”.

పైన ప్రశ్నలన్నీ “ఎందుకు” ప్రశ్నలే. ఈ ఉదాహరణ లో, దిగువ స్థాయి లో ఎందుకు ప్రశ్నలకి పై స్థాయి లో “ఎలా పనిచేస్తుందో చెప్పటం” ద్వార జవాబు ఇవ్వటం గమనించ వచ్చు. “సృష్టి అలానే ఎందుకు ఉంది?, ఇంకా అనేక విధాలుగా ఎందుకు లేదు?” అనే ప్రశ్నకు ఇక్కడ సమాధానం రావటం లేదు. “సృష్టికి సంబంధించిన పై స్థాయి నియమం సృష్టి ఇతరమైన అనేక విధాలు గా ప్రవర్తించటాన్ని నిరోధిస్తోంది”, అనే ఒక విషయం మాత్రం పరోక్షం గా అర్ధమౌతోంది. కాబట్టీ ఈ “ఎందుకు?” కి అసలైన సమాధానం కోసం మనం “మనిషి తెలివి” నుంచీ బిగ్ బ్యాంగ్ వరకూ పోవలసి వచ్చింది. కానీ “ఈ ప్రపంచం ఈ నియమాల ద్వారానే ఎందుకు నడుస్తోంది?”, అన్న ప్రశ్న కు సమాధానం దొరక్లేదు. కొంచెం పై స్థాయి లో చూస్తే, ఈ నియమాలన్నీ విశ్వాన్ని కొంచెం మెరుగు గా వర్ణించే వివరణలే! ఈ విశ్వం ఎందుకు ఉంది అనే ప్రశ్నకు సమాధానాలు కావు. “ఈ నియమాల ప్రకారమే విశ్వం ఎందుకు పని చేయాలి?”, అనే ప్రశ్నకు సమాధానాలు అసలే కావు.చివరికి ఏ నియమాలూ పని చేయని సింగులారిటీ(బిగ్ బ్యాంగ్ ఆది స్థితి) కి చేరుకోవలసి  వస్తుంది!

చివరిగా, “విశ్వం ఏమీలేని స్థితి నుంచీ పుట్టింది” అని ఈ మధ్య కాలం లోని కొందరు శాస్త్రవేత్తల వాదన. ఎందుకంటే “సం థింగ్” అనేది “న థింగ్ కంటే” స్థిరమైనది అట. ఏమీ లేని “న థింగ్” లో స్థిరత్వం అనే నియమం మాత్రం ఎందుకు ఉంటుంది? ఒక వేళ అటువంటి నియమం ఉంటే, అది ఎందుకు ఉంది  ( ఎవరో ఆ నియమాన్ని శాసనం చేసినట్లు)? ఏమీ లేని స్థితి లో, “స్థిరత్వం నుంచీ ఇంకా అస్థిరత్వం వైపుకి పోవచ్చు కదా?” ఏమీ లేని స్థితి స్థిరమైనది ఎందుకు కాదో, ఏదో ఉన్న స్థితి ఎందుకు స్థిరమైనదో ఈ శాస్త్రవేత్తలు చెప్పరు. “తాడు దొరికింది గేదేను కొనమన్నట్లు”, స్థిరత్వ సిధ్ధాంతం ఉంది కాబట్టీ దానిని సృష్టి జననానికి అన్వయించినట్లుంది.

నాకు వచ్చిన ఈ సందేహాలలో కొన్నైనా తప్పు అయే అవకాశం ఉంది. తప్పు అయితే అదేమిటో వివరిస్తారు కదా?

జ్ఞానోదయాలు, అధిభౌతిక ప్రపంచం (metaphysical world), పరిపూర్ణ సత్యం మొదలైనవి..

ఈ టపా ఇంతకు ముందు నేను విశ్వం యొక్క కారణం,పుట్టుకా వగైరా ల గురించి రాసిన టపాలకు



) కొనసాగింపు.

1.ఈ భౌతిక ప్రపంచానికి ఆవల అధి భౌతిక ప్రపంచం (metaphysical world) ఉంటుంది.భౌతిక ప్రపంచం యొక్క నియమాలు పనిచేయటం మానివేసినచోటినుంచీ అధిబౌతిక ప్రపంచం ఉనికి మొదలౌతుంది.  ఈ భౌతిక ప్రపంచ మూలాలు ఆ అధి భౌతిక ప్రపంచం లో నే ఉంటాయి. అయితే ఈ అధి భౌతిక ప్రపంచం మన ఊహల కు అందనిది. దాని గురించి ఆలోచించాలంటే “కాలం లేకపోవటం, కారణం లేక పోవటం,ఐదూ లేక అంత కంటే ఎక్కువ కొలతలూ(డైమెన్షన్స్)” లాంటి భౌతిక ప్రపంచానికి ఉన్న మినహాయింపుల సహాయం తో ఆలోచించాలి. అయితే మన ఆలోచనా, ఊహా ఈ మినహాయింపులు అనే గోడ కి కొట్టుకొని ఆగిపోతాయి. ఈ గోడ ఆవల ఏమి ఉందో మన ఊహ కు అందదు. ఇక, దానిని అనుభవించటం కలలోని మాట.

అధిభౌతిక ప్రపంచం లో రెండు స్థాయిలు ఉంటాయి. ఐదూ లేక అంత కంటే ఎక్కువ కొలతల(డైమెన్షన్స్)  తో ఏర్పడిన మొదటి స్థాయి ఒకటీ, మనం చూసే భౌతిక ప్రపంచం లోని, మరియూ మొదటి స్థాయి అధిభౌతిక ప్రపంచం లోని విషయాలకు ఆవల ఉండే రెండవ స్థాయి అధి భౌతిక ప్రపంచం ఇంకొకటి. ఈ రెండవ స్థాయి అధి భౌతిక ప్రపంచం స్థల కాలాల కూ అన్ని కొలతలకూ అతీతమైనది.

2. మనకు తెలిసిన అనేక మంది మహానుభావులు, ఋషి సమానులు పరిపూర్ణ సత్యాన్ని ప్రత్యక్షం గా అనుభవించామని చెప్తారు. ఇలా అనుభవించటం “నేను” అనే దానిని వదులుకోవటం ద్వారా సాధ్యపడుతుందని చెప్తారు. ఉదాహరణ కి ఆధునిక కాలం లో జిడ్డు కృష్ణమూర్తి, యూ జీ కృష్ణమూర్తి, రమణ మహర్షి వంటి వారు ఇలాంటి అనుభవాలు పొందబడిన వారి గా నమ్మబడ్డారు. వీరు అహాన్ని అధిగమించటం ద్వారా మనం రోజు వారీ చూసే భౌతిక సత్యాన్నే విశిష్టమైన రూపం లో చూడగలిగారు అనిపిస్తుంది. వీరికి కలిగిన అనుభవాలను భవిష్యత్తు లో, వేరే పధ్ధతుల్లో, భౌతిక ప్రేరేపణల ద్వారా, అంటే, శస్త్ర చికిత్సల వలన నో, జన్యు మార్పులు చేయటం వలననో, లేక మందులు కనిపెట్టటం వలననో” సాధించవచ్చేమో!

3.నేను అనేది గడిచిన కాలం లోని ప్రతిబింబాల(images) తో చేయబడిన ఆలోచనల సమూహం. నేను లేనప్పుడు, భౌతికమైన వాస్తవాన్ని చూసేటపుడు, ఈ  ప్రతిబింబాలు అడ్డు రాని స్వఛ్ఛమైన భౌతిక వాస్తవికత అనుభవంలోకి వస్తుంది. నేను అనేది లేనపుడు భూత కాలమూ, భవిష్యత్ కాలమూ ఉండవు. కేవలం వర్తమానం మాత్రమే అనుభవం లోకి వస్తుంది. మన చేతన అనే టార్చ్ వెలుతురు లో వర్తమానానికి సంబంధించిన విషయాలు మాత్రమే ఉంటాయి. దీని వలన, ‘నేను లేని స్థితీ లో మానసిక మైన కాలం ఉండదు. ఐతే ఈ ‘నేను లేని స్థితీ లో కలిగిన అనుభవాలు అధిభౌతికమైనవి కావు. భౌతిక అనుభవాలే ఆలోచనల అడ్డులేకుండా కలుగుతాయి. దీని వలన ఆ భౌతిక అనుభవాలకు ఒక విశిష్టత చేకూరుతుంది.మనిషి మామూలు చేతన లో ఉండగా ఇటువంటి అనుభవాలు కలుగవు. మామూలు చేతన పరిధి విస్తరించినపుడే ఈ అనుభవాలు కలుగుతాయి. అందువలన మనం వీటిని అధి-చేతన అనుభవాలు అనవచ్చు.

4. ఈ మహానుభావులకు కలిగిన అబుభవాలు కారణం లేనివి (acausal) గా చెప్పబడతాయి (మన విశ్లేషణ లో “విశ్వమూ, క్వాంటం ఫ్లక్చ్యుయేషన్స్” మొదలైనవి కారణం లేనివి గా తేలినట్లు).  దీనిని బట్టి ఆ అనుభవాలు అధి భౌతికమైన కారణాల వలన కలిగాయనిపిస్తుంది. అయితే, ఇప్పటివరకూ తెలియని భౌతిక కారణాల వలన కూడా ఈ అనుభవాలు కలిగి ఉండవచ్చును. కానీ ఈ “‘నేను’ ని వదిలిన మహానుభావులు” వారి అనుభవానికి కారణమైన అధి భౌతిక ప్రపంచాన్ని చూడలేదేమో! ఎందుకంటే అధిభౌతిక ప్రపంచం లో కార్య కారణ సంబంధాలు (మనము అనుభవించే విధం గా) ఉండవు. కాలం ఉండదు. కానీ మనిషికి సంబంధించిన ప్రక్రియలైన చూడటం, అనుభవించటం, ఇంద్రియానుభవాలూ, చేతనా అన్నీ అధి భౌతికమైనవివి కాదు. అవి కార్య-కారణ సంబంధాల పరిధి లోనే ఉంటాయి. భౌతిక స్థాయి లో మనిషి అణువులూ, ఎలక్ట్రాన్లూ మొదలైన వాటి తో తయారు చేయబడ్డాడు. ఇవన్నీ భౌతికమైన కాలానికీ, కార్య కారణ సంబంధాలకు లోబడే ఉంటాయి. వాటిలో అధిభౌతికత లేదు.అధిభౌతిక మైన విషయాలు మన కాలానికి లోబడి ఉండవు. కా బట్టీ ఈ మహా పురుషుల అనుభవాలు అలౌకికమైనవీ, అసాధారణమైనవీ అయినా అధి-భౌతిక మైనవి కాక పోవచ్చు.కానీ ఈ అనుభవాలకు ప్రేరణ మాత్రం అధిబౌతిక ప్రపంచం లో ఉంటుంది.

5. ఈ అధి భౌతికమైన విషయాలను తన ప్రత్యక్ష ఇంద్రియానుభవం లోకి తెచ్చుకొనే అవకాశం మనిషి కి రాకపోవచ్చు. ఒక బాక్టీరియాకు కామం, మోహం, ప్రేమా వంటివి ఎప్పటికైనా తెలుస్తాయా?

6.ఈ ఋషులలో కొంత మంది అద్భుతాలను చేస్తారు. వీరికి అయిన సత్యదర్శనం లానే, ఈ అద్భుతాలకు కూడా ప్రేరణ అధిభౌతిక ప్రపంచం లోనే ఉండవచ్చు.ఈ అధి భౌతిక ప్రపంచం పైన చెప్పిన మొదటి స్థాయి అధిభౌతిక ప్రపంచం మాత్రమే. రెండవ స్థాయి అధిభౌతిక ప్రపంచాన్ని స్పృశించటం కూడా మానవులకు సాధ్యం కాదు.

ఇప్పటివరకూ తెలియని భౌతిక కారణాల వలన కూడా ఈ అనుభవాలు కలిగి ఉండవచ్చును. కానీ ఈ అద్భుతాలన్నీ (గాలి లో తేలటం, భవిష్యత్తును చెప్పటం మొదలైనవి) భౌతిక ప్రపంచం లో జరిగేవే. ఒకప్పుడు అద్భుతాలుగా కనిపించేవి, సైన్స్ వృధ్ధి చెందిన తరువాత మామూలు విషయాలయ్యాయి (ఉదా: గాలి లో ప్రయాణం చేయటం). అదే విధం గా, వచ్చే కాలం లో,సైన్స్ “ఇలాంటి వాటిని కూడా సంభవమే” అని నిరూపించవచ్చు.

కాబట్టీ శాస్త్ర విజ్ఞానం ఎంత అభివృధ్ధి చెందినా, ‘అధి-భౌతిక’ ప్రపంచాన్ని మనిషి అనుభవం పరిధి లోకి తీసుకొని రావటం సంభవం కాకపోవచ్చు. అలా అని శాస్త్ర విజ్ఞానం అంతా దండుగ అని కాదు. భౌతిక పరిధి లో ఉన్న అనేక విషయాలు శాస్త్ర విజ్ఞానం పెరిగే కొద్దీ మన దైనందిన అనుభవం లో అవగాహన లో కి వస్తాయి.

దేవుడూ, సృష్టి జననం, కాలం యొక్క అంతం మొదలైన ప్రశ్నలు..

నా టపా “విశ్వం పుట్టుక కి కారణం లేదనటం హేతువాదమే!” (http://wp.me/pGX4s-iR) కి వచ్చిన ప్రశ్నలకు స్పందిస్తూ ఈ టపా రాస్తున్నాను.
సృష్టి మొదలూ, దేవుడూ మొదలైన వాటి గురించి మాట్లాడే వారి లో కొందరిని ఈ కింది  విధం గా వర్గీకరించ వచ్చు:
1. దేవుడిని నమ్మే వారు. వీరు తమ ఇష్టమైనది నమ్మవచ్చు. కానీ వీరికి దేవుడి గురించిన ఎటువంటి ప్రత్యక్ష అనుభవాలూ ఉండవు.వీరు, భౌతిక నియమాలను లెక్కచేయకుండా దేవుడిని తమ ఇష్టమైనట్లు ఊహించుకొంటారు .ఈ ఊహలు వీరి మన్సులో మాత్రమే ఉంటాయి. బయట ఎక్కడా ఉండవు. ఉదాహరణకు రెక్కల దేవదూతలూ, సింహం తల కలిగిన పక్షి దేవుళ్ళూ వీరి ఊహల్లోనే ఉంటాయి.వీరిలో కొంతమంది తమ నమ్మకాన్ని బలపరుచుకోవటానికి తమకు తెలిసిన సైన్స్ ని ఒక వాదన గా ఉపయోగించుకొంటారు.
2. ‘సంపూర్ణ సత్యం’ లేక ‘దేవుడు’ తమ ప్రత్యక్ష అనుభవం లోకి వచ్చాడనే వారు. వీరి అనుభవాలు సాధారణం గా ఆధ్యాత్మికమైనవి అయి ఉంటాయి. గొప్ప గొప్ప యోగులూ, ఋషులూ ఈ అనుభవాలను పొందినట్లు చెప్తారు. కానీ ఈ అనుభవాలు మానవ మేధ పరిధికి బయట జరిగి ఉంటాయి. మేధో పరం గా వీరి అనుభవాలను పరీక్షించటం కుదరదు.ఎందుకంటే అవి కాలానికి బయట జరిగిన అనిర్వచనీయమైన అనుభవాలు. మామూలు మనుషులకు ఈ అనుభవాలు “నిజమైనవా, కానివా?” అని తేల్చుకోవటం కూడా కష్టం.ఈ అనుభవాలు ఐన ఇద్దరు మనుషులు కూడా, వాటి గురించి చర్చించుకొని, వారు “ఒకే విషయాన్ని అనుభవించార”ని చెప్పటం కూడా సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే, ఇద్దరు మనుషులు చర్చించుకోవాలంటే మాటలు కావాలి. ఈ ఆధ్యాత్మిక అనుభవాలు సాధారణం గా మాటలకు అందనివై ఉంటాయి.
3. ఇక మూడో రకం మేధోపరం గా సృష్టి గురించి పరిశోధించే వారు. వీరు చెప్పిన వాటిని పరీక్షించి నిగ్గుతేల్చవచ్చు. భౌతిక శాస్త్రవేత్తలు ఈ కోవలోని వారే! వీరు కాలానికి ఆవల నున్న విషయాలను ప్రత్యక్షం గా అనుభవించలేక పోయినప్పటికినీ, ఆ విషయాలను మేధోపరం గా తమ సమీకరణాలతో అర్ధం చేసుకొని,వాటిని ఆ సమీకరణాలతో ప్రాతినిధ్యం వహింపచేస్తారు. వీరు చెప్పిన సిధ్ధాంతాలను భౌతిక ప్రపంచం లో నిరూపణకు పెట్టవచ్చు. వీరి తో చిక్కల్లా వీరు పరిశోధించే విషయం భౌతిక పరిధి దాటిపోయినప్పుడు వస్తుంది. ఉదహరణ కు “ఈ విశ్వం రక రకాల నియమాలతో, స్థల కాలాలతో ఇలా ఎందుకు ఏర్పడి ఉన్నది?” అనే ప్రశ్న భౌతికత కి ఆవల ఉన్నది. ఇది అధి భౌతికమైనది. ఈ ప్రశ్నకు భౌతిక నిరూపణలతో సమాధానం ఇవ్వటం సాధ్యపడక పోవచ్చు. అప్పుడు కొందరు శాస్త్ర వేత్తలు “సైధ్ధాంతిక కల్పనల (conceptual fantasy)”  లోకి దిగుతారు. ఈ కల్పనలు  అన్నీ నిజం కావు. ఏదో ఒక కల్పన మాత్రమే నిజమౌతుంది. అనంత విశ్వాలు ఉన్నాయి అనటమూ, అనంతమైన కొలత (Dimension) లు ఉన్నాయి అనటమూ, ఐదో కొలత  లో ఈ సృష్టి జరిగింది అనటమూ ఇలాంటి కల్పన లే.అయితే వీరి కల్పన లన్నీ భౌతిక నియమాలకూ, భౌతిక దృగ్విషయాలకూ భిన్నం గా ఉండవు. ఇవి భౌతిక నియమాల ఆవల ఉంటాయి . వీరి కల్పనలు మనిషి బయట ఉన్న భౌతిక వస్తువు శోధనలో, భౌతికత పరిధిని దాటి, అధి-భౌతిక విషయాలలోకి వెళ్ళటం వలన వచ్చినవి.
శాస్త్రవేత్తలకున్న ఇంకొక పరిమితి,విశ్వ చరిత్రని శోధించి  విశ్వం గురించిన నియమాలను మాత్రమే వారు కనుగొన గలరు. “ఆ నియమాలతో కూడిన విశ్వం ఎందుకు ఆవిర్భవించింది” అనేది వారి పరిధి లో లేని విషయం.యోగులకు ఉన్నట్లుగా శాస్త్రవేత్తలకు అధి-భౌతిక విషయాల గురించిన ఇంద్రియానుభవం ఉండదు.

ఇక పోతే సృష్టికి కారణం లేదనే వాదనకి మూలం ఐన్-స్టీన్ మహాశయుడు ప్రతిపాదించిన సాపేక్ష సిధ్ధాంతం లో ఉంది. ఈ సిధ్ధాంతం ప్రకారం సమయం సాపేక్షమే! విశ్వం మొత్తానికి ”భారతీయ  ప్రామాణిక సమయం(Indian Standard Time)” లా ఒకే సమయం లేదు. భూమిని ఆధారం
(reference) గా తీసుకొంటే మిగిలిన ఖగోళ వస్తువుల (గ్రహాలూ నక్షత్రాలూ)మీద కాలం నెమ్మదిగానో, వేగం గానో,( భూమితో ఆయా ఖగోళ వస్తువుల సాపేక్ష వేగాన్ని బట్టీ, ఆయా వస్తువుల గురుత్వాకత్షణను బట్టీ) ఉంటుంది. సాపేక్ష సిధ్ధాంతాన్ని సూర్యగ్రహణం సమయం లో స్థల-కాలం(Space-Time) వంపు తిరిగింది అని తెలుసుకోవటం ద్వారా నిరూపించారు. కాబట్టీ కాలం నెమ్మది గానూ, వేగం గానూ నడవటం పై సందేహాలు అవసరం లేదు. “ఈ విశ్వం లో అనేక కాల ప్రవాహాలు ఉండటం” పై కూడా సందేహాలు అనవసరం.
స్థల-కాలం(Space-Time) అనేది విశ్వం తో పాటు పుట్టి ఉబ్బుతోంది. స్థల-కాలం వంపుతిరిగి, భూమి ఉపరి తలం లా తన పైకి తాను ముడుచుకొని పోయి ఉన్నదని ఐన్-స్టీనుడి ఉవాచ. గోళాకార ఉపరితలం లా ఉన్న కాలానికి “మొదలు” ఎలా ఉంటుంది?(Ref: Hawkings proposed quantum theory of gravity) ఒక వృత్తం గీస్తే, ఆ వృత్తం వెంబడి ఏది మొదలూ ఏది చివరా? అలానే భూమి మీద ప్రయాణం మొదలు పెట్టి ఉత్తర ధృవం చేరుకున్న తరువాత భూమి అంతమౌతుందా? కాదు కదా? ఉత్తర ధృవం తరువాత కూడా భూమే ఉంటుంది. కాకపోతే ఈ సారి మన ప్రయాణం ఉత్తర ధృవానికి దక్షిణం గా సాగుతుంది. అలానే కాలం పరిమితమైనది. కాబట్టీ, విశ్వం కాలం లో పుట్టలేదు. కాలం లో పుట్టని దానికి కారణం ఉండదు. ఎందుకంటే కార్య కారణ సంబంధాలు కాలం లోనే జరుగుతాయి.
భౌతిక శాస్త్రం ప్రకారం ఇలా కారణం లేకుండా పుట్టేవి అనేకం ఉన్నాయి. గుళిక సిధ్ధాంతం (quantum theory) ప్రకారం శూన్యం నుంచీ ఎలక్ట్రాలు ఏ కారణం లేకుండానే పుట్టి మళ్ళీ అంతరిస్తాయి. దీనినే శూన్యత ఒడిదుడుకులు (vacuum fluctuations) అంటారు. ఇది సాయి బాబా శూన్యం నుంచీ విభూతి పుట్టించటం లాంటిది. కానీ, ఈ రెండూ ఒకటి కాదు. శాస్త్రం(science) ప్రయోగాల ద్వారా ధృవీకరించిన విషయమే శాస్త్ర నియమమౌతుంది . శాస్త్రం , శూన్యంలోంచీ ఎలక్ట్రాన్లు పుట్టటాన్ని ధృవీకరించి దాన్ని ఒక నియమం గా ఏర్పరిచింది కనుక, అది శాస్త్రీయమే. సాయి బాబా ఏ మోసమూ లేకుండా ప్రయోగశాల లో విభూతి పుట్టించినట్లైతే, శాస్త్రం ఒక సాయి బాబా నియమాన్ని కూడా ప్రతిపాదించేదేమో!
ఇంకొక విషయం..విశ్వానికి “బయట” అనేది లేదు. “బయట” ఉండాలంటే స్థలం ఉండాలి. కానీ, స్థలం అంతా విశ్వం తో పాటు పుట్టి విశ్వం లోనే ఉంది. మరి విశ్వం ఎక్కడికి వ్యాకోచిస్తూంది? ఎక్కడికీ వ్యాకొచించటం లేదు. ఉన్న స్థలకాలానికి మరింత స్థ- కాలం కలుపబడుతోంది. విశ్వం “బయట” ఏముంది? ఏమీ లేదు. దక్షిణ ధృవానికి దక్షిణం గా ఏముంది? ఏమీ ఉండదు కదా? “బయట” లేని విశ్వాన్ని ఊహించుకోవటం లో కొన్ని పరిమితులున్నాయి. ఒక బుట్ట లో ఐదు మామిడి పళ్ళున్నాయి అనుకొందాం. ఆ ఐదు పళ్ళనూ బయటికి తీస్తే బుట్టలో ఏముందీ అంటే, ‘శూన్యం ఉంది’ అని చెప్పవచ్చు. కానీ విశ్వం “బయట” స్థలం కూడా లేదు. స్థలం లేని స్థితి ని ఊహించుకోవటం మనకు చేతకాదు. ఎందుకంటే, మన రోజువారీ జీవితం లో మనం అలాంటి స్థితి ని చూసి ఉండం.అనంతం కాని కాలాన్ని ఊహించుకోలేకపోవటం కూడా ఈ కారణం వలననే! మనం విశ్వానికి మొదలు వెతకటం కూడా ఇదే కోవలోకి వస్తుంది. మన జీవితం లో అన్ని విషయాలకీ మొదలూ చివరా ఉంటాయి. కాబట్టీ, మనం విశ్వానికి కూడా మొదలును వెతుకుతాం. కాకపొతే, అదృష్టం కొద్దీ విశ్వానికి మొదలు ఉంది.కానీ కాలం లో ఈ మొదలు దాటి ముందుకు పోతే (ఉత్తర ధృవం దాటి ముందుకు పోతే దక్షిణం వచ్చినట్లు) మళ్ళీ తరువాతి కాలం వస్తుంది.
కారణం లేకుండానే ఎలక్ట్రాన్లూ, విశ్వమూ మొదలైనవి పుట్టటాన్ని మనం ఇంకొక కొలత (Dimension) ప్రవేశ పెట్టటం ద్వారా కారణం పరిధిలోకి తీసుకొని రా వచ్చును.అయితే ఈ కొత్త కారణం మనం దైనందీన జీవితం లో చూసే కారణాలవంటిది కాదు. ఇది మన బౌతిక కాలం లో జరిగేది కాదు.అధిభౌతిక కాలం లో జరిగేది. సినిమా తెర మీది రెండు కొలతల బొమ్మలకు తెలివి ఉందనుకొందాం. తెరమీద మనం ఒక టార్చీ లైటు ఫోకస్ చేసినప్పుడు, తెరమీద బొమ్మలు ఆ టార్చి లైట్ వెలుగు కి కార్య కారణ నియమాన్ని ఆపాదిస్తే, ఆ వెలుగు ఏ కారణం లేకుండానే వచ్చినట్లు తేలుతుంది. ఎందుకంటే ఆ బొమ్మలు మూడవ కొలతలో ఉన్న మనలను కనిపెట్టలేవు కాబట్టీ. అలానే ఈ విశ్వ సృష్టి ఐదవ కొలత లోజరిగితే, అప్పుడు  ఆ సృష్టి నాలుగు కొలత (కాలం తో కలిపి నాలుగు డైమన్షన్లు) ల లో ఉన్న మనకు, కారణం లేనిది గా కనపడుతుంది. కానీ ఐదవ కొలత అనేది అధి-భౌతికం. దీనిని మన నాలుగు కొలత ల ప్రపంచం లోని విషయాల సహాయం తో నిరూపించటం కష్టం. దీనినే సైధ్ధాంతిక కల్పన(conceptual fantasy) అనవచ్చు. ఈ ఐదవ కొలత ఏ భౌతిక నియమాన్నీ ఉల్లంఘించ లేదు . కానీ ఈ ఐదవ కొలత మన ఊహ లోని ఒక విషయమే!ఐతే దీనికీ, కేవలం ఊహా గానాలైన “భూమిని సృష్టించే రెక్కల దేవతలకీ, తాబేళ్ళకీ” తేడా గమనించవచ్చు.కాబట్టీ, విశ్వ జననానికి కారణం లేదన్నప్పుడు,దాని అర్ధం, మనం ఉన్న నాలుగు డైమన్షన్లలోనూ, విశ్వం పుట్టుకకి కారణం దొరకలేదనే! ఐదో కొలతలోనో, పన్నేండో కొలతలోనో దానికి కారణం ఉండవచ్చు. కానీ ఇలా ఎన్ని కొలతలని ఊహించుకొంటాం అనేది వేరే ప్రశ్న.

విశ్వం లో కారణాలు లేనివీ (ఉదా: శూన్యత ఒడిదుడుకులు (vacuum fluctuations)), కారణాలు తెలియనివీ (ఉదా: జీవులలో జన్యు మార్పులు), కారణాలు ఎప్పటికీ తెలుసుకోలేనివి (విశ్వం యొక్క ప్రయోజనం, ఐదవ కొలత, పదవ కొలత లాంటివి), కారణాలను ఖచ్చితం గా కొలవలేనివీ (హైజెన్-బర్గ్ అనిశ్చితి  సిధ్ధాంతం(Heisenberg’s Uncertainity principle) ప్రకారం, ఎలక్ట్రాన్ వేగాన్నీ, స్థానాన్నీ ఒకే సమయం లో ఖచ్చితం గా ఎప్పటికీ తెలుసుకోలేము) ఉన్నాయి. వీటి మధ్య గల తేడాలను తెలుసుకోవటం కూడా ముఖ్యమైన విషయమే!

వేదాలూ, భగవద్గీతా, ఇతర మతాల గ్రంధాలూ, బౌతిక శాస్త్ర వేత్తలూ, మాట్లాడే దానిలో కొంత సారూప్యత ఉంటుంది. ఎందుకంటే అవి ఒకే విషయం, సృష్టి యొక్క జననం, సృష్టి కి కారణం గురించి మాట్లాడుతున్నాయి. ఈ విశ్వం లాంటి విషయాల్లో సమాధానాలు చాలా తక్కువ ఆప్షన్స్ తో ఉంటాయి. సృష్టి పరిమితం, లేక అనంతం. దీనికి కారణం ఉంది, లేక లేదు.లేక ఉండీ ఉండకుండా ఉంది. దీనికి బయట ఉంది లేక లేదు.లేక ఈ మధ్య లో ఉంది. సృష్టికి కారకుడు ఉన్నాడు లేక లేదు.లేక ఈ మధ్య లో ఉన్నాడు. ఇలా ఆప్షన్స్ అన్నీ రెండు లేక మూడు మాత్రమే ఉన్నాయి. ఇలాంటి పరిస్థితులలో ఒక మత గ్రంధం చెప్పేదానికీ, సైన్స్ చెప్పిన ఫలితానికీ పోలిక ఉండటం పెద్ద ఆశ్చర్యం ఏమీ కాదు. కాబట్టీ, “మతాల గ్రంధాలూ, బౌతిక శాస్త్ర పరిశొధనలూ, ఈ సృష్టి రహస్యాల గురించి ఏకీభవిస్తున్నాయి”, అనటం అప్పుడే సరి కాదు అనుకొంటాను.