నా తమిళ పరిజ్ఞానం..

కొన్నేళ్ళ క్రితం నేనూ, నా తమిళ ఫ్రెండూ, మదరాసు మానగరం దగ్గర్లో ఉన్న ఓ ధాబా కి వెళ్ళాం..
ధాబా లో ఉండే కుర్రాడిని, “తినటానికేమున్నాయని అడిగాడు”, నా ఫ్రెండ్. దానికి వాడు, “సప్పాదీ”  మాత్రమే ఉన్నదని చెప్పాడు.
నా కు మొదట ఈ సప్పాదీ ఏమిటో అర్ధం కాలేదు, “కొళంబు”, “కూట్టు” ల ఇది కూడా ఏదో తమిళ వంటకం అనుకొన్నా.
ఆ తరువాత కొన్నేళ్ళు తమిళ నాడు లో ఉండవలసి రావటం వలన, కొంజెం, కొంజెం  తమిళం నేర్చుకోవలసి వచ్చినది.
నా పరిజ్ఞానం1:తమిళం లో 18 అక్షరాలు మాత్రమే ఉంటాయి. సరళాలకీ, పరుషాలకీ ఒకటే అక్షరం. అలానే పొల్లులు ఉండవు. అంటె క, ఖ, గ, ఘ వీటన్నిటినీ ఒకే అక్షరం తో రాస్తారు. కాబట్టీ కంప అనేమాటనీ గంప అనే మాటనీ ఒకే విధం గా పలుకుతారు. చాలా సార్లు పరుషాలకీ సరళాలకీ మధ్యస్తం గా పలుకుతారు. సందోషం (what is that some dOsham?) అని పలుకుతుంది.

ప 2. తమిళ నాడు లో యుగాల నుంచీ స్థిరపడిన తెలుగు వాళ్ళు ఏ సంకోచమూ లేకుండా తమిళాన్ని “అరవం”, అనే అంటారు. ఇది అ-“రవం” అనె అర్ధం (not so nice-sounding)? తెలియదు. నల్ల గా నిగ నిగ లాడుతున్న అమ్మాయి కి మా ఫ్రెండ్ ఒకడు పెట్టిన ముద్దు పేరు “అరివి కొరివి”. తమిళ దేవతల లో(లేక రాక్షసులా..ఎందుకంటే వీళ్ళకి కోరలుంటాయి..విగ్రహాలలో..) ఒకతను అరవన్..దీని వలన కూడా అరవం అనే మాట వచ్చిందా..?

ప 3: తమిళం నిండా  వత్తులే! విలన్ అని తమిళం లో రాయాలనుకొంటే, “విల్లన్” అని రాస్తారు. సిటిజన్ అని రాయటానికి చిట్టిసన్ అని రాస్తారు.

ప 4: ర అనే అక్షరం తో పేరు మొదలు కాదు.ముందు “ఇ” పెట్టాలి. రామన్ అనే పదాన్ని ఇరామన్ అనీ, రావణన్ అనే పదాన్ని, ఇరావణన్ అనీ రాస్తారు.

ప 5: షార్ప్ వత్తులు ఉందవు. ఉదా: చంద్రన్ అనే పదాన్ని చందిరన్, అనీ సూర్యన్ అనే పదాన్ని సూరియన్ అనీ రాస్తారు.Excersice: 1 mark జయసంతిరన్, రవీంతిరన్ అంటే ఏమిటో  చెప్పండి?

ప 6: “స” కి “చ” కి తేడా ఉందదు. కొందరు “సరి” అంటే ఇంకొందరు “చరి” అంటారు. ఒకడు సొల్లు, అంతే ఇంకొకడు చొల్లు అంటాడు. “చ” కి జ కి కూడా తేడా తక్కువ.

ప 7: అనునాసికాలు ఎక్కువ. గంగ అనే పదాని క-జ్ఞ్-క  అని రాస్తారు. కోడంబాకం = కో-ట-మ్మ్-పా-క్-క-మ్మ్.    

 ప 8:  తమిళం లో మనం వదిలెసిన అనేక నాలుక తిరగని అక్షరాలు-ఉన్నాయి.

ప 9: ‘సగం ఆ ఉంటుంది. మనం ‘ఊ, లేక ‘ఆ వాదే చోట వీళ్ళు ఈ సగం అ ని వాడతారు.

ప 10: ఒకప్పుడు తెలుగు లో కూడా 24 అక్షరాలే ఉండేవి. పొల్లులు ఉండేవి కావు(అందుకేనేమో,  సినీ యాక్టర్ నాగార్జున నుంచీ, గ్రామీణుల వరకూ మనలో చాలా మందికి వత్తు భ, వత్తు ఖ, వత్తు ఛ పలకటం రాదు). . మనం చాలా వరకూ సంస్కృతం నుంచీ అరువు తెచ్చుకొని 58 అక్షరాలకు చేరుకొన్నాం. 

ప 11: అక్షరాలెన్ని ఉన్నాయన్నది కాదు అన్నాయ్, భాషని ఎంత గా ప్రేమిస్తున్నామన్నది ముఖ్యం.అనేక రంగాలలో భాషని ఎలావినియోగిస్తున్నామన్నది ముఖ్యం. ఓ జాతి గా మనం సాధించిన అభివృధ్ధి, అధికారం భాష విస్తరణ లో కూడా తోడ్పడతాయి. అందుకే 27 అక్షరాలున్న అంగిలితో మాత్రమే మాట్లాడగలిగిన ఆంగ్లభాష రాజ్యం చేస్తోంది. 18 అక్షరాల తమిళం మనకంటే మైళ్ళ ముందుంది. 
ఇక ఇప్పుడు మీకు అర్ధమయ్యే ఉంటుంది, “సప్పాదీ” అంటే “చపాతీ” అని.  

మా మలయాళీ సార్ ఒకరు పెట్రోల్ బంకు కి “ఓయిళ్ళు” కోసం వెళ్ళారండీ..ఆ ముచ్చట తరువాత.. 

 

 

 

ఎర్ర పులుముడూ..కాషాయ పులుముడూ..

 మార్క్సిస్ట్ మేధావులు తమ సిధ్ధాంతాలకు లొంగని విషయాలను కూడా తమ దృష్టి తోనే చూస్తారు.అంటే విషయాలకు ఎర్ర రంగు పులుముతారు. దీనినే నేను “ఎర్ర పులుముడు” అంటాను. ఉదాహరణకి, మహమ్మద్ ఘజనీ దండయాత్రల గురించి వీరు, “అవి కేవలం రాజకీయమైన దంద యాత్రలే అంటారు”. దేవాలయాలు అప్పటి రాజుల అధికారానికి చిహ్నాలవటం వలన ఘజనీ వాటిని కూల్చాడట. అలా కూల్చటం లో మత కోణం లేదట. అలా అయితే ఘజనీ అప్పటి పర్షియా లోని అనేక ప్రాంతాలను ఆక్రమించాడు. మరి అక్కడి మసీదులను ఎందుకు కూల్చలేదు? గుజరాత్-సింఢ్ ప్రాంతం లో కొన్ని లక్షలమందిని ఎందుకు బలవంతపు మార్పిడులు చేశాడు? పర్షియన్ చరిత్రకారులే “అతను హిందుస్తాన్ మీద జీహాద్ చేశాడని” ఎందుకు చెప్పారు? వీటికి సమాధానాలు ఎర్రపులుముడు వద్ద ఉన్నట్లు తోచదు.

ఇక మహమ్మద్ ఘౌరి అయితే ప్రుధ్వీరాజ్ తో జరిగిన రెండవ యుధ్ధం ముందు, “ప్రుధ్వీరాజ్ ఇస్లాం కి మారితే యుధ్ధం చేయకుండా వెనుతిరుగుతానని”, రాయబారం పంపిస్తాడు. మరి అలాంటి వాడు చేసిన యుధ్ధాన్ని మత యుధ్ధమనాలా? రాజకీయ యుధ్ధమనాలా? అలాంటి యుధ్ధం చేసినవాడిని, సెక్యులర్ పాలకుడనాలా?

————————————————————
ఇక కాషాయ పులుముడు సంగతి వద్దకు వద్దాం? మధ్య యుగాలనుంచీ హిందులువులు అనేక కారణాల వలన బయటి వారి చేతిలో పరాజయం పాలవుతూ వస్తున్నారు. ఇది కాదనలేని చారిత్రక సత్యం. ఈ సత్యాన్ని నిరాకరించి బావుకొనేదేమీ ఉండదు. సత్యాన్ని అంగీకరించి అందులోని పాఠాలని ఇప్పటి ఇండియామొత్తానికి వర్తింపచేస్తే ఉపయోగపడతాయి..
పురుషోత్తముడు(పోరస్) అలెక్జాండర్ చేతిలో పరాజయం పొందిన తరువాత, అలెక్జాందర్, అతనిని తన సామంతుడి గా నియమించాడు. ఇద్ది సత్యం. కానీ కాషాయ పులుముడు దాసరి నారాయణ రావు సినిమాని మరపించే విధం గా ఉంటుంది…”అలెక్జాందర్ సేన యుధ్ధం లో ఓడిపోయే పరిస్థితి లో ఉంది. ఆ రాత్రి అలెక్జాండర్ భార్య పోరస్ దగ్గరకు వెళ్ళి, అతని మణి కట్టు కి రాఖీ కట్టింది. మరుసటి రోజు యుధ్ధం లో అలెక్జాండర్ పోరస్ కి పట్టుబడ్డాడు. పోరస్ కత్తి దూసి అలెక్జాందర్ ని చంపబోయాడు. అప్పుడు పోరస్ మణి కట్టుమీది  రాఖీ అతని కళ్ళబడింది. దానితో అతను అలెక్జాందర్ ని వదిలేశాడు. కానీ వెంటనే అలెక్జాందర్ సైనికులు వచ్చి పోరస్ ని బంధించారు. ఆ విధం గా పోరస్ గెలిచి కూడా ఓదిపోయాడు”…మంచి ఇగో మసాజ్ కధ.

ఇక  ప్రుధ్వీరాజ్ ని ఘౌరీ ఓడించటమనేది చరిత్ర.ఘౌరీ అక్కడే ప్రుధ్వీరాజ్ ని చంపించేశాడు. తరువాత ఘౌరీ ఆఫ్ఘన్ లో ఉన్న తన రాజధాని కీ పయనమయ్యాడు. దారిలో నే అతనిని ఓ ఇస్లామిక్ తెగ కు చెందిన శతృవులు సమ్హరించారు. ఇది చరిత్ర.
మరి కాషాయ పులుముడు? “ఘౌరీ ప్రుధ్వీరాజ్ ని తన జైలు లో బంధించాడు. ప్రుధ్వీ రాజ్ కి శబ్ధబేధి (కళ్ళు మూసుకొని బాణాలు వెయ్య గలిగే) అనే విద్య తెలుసు. ఘౌరీ కి ఈ విషయం తెలిసి ప్రుధ్వీ రాజ్ ని తన సభ లో ఆ విద్య ప్రదర్శించమన్నాడు. ప్రుధ్వీరాజ్, కొన్నిఫీట్లు చేయగానే, ఘౌరీ మెచ్చి, “శహభాష్ అని చప్పట్లు”, కొట్టాడు. వెంటనే ప్రుధ్వీరాజ్ తన బాణాన్ని ఘౌరీ పైకి వేసి, అతనిని చంపేశాడు”. ఇదండీ ఇంకో పులుముడు..రాఘవేంద్ర రావు సినిమా కధ.

ఎర్ర్రపులుముడైనా , కాషాయ పులుముడైనా దేశం వంటికి మంచిది కాదు. చరిత్రని, చరిత్ర కారులకీ, పురావస్తు శాస్త్రజ్ఞులకీ వదిలిపెడితే, వారు నిజాలని వెలికితీస్తారు. పులుముడు మాస్టర్లకి వదిలిపెడితే చివరికి మిగిలేది గుడ్డితనమే! మొన్నటిదాకా ఎర్ర పులుముడు ఉంది కదా, ఇప్పుడు కాషాయ పులుముడు పులుముతామంటే, మళ్ళీ కొన్నాళ్ళకి, వాళ్ళు “మొన్నటి దాకా కాషాయ పులుముడున్నది కదా! ఇప్పుడు ఎర్ర పులుముడు కి టైం!”, అంటారు. ఈ పులుముళ్ళ కి అంతుండదు. చివరికి జనాలు బలవుతారు.
కొంతమంది ఎర్రపులుముడు ఉన్నపుడు ఇలాంటి టపా ఎందుకు రాయలేదనే అనుమానం ఉందవచ్చు. ఎర్రపులుముడు నే పుట్టక ముందు మొదలయింది. గత పదేళ్ళ లోనూ మన అటెన్షన్ ని ఆకర్షించే సంఘటన ఏమీ  జరగలేదు. కొత్తగా జరుగుతున్నదని పులుముడు గురించి పత్రికలలో వస్తున్న సంఘటనల కి స్పందించటం వలన, ఈ టపా, టప టపా వేయాల్సి వచ్చింది.