Featured

ఒక తెలుగు సినిమా హిట్ కావాలంటే

ఒక తెలుగు సినిమా హిట్ కావాలంటే..
– సరైన సీజన్ లో విడుదలవ్వాలి…సంక్రాంతి..వేసవి సెలవులు..ఇలా..
– రిలీజ్ టైం లో పోటీ వచ్చే సినిమాలు ఉండకూడదు.
-పేరున్న హీరో, నిర్మాత ఉండాలి. హీరో కి అభిమాన(కుల) సంఘాలుండాలి.
-సినిమా ని ఎంత ఎక్కువమంది చూస్తే అంత హిట్ అయినట్లు. కాబట్టీ మెజారిటీ జనాలకు నచ్చే విధం గా ఉండాలి. మామూలు జనాలకు నాలెడ్జ్, పరిజ్ఞానం తక్కువగా ఉంటాయి కాబట్టీ, సినిమా లో factual errors, తప్పులు ఉన్నా పరవాలేదు.

-మెజారిటీ జనాలు సినిమాకు వినోదం కోసం వెళ్తారు. ఆ రెండు మూడు గంటలూ బుర్రను శ్రమ పెట్టకుండా, బోర్ కొట్టకుండా, కాస్త నవ్వించి ఎంగేజ్ చేసే ఏ సినిమా అయినా పరవాలేదు. సినిమా చూసిన మెజారిటీ ప్రేక్షకులకి , తరువాత కధని ఇంకొకరితో చెప్పాలనిపిస్తే, ప్రేక్షకుడు సినిమా తో కనెక్ట్ అయ్యాడని అర్ధం. సినిమా ఓవర్ అల్ ఫీల్ బాగుంటే చాలు.

-సినిమాకి హాయిగా ఉండే బిగినింగ్, సస్పెన్స్ లేక ట్విస్ట్ తో కూడిన ఇంటర్వెల్, ఉత్కంఠగా ఉండే క్లైమాక్స్ ఉండాలి. ఈ ఫార్మాట్ ఫాలో అవని ఏ సినిమా అయినా ఫెయిల్ అయే ఛాన్స్ లు ఎక్కువ.అది బయోపిక్ అయినా, ఆర్టిస్టిక్ మూవీ అయినా, స్పోర్ట్స్ మూవీ అయినా , ఈ ఫార్మట్ ఫాలో కాకపోతే బాక్స్ ఆఫీస్ దగ్గర బోర్లా పడవచ్చు. ఈ ఫార్మాట్ ఫాలో కాకుండా తీసినంత మాత్రాన అది గమనించి మెచ్చుకొనే నిశిత దృష్టి సాధారణ ప్రేక్షకుడికి ఉండదు.

-సామాజిక విలువలకీ, పద్దతులకీ మరీ విరుద్ధం గా ఉండకూడదు.

-ఆలోచింపచేసే సినిమాలు ఆడక పోవచ్చు. ఎందుకంటే అవి సగటు ప్రేక్షకుడు ఆశించే వినోదాన్ని ఇవ్వటం లో విఫలమౌతాయి.

– Fringe topics మీది సినిమాలు ఆడవు. డ్రగ్స్, homosexuality లాంటిమీద సమాజానికి ఇంకా sympathetic outlook ఏర్పడాల్సి ఉంది.

-కధ, కథనం,screenplay..తెర మీది పాత్రల భావోద్వేగాలు, ప్రేక్షకుడి మనసులో reproduce అయ్యేవిధం గా రాసుకోవాలి.

– పాట లు haunting and hummable గా ఉండాలి. సినిమా లో పాటలు హిట్టయితే ఒక ఆర్నెల్లలో పెళ్లిళ్లలో బ్యాండ్ మేళం వారు వాటిని వాయిస్తారు.

– ఈ రోజుల్లో టీవీ పెడితే rich visuals అన్ని చానెల్స్ లో కనపడుతున్నాయి. నెట్ లో కూడా ఇదే పరిస్థితి. Production values చీప్ గా ఉన్న సినిమా ఆడదు.

-ఈరోజుల్లో హిట్ సినిమాలు శతదినోత్సవాకు చేసుకోవు. నిర్మాత పెట్టిన డబ్బులు వస్తే అది హిట్ సినిమానే. నిర్మాణ వ్యయం అదుపులో ఉంచుకోవడం తో పాటు, satellite, ఇంటర్నెట్ , oversees హక్కుల్ని అమ్ముకోవడం తెలిసుండాలి.

-సెక్స్ సెల్స్. ఇంకా ప్రూవ్ అవుతూనే ఉంది. Violence మసాలా లా ఉపయోగపడుతుంది. సమాజం లో చూసే దానికంటే ఒక రెండు పాళ్లు ఎక్కువదట్టిస్తే ఉపయోగం ఉండవచ్చు.సినిమా ఓ నాల్రోజులు ఎక్కువ ఆడవచ్చు. ఆ విధంగా సమాజం నేర్చుకొని అలవాటుపడితే,సెక్స్ వయోలెన్స్ స్థాయి ఇక ముందు సినిమాలలో ఇంకొంచెం పెంచవచ్చు. హిట్ అవటం, డబ్బులు ముఖ్యం కదా..!
– వివాదాల వలన ఒక్కోసారి సినిమా గ్రాఫ్ పెరుగుతుంది

-ఒక్కోసారి టార్గెట్ ఆడియన్స్ ని నిర్ణయించుకోవాల్సి రావచ్చు. యూత్,మల్టీప్లెక్స్ ఆడియన్స్, అర్బన్ ఆడియన్స్,లేడీస్ ఇలా.

ప్రకటనలు
Featured

కుటుంబ సంబంధాల బిగ్ బాంగ్

బిగ్ బ్యాంగ్ తరువాత విశ్వం వ్యాకోచిస్తోంది, పెరిగే వేగం తో… కాంతికూడా అందుకోలేదు దూరమవుతున్న గెలాక్సీలని. కానీ గెలాక్సీలు వ్యాకోచించటం లేదు.

ప్రపంచీకరణ తరువాత, ఊళ్లు చెల్లా చెదురవుతున్నాయి..పెరిగే వేగం తో…ప్రకృతి ఆపలేదు పలచనవుతున్న ఉమ్మడి సొత్తుని. ఇక్కడ కుటుంబాలు కూడా వదులైపోతున్నాయి.

Featured

మానవ హక్కులు

మానవ హక్కులు అందరికీ వర్తించవు…కొందరికే

———————————————–

జమ్ము లో ఆసిఫా అనే 8 యేళ్ళ అమ్మాయి రేప్ చేయబడటం గురించి ఆగ్రహ జ్వాలలు లేచాయి. FB లో ఆ అమ్మాయి మొహం చూడలేకపోతున్నాం, మనసంతా కెలికి నట్లయిపోతోంది, అత్యాచార నిందితుల మొహాలను అంతకంటే చూడలేకపోతున్నాం. అలాంటి వాళ్ళను మృగాలు అనటం మృగాలను అవమానించటమే. మృగాలు పసి పిల్లలను రేప్ చేయవు. యధావిధి గా ఈ విషయాన్ని అన్ని రాజకీయ పక్షాలూ రాజకీయం చెసి రోత పుట్టిస్తున్నాయి.

ఇంకా చీదర పుట్టించే విషయం మహిళా సంఘాలూ, హక్కుల సంఘాలూ, FB పోస్టులూ రేపిస్టులకి వేయాల్సిన శిక్షల గురించి అత్యంత graphic గా తమ లోని పశుత్వాన్ని చూపటం (వృషణాలను కోయాలనీ, కట్టేసి ఎలుకల చేత కొరికించాలనీ, ఇలా..). రక్త దాహాన్ని వెలిగ్రక్కటం. ఇలాంటి దురదృష్టకర సంఘటనలు, సో కాల్డ్ civil society తమ పశుత్వాన్ని వెలిగ్రక్కటానికి అవకాశాలు గా మారుతున్నాయి. సందట్లో సడేమియా గా మగవాళ్ళందరినీ ఒకేగాటన కట్టి (మృగాళ్ళు), వాళ్ళని చావబాదటానికి దుడ్డు కర్ర చట్టాలు తేవటానికి, ఇలాంటి సంఘటనలు ఒక excuse గా మారుతున్నాయి. ఈ trend కొనసాగితే ఆడవాళ్ళ వైపు చూస్తే గుడ్లు పీకేయాలనే రోజులు ఎక్కువ దూరం లో లేవనుకొంటా.!

వీరి పశుత్వాన్ని ఏమాత్రమైనా వేలెత్తి చూపామా, “నీకు అమ్మా, చెల్లీ లేరా, వాళ్ళకి జరిగితే ఇలానే అంటావా?”, అని ఒక ఎదురుదాడి.

law of the land ఉంది దాని పని చేయనివ్వండి. మీ ఆవేశాల మీద ఆధారపడి శిక్షలు వేసి, చట్టాలు చేస్తే ఇంతే సంగతులు! అవే చట్టాలు అనువు కాని వ్యక్తుల చేతిలో మధ్య యుగాల నాటి ఆచారాల కంటే దారుణం గా తయారవుతాయి. ఒకటే తేడా! అప్పూడు పీడింపబడిన వారు, ఇప్పుడు పీడిస్తారు.
ఈ సందర్భం గా ఈనాడు లో మధుమిత పాండే గారి interview, నాకు చాలా నచ్చింది.

ఈ సందర్భం గా ఆమె surgical castration వంటి శిక్షల గురించి మాట్లాడుతూ, అవి కూడా మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన కిందికే వస్తాయని చెప్పారు.

ఒకప్పుడు, వందల యేళ్ళ కిందట, చట్ట వ్యవస్థలు ఏర్పడక మునుపు, శారీరక బలమున్న వాడు, బలం లేని వాడి మీద దౌర్జన్యం చేసే వాడు. అలానే మహిళల మీద అకృత్యాలు జరిగేవి, పశువులలో జరిగినట్లుగానే. వ్యక్తిగతం గా ఎవరిని కొట్టటానికైనా, అందరికీ స్వేచ్చ ఉండేది.కొట్టిన వాడిని తిరిగి కొట్టటం అప్పటి ఆటవిక న్యాయం. అయితే, అదే సమయం లో బలవంతుడితో కొట్టించుకొనే దౌర్భాగ్యం, పీడన కూడా ఉండెది. ఈ వ్యవస్థ లో బలవంతుడిదే న్యాయం.

సమాజ పరిణామం లో భాగం గా, మనిషి శారీరక శ్రమ నుంచీ, అనేక బౌధ్ధిక పాటవాలను అభివృధ్ధి చేసుకొన్నాడు. శారీరక బలం కి అన్ని వేళలా లొంగి ఉండటం వలన అనేక నష్టాలు ఉన్నాయని గ్రహించాడు. అందుకే తన స్వేచ్చ ని కొంత రాజ్యానికీ (ప్రజాస్వామ్యం లో వోటు రూపం లో), చట్టానికీ ఇచ్చి, తనకి అన్యాయం జరిగినపుడు, దండించే అధికారాన్ని రాజ్యానికి బదలాయించాడు.

అంటే రాజ్యానికి మనం ఇచ్చిన అధికారం, మన వ్యక్తి స్వేచ్చను, వ్యక్తి హక్కులనూ రక్షించటానికి ఇచ్చిన అధికారం తప్ప, మన మీద పెత్తనం చేయటానికి ఇచ్చిన అధికారం కాదు. కానీ వోట్లను అమ్ముకోవటం ద్వారా మన ప్రజలు, 5 యేళ్ళ పాటు తమ అధికారాన్ని, స్వేచ్చనూ, నాయకులకు కోల్పోతున్నారు.

ఇక మానవ హక్కులనేవి మానవులందరికీ ఉండే హక్కులంటారు. స్వేచ్చ,జీవించే హక్కు, ఆస్తి హక్కు లాంటి వ్యక్తి హక్కులు మానవ హక్కులనుంచే వచ్చాయి. అయితే మానవులందరికీ ఈ హక్కులు ఉండాలా? చిన్న పిల్లలని రేప్ చేసిన వారికి కూడా ఈ హక్కులు ఉంటాయా? ఎదుటి వారి హక్కులను హరించే వారికి కూడా ఈ హక్కులను అమలు చేయాలా? ఉంటాయనే మనం పెట్టుకొన్న వ్యవస్థ చెబుతుంది. అందరి లానే వారికి కూడా fair trial పొందే హక్కు ఉంటుంది. ఎందుకంటే , నిరూపింపబడే వరకూ వారు నేరస్తులు కాదు, నిందితులు మాత్రమే.

మరి, నేర నిరూపణ అయిన తరువాత, మానవ హక్కులయిన జీవించే హక్కు, స్వేచ్చ శిక్షపడిన వారికి ఉంటుందా? ఉండకూడదని చట్టం చెబుతుంది. అంటే మానవ హక్కులు అందరు మానవులకూ వర్తించవు. లేక చట్టం అలా అందరికీ వర్తిస్తాయని నమ్మదు. లేక పోతే మరణ దండన ఎందుకు ఉంటుంది?

అలానే రాజ్యమూ, సైన్యమూ, యుధ్ధ సమయం లో, తమతో పోరాడుతున్న శత్రు సైనికుడికి, మానవ హక్కులను వర్తింప చేయవు. మానవ హక్కులు మానవులందరికీ వర్తింప చేస్తే, సమాజం తిరోగమించి, మళ్ళీ ఆటవికత వస్తుంది.

మానవ హక్కులను హరించేవారి మానవ హక్కులను హరించవచ్చు అని మానవ హక్కులు భావిస్తాయి

Featured

రాజకీయ ప్రత్యర్ధులు వ్యక్తిగత స్నేహితులు

రాజకీయ ప్రత్యర్ధులు వ్యక్తిగత స్నేహితులు కావచ్చా? అలా అవటం వలన వారి రాజకీయ సిద్ధాంత నిబద్ధతని శంకించాల్సివస్తుందా?

అలానే, ఒకే రాజకీయ సిద్ధాంతాన్ని నమ్మే వారు వ్యక్తిగత విరోధులు కావచ్చా? అలా అవటం వలన వారి వ్యక్తిత్వాన్ని శంకించాల్సి వస్తుందా..?!

Featured

సంఘాలు

సమాజం లోని అతిబలహీనమైన వర్గాలకెపుడూ సంఘాలు,సంస్థలూ ఉండవు. పిల్లలు, వృద్ధులు,రైతులు,వికలాంగులు,ఎరుకుల,యానాదులు.సంస్థలు ఏర్పాటుచేయటానికి కావలసిన వనరులు,శక్తి,చైతన్యం వీరివద్ద ఉండవు కాబట్టీ.. ఓట్ల కోసం వెంపర్లాడని, చిత్తశుద్ధి ఉన్న ప్రభుత్వం ముందుగా దృష్టి పెట్టాల్సింది వీరిపైన.

సమాజం లోని అతి బలమైన వర్గాలకు కూడా సంఘాలు ఉండవు. ఆ అవసరం వారు ఫీల్ అవ్వరు కాబట్టీ. ధనవంతులు, పారిశ్రామిక వేత్తలు, రాజకీయనాయకులు.

ఒకప్పుడు బలం గా ఉండి, గతం లో బ్రతుకుతున్న , పాత అలవాట్లు పోని, ఐకమత్యం లేని వర్గాలు కూడా వ్యవస్థీకృతం కాలేవు. అలా కాలేనంతవరకూ వీరిని పట్టించుకొనే నాధుడు ఉండదు.

వ్యవస్థీకృతమైన వర్గాలలో కూడా, వాటి నాయకులవలన లాభాలు క్రిందివరకూ చేరవు. ఈ సంఘాలు self centred గా ఉంటాయి. ఇతర వర్గాల గోడు వీటికి పట్టదు.సమాజాన్ని blackmail చేస్తాయి, ఓటుబలం చూపించి.

Featured

దానాలలోకెల్లా అతి ప్రమాదకరమైనది

దానాలన్నింటిలోకీ ఉత్తమ మైనది.. అన్నదానం.
దానాలన్నింటిలోకీ పుణ్యమైనది.. గోదానం.
దానాలలో ఉన్నతమైనది .. విద్యాదానం
దానాలలోకెల్లా అతి ప్రమాదకరమైనది..కన్యాదానం

Featured

నాతులకు కూడా నాతి చరామి…

నాతులకు కూడా నాతి చరామి…
——————————————-
పెళ్లిళ్లలో, ఈ రోజుల్లో, నాతి చరామి ప్రమాణం మగవాడి ఒక్కడి చేతనే చేయించడం పూర్తిగా లింగ వివక్ష కిందికి వస్తుంది. ఇద్దరి చేతనైనా చెప్పించాలి, లేకపోతే అసలు తీసివేయాలి.

Featured

నుయ్యీ..గొయ్యీ..

ముందు నుయ్యి,
వెనుక గొయ్యి.
నూతిలో పడినప్పుడు గొయ్యి బాగున్నట్లనిపిస్తుంది,
గోతిలో పడి నపుడు నుయ్యి బాగున్నట్లనిపిస్తుంది.

Featured

నా పార్టీ

ఏ దేశం లో అయినా ప్రజలు……

-పార్టీల మంచి చెడులను విశ్లేషించి, ఏ పార్టీ ని సమర్దించాలో ఒక నిర్ణయానికి రారు.

-ఏ పార్టీని సమర్ధించాలో ముందే నిర్ణయించుకొని, తదనుగుణం గా విశ్లేషిస్తారు.

-సాధారణం గా ఆ నిర్ణయం వెనుక జాతి,మతం,కులం,వర్గం,ప్రాంతం వంటి అస్తిత్వాలు ఉంటాయి.

-అలా లేనపుడు వ్యక్తిగత ఇష్టాయిష్టాలుంటాయి.

Featured

మృగాడు

మృగాడు

————

మృగాడు..ఈ మాట ఉపయోగించే ముందు.స్త్రీలు..ఇవి గుర్తు చేసుకోండి..

మన ని మహారాణి లా పెంచి పెద్ద చేసిన తండ్రి..
మన అభిమానం కోసం గొడవలు పడ్డ అన్న
మన గౌరవ భంగాన్ని ఏమాత్రం సహించలేని తమ్ముడు
మన రక్షణ కోసం,మనుగడ కోసం కోట లా నిలబడ్డ భర్త
మన ప్రేమాభిమానాల పై ఎదిగిన కొడుకూ
మనని గౌరవించి సహాయపడే సహోద్యోగీ
వీరంతా మగాళ్లే..వీరి సహకారం మన భద్రత.

రక్షణ లేని ఆటవిక సమాజానికి, పరస్పర అంగీకారాన్ని నేర్పిన సంస్కృతి మగాడి సహకారమే,

స్త్రీ జనోద్ధరణ మొదలు పెట్టిన సంస్కర్తలు,

స్త్రీలకి ఆస్తి హక్కు కల్పించిన నాయకులు

మహిళా సంక్షేమ చట్టాలు చేస్తున్న మంత్రులూ

..మగవాళ్లే!

నేరాలు ఘోరాలు ఆడా మగలిద్దరివలనా జరుగుతాయి..

మృగాడు అన్నారు కదా అని, అడివిది అంటే ఎలా ఉంటుంది?

మృగాడు

————

మృగాడు..ఈ మాట ఉపయోగించే ముందు.స్త్రీలు..ఇవి గుర్తు చేసుకోండి..

మన ని మహారాణి లా పెంచి పెద్ద చేసిన తండ్రి..
మన అభిమానం కోసం గొడవలు పడ్డ అన్న
మన గౌరవ భంగాన్ని ఏమాత్రం సహించలేని తమ్ముడు
మన రక్షణ కోసం,మనుగడ కోసం కోట లా నిలబడ్డ భర్త
మన ప్రేమాభిమానాల పై ఎదిగిన కొడుకూ
మనని గౌరవించి సహాయపడే సహోద్యోగీ
వీరంతా మగాళ్లే..వీరి సహకారం మన భద్రత.

రక్షణ లేని ఆటవిక సమాజానికి, పరస్పర అంగీకారాన్ని నేర్పిన సంస్కృతి మగాడి సహకారమే,

స్త్రీ జనోద్ధరణ మొదలు పెట్టిన సంస్కర్తలు,

స్త్రీలకి ఆస్తి హక్కు కల్పించిన నాయకులు

సమహిళా సంక్షేమ చట్టాలు చేస్తున్న మంత్రులూ

..మగవాళ్లే!

నేరాలు ఘోరాలు ఆడా మగలిద్దరివలనా జరుగుతాయి..

మృగాడు అన్నారు కదా అని అడివిది అంటే ఎలా ఉంటుంది?

మీడియా చెలామణి లోకి తెచ్చిన ఈ పాత నోటు ని రద్దు చేయండి..

మృగాడు అనే దుష్ట సమాసాన్ని తెలుగు నుంచీ తొలగించండి..ఈ మాట వాడకండి.

మృగాడు అనే దుష్ట సమాసాన్ని తెలుగు నుంచీ తొలగించండి..ఈ మాట వాడకండి.

Featured

Feynman diagram

Featured

రష్యా..క్యూబా..అమెరికా..ఇండియా..

రష్యా..క్యూబా..అమెరికా..ఇండియా..

——————————————–

ఒకప్పటి రష్యా లో..

కమ్యూనిటీ స్టోర్ కి వెళ్ళు. ఆఫీస్ లో జీతం గా ఇచ్చిన కూపన్, స్టోర్ లో ఇవ్వు. వాచ్ కొనుక్కో. ఇప్పుడు అది నీ సొత్తు. ఇంట్లో దానికి రంగులేయి, పగలకొట్టు, నీ కూతురుకి ఇవ్వు..నీళ్లలో ముంచు.. నీ ఇష్టం. దానిని వీధిలో పెట్టిఅమ్మొద్దు. ఇది వ్యక్తిగత ఆస్తి.

నీకు ప్రభత్వం ఇల్లు allot చేస్తుంది. జీవిత కాలం ఉంటుంది. రిపేర్ లు వస్తే గవర్నమెంట్ చూసుకొంటుంది. ఇంటి Owner ప్రభుత్వమే. ఆ ఇంటిని పెట్టి లోన్ తీసుకోలేవు, ఇతరులతో పంచుకోలేవు, దానిని అమ్ముకోలేవు.

క్యూబా లో…

చిన్న షాప్ లో డబ్బులిచ్చి వాచీ కొనుక్కో. కావాలంటే పగలకొట్టుకో, లేక పోతే ఎవరికైనా అమ్మేయ్. ఇల్లైనా అంతే. కావాలంటే ఇంటిని ఇద్దరు ముగ్గురితో పంచుకో. కానీ ఇళ్ల వ్యాపారం (real estate) చెయ్యకు. ఇళ్లను కానీ, వస్తువులను కానీ ప్రభుత్వమే manufacture చేస్తుంది. ఇల్లు ప్రయివేట్ ఆస్తి.

అమెరికాలో…

ప్రయివేట్ ఆస్తి వ్యక్తిగత ఆస్తి తో పాటు, ప్రయివేట్ వ్యాపారం, జనాల సొమ్ములు వారి అనుమతి తో తీసుకొని చేసే పబ్లిక్ వ్యాపారం, ప్రయివేట్ తయారీ (manufacture), పబ్లిక్ తయారీ..అన్నీ ఉంటాయి. అయితే అన్నీ regulation framework కి లోబడి పని చేయాలి.

ఇండియా లో…

ఛాలా చాలా flexible system మనది. చేతులు తడిపితే, ఏ regulation గురించీ పట్టించుకోవాల్సినవసరం లేని super free system మనది.

చేతులు తడపకపోతే..రష్యా కి అమ్మ మొగుడు లాంటి విష(స)మసమాజం మనది.

Featured

కరుణానిధి

94 ఏళ్ల కరుణానిధి పోయారు. రెండురోజులుగా అందరూ నివాళులు అర్పిస్తున్నారు. లక్షలకొద్దీ ప్రజలు ఆయన పార్థివ దేహాన్ని దర్శిస్తున్నారు.
వందలకొద్దీ సెలబ్రిటీస్, పొలిటీషియన్స్ విమానాల్లో చెన్నై వెళ్లి అంజలి ఘటిస్తున్నారు. మళ్లీ విమానాల్లో తిరిగి వస్తున్నారు. అలాచేయక పోతే ఏమవుతుంది? ఇదంతా అవసరమా? నాస్తికుడు అయిన ఆయనకు, వాళ్ళు ఘటించే చే అంజలికి అర్ధం ఏమిటి? దాంట్లో నిజం గా విచారముందా? పైకి నటిస్తున్నారా? 80 ఏళ్ళు ద్వేషపూరిత, అవినీతి మయమైన, అధికార కక్కుర్తితో నిండిన, కులాధిపత్యానికి కారణమయిన, సాదా సీదా సగటు రాజకీయాలు చేసి తుది శ్వాస అత్యంత సహజ పరిస్థితులలో విడిచిన మనిషి కోసం, అంత విచార పడాల్సిన అవసరముందా? మామూలు జనాల డబ్బుతో అనేక పదవులూ, సంపదలను అనుభవించి గతించిన మనిషికి, మామూలు జనాలు అంజలి ఘటించటం అవసరమా? లేకపోతే కొంపలు మునుగుతాయా?

ఇవే పరిస్థితులలో ఒక పరిణతి చెందిన సమాజం ఎలా ప్రవర్తిస్తుంది?
రేపు జార్జ్ బుష్, బిల్ క్లింటన్, ఒబామా ..వీరిలో ఎవరైనా చనిపోతే అమెరికా ఎలా రియాక్ట్ అవుతుంది? అక్కడి ప్రజలు ఏ విధం గా తీసుకొంటారు? వాళ్ళు దేశాధ్యక్షులు..ఈయన ప్రాంతీయ ముఠా నాయకుడు.

Featured

ఇలాంటి వీడియో లు చూసి తొందర పడకండి

ఇలాంటి వీడియో లు చూసి తొందర పడకండి

—————————————————

జీవితం లో సక్సెస్ అంటే మూడే విషయాలు. డబ్బు (ప్లెషర్), పవర్, పేరు(popularity). ఎవరికైనా ultimate aim ఈ మూడే.

వీటిని సాధించే దారుల్లో కొన్ని మనకిష్టమైనవి ఉంటాయి. ఇంకొన్ని ఇష్టం లేనివి.

వాస్తవికం గా ఆలోచిస్తే, సక్సెస్ ని చేరే అన్ని దారుల్లోనూ, మనకిష్టమైనా, ఇష్టం లేనీ అంశాలు భిన్న పాళ్ళ లో మిళితమై ఉంటాయి.

మనకిష్టమైన టార్గెట్ ఈ రోజు సాయంత్రం థియేటర్ లో మనకి ఇష్టమైన సినిమా చూడటం అనుకొందాం. కానీ వెహికిల్ బయటకు తీయాలి, ట్రాఫిక్ జామ్ లో థియేటర్ వరకూ డ్రైవ్ చేయాలి.దీనిలో కష్టం ఉంది. ఈ కష్టం, సినిమా చూడటం లో ఉన్న ఆనందం కంటే ఎక్కువైతే , సినిమా ప్లాన్ విరమించుకొంటాం. లేకపోతే చూస్తాం. బెడ్ మీద నుంచీ లెవటానికి బద్ధకించి ఫ్రిడ్జ్ లో ఉన్న ఇష్టమైన ఐస్ క్రీమ్ తినటం వాయిదా వేసే వారుంటారు. అంతా సందర్భాన్ని బట్టి, మూడ్ ని బట్టి,attitude ని బట్టి ఉంటుంది. ఒక సందర్భం లో బద్ధకించిన వారే, వేరే సందర్భం లో అలా చేయక పోవచ్చు.

ఎత్తులో కొండమీద మనకిష్టమైన దేవుడిని, చేరటానికి, కష్టమైనా, వందల మెట్లెక్కి చివరికి దర్శనం చెసుకొంటాం. అలానే లాంగ్ టర్మ్ గోల్ సాధించటానికి, అనేక షార్ట్ టర్మ్ కష్టాలను ఓర్చుకొంటాం.

“నా జాబ్ ఒక టార్చర్ రా నాయనా…ఎప్పుడు బయటపడదామా అని చూస్తున్నాను..”, ఈ మాటలు చాలా సార్లు వినేవుంటాం. కానీ అతను బయటపడటం లేదంటే, ఆ జాబ్ వలన అతనికి మొత్తం మీద సుఖమే ఎక్కువగా ఉన్నదన్నమాట. జీతం రాళ్లవలన వచ్చే సుఖం, రోజువారీ కష్టం కంటే ఎక్కువగా ఉండన్నమాట. జాబ్ లేకుండా ఉన్నప్పటి స్థితి కంటే, జాబ్ ఉన్న స్థితి లొనే సౌఖ్యముందన్నమాట. ఎప్పుడైతే జాబ్ లోని టార్చర్, జీతం రాళ్ళ లోని కంఫర్ట్ కంటే ఎక్కువయిందో, అప్పుడు జాబ్ ఆటోమేటిక్ గా మానేస్తాం. మానేసే ముందు కొంత భవిష్యత్ గురించి అభద్రత కు గురవుతాం.

అయిష్టమైన జాబ్స్ లోకూడా చాలా గ్రేడ్స్ ఉంటాయి. కొంచెం అయిష్టమైన జాబులు, చాలా అయిష్టమైన జాబులు, చాలా చాలా అయిష్టమైన జాబులు. కొంచెం అయిష్టమైన జాబులు మానటం కంటే చేయటమే మంచిది.
ఒకే జాబ్ ఒకప్పుడు అయిష్టం గా ఉన్నా కొన్ని నెలల లొనే ఆ జాబ్ లోని పరిస్థితులు మారి అది బెటర్ గా మారొచ్చు. ఉదాహరణకు హింసించే బాస్ పోయి మంచి బాస్ రావటం, మంచి ప్రాజెక్ట్ రావటం. షార్ట్ టర్మ్ dislike మీద జాబ్ మానాలనుకోవటం తొందరపాటవుతుంది.
ఒక జాబ్ ఇష్టం లేనపుడు, అందులోనీ, మరియూ మీలోని ఏ ఏ కారణాల వలన అయిష్టం ఏర్పడిందో అనలైజ్ చేసుకోవాలి. జలుబు మానేసి, కొత్త గా జాయిన్ అవ్వబోయే రంగం లో ఈ కారాణాలే ఉంటే, అక్కడ కూడా మీరు అయిష్టం గానే పని చేయాల్సి వస్తుంది.

జాబ్ మానేసిన తరువాత జీతం లేకుండా ఎంత కాలం మనగలమో చూసుకోవాలి. Resign చేసినాక ఒకవేళ ఇష్టమైన వేరే కెరీర్ స్టార్ట్ చేయలేక పోతే, ఇష్టం లేని మొదటి జాబ్ కి కూడా తలుపులు మూసుకొనిపోతాయి. అప్పుడు ఫైనాన్సిల్ గా దివాలా తీస్తాం.
జాబ్ లేకుండా ఎంతకాలం మనగలరనేది, అప్పటికి ఉన్న డబ్బు పై ఆధార పడిఉంటుంది. డబ్బు తక్కువ ఉన్నవారిపై, జాబ్ మానేయడం తీవ్ర ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది. డబ్బున్నవారు ఇష్టం లేని జాబ్ ని ఎప్పుడైనా మానేయవచ్చు. ఆర్ధిక పరిస్థితి చూడకుండా ఇష్టం లేని జాబ్ మానేయమనటం, అత్యంత బాధ్యతారాహిత్యమైన సలహా..!

మనకి పాషన్ ఉన్న వేరే కెరీర్ ప్లాంస్ ఏవీ లేనపుడు, ఉన్నా జాబ్ కొంత అయిష్టమైనదైనా, చేయటం మంచిది.

కొన్ని కొత్త రంగాలలోకి దూకే ముందు, tentative గా చిన్న స్థాయి ఆక్టివిటీ మొదలు పెట్టి (testing the waters), సక్సెస్ అవుతామనే నమ్మకం కలిగినాక పూర్తి స్థాయి లో దూకటం బెటర్. మొదటే పెద్ద స్థాయి లో దూకితే, ఆ రంగం లో ఉండే unknowns , మనకి suit కాకపోతే దెబ్బ తింటాం.

బయటి నుండీ చూసినపుడు ఫలానా రంగం లో మనకి passion ఉంది అనిపించవచ్చు. ఆరంగం లో పని చేయటం మొదలు పెట్టిన కొన్నాళ్ళకు passion ఆవిరైపోవచ్చు. ఇది మన passion బలం గా లేక పోవడం వలన కావచ్చు. లేక ఆ రంగం లో ఊహకు భిన్నం గా ఉన్న వాస్తవ పరిస్థితుల వలన కావచ్చు.

కొన్ని రంగాలలో మనకి పాషన్ ఉండవచ్చు. కానీ ఆయా రంగాలలో మార్కెట్ ఉండకపోవచ్చు. మార్కెట్ లేనపుడు సక్సెస్ వెతుక్కోలేము. ఉదాహరణకు తెలుగు లో రచనలు చేయటం కెరీర్ కాజాలదు. మామూలు జాబ్ చేసుకొంటూనే, దానిని హాబీ లా కొనసాగించాలి.
జాబ్ చేయటం లో సుఖమూ, జాబ్ చివర లక్ష్యం సాధించటం లో విజయమూ , ఉండే సందర్భాలు జీవితం లో చాలా తక్కువ గా ఉంటాయి. ఆధ్యాత్మిక గురువులూ, పాషన్ ఉన్న రంగం లో పని చేసే వాళ్ళూ ఈ కోవలోకి వస్తారు. పాషన్ ఉన్న రంగం లోని కష్టాలను ఇష్టం గా ఎదుర్కొంటాం. కానీ కష్టాలు అసలు లేకుండా ఉండవు. ఎక్కడైనా కష్టానికి ఇష్టానికి మధ్య ఉండే బాలన్స్ ప్రకారమే మన నిర్ణయాలుంటాయి. జాబ్ వలన మనం ఎంజాయ్ చేసే డబ్బూ, పేరూ వంటి వాటిని పరిగణించినపుఫు, వంద శాతం నష్ట దాయకమైన జాబ్స్ ఎక్కడా ఉండవు ( unless you are doing a job at gun point ). అందుకే కింద ఉన్నటువంటి simplistic వీడియోస్ చూసి జాబ్స్ మానేస్తే, తరువాత regret అయేది మీరే. ఈ వీడియో లో చెప్పినట్లు సక్సెస్ ఎవరి లైఫ్ లోనూ రాసి ఉండదు. ఇష్టమైన పని చేసినంతమాత్రాన సక్సెస్ గారంటీ కాదు. ఇష్టమైన జాబ్ లో తృప్తి ఉండవచ్చు. కానీ ఆ తృప్తిని, సక్సెస్ లేదనే అసంతృప్తి dilute చేస్తుంది.

ఒక రంగం లో పాషన్ లేనివారికంటే ఉన్న వారు సక్సెస్ అవటానికి అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. కానీ కొన్ని రంగాలలో సక్సెస్ శాతం చాలా తక్కువగా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు సినిమా రంగం, ఆటల రంగం. ఇలాంటి రంగాలలోకి పాషన్ ఉంది కదా అని ఎంటర్ అయే కంటే, కొద్దిగా ఇష్టం లేని రోజువారీ జాబ్ చేసుకోవతమే బెటర్
జాబ్ మానేసే నిర్ణయం వయసుపైబడ్డాక తీసుకొంటే, కొత్త కెరీర్ లో రిస్క్ ఎక్కువ ఉంటుంది. లేటు వయసు లో ఫెయిల్యూర్ ను తట్టుకొనే కెపాసిటీ తక్కువ ఉంటుంది
తమ జీవిత కాలం లో సక్సెస్ రుచి చూడకుండా చనిపోయే వారు సమాజం లో అత్యధికం గా ఉంటారు. ఏ రంగం లో సైనా అతి కొద్ది మందే సక్సెస్ అవుతారు. అందరూ సక్సెస్ అయితే, దానిని సక్సెస్ అనటం మానేస్తారు. దానిని సాధారణ జీవనం అంటారు. సక్సెస్ లో ఉన్నమజానే అతి కొద్దీ మందిలో ఒకరిగా ఉండటం.అయితే అతి ఎక్కువమంది తాము సక్సెస్ అవుతామని నమ్ముతారు. అంటే అలానమ్మిన వారిలో ఎక్కువ మందికి సక్సెస్ దక్కదన్నమాట!

Remember, life looks greaner on the other side of the river.

Featured

వృధా..

ఒక్క సారి వెనుదిరిగి చూసుకొంటే…….

…..

బాల్యం వృధా..దౌర్జన్యపు దెబ్బలతో..

కౌమారం వృధా, పెద్దల గద్దింపుల తో..

వలపు వృధా, సాధ్యం కాని తలపులతో..

చదువు వృధా, సంబంధం లేని ఉద్యోగం తో..

ఊరు వృధా,కూటికోసం పోయిన వాళ్ళతో..

ప్రకృతి వృధా,కాలుష్యం వేసిన కాటు తో..

శరీరం వృధా,వాంఛ లు తీరని దురదృష్టం తో..

మనసు వృధా, భౌతికమవుతున్న నీ ఉనికి తో..

ఉనికి వృధా, నీ చావు తో ముగిసే, వృధ్ధాప్యం తో ..

ప్రేమ వృధా, మనసు లోనే కొట్టిన చక్కర్ల తో..

జీవనం వృధా, గమ్యం లేని జీవితం తో..

….కానీ..

ఈ కన్నీరు మాత్రం కాదు వృధా,మనసును తుడిచిన జాలి తో..

Featured

మన పురాణాలు – Cosmology కాన్సెప్టులూ

1. పంచభూతాలు – gravity (1 భూతం), elctromagnetic ( 2 భూతాలు..electric force, magnetic force), Weak nuclear force ( 1 భూతం), Strong nueclear force ( 1 భూతం).

2. బ్రహ్మాన్డం బద్దలవటం – Big Bang. కోడిగుడ్డు(egg) లో entropy తక్కువగా ఉంటుంది.చక్కగా యూనిఫామ్ గా ఉండే తెల్లసొన దాంట్లో యూనిఫామ్ గా ఉండే పఛ్చసోన. కోడిపిల్ల లో ఎంట్రోఫీ ఎక్కువ వగా ఉంటుంది. వాస్తవం గా బిగ్ బ్యాంగ్ స్థితి లో కూడా ఎంట్రోఫీ తక్కువ గా ఉంటుంది. అంతా organized గా యూనిఫామ్ గా ఉంటుంది. అందుకే దానిని మనవాళ్లు బ్రహ్మాన్డం అన్నారు. బ్రహ్మ గుడ్డు. బ్రహ్మాన్డం బడ్డలయి విశ్వం వచ్చిందని అంటారు. అండ పిండ బ్రహ్మాన్డమనీ అంటారు.

3. ఓం కారం నుంచీ అన్నీ పుట్టటం – string theory.

4. దశావతారాలు- 10 dimensions of string theory.

5. 14 లోకాలు – multiverse

6. శివతాండవం – Vacuum fluctuations

7. అర్ధనారీశ్వర తత్వం – Electrons dual nature as particle and wave.

8. విష్ణునాభి ( బ్రహ్మ అక్కడి నుంచే సృష్టి చేస్తాడు) – Supermassive black holes at the centre of galaxies from where stars and stars planetary systems originated.

9. ఆదిశక్తి – Dark energy?. She created Vishnu, Brahma,Siva. So, from this can we guess dark energy created supermassive blackholes (బ్రహ్మ), galaxy systems(విష్ణువు) and matter through vacuum fluctuations (శివుడు)

10. లయనం – The big rip off, where the atoms of Universe are ripped of into energy and finally energy also vanishes. Siva’s cosmic dance (matter broken to fundamental prticles electrons, positrons etc, and these particles to energy) resulting in annihilation of the universe.

11. Relativity of time: ఒక బ్రహ్మ కల్పం(బ్రహ్మ కు పగలు) = 432 కోట్ల సంవత్సరాలు

Can these 11 similarities be mere coincidence? Do our ancestors know all these things in their good old times. If they know, by what means?by what methods?

Featured

యుధ్ధం లో మొదట చనిపోయేది ‘నిజం’. రాజకీయాల్లోనూ అంతే..

యుధ్ధం లో మొదట చనిపోయేది ‘నిజం’. రాజకీయాల్లోనూ అంతే..

Featured

రాజకీయ నాయకుడు – Philosophy

-ఒక రాజకీయ నాయకుడికి philisophy తెలియటం వలన వ్యవస్థల నిజమైన అంతిమ లక్ష్యాల గురించిన అవగాహన పెరుగుతుంది.
– అధికారం లో ఉన్న నాయకుడు, ప్రతిపక్షం ఆవశ్యకత ను గుర్తెరిగి రాజ్యం చేస్తాడు. వ్యవస్థ మనుగడకు ప్రతిపక్షం ఎంత అవసరమో మరచిపోడు.అంతిమ లక్ష్యమైన సమాజ హితాన్ని చేరుకొనే మార్గాలలో, ప్రతిపక్షం యొక్క సిద్ధాంతం కూడా ఒక మార్గమేనన్న ఎరుకతో ఉంటాడు.
-వ్యవస్థల పరిధి ఒక తరానికో, గుప్పెడు మనుషుల కో పరిమితమైనది కాదు. అందరినీ, అన్ని తరాల నీ,అన్ని కాలాలనీ దృష్టి లో పెట్టుకొనే big picture attitude తో శాసనాలు చేస్తాడు.తన తదనంతరం ఉండబోయే పరిస్థితులను కూడా పరిగణన లోకి తీసుకొని, తదనుగుణంగా నిర్ణయాలు తీసుకొంటాడు.
– మంచి చెడుల,న్యాయాన్యాయాల సాపేక్షత గురించిన, గతి శీలత (dynamic and changing) గురించిన అవగాహన తో రాజకీయాలు చేస్తాడు.
-ప్రతిపక్షం లో ఉన్న నాయకుడు, కార్యాచరణ లో అధికార పక్షానికి ఉన్న పరిమితులను దృష్టిలో పెట్టుకొని ప్రవర్తిస్తాడు.
-దీర్ఘకాలిక లక్ష్యాకూ, స్వల్పకాలిక లక్ష్యాలకూ స్పర్ధ వచ్చినపుడు, దీర్ఘకాలిక లక్ష్యాల ప్రాముఖ్యతను దృష్టి లో పెట్టుకొంటాడు.
– ఉన్న మంచి వ్యవస్థలను బలహీన పరిచే చర్యలు చేపట్టడు.
– కొత్త వ్యవస్థలను ప్రవేశ పెట్టేముందు, వాటి లోటుపాట్లను, అంతిమ లక్ష్య సాధనకు వాటి relavance ను దృష్టి లో పెట్టుకొంటాడు.
– రాజ్యం యొక్క పరిమితులు తెలిసిన వాడై ఉంటాడు. ఉదాహరణకు, వ్యక్తుల ప్రయివేట్ ప్రపంచం లోనికి, విశ్వాసాల లోనికి రాజ్యం ప్రవేశించకూడదని గ్రహిస్తారు
– execution కూ rhetoric కూ ఉన్న gap తగ్గిస్తాడు.
– లక్ష్యం గురించే కాక దానిని చేరే మార్గాల గురించి స్పష్టత తో ఉంటాడు (vision).
– సాంకేతికత,టెక్నాలజీ తెచ్ఛే మార్పులను ఉపయోగించుకొంటూనే, అంతిమ లక్ష్యాలను చేరటానికి వాటిని ఎంతమేరకు ఉపయోగించుకోవాలో అవగాహన కలిగి ఉంటాడు. వాటి సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ను regulate చేయటానికి వ్యవస్థలను నెలకొల్పుతాడు.
-practical vs impractical, achievable vs inevitable..వీటి మధ్య సాధించాల్సిన బాలన్స్ గురించి idea కలిగి ఉంటాడు.
-జనాల బలహీనతలు, కుల,మత వర్గ భావాల ద్వారా ఓట్లు సంపాదిస్తూనే, అభివృద్ధి ని మరచిపోడు. చివరికి జనాలను వారి బలహీనత ల నుండీ బయట పడేయాలనే ఉద్దేశం కలిగి ఉంటాడు.
-ఒక్క వాక్యం లో చెప్పాలంటే రాజకీయ నాయకుడిని, రాజ నీతిజ్ఞుడిగా మార్చే ముఖ్యమైన దినుసుల లో philosophy ఒకటి.
మన రాష్ట్ర స్థాయి, కేంద్ర స్థాయి నాయకులలో ఎంత మందికి, ఏ మేరకు ఈ లక్షణాలు ఉన్నాయో మీరే ఆలోచించండి.
నా లిస్ట్ లో అయితే జవాహర్లాల్ నెహ్రూ, వల్లభాయ్ పటేల్ వంటి వారు మాత్రమే ఉన్నారు.

Featured

నా ఆదర్శ మానవుడు..మానవి

నా ఆదర్శ మానవుడు…మానవి

—————————————

1.త్యాగరాజు/రాణి అయి ఉంటారు. పక్కవారి కి మేలు చేయటానికి తమ సుఖం వదులుకోవటానికి వెనుకాడరు.

2.తమను తాము ప్రేమించుకొనే దానికంటే ఎక్కువగా కొంతమందినైనా ప్రేమించగలుగుతారు.

3. సొంత డబ్బా కొట్టుకోరు. ఇతరుల గోడు..డబ్బా కాక పోతే..వింటారు.

4. ఆకర్షవంతం గా కనపడాలని అనుకోరు.

5. జీవ కారుణ్యం కలిగి ఉంటారు.

6. ప్రకృతి అందాన్ని ఆస్వాదిస్తారు.

7. తమ ఓటమికి సాకులు వెదకరు. ఓటమి బాధ్యత తీసుకొంటారు.

8. అభద్రతా భావం తో హారర్ స్టోరీ లు ఊహించుకోరు.

9. వారి సాహచర్యం లో ఇతరులకి కూడా నిబ్బరం వచ్చేంత నిబ్బరం గా ఉంటారు.

10. వారి ప్రశాంతత చెదరదు.

11. వారి హాస్యానురక్తి ఇతరులని నవ్విస్తుంది.బాధ పెట్టదు.

12. ప్రాపంచిక విజయాల (డబ్బు, పేరు, అధికారం) వెనుక అతిగా పరుగెత్తరు.

13. ఇతరుల పిల్లలు కూడా తమ పిల్లల వంటివారే అనే ఎరుక తో ఉంటారు.

14. ఇతరులు వారికి చేసిన అన్యాయం వారిని సినికల్ గా చేయటం లో విఫలమవుతుంది.

15.శత్రువు తో మంచి నటించరు

Disclaimer: నా ఆదర్శ మానవుడు నేను కాదు.

Featured

Sample of primary consciousness

Sample of అద్వైత స్థితి
———————————
Primary consciousness లో thought అనేది dumb down అయిపోయి, ఒక primitive state వస్తుంది అంటారు.

దానినే అద్వైత స్థితి అనీ, సాధారణ భాషలో ‘నేను లేని స్థితి’ (selfless state) అనీ అంటారు. ఈ స్థితిలో మానసికంగా నేను ఉండదు. ఈ స్థితి లోని feeling నే Sigmund Freud , Oceanic Feeling అంటాడు. ఈ సృష్టి తో, విశ్వము తో కలిసిపోయింది ఒక భావన. ఇది, పసి పిల్లల లో, “తమ లో మాత్రమే కలిగే అనుభూతులకీ, బాహ్యప్రపంచ ప్రేరణ వలన కలిగే అనుభూతులకీ తేడా తెలియని స్థితి”, అని ఫ్రాయిడ్ అంటాడు. సాధారణం గా 5 ఏళ్ల వయసు తరువాత మనుషులు ఈ స్థితి నుంచీ బయటకు వచ్చేస్తారు. అప్పుడు మనకీ, బాహ్య ప్రపంచానికీ ఉన్న తేడా మనకి స్పష్టం గా తెలుస్తుంది. కానీ చాలా అరుదు గా, కొంతమంది లో ఈ పసి తనపు వాసనలు అలానే భద్రం గా ఉంటాయి. వారికి ఈ oceanic feeling ( విశ్వఐక్యతా భావం ) పెద్దయినాక కూడా కలుగుతుంది, అంటాడు ఫ్రాయిడ్. ఈ స్థితిలో ఆలోచన పెద్ద గా ఉండదు.

జీవపరిణామం ప్రజారాం ఒక అరవై వేల ఏళ్ల క్రితం మనిషి ఇప్పుడంత ఆలోచించేవాడు కాదు. అప్పట్లో జంతువుల కంటే కొంచెం ఎక్కువ ఆలోచించే వాడు.ఆ స్థితి ని primary consciousness అంటారు. కాలా క్రమేణా మనిషి లోని జన్యుమార్పుల వలన, ఆలోచనలు ఎక్కువై,అవి లేకుండా ఉండలేని స్థితి కి చేరుకున్నాడు.

వీటి గురించి మరి కొంచెం ఇక్కడ:

https://www.quora.com/Is-the-nondual-perspective-real-or-just-group-think-based-on-abnormal-mental-experiences/answer/Frank-Heile?share=1&srid=Xs9v

https://en.wikipedia.org/wiki/Oceanic_feeling

ఈ స్థితి నే UG Krishnamurthi, calamity అనీ, జిడ్డు కృష్ణమూర్తి , process అనీ, అన్నారని నా నమ్మకం.

అయితే ఈ స్థితి లో ఉన్న వారి అనుభూతులు ఎలా ఉంటాయి? Sample దొరుకుతుందా..?

Jiddu Krishnamurthi గారి, Comnentaries on living అనే పుస్తకం లో ప్రతి చాప్టర్ కి ముందూ ఆయన చూసిన ఒక ప్రకృతి సన్నివేశ వర్ణన ఉంటుంది. నాకు అది ఆయన process లో ఉండగా చేసిన వర్ణన అనిపించింది. ఎందుకంటే, థాట్ ఎక్కువగా ఉన్నవారు ఇచ్ఛే పేరు, ప్రదేశం,ఊరు లాంటి specifics అందులో ఉండవు. కేవలం సహజ సౌందర్య దృష్టి మాత్రమే ఉంటుంది.

మీ కోసం comnentaries on living ఇక్కడ attach చేస్తున్నాను:

Jiddu_Krishnamurt_Commentaries_On_Living_1

Commentaries-on-Living-Part-2

Jiddu_Krishnamurt_Commentaries_On_Living_3

Featured

మెదడు లో పురుగు

మా ఆఫీసులో ఓ వారం క్రితం జాయినయ్యాడతను. పేరు సుబ్బారావు. చామన ఛాయ గా ఉన్నాడు. అతని చూడగానే నా మైండ్ లో పురుగు తొలవటం ప్రారంభించింది. దానిని ఆపటం కోసం మొదట అతని ముఖ కవళికలు పరిశీలించాను.
..పురుగు ఆగలా..
అతనిభాష సాధారణ హైదరాబాదీ భాషే!
..పురుగు ని ఆపలేకపోయాను..
అతని భాష లో యాస ఏ మాత్రం లేదు
..పురుగు తొలుస్తూనే ఉంది..
“యే జిల్లా నుంచీ మీ పెద్దవాళ్ళొచ్చారు?”, అని అతనిని అడిగాను.
..ఉపయోగం లేదు..
అతని అసలు ఊరి గురించి ఆరా తీశాను..
..ప్చ్.. లాభం లేదు..తొలుస్తూనే ఉంది
లంచ్ టైం లో ఏమితింటాడో గమనించాను
..తొలుస్తూనే ఉంది..
గూగుల్ లో అతని పూర్తి పేరు సెర్చ్ కొట్టాను..,మొదట తెలుగు లో..తరువాత ఇంగ్లిష్ లో..
..ఊహూ..
నాకు తెలిసిన అతని ఫ్రెండ్స్ ని వాకబు చేశాను..
..తొలవటం ఆగలా..
అతని భార్య ఇంటి పేరు తెలుసుకొన్నాను
..పురుగు ని ఆపలేకపోయాను..
ఇక లాభం లేదని పురుగునే చంపటానికి ట్రై చేశాను..
..ఊహూ..నేను చస్తే గానీ ఆ పురుగు చావదు..ఒకసారి పట్టుకొంటే వదిలే పురుగుకాదది..

మొత్తానికి నల్లతోలు సుబ్బారావు వలన నా మైండ్ లోని పురుగు మహిమ మాత్రం తెలిసింది.
ఇంతకీ…. ఆ పురుగేమిటో మీరు గెస్ చేయగలిగారా?
మీరు సరిగ్గా గెస్ చేయగలిగారంటే, ఆ పురుగు మిమ్మల్నీ అప్పుడప్పుడూ తొలుస్తుందని అర్ధం.
సరిగ్గా గెస్ చేయలేకపోతే మీకు గారంటీ గా పురుగుపట్టలేదని అర్ధం.

Featured

Time machine song…”పదహారేళ్ళకు నీలో నాలో”,..నలభై యేళ్ళకు నా ఆలోచనలు..

పదహారేళ్ళకు నీలో నాలో ఆ ప్రాయం చేసే చిలిపి పనులకు కోటి దండాలు
పదహారేళ్ళకు నీలొ నాలొ ఆ ప్రాయం చెసె చిలిపి పనులకు కొటి దందాలు
వెన్నెలల్లే విరియ బూచి, వెల్లువల్లే ఉరకలేసే…
పదహారేళ్ళకు నీలో నాలో ఆ ప్రాయం చేసే చిలిపి పనులకు కోటి దండాలు

పరుపులు పరచిన ఇసుక తిన్నెలకు
పాటలు పాడిన చిరు గాలులకు
తెరచాటొసగిన చెలులు శిలలకు
తెరచాటొసగిన చెలులు శిలలకు
దీవెన జల్లులు చల్లిన అలలకు……
కోటి దండాలు, శతకోటి దండాలు

నాతో కలిసి నడచిన కాళ్ళకు
నాలో నిన్నే నింపిన కళ్ళకు
నిన్నే పిలిచే నా పెదవులకు
నీకై చిక్కిన నా నడుమునకూ….
కోటి దండాలు, శతకోటి దండాలు

భ్రమలొ లేపిన తొలి జాములకు
సమయం కుదిరిన సందె వేళలకు
నిన్నూ నన్నూ కన్న వాళ్ళకు, నిన్నూ నన్నూ కన్న వాళ్ళకు
మనకై వేచే ముందు నాళ్ళకు
కోటి దండాలు, శతకోటి దండాలు

————————————-

ఈ పాట, దర్శకుడు బాల చందిరన్, తన “మరో చరిత్ర”, చిత్రం కోసం, ఆత్రేయ తో రాయించుకొన్నది (తమిళ దర్శకుడయినా ..పాటలను చాలా శ్రధ్ధ గా రాయించుకొన్నాడు..ఇప్పటి తెలుగు దర్శకులతో పోలిస్తే.. ). నాయికా నాయకుల (స్వప్న, బాలు) పరిచయం ముదిరి, ప్రేమ గా మారి, సమస్యల లో పడటానికి ముందు వస్తుంది ఈ పాట. దర్శకుడి పరం గా చూస్తే, పాటని, కధను ముందుకు నడిపించటానికి వాడుకున్నారు. దర్శకుడి పరిమితులలో నాకు అంత ఆసక్తి లేదు.

బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమా లో కెమేరామాన్ light gradient ని ఎంత బాగా హ్యాండిల్ చేస్తే సినిమా విజువల్ గా అంత అప్పీలింగ్ గా ఉంటుంది.ఇది కొంచెం ఈజీ. అదే కలర్ సినిమా లో కెమేరామాన్ పని కొంచెం క్లిష్టమైనది. అతను అన్ని రంగుల అమరిక ను, hue, saturation చూడాలి. ఈ సినిమా కెమెరా మాన్ లైట్ ని బాగా హాండిల్ చేశాడు. దాని వలన మన అటెన్షన్ అనవసరమైన దృశ్యపరమైన విషయాల (చెట్ల ఆకుపచ్చ రంగూ, సముద్రపు నీలం రంగూ లాంటివి మన అటెన్షన్ ని సన్నివేశం లోని ఫీల్ నుంచీ డైవర్ట్ చేస్తాయి) మీదికి డైవర్ట్ అవ్వకుండా, సినిమా లోని భావోద్వేగాల మీద ఫోకస్ అవుతుంది. ఓ సన్నివేశం లోని దృశ్య పరమైన background, ఆ సన్నివేశం లోని ఫీల్ ని బలపరిచేది గా ఉంటుంది ఈ సినిమా లో.

రచయిత కోణం లో ఈ పాటని విశ్లేషించుతాను.
ఈ పాట పైకి పాడుకొనేదా (lip sync ఉండాలా వద్దా..?), మనసు లోపల ఆలోచనలు గా చూపించాలా (lip sync లేకుండా), అని ఆలోచిస్తే, నాకు ఆలోచనలు గానే చూపాలనిపించింది. కానీ పాట లో అక్కడక్కడా పైకి పాడినట్లు చూపించారు.
మధ్య తరగతి కి చెందిన కధానాయిక వస్త్రధారణ..కాసేపు చీరలు కడుతుంది..కాసేపు మిని స్కర్ట్లు వేస్తుంది. పదహారేళ్ళకు ఆరోజుల్లో పొడుగు లంగాలు కానీ, వోణీ లు గానీ వేసేవారు. మధ్యతరగతి విశాఖలో మిని స్కర్టులు ఆరోజుల్లో లేవు కాక లేవు. కాసుల కోసం పడిన రాజీలు ఇవి. అయితే తెలుగు సినిమాలకి ఇంత పరిశీలన అవసరమా? అవి తీసిన వాళ్ళ అంచనాల కు,ఉద్దేశాలను మించి వాటిని విశ్లేషించకూడదేమో!
కధానాయిక కు పదహారేళ్ళు, కాబట్టీ ఆమెకు ఈ పాట లో ని సాహిత్యం లో ఉన్న పరిపక్వత ఉండటం కష్టం. ఆత్రేయ ఆ పాత్ర maturity ని, కధ ప్రకారం ఆమె భావోద్వేగాలనీ దృష్టిలో పెట్టుకోలేదనిపిస్తుంది.కాబట్టీ ,ఇది ఆత్రేయ ఆ పాత్ర మనసులోకి వెళ్ళి, తన maturity తో పలికించిన పాట అనుకోవచ్చు.

—————————————

పదహారేళ్ళకు నీలో నాలో ఆ ప్రాయం చేసే చిలిపి పనులకు కోటి దండాలు
నేను> ఈ పాట విన్నపుడల్లా, ప్రస్తుతం ఉన్న వయసు నుంచీ (ముప్పైలు కానీయండి, నలభైలు కానీయండి, యాభైలు కానీయండి), time machine వేసుకొని, పదహారేళ్ళకు ఒక emotional trip కొట్టిన ఫీల్ వస్తుంది.

పాటలో,కౌమార ప్రాయం లోని అమ్మాయి అబ్బాయిలు చేసే, చిలిపి పనులను చూపించారు.వాళ్ళు ఆ పనులు చేశారు అనే కంటే, వారి ప్రాయమే వారి చేత ఆ పనులు చేయించింది అనటం సబబు.

ఆ ప్రాయం, మన లో చాలా చిలిపి పనులని లో లోపల అంతర్గతం గా చేస్తుంది…కొన్ని బయటికి చెప్పుకోగలిగినవి..మరికొన్ని చెప్పుకోలేనివి. ప్రాయం మనలో చేసే చిలిపి పనుల వలన, మనం, మన దోస్తులతో కూడా చిలిపి పనులు చేస్తాం. వాళ్ళు opposite sex అయితే ఇక చెప్పనవసరం లేదు.

దండాలు అంటే నమస్కారం అని అర్ధం. కానీ ఇక్కడ కృతజ్ఞత అన్నట్లు గావాడారు. “దండాలు” ని నాయిక ముస్లిం దర్బారు లో “సుక్రియా” లా అభినయిస్తుంది. కృతజ్ఞత ని వ్యక్త పరచటానికి తెలుగు లో ఇంకే పదమూ, అభినయమూ లేవా..?

————————————–

వెన్నెలల్లే విరియ బూచి, వెల్లువల్లే ఉరకలేసే…పదహారేళ్ళకు
నేను> ఆత్రేయ మాత్రమే రాయగలిగిన పదాలు. పదహారేళ్ళకు అప్పుడప్పుడే వికసిస్తున్న భావుకత్వం, దాని వలన వచ్చే హాయి, ఉద్వేగ స్థాయి , contrasting గా చెప్పాడు మనసు కవి ఇక్కడ.

మామూలు గా వెన్నెల కాసింది/కాచింది లేక కురిసింది అంటాము. ఆత్రేయ వెన్నెల ను పూయించాడు.అదీ విరియ పూచింది. వెన్నెల కాయటం కంటే పూయటం ఎంతో సబబు గా ఊహకు అందుతుంది.

పూలూ, వెన్నెలా రెండూ దృశ్య సంబంధమైన విషయాలు. రంగుకూ కాంతికీ సంబంధించినవి. కాబట్టీ రెండూ పూస్తాయి…ఒక్కోసారి..ప్రేమ లో ఉన్నవారికి విరియ పూసినట్లు అనిపిస్తాయి.

———————————————-

పరుపులు పరచిన ఇసుక తిన్నెలకు

నేను> ఇసుక తిన్నెలు పరుపులు పరిచాయండీ…కాబట్టీ థాంక్స్ చెబుతోంది.

సుఖం గా ఆ పరుపుల మీద, పామ్మీద విష్ణు మూర్తి పోజ్ లో, వాలి పడుకొని (కూర్చొని), లోకం తో సంబంధం లేకుండా ఒక ఇతమిథ్థమైన విషయమంటూ లేని లేని తీపి కబుర్లు (sweet nothings) చెప్పుకోవచ్చు.

——————————————–

పాటలు పాడిన చిరు గాలులకు

నేను> సాధారణం గా చిరు గాలులు పక్క ఊరి మైకు నుంచీ పాటలను మోసుకొస్తాయి.. కానీ నాయిక ప్రేమ లో ఉంది, కాబట్టీ… చిరుగాలులు పాటలు పాడేస్తున్నాయి.

——————————————–

తెరచాటొసగిన చెలులు శిలలకు

నేను> ఫ్రెండ్స్ సాధారణం గా ప్రేమికులు కలుసుకోవటానికి సహాయం చేస్తారు కదా..అలానే కావలసిన మదుగు ఇచ్చిన బండ రాళ్ళు, స్నేహితూరాళ్ళు అయి పోయాయి.

———————————————–

దీవెన జల్లులు చల్లిన అలలకూ

నేను> మామూలు గా అయితే పెద్ద పెద్ద అలలు భయ పెడతాయి..కానీ వలపుల తలపుల లో ఉన్న జంట ని, తుంపరల అక్షింతలు వేసి, దీవిస్తాయి. 🙂

———————————————–

నాతో కలిసి నడచిన కాళ్ళకు

నేను> ఇక్కడ కాళ్ళు అమ్మాయి వా అబ్బాయివా అనేది ఒక సందేహం. పాట visual ప్రకారం, అబ్బాయివి. కానీ, చరణం లో మిగిలిన (కింద వచ్చేవి) పంక్తులన్నీ అమ్మాయి శరీర భాగాలకు ధన్యవాదాలు తెలుపుతున్నాయి. కాబట్టీ నేను, ఆ అమ్మాయి మనసు, ఆ అమ్మాయి కాళ్ళకు నెనర్లు (అప్పటికి అంతర్జాల మార్జాలం లేదు కాబట్టీ ఆత్రేయ నెనర్లు అనలేదు, లేక పోతే “దండాలు” కి బదులు “నెనర్లు” అని వాడేవాడేమో..!). చెబుతోంది అని ఊహిస్తున్నాను.

——————————————–

నాలో నిన్నే నింపిన కళ్ళకు

నేను> అవును కళ్ళు(ఇంద్రియాలు) లోకం లో మనకు నచ్చిన వాటిని తో మన మనసు ని నింపుతాయి కదా..?! దీనిని వాడుక పదాల తో చెప్పటం ఆత్రేయ ప్రత్యేకత.

———————————————–

నీకై చిక్కిన నా నడుమునకూ

నేను> హీరో కోసం డైటింగ్ కూడా చేసినట్లుంది.. 🙂 ఈ మాటకి హీరో కి మంచి కిక్ రావాలి, అతను ఎంత రొమాంటిక్ కాకపోయినా…

———————————————

భ్రమలో లేపిన తొలి జాములకు

నేను> తెల్లారి గట్ట testosterone రిలీజ్ అవుతుంది…అనేక చిలిపి కలలు..వాటివలన వచ్చే physiological రియాక్షన్లు, తరువాత వచ్చే మెలకువ నేను ఒపెన్ గా చెబితే బాగోదు. ఈ సైకిల్ సుమారు పదహారేళ్ళ కే మొదలవుతుంది…కానీ ఇది అమ్మాయికి వర్తిస్తుందా..? ఆత్రేయ తన పరిస్థితి ని అమ్మాయికి తప్పుగా ఆపాదించాడా…? లేక నా ఈ అవగాహనే తప్పా..?! తెల్లారి వచ్చే కలలు మగ ఆడా అనే తేడా లేకుండా అందరికీ ఎక్కువ గుర్తుంటాయి కాబట్టీ, అమ్మాయి కి కూడా వర్తిస్తుందా..!

———————————————

సమయం కుదిరిన సందె వేళలకు

నేను> సందె వేలు అందమైనవి, చల్లనైనవి, బీచ్ పక్కన ఉంటే మరీనూ.. ..అప్పటికి సమయం కుదురకపోయినా, ప్రేమికులు కుదిరేటట్లు చూసుకొంటారు.

———————————————–

నిన్నూ నన్ను కన్న వాళ్ళకూ

నేను> కధ ప్రకారం చూస్తే, ఆ అమ్మాయి ఈ మాట అనకూడదు..కానీ రెండు సార్లు అంటుంది…దీని వెనుక ఉన్నది ఆత్రేయ సంస్కారం తప్ప వేరే కాదు.

——————————————-

మనకై వేచే ముందు నాళ్ళకూ

నేను>పదహారేళ్ళ యువత కు రాబోయే జీవితం చాలా మిగిలి ఉంటుంది.  మామూలు గా కాలం కదులుతుంది అనుకొంటాం. కానీ కాలం ఒక డైమెన్షన్. అది కదలదు. కాలం మొత్తం విశ్వం లో అలా పడి ఉంది..సాపేక్షం గా ఉంది. ఆత్రేయ సాపేక్ష సిధ్ధాంతాన్ని దృష్టి లో పెట్టుకొని ఈ పంక్తులు రాశాడనుకోను. కానీ, ముందునాళ్ళు ఆల్రెడీ అక్కడ ఉన్నాయి. అంతా decide అయిపోయింది. మనమే ఓ సారి అక్కడికి వెళ్ళి వాటిని కలుసుకోవాలి.. కొంత కర్మ సిధ్ధాంత ప్రభావం…? మరి కొంత ఆశావాదం..

——————————————-

పాట చిత్రరూపం ఇక్కడ :

All picture credits: Google

Featured

ఏరువాకా సాగారో రన్నో చిన్నన్నా….

   ఓ.. ఓ.. ఓ.. ఓ.
సాకీ. కల్లా కపటం కానని వాడా
లోకం పోకడ తెలియని వాడా
| కల్లా కపటం |

ప.      ఏరువాకా సాగారో రన్నో చిన్నన్నా
నీ కష్టమంతా తీరునురో రన్నో చిన్నన్నా

చ.      నవధాన్యాలను గంపకెత్తుకుని
చద్ది యన్నము మూటగట్టుకుని
ముల్లుగర్ర నువు చేత బట్టుకుని
ఇల్లాలును నీ వెంటబెట్టుకుని
| ఏరువాకా సాగారో |

చ.      పడమట దిక్కున వరద గుడేసె
ఉరుముల మెరుపుల వానలు గురిసె
| పడమట దిక్కున |

వాగులు వంకలు వురవడి జేసె
ఎండిన బీళ్ళు ఇగుళ్ళు వేసె
| ఏరువాకా సాగారో |

చ.      కోటేరును సరిజూసి పన్నుకో
యెలపట దాపట యెడ్ల దోలుకో
సాలు తప్పక కొంద వేసుకో
యిత్తనమ్ము యిసిరిసిరి జల్లుకో
| ఏరువాకా సాగారో |

చ.      పొలాలమ్ముకుని పోయేవారు
టౌనులొ మేడలు కట్టేవారు
బ్యాంకులొ డబ్బు దాచేవారు
ఈ శక్తిని గమనించరు వారు
| ఏరువాకా సాగారో |

చ.      పల్లెటూళ్ళలో చెల్లనివాళ్ళు
పాలిటిక్సుతో బ్రతికేవాళ్ళు
ప్రజాసేవయని అరచేవాళ్ళు
| ప్రజాసేవయని |
ఒళ్ళు వంచి చాకిరికి మళ్ళరు
| ఏరువాకా సాగారో |

చ.      పదవులు స్థిరమని భ్రమిసేవాళ్ళే
ఓట్లు గుంజి నిను మరచేవాళ్ళే
నీవే దిక్కని వత్తురు పదవో
| నీవే దిక్కని |

రోజులు మారాయ్! రోజులు మారాయ్!
మారాయ్! మారాయ్! రోజులు మారాయ్!
| ఏరువాకా సాగారో |


“రోజులు మారాయ్”, సినిమా లోని ఈ పాట లో, వహీదా రహమాన్ నర్తించింది. ఆమె మొదటి screen appearance కూడా.ఈ పాట లో ఆమె హావ భావాలు కొంచెం అతి (exaggerated) గా ఉన్నా, ఆ రోజులలో పబ్లిక్ లో డాన్స్ చేసేవాళ్ళు అలానే హావ భావాలు చూపించేవారనుకొంటా! ఈ పాట చాలా popular. ఇందులో ప్రకృతి వర్ణన, వాతావరణ చిత్రణ, రాజకీయ విసుర్లు, సామాజిక చింతన,వ్యవసాయ దారుల పట్ల అభిమానం, అన్నీ ఉన్నాయి. అయినా, దీని లోని కొన్ని పదాల అర్ధం చాలా మందికి తెలియదనిపించి ఈ పోస్ట్ రాస్తున్నాను.


కల్లా కపటం కానని వాడా

లోకం పోకడ తెలియని వాడా

మిగతా సమాజం తో పోలిస్తే, రైతు ఇప్పటికీ ఇలానే ఉన్నాడు.


 

ఏరువాకా సాగారో రన్నో చిన్నన్నా

>  ఏరువాక కి సాగరో , అని రైతుని ఉత్సాహపరుస్తున్నట్లు గా ఉంది.ఏరువాక పౌర్ణమి (జ్యేష్ఠ శుద్ధ పౌర్ణమి-సుమారు గా జూన్ లో వస్తుంది) నుంచీ రైతులు వ్యవసాయ పనులు మొదలు పెట్టే వారు . ఆరోజు ఒక చిన్న ఉత్సవ సభ పెట్టి,ఎడ్లకు పూజ చేసి, తరువాత పనులు మొదలు పెట్టే వారు. దీనిని మామూలు జనాలు “ఈరా పౌర్నం”, అనటం నా చిన్నప్పటి జ్ఞాపకం.


నీ కష్టమంతా తీరునురో రన్నో చిన్నన్నా

పాటలోని ఆశావాదం ఎలా ఉన్నా, వాస్తవం లో కష్టమంతా పెరిగిపోయింది.


నవధాన్యాలను గంపకెత్తుకుని

కొసరాజు మెట్ట వ్యవసాయం గురించి రాసినట్లున్నారు. మాగాణి వ్యవసాయం లో వరివిత్తనాలనే తీసుకొని వెళ్తారు. అప్పటికి అప్పికట్ల లో కాలువలు రాలేదేమో!


చద్ది యన్నము మూటగట్టుకుని

పొలానికి పొద్దున్నే బయలుదేరేవాడు రైతు. అప్పటి కట్టెల పొయ్యిలో పొద్దున్నే భోజనం సిధ్ధం చేయలేరు కాబట్టీ, రాత్రి వండిన అన్నమే మూటగట్టుకొనే వాడు.


ముల్లుగర్ర నువు చేత బట్టుకుని…ములుగర్ర వేరు, చర్నాకోల వేరు. చర్నా కోలకు చివర తాడు ఉంటుంది

 


ఇల్లాలును నీ వెంటబెట్టుకుని


పడమట దిక్కున వరద గుడేసె

మనకి నైఋతీ ఋతు పవనాలతో వర్షాలు మొదలవుతాయి. అవి పడమటి దిక్కునుంచీ వస్తాయి. కాబట్టీ చంద్రుడి చుట్టూ వరద గుడి పడమటి దిక్కులో వేస్తుంది.దీనినే “చంద్రుడి చుట్టూ గూడు కట్టింది”, అని కూడా అంటారు. వరద గుడి అంతే తెలియని వారికోసం ఇక్కడ: వరద గుడి


ఉరుముల మెరుపుల వానలు గురిసె

వాగులు వంకలు వురవడి జేసె


ఎండిన బీళ్ళు ఇగుళ్ళు వేసె


కోటేరును సరిజూసి పన్నుకో…… కోటేరు అంటే నాగలి. నాగలి కర్ర ముక్కు దూలం లా ఉంటె, నాగలి ముక్కు (నక్కు, పలుగు), వంపు తిరిగి నాసికాగ్రం లా ఉంటుంది. అందుకే కోటేరు లాంటి ముక్కు అంటారు.

నాగలిని కాడికి సరిగ్గా మధ్య లో కట్టాలి..


యెలపట దాపట యెడ్ల దోలుకో

ఎలపటెద్దు – కుడి చేతి వైపు ఉండే ఎద్దు.
దాపటెద్దు- ఎడమ చేతి వైపు ఉండే ఎద్దు.


సాలు తప్పక కొంద వేసుకో

నాగటి చాలు లో కొంద వేసుకోమంటున్నాడు…కొంద అంటే ఏమిటో తెలియదు. చాలు లో కొంత విత్తనం వేసుకోమంటున్నాడా..?


యిత్తనమ్ము యిసిరిసిరి జల్లుకో


  పొలాలమ్ముకుని పోయేవారు

  టౌనులొ మేడలు కట్టేవారు

  బ్యాంకులొ డబ్బు దాచేవారు

   ఈ శక్తిని గమనించరు వారు

……. కానీ వాళ్ళే బాగుపడ్డారు.  ఆ సినిమా తీసిన వాళ్ళూ, రాసిన వాళ్ళూ అందరూ ఇలాంటోళ్ళే . ఎవరికి తగ్గ పని వాళ్ళు చూసుకోవాలి గా..


         పల్లెటూళ్ళలో చెల్లనివాళ్ళు

         పాలిటిక్సుతో బ్రతికేవాళ్ళు

         ప్రజాసేవయని అరచేవాళ్ళు

         ఒళ్ళు వంచి చాకిరికి మళ్ళరు

……చాకిరి చేయకపోతేనేం, పైరవీ ల లో చాకిరీ చేసి పైకెదిగారు.


        పదవులు స్థిరమని భ్రమిసేవాళ్ళే

         ఓట్లు గుంజి నిను మరచేవాళ్ళే

         నీవే దిక్కని వత్తురు పదవో

         రోజులు మారాయ్! రోజులు మారాయ్!

         మారాయ్! మారాయ్! రోజులు మారాయ్!

…… పాపం అప్పుడు మారాయ్ అనుకొన్నాడు. ఇ ప్పటి దాకా మారలేదు.

A bit more about the song is here: http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-features/tp-metroplus/her-big-ticket-to-stardom/article17534519.ece

The song itself is here (Telugu):

Inspired by this Telugu song:

In Tamil :

Another Tamil Song (MGR Movie):

In Hindi:

Another Hindi:

 

 

Featured

ఉచిత సలహా

యారా, ఎంకటేసూ..ఎన్నికలొస్తున్నాయ్ కదా, ఏంటి..మన సైడు, ఈ సారి ఎవరు గెలుస్తారేటి?

వెంకటేశు: తగ్గాపోరు (Tug of war) గా ఉందండీ..రెండు పార్టీ లలో ఎవరు గెలుస్తారో చెప్పలేం.

డబ్బులు పంచటం మొదలు పెట్టారా?

వెం: ఇంకా లేదండీ..

వాళ్ళు పంచినా , నువ్వు పొరపాటున కూడా తీసుకోమాక..డబ్బు పంచినోళ్ళు రేపు అధికారం లోకి వచ్చాక దోచేస్తారు.

వెం: డబ్బులిమ్మని నేనేమన్నా..అడిగానాండీ..ఆళ్ళే ఇస్తన్నారు..

వాళ్ళు ఇచ్చినా నువ్వు తీసుకోమాక.

వెం:తీసుకోకపోతే శానా రిస్కండీ..

ఇందులో రిస్కేముందీ..నేను తీస్కోనని చెప్పేయటమే..

వెం: తీసుకోకపోతే, ఈ పార్టీ వాళ్ళు ఆ పార్టీ మనిషినను కొంటారు..ఆ పార్టీ వాళ్ళు ఈ పార్టీ మనిషిననుకొంటారు. అధికారం లోకి ఎవరు వొచ్చినా తరవాత నా పై కసి తీర్చుకొంటారు..

అలా ఏమీ అవ్వదు లే! నువ్వు తీసుకోమాక.

వెం: అలా ఉచిత సలహా పారేస్తారేటి బాబూ.. నీ కంపెనీ లో నీకు ఇద్దరు బాసు లనుకొందాం..ఆ ఇద్దరి తో నూ నువ్వు మంచి ఇమేజీ మేంటేన్ చేస్తావా లేదా…?

Featured

వాతావరణ మార్పు..గతి తార్కిక దృక్కోణం

రెండు భిన్నమైన వ్యతిరేక భావాలను చర్చ ( dialog ) ల ద్వారా నిగ్గు తేల్చి, మేళవించి (synthesis) ఒక సరి కొత్త భావాన్ని ఆవిష్కరించటానికి “గతి తార్కికత” (dialectic) అని పేరు. ఈ గతి తార్కికత, ప్లేటో, హెగెల్ ల నుంచీ మార్క్స్ వరకూ నడుస్తూ వచ్చింది. మార్క్స్ దానిని భౌతిక శక్తులకు అన్వయించి, “గతి తార్కిక భౌతిక వాదం” (dialectic materialism) గా నవీకరించి, పరుగులెత్తించాడు. మార్క్స్ తన విశ్లేషణను మానవ సమాజానికి పరిమితం చేశాడు.

మార్క్స్ కాలం నాటి కి పర్యావరణ సమస్యలు మొదలు కాలేదు. ఆయన గతి తార్కిక భౌతిక వాదాన్ని ప్రస్తుత పర్యావరణ సమస్య (global warming and climate change) లకు అన్వయిస్తే, ఎలా ఉంటుంది?

ప్రతో రోజూ మనమందరం పొగ కక్కే యంత్రాలనూ, ప్లాస్టిక్ సంచులనూ వాడుతూనే ఉంటాం. ఎవరి ecological foot print వారికుంటుంది. డబ్బున్న వారికి ఎక్కువ, లేని వారికి తక్కువ. ఎర్త్ సమ్మిట్ లకి విమానాల లో వచ్చే వారి foot print, పల్లెటూళ్లలో గుడిసె ల లో ఉండే వారి దానికంటే కొన్ని రెట్లు ఎక్కువ గా ఉంటుంది.

ముందు గా renewable energy గురించి..సోలార్ ఎనర్జీ, బాటరీ కార్లు ఎప్పుడో కనిపెట్టబడినా, ఇంకా విస్తారం గా ఉపయోగం లోకి రాకపోవటానికి కారణం, వాటి ధరలే.

మెజారిటీ ప్రజలు తమకు ధర అందుబాటులో ఉండి, సౌకర్యం గా ఉంటేనే కొంటారు. మెజారిటీ జనాల ఓట్ల తో నడిచే ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాలు వారి మనోభావాలకు వ్యతిరేకం గా వ్యవహరించలేవు. ప్రజాస్వామ్యం లో వాస్తవానికీ లక్ష్యానికీ మధ్య,” జనాల అవగాహనను పెంచటం, వారిని ఒప్పించటం అనే కష్ట సాధ్యనైన,సుదీర్ఘమైన ప్రక్రియ ఉంటుంది”. సాధారణం గా ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వాలు ఇందులో విఫలమౌతుంటాయి. అంటే పర్యావరణ హితం కోరి ఎప్పుడో చేయాల్సిన చట్టాలు ఆలస్యమవుతూ పోతాయి. ఉదాహరణ, carry bags తయారీ, వాడకం.

మనం వాడే నీరు, గాలీ, వెలుతురూ.. సర్వం కలుషితమయిపోతున్నాయి.వచ్చే రోజులలో పర్యావరణ సుంకాలు విధిస్తే పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో చూద్దాం..

పరిశుభ్రమైన నీటినీ, గాలినీ ( resorts రూపం లో) కూడా ధర పెట్టి అమ్మేస్తున్నారు. ఎక్కువ జనాలు వాడని, కాలుష్య కారకమైన వస్తువుల మీద పన్నుల వడ్డన పెరిగే అవకాశం ఉంది ( ఉదాహరణకు విమాన ప్రయాణం ). కాబట్టీ, ధబవంతులు, డబ్బుతో కాలుష్యాన్ని పెంచే హక్కు ని కొనుక్కొని, మళ్లీ అదే డబ్బుతో కాలుష్యం బారి నుంచీ తప్పించుకొనే పనులు చేస్తారు. Organic foods లాంటి వాటికి డిమాండ్ పెరిగి, బాగా ధనవంతులు మాత్రమే కొనగలరు. పల్లెటూళ్లన్నీ ధనవంతుల రిసార్ట్ ల తో నిండిపోయే ఆవకాశం ఉంది. మెరుగవుతున్న రోడ్ లూ, corporate health care దీనిని వేగవంతం చేస్తాయి. ఒక ఐదు దశాబ్దాల కిందట మామూలు జనాలందరూ తమ హక్కుగా, సహజం గా అనుభవించిన, clean and green planet అనేది, commodify కాబడి, ధనికులు మాత్రమే కొనుక్కోగల విలాసం గా మారిపోతుంది.

ఇక కాలుష్యాన్ని తగ్గించే clean energy వంటివి doomsday ని postpone చేస్తాయే కానీ పూర్తిగా ఆపలేవు. బాటరీ లు, సోలార్ సెల్ లూ తయారు చేయటానికి కాలుష్యం అవుతుంది. వాడకం తరువాత dispose చేసే ప్రక్రియ లో కాలుష్యం ఉంటుంది.

దీనికి శాశ్వత పరిష్కారం మానవాళి తన ఇంధన అవసరసలను శాశ్వతం గా తగ్గించుకోవటమే! జనాభా తగ్గుదల కూడా సమస్యను వాయిదా వేస్తుంది తప్పితే, మాయం చేయలేదు.

ప్రకృతి తన సమతౌల్యత దెబ్బతిన్నపుడు, ఉపద్రవాల ద్వారా మళ్లీ సమతౌల్యతను తానే పునరుద్ధరించుకొంటుంది. అలానే , ఇప్పుడు కూడా ఉపద్రవాలు వచ్చి కొన్ని కోట్ల జనాలు పోవచ్చు. అది అంతం కాదు. జనాభా తగ్గుదల వలన మళ్లీ కొన్ని దశాబ్దాలు మనుగడ బానే ఉండవచ్చు. ఈ లోపు మానవాళి కృషి ఫలిస్తే లోక కళ్యాణం,…. లేక పోతే సంపూర్ణ వినాశనం.

Featured

అంతర్గత సౌందర్యం

అంతర్గత సౌందర్యం అలోచనలకు మాత్రమే పరిమితమైనదా.. లేక ఆచరణ లో కూడా ఉంటుందా..?

మనుషులు ఎక్కువగా గ్రామాలలో ఉండే పాత రోజులలో, వారి అనుభవం ఆ ఊరికి పరిమిత మై ఉండేది. అప్పట్లో టీవీ, FB,Watsapp లాంటివి ఉండేవి కావు. లోకం లోని నేరాలకు, మోసాలకు మనుషుల exposure తక్కువ గా ఉండేది. మాధ్యమా లలోని ఘోరాలను ఎక్కువ గా చూసే వారి సున్నితత్వం తగ్గుతుంది. అలవాటుపడిన మనసు మొద్దుబారుతుంది. మొద్దుబారిన మనసుకు సౌందర్యం ఉండదు.

నగరం లోని ఒత్తిడి జీవితాలలో చిక్కుకున్న వారికి, ఇతర విషయాల గురించి ఆలోచించే సున్నితత్వం తగ్గుతుంది. జీవితం self centred గా మారుతుంది. వారి లో కూడా ఈ సౌందర్యం తగ్గుతుంది.

సున్నితత్వం ఉన్నా, ఆచారణ లో పెట్టని వారికి అంతర్గత సౌందర్యం ఉన్నట్లా..? ఒకప్పుడు ఊరిలో ఎవరికైనా కష్టం వస్తే జాలిపడి సాయం చేసే వారు. ఇప్పుడు టీవీ ఆన్ చేస్తే , ప్రపంచం నలుమూలల నుంచీ, కష్టాల వార్తలు ఎన్నెన్నో.. వారి అందరికీ సాయం చేయటం అయ్యే పనేనా ?

ఫీల్ అయి కూడా సాయం చేయని వారికి ఈ అంతర్గత సౌందర్యం లేనట్లా?

మనం చేయగలిగే సాయానికి పరిమితులు ఉంటాయి. మన మనుగడకు హాని చేసే సాయాన్ని కొంసాగించలేం.

దైవ భావన మానసిక సౌందర్యాన్ని పెంపొందిస్తుంది. ఎందుకంటే దేవుడి తో అల్లుకొని అనేక అందమైన ఊహలు ఉంటాయి. సిరివెన్నెల సినిమా లోని “ఆదిభిక్షువు వాడినేది కోరేది..”, పాటను దేవుఫు లేదనుకొంటే పూర్తిగా ఆస్వాదించలేం.

భౌతిక వాదం వలన, అంతర్గత సౌందర్యం తగ్గుతుంది. చంద్రుడిని రాళ్లు, రప్ప ల తో నిండిన ఒక గ్రహం గా చూసే వాడు, కవుల వెన్నెల వర్ణన లను సరిగా ఆస్వాదించలేడు.

పసి పిల్లల లోని అంతర్గత సౌందర్యం గురించి తెలిసినదే. వయసు తో పాటు మనిషి ఆలోచనలు మనుగడ వైపుకి మళ్లుతాయి.లివింగ్ స్కిల్స్ పేరు తో అనేక టక్కరి తనాల ను నేరుస్తాడు. చిన్నప్పటి లోపలి అందం ఆవిరైపోతుంది.

Featured

అంతర్గత మానసిక సౌందర్యం

అంతర్గత మానసిక సౌందర్యం

—————————

ఒక స్నేహితుడి తో పిచ్చాపాటి మాట్లాడుతుంటే అతను, “నేను, బాహ్యసౌందర్యానికంటే, అంతర్గత సౌందర్యానికి ఎక్కువ విలువ నిస్తాను”, అన్నాడు. బాహ్య సౌందర్యం చూడగానే తెలుస్తుంది. అది చూసేవాడిని బట్టి కూడా మారుతూ ఉంటుంది. మరి అంతర్గత సౌందర్యం అంటే ఏమిటి? అది ఎలా తెలుస్తుంది? మనసులో ఆలోచనలు ఉంటాయి.వాటిలో కొన్ని మేధోపరమైనవి (మాటలు, వాక్యాలతో కూడుకొన్నవి, access consciousness) అయితే,ఇంకొన్ని చిత్రాలు (images), శబ్దాలతో కూడుకొన్నవి (phenomenal consciousness).మరి, ఎలాంటి ఆలోచనలు చేస్తే అంతర్గత సౌందర్యం ఉన్నట్లు? అంతర్గత సౌందర్యం కూడా చూసేవాడి దృష్టిని బట్టి మారుతుందా? అంతర్గత సౌందర్యం పై సంస్కృతీ, సంప్రదాయం,మతం (సమాజం) ల ప్రభావం ఎంత?
అంతర్గత సౌందర్యం ఉండాలంటే చేయవలసిన ఆలోచనలు కొన్నీ, చేయకూడని ఆలోచనలు కొన్నీ ఉంటాయా? freedom of thought ( ఆలోచనా స్వేచ్చ) కీ అంతర్గత సౌందర్యానికీ ఎలాంటి సందర్భం ఉంటుంది?

మనిషి ఆలోచనా జీవి. మన బుర్ర లో అనేక ఆలోచనలు ఉంటాయి. ఆలోచనలంటే మాటలూ, చిత్రాలూ, శబ్ధాలు..వీటితో చేయబడినవి. మనం లోతైన ఆలోచన(critical thinking, contemplation, meditation) చేసేటప్పుడు, ఈ చిత్రాలనీ, శబ్దాలనీ పధ్ధతి ప్రకారం అమర్చి, ఒక అర్ధాన్ని తీసుకొని వచ్చి, మనకు కావలసిన ప్రయోజనాన్ని సాధించటానికి ప్రయత్నిస్తాం.
అయితే మన బుర్రలో ఉండే ఆలోచనలలో అత్యంత సున్నితమైనవి, హేయమనవీ, జుగుప్సాకరమైనవీ, అపరాధభావం తో కూడుకొన్నవీ, సమాజం నెత్తిన పెట్టుకొనేవీ, సమాజం గర్హించేవీ, మనకు మనమే ఆమోదించలేనివీ, మనం గర్వం గా బయటికి చెప్పుకొనేవీ, సమాజ నియమాల ప్రకారం ఉండెవీ, ఇలా రక రకాలు ఉంటాయి.
సాధారణం గా ఈ ఆలోచనలన్నీ వేటి గాటి(slot) లో అవి ఉంటాయి.ఈ slots ఏర్పడటానికి కారణాలు, కొన్ని సమాజ పరమైనవి ఉంటే (incest: south indians లోమామ కూతురిని పెళ్ళి చేసుకోవచ్చు. north వాళ్ళకి ఆ ఆలోచనే రాదు),ఇంకొన్ని biology, evolution పరమైనవి ఉంటాయి. అబ్బాయిల మనసులోకి enter అయ్యే కొన్ని ఆలోచనలు, అమ్మాయిల ఊహకి కూడా అందవు. ఈ వేర్వేరు slots లో ఉన్న ఆలోచనలను కలగా పులగం గా కలిపివేసి, వాటినుంచీ ఒక pattern ని పుట్టించేవాడు intellectual.సాధారణం గా ఈ pattern సమాజ ఆలోచనా patterns కి superior అయి ఉంటుంది.

ఈ కలగాపులగమైన ఆలోచనల మీద అదుపులేక, వాటితో అదుపు చేయబడి ఒక మనసిక మైన horror సినిమా చూసేవాడు మానసిక రోగి. child abusers, pedophiles,ocd ఇలా రక రకాల వర్గాలు వీరి లో. వాడి horror సినిమాకి ఇతరులని బలి చేసేవాడిని, సమాజ న్యాయం శిక్షిస్తుంది. వీళ్ళు పురుగు పట్టిన పువ్వు లాంటి వారు. జంతువుకంటే హీనమయిన వారనవచ్చు. జంతువులు సమాజ కట్టుబాట్లు నేర్చుకోవు కాబట్టీ అవి ఎలా అయినా ప్రవర్తించవచ్చు. వాటికి శిక్ష ఉండదు. కానీ సమాజం చే program చేయబడి, ఆ ‘ప్రోగ్రాం’ కి వ్యతిరేకం గా ప్రవర్తిన్స్తున్నారంటే, వారి లో ఎవో జబ్బు శక్తులు ప్రకోపిస్తున్నాయన్న మాట.

వ్యక్తుల జబ్బు సంగతి సరే, మరి సమాజం జబ్బు సంగతి ఏమిటి? లంచం, అవినీతి, డబ్బు జబ్బు, సెక్స్ జబ్బు, పర్యావరన విధ్వంసం, వినియోగ తత్వం పట్టిన సమాజానికి, వ్యక్తిని శిక్షించే అర్హత ఉంటుందా? వ్యక్తి సమాజానికి adapt అవ్వాలి, అలానే, సమాజం, ప్రకృతి (nature) కి adapt కావాలి. అంటే సమాజ పరిణామ దిశ, సహజ న్యాయా నికి వ్యతిరేక దిశ లో ఉండకూడదు.
తప్పుదారి పట్టిన వ్యక్తులను సమాజం శిక్షిస్తే, తప్పుదారి పట్టిన సమాజాన్ని చివరికి ప్రకృతి శిక్షిస్తుంది. అయితే ప్రకృతి శిక్షించే వరకూ, తప్పుదారి పట్టిన సమాజం చేతి లో సరైన వ్యక్తులు నలిగిపోవలసినదేనా..? నిజాయితీ పరుడైన అధికారి మనుగడ ప్రశ్నార్ధకం అవ్వాలా? దీనిని ఎవరు సరి చేస్తారు..సమాజం లోని పీడింప బడ్డ భాగం, పీడించే భాగం పై తిరగబడితే తప్పా? .OK ఇది వేరే పెద్ద topic ..వదిలేద్దాం.

మానసిక రోగి సమాజం అనే పూల తీగకు పూసిన పురుగుపట్టిన పువ్వైతే, అంతర్గత సౌందర్యం ఉన్నవాడు, అదే తీగ కు పూసిన అత్యంత అందమైన పువ్వు. ఇతని లో సమాజ విలువలు నిర్ణయించిన slots లో, ఏ slot లో ఉండ వలసిన ఆలోచనలు ఆ slot లో ఉంటాయి. ఎప్పుడు రావలసిన ఆలోచనలు అప్పుడు వస్తాయి. కరుణ, జాలి, స్నేహం,ధైర్యం,ప్రశాంతత,ఆనందం,కోపం, ద్వేషం, కాఠిన్యం,ప్రేమ, స్పర్ధ, గుట్టు గా ఉండటం ..ఇలాంటి గుణాలన్నీ సందర్భాను సారం గా బయట పడతాయి. అందులో కపటత్వం, నటన ఉండదు. అతను సమాజ విలువల కు అనుగుణం గా ఉంటూనే, ప్రకృతి ఇచ్చిన సహజ స్వభావాన్ని ఏమాత్రం వదులుకోడు. అంటే ఇతని ప్రవర్తన సహజ న్యాయాన్ని ఏమాత్రం ఉల్లంఘించదు. పసి పిల్లల ప్రవర్తన సహజం గా ఉంటుంది.కపటత్వం ఉండదు. అందుకే వారు అంతర్గతం గా కూడా అందం ఒలికిస్తూ కనపడుతారు.

అయితే ఈరోజులలో ఇలాంటి వారు ఎంత మంది ఉంటున్నారు? మన కు సమాజం లోని నానా చేత్త ని, నేరాలనీ mix చేసి చూపించే సామాజిక, ప్రసార మాధ్యమాలు, facebook , watsapp వంటి వాటి ప్రభావం ఈ అంతర్గత మానసిక సౌందర్యం పై ఎంత ఉంటుంది? ఇలాంటి మాధ్య మాలు అంతర్గత సౌందర్యం మసిబారటానికి ఉపయోగపడుతున్నాయి, అనటం లో సందేహం లేదు.

అంతర్గత సౌందర్యం కూడా వైయక్తికమైనదే..చూసేవాడినిబట్టే ఎదుటి వాళ్ళు అందం గానో వికారం గానో కనపడుతారు. నాకుతెలిసిన ఒకాయన కి మాంసాహారం అంటే హింస తో కూడుకొన్న విషయం. ఆయన దృష్టిలో మాంసాహారం తినే వాళ్ళకు అంతర్గత సౌందర్యం లేదు. కానీ మాంసాహారులు, ఆ విషయాన్ని అంతర్గత సౌందర్యం నిర్ణయించే విషయం గా పరిగణించరు.

ఇక భవిష్యత్తు…సైంటిస్ట్ లు మనసులోని ఆలోచనలను కూడా కనిపెట్టే యంత్రాలను కూడా తయారు చేస్తున్నారు. వీటివలన అంతర్గత సౌందర్యాన్ని కొలవ వచ్చునా. అంతర్గత సౌందర్య పోటీలు పెట్టవచ్చునా?
అంతర్గత సౌందర్యం ఏమో కానీ, అలాంటి పరికరాల వలన, నేరాన్ని ప్లాన్ చేస్తున్న నేరస్తులను ముందుగానే పసిగట్ట వచ్చు.
చెడు పనులకే కాక చెడు ఆలోచనలకు కూడా శిక్ష వేయవచ్చా? ఆచరణ లో పెట్టే ప్లాన్ లేని చెడు ఆలోచనలకు శిక్షవేయరేమో! ఎందుకంటే అది, freedom of thought కి విరుధ్ధం కాబట్టీ. కానీ corporates, రాజకీయ నాయకులూ అలాంటిపరికరాలను జనాల ఆలోచనలు తెలుసుకోవటానికి ఉపయోగించి, వారి స్వేఛ్ఛ ని హరించి వేసే అవకాశం కూడా ఉంది. అప్పుడు పిండ లింగ నిర్ధారణ గురించే చేసినట్లు, పకడ్బందీ చట్టాలు చేయాల్సి వస్తుంది, ఎటువంటి పరిస్థితులలో అటువంటి పరికరాలను వాడవచ్చో…

Featured

బ్రహ్మాది పిపీలిక పర్యంతం (గల్పిక)

బ్రహ్మాది పిపీలిక పర్యంతం (గల్పిక)….అన్యార్ధ కధ

—————————————————————————————————————————-
అనగనగా సత్య యుగం లో ఆదిశంక అనే చీమ తన ‘తర్కవల్మీకం’ అనే పుట్ట లో తన భార్యా పిల్లలతో సుఖం గా ఉండేది. గట్టు మీద ఉన్న పుట్ట పక్కనే ‘భవం’ అనే నది పారుతుండేది. ఆ చీమలన్నిటికీ ఆ పుట్ట, దాని ముందు నదిలోని నీళ్ళూ, ఇవే ప్రపంచం. వాటి జీవితం లో వేరే ఏ ప్రదేశాన్నీ అవి చూసి ఉండలేదు.

మామూలు గా ‘పడతి చిక్కిన నడుము లా ఉండే ‘భవం’ కి వరద వచ్చి, పుట్ట పాదాల వరకూ నీరు చేరింది. ఆదిశంక కు భయం వేసింది.మిగిలిన చీమలు వెనుకనుంచీ చూస్తుంటే, ఆదిశంక నీటిలో తన కాలిని పెట్టి నీటి స్వభావం ఏమిటా అని పరీక్షించింది.తామెవరూ చేయలేని పని చేయగలిగినందుకు, మిగిలిన చీమలు ఆదిశంక వైపు వినమ్రతతో చూశాయి.

ఆదిశంక మొదట, “ఈ నది తన పుట్టని ముంచి వేస్తే పరిస్థితి ఏమిటా?” అని భయపడింది. కానీ, రెండు రోజుల్లోనే వరద తగ్గి నీరు వెనుకకు మళ్ళింది. కానీ చీమ ఆలోచనలు మాత్రం వెనుకకు మళ్ళలేదు. పుట్టలోపలి ‘తత్వం’ అనే మూలలో ‘చింతన’ అనే ఎండుటాకు మీద కూర్చొని, ఆలోచించసాగింది.

“ఈ నది ఎక్కడినుంచీ వచ్చింది? ఎలా వచ్చింది? భవం మొదలు ఏంటి? ఈ నది నీటితోనే మొదలైనదా? లేక పుట్టలా మట్టి తో మొదలైనదా? ఒక వేళ ఈ పుట్టలా మట్టి తో మొదలైతే, మట్టి నీరులా ఎలా మారుతుంది? అసంభవం కదా? సరే నది నీటి తోనే మొదలైతే ఆ నీరు ఎలా వచ్చింది. అంటే నది మొదలుకి ముందు నీరు ఉండాలి కదా? ఆ నీటి కి ముందు ఇంకా నీరు ఉండాలి కదా..చూడబోతే ఈ నదికి కి జన్మ స్థానం ఉండటం అసంబధ్ధం గా తోస్తున్నదే..! ఈ నది ఎక్కడ అంతమౌతుంది? నది పుట్టుక లానే, అంతం కూడా ఒక చిక్కువీడని ప్రశ్నే కదా..!ఈ నది కి ‘ఆది’ ఎలా లేదో ‘అంతం’ కూడా అలానే లేదనుకుంటా..? అలానే, నదికి ఆవలి ఒడ్డు కూడా, నా చీమ కంటికి లీలా మాత్రం గా కనపడుతుంది కానీ,ఆ ఒడ్డు నిజం గా అలా లేదనుకొంటా..! ”
ఈ ఆలోచనల తోనే చీమ ముసలిదైపోయింది. చనిపోయే ముందు ఆ చీమ తన సంతానాన్ని పిలిచి తన ఆలోచనలన్నిటినీ వారితో పంచుకొన్నది. ఆదిశంక పట్ల ఎంతో గౌరవం కల ఆ చీమలు, ఆ ఆలోచనలను జాగ్రత్త గా తమ మది లో నిక్షిప్తం చేసుకొన్నాయి. ఆ ఆలోచనలను తమ ముందు తరాల చీమలకి అందించటం మొదలుపెట్టాయి.

నది లోకి రక రకాల కొత్త నీరు వస్తూ ఉంది వెళ్తూ ఉంది. పుట్ట లో తర తరాల చీమలు జనిస్తున్నాయి, గతిస్తున్నాయి. యువ పిపీలికం ‘నవశంక’ తరం రానే వచ్చింది. అప్పటికి ఆదిశంక ఆలోచనలు పుట్టపైని ఎండుగడ్డి పరకలపై గ్రంధస్థమై పోయి ప్రామాణికాలుగా నిలిచాయి. ఆదిశంక ని గొప్ప రిషి గా భావించి, ‘శ్రీ శ్రీ ఆది శంక’ గా కీర్తించ సాగారు పుట్ట జనులు. కానీ, చీమలకి మాత్రం ఇప్పటికీ ఆ పుట్టే లోకం.
ఒకానొక రోజు నవశంక మీమాంసా విలోలుడై నదిలోకి చూస్తుండగా, ‘ఛాందసి’ అనే పాము పుట్టలోకి ప్రవేశించటానికి ప్రయత్నించసాగింది. పామునుంచీ ఎలా తప్పించాలా అని నవశంక సంశయిస్తుండగా, ‘ప్రశ్నం’ అనే గద్ద, ఆ పాము ని తన గోళ్ళ తో పట్టుకొని, దూరం గా వదిలి వేసింది.

పాము నుంచీ తన వల్మీకాన్ని కాపాడినందుకు నవశంక , ప్రశ్నం కి తన కృతజ్ఞత తెలిపాడు. అప్పటి నుంచీ గద్దా చీమా మంచి మిత్రులైపోయారు.ఓ రోజు గద్ద నవశంక ను తన రెక్కలపై కూర్చోపెట్టుకొని ఆకాశ విహారం చేసింది. అక్కడికి కొంచెం దూరం లోని ‘భవం నది’ జన్మస్థానం కి కూడా తీసుకొని వెళ్ళింది. నది జన్మస్థానం చూసి చీమ ఆశ్చర్యపోయింది. అప్పటి దాకా తన పుట్ట తప్ప వేరే లోకం తెలియని చీమ, అక్కడి పర్వతాలను చూసి నమ్మలేకపోయింది. మొదట ఆ కొండలూ, వాటి మీది మబ్బులూ, ఆ వర్షమూ, జలపాతాలూ, పిల్ల కాలువలూ, అవన్నీ కలిసి నది గా ఏర్పడటమూ, ఇవన్నీ చూసి, అది ఒక మాయ ఏమో అనుకొంది. తమ మూల పురుషుడైన శ్రీ శ్రీ ఆదిశంక పిపీలికం ఊహించిన దానికి విరుధ్ధం గా, “నది కొండల మధ్య నుంచీ పుడుతుండనే”, విషయాన్ని జీర్ణించుకోక తప్పలేదు, నవశంక కి.

ప్రశ్నం చివరికి నవశంక ని పుట్టమీద వదిలి పెట్టి, తన దోవన తాను చక్కా పోయింది.

పుట్ట కి తిరిగి వచ్చిన నవశంక, పుట్ట వాసులకు నది కొండలలో పుడుతుందన్న విషయాన్ని వివరించటానికి చాలా కష్టపడవలసి వచ్చింది. “తమ పుట్టకి కొన్ని కోట్లుపెద్దదైన పుట్ట” నుంచీ నది పుడుతుందని నవశంక చెప్పాడు. పుట్ట పురజనులలో ఒక కుర్ర చీమ, తమ పుట్ట మట్టి తో అంత పెద్ద పుట్ట ఉండటం అసాధ్యమనీ , అది కూలిపోతుందనీ నవశంక మాటలను తిప్పికొట్టింది. అప్పుడు నవశంక ఆ ‘మహా వల్మీకం’ (కొండను), మట్టి తో చేయబడలేదని చెప్పింది. పుట్ట లోని మట్టి తప్ప వేరే పదార్ధం తెలియని పుట్ట జనులు నవశంక మాటలను నమ్మ లేదు. పైగా, “శ్రీ శ్రీ ఆదిశంకా పిపీలికుడు కంటే నువ్వు గొప్ప వాడివా, ఆయనే నదికి ఆదీ అంతం లేదని చెప్పాడు”, అని నవశంక ను పరిహసించాయి.
నవశంక, “నేను ఆదిశంక గొప్పతనాన్ని ప్రశ్నించటం లేదు. ఆదిశంక తర్కం గొప్పదే. కానీ అప్పటికి ఆయనకు పరిజ్ఞానం అందు బాటు లో లేదు. అందువలన ఆయన శుధ్ధ తర్కం ఉపయోగించవలసి వచ్చింది. కానీ నాకు గద్ద తో ప్రయాణించటం వలన పరిజ్ఞానం లభించింది. పరిజ్ఞానాన్ని, తర్కాన్నీ కలిపితే జ్ఞానం పెరుగుతుంది. ఆదిశంక ఈ రోజులలో జీవించి ఉన్నట్లైతే ఆయన తర్కం, ఇప్పటి పరిజ్ఞానం ఉపయోగించి అద్భుతాలు చేసి ఉండేవాడు. పరిజ్ఞానం లేని తర్కం పరిమితమయినది”, అని వల్మీక జనులను సమాధాన పరచబోయాడు. కానీ కుర్ర పిపీలికం మాత్రం, “అయితే, నీ జ్ఞానం తో, కొండలు, వర్షమూ, మబ్బులూ ఎక్కడి నుంచె వచ్చాయో చెప్పు చూద్దాం”, అని తన్ తన ముంగాళ్ళను పెడసరం గా ఎత్తి నవశంక ను వెక్కిరించింది. నవశంక, “అవన్నీ తెలియాలంటే, ప్రశ్నం వాళ్ళ, స్నేహితుడు, ‘పుష్పకం’ అని ఒక అంతరిక్ష విహారి ఉంది. ఈ సారి అతని తో విహరించి, తరువాత నీ ప్రశ్న కు సమాధానం చెబుతాను అని పుట్టలోని తన మూల కు నిష్క్రమించింది.

Featured

ఒక ఆంధ్ర సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజినీర్ కథ-1

1

రోడ్డు పక్కకి వచ్చి ఆగింది మా సాఫ్ట్ వేర్ కంపెనీ బస్సు. బస్సెక్కి రోజూ కూర్చునే సీట్ లో కూర్చున్నాను.పక్క సీటు లో అప్పటి కే కూర్చున్న వెంకట్ అనబడే వెంకట్ రావ్ తెలుగు పేపర్ నమిలేస్తున్నాడు. ఇంకో ఇద్దరు మలయాళీ అమ్మాయిలు పాట పాడినట్లు గా వుండే మలయాళం లో మాట్లాడుకొంటున్నారు. ఎఫ్ ఎం రేడియో లో నుండి కన్నడ సినిమా పాట సందడి గా వినబడుతోంది. ఇంగ్లీషు పేపరు ఒకరి చేతిలో నుంచి ఇంకొకరి చేతి లో కి మారుతోంది. ఈ మధ్యనే వేడెక్కడం నేర్చిన బెంగళూరు గాలి ఆటో ల పొగలను కలుపుకొని బస్సు కిటికీ ల నుండి లోనికి చొచ్చుకొని వస్తూ వుంది.

“ఏమిటి వెంకట్ ఈ రోజు న్యూస్?” వెంకట్ ను కదిలించాను నేను.

“ఏమి వుంటుంది? ఏ రోజు న్యూస్ అయినా ఒకటే లా వుంటుంది. గవర్నమెంటు వాడు అపోజిషన్ను తిట్టుడూ …. అపోజిషనోడు గవర్నమెంటు ను తిట్టుడూ వగైరా వగైరా… ఇప్పట్నుండీ రెండు సంవత్సరాల తరవాతి న్యూసు కూడా ఇప్పుడే గెస్ చేసి చెప్పొచ్చు. కాని ఈ పేపర్ వాడికి మాత్రం బోరు కొట్టదు”.

“నీకు బోరు కొడితే పేపర్ ఎందుకు కొన్నావు?” నవ్వాను.

”మల్ల పేపర్వాడు ఎట్లా బతుకుతాడు?” వెంకట్ కూడా నవ్వాడు.

“ఈ బతుకు చూస్తుంటే హాయి గా మా పల్లె కి పోయి వ్యవసాయం చేసుడు బెటర్ అనిపిస్తోంది,” అన్నాడు వెంకట్.

“మరి ఆ పనే చెయ్యక పోయావ్?” మెల్ల గా నవ్వుతూ అన్నాన్నేను.

” అదే ఆలోచిస్తున్నాను. ఊళ్ళో వున్నప్పుడు కమ్మ గా అమ్మ చేతి వంట తినే వాడిని. షికార్లూ… ఫ్రెండ్స్ తో బాతాకానీ…ఏమి లైఫ్ లే…అప్పుడు ఒక్క పైసలే వుండేటివి కాదు. ఇప్పుడు పైసలున్నై …కాని లైఫ్ మాత్రం లేదు..టైం అసలే లేదు.”

“ఒక సన్నటి ఇరుకు రోడ్ లో ట్రాఫిక్ లో చిక్కుకొంది మా కాబ్. వెంకట్ బయటకు చూస్తూ సాలోచనగా అంటున్నాడు “ఇక్కడ సిటీ అంతా దుమ్ము…పొగ…క్వాలిటీ అఫ్ లైఫ్ అస్సలు లేదు.”

“ఊళ్ళో ఉండే బాధలు ఇప్పుడు నీకు తెలియవు. అక్కడ ఉండే కష్టాలు అక్కడా వుంటాయి. ఊళ్ళో ఉన్న వాళ్ళేమో వాళ్ళది ఎదుగూ బొదుగూ లేని జీవితమనే అసంతృప్తి తో ఉంటారు. ఒక్కసారి ‘జాబ్ రాక ముందు మన జీవితం ఎలా వుండేదో గుర్తు తెచ్చుకో !”

బస్సు ఫోరం మాల్ ముందు ఆగింది. మాల్ ముందు అమ్మాయిలూ అబ్బాయిలూ గుంపులు గా వున్నారు. వాళ్ల హెయిర్ స్టైల్ నుండి నెయిల్ స్టైల్ వరకు అంతా మూస పోసినట్లు ఒకే విధం గా ఉంది. బహుశా ఊళ్ళోని బ్యూటీ పార్లర్లు అన్నీ ఒకే కోర్సు ఫాలో అవుతున్నాయేమో…! వాళ్ల హావ భావాలు కూడా అమెరికా లో మాస్ ప్రొడ్యూస్ అయినట్లున్నాయి. అమ్మాయిలయితే, మోహానికీ గోళృకీ జుట్టు కీ పెదాలకూ కళ్ళ చుట్టూ రంగుల తో కలర్ ఫుల్ గా ఉన్నారు. ఇద్దరమ్మాయిలూ ఇద్దరబ్బాయిలూ మా కాబ్ ఎక్కారు.

“హావ్ యు జాయిన్డ్ న్యూలీ?” వాళ్ళలో ఒక అబ్బాయి ఇంకో అమ్మాయి ని అడుగుతున్నాడు.

“ఉహు”, ఆ అమ్మాయి నిట్ట నిలువు గా తల ఊపింది. తరువాత కొన్ని సెకన్ల వరకు ఆ తల అలా వూపుతూనే ఉంది. ఆ అమ్మాయి గెస్చర్ కి అమెరికన్ లో అయితే అవును అని అర్థం. తెలుగు లో మాత్రం “అలానా!” అని అర్థం.

“మా కాబ్ సిల్క్ బోర్డు దాటి బొమ్మనహళ్లి గుండా హోసూరు రోడ్ మీద పోతోంది. రోడ్ మీద ట్రాఫిక్ చుస్తే బెంగళూరు జనాలంతా ప్రాణ భయం తో పారిపోతున్నంత హడావిడి గా ఉంది. కంటి కి కనిపించినంత మేర దుమ్ము తెరలు లేస్తున్నాయి. ఆ గడబిడ లో ఎక్స్ ప్రెస్ వే కోసం వేసిన పిల్లర్లు మాత్రం స్థిరం గా తాపీ గా నుంచొని ఉన్నాయి.

కంపెనీ బస్సు ల వెనక డ్రైవర్ రాష్ గా డ్రైవ్ చేస్తే కంప్లైంట్ ఇవ్వడానికి ఫోన్ నంబర్లు రాసి వున్నాయి. కానీ, అన్ని కంపనీ ల బస్సులూ రాష్ గానే పోతున్నాయి. “నోటితో నవ్వి, నొసటి తో వెక్కిరించటం” అంటే ఇదేనేమో..!

మా కంపెనీ బస్సు ఇంకో కారు ని మెల్ల గా డీ కొట్టింది. మా కాబ్ డ్రైవర్ కిందికి దిగి కన్నడం లో బిగ్గర గా అరవడం మొదలు పెట్టాడు. అవతలి కారు లోని వ్యక్తి కి కన్నడం రానట్లుంది. ఏదో కంపెనీ ఎగ్జిక్యూటివ్ లా వున్నాడు. అతను ఇంగ్లీష్ లోనూ అప్పుడప్పుడూ హిందీ లోనూ ఏదో అరుస్తున్నాడు. వెనక ఉన్న కార్లూ బస్సులూ అసహనం గా హారన్ లు మొగించటం మొదలు పెట్టాయి. హాంకింగ్ దెబ్బకి డ్రైవర్ లు ఇద్దరూ సర్దుకొని మళ్ళీ డ్రైవింగ్ మొదలు పెట్టారు. ఈ సీన్ చుస్తే ఆఫీసు ప్రాజెక్టు లోని రిస్క్ ఆక్తివిటీస్ గుర్తుకు వచ్చాయి. నిజ జీవితం లోని ఈ ‘ఆక్సిడెంట్ రిస్కు’ ఎప్పుడు పోతుందో కదా…! నా సెల్ ఫోన్ రింగ్ అవుతోంది…సెంథిల్ కుమార్ ఫోను….తను రావటం రెండు నిమిషాలు లేటు అవుతుందట …కాబ్ ని బొమ్మనహళ్లి లో తను వచ్చే వరకు ఆపమని. సెంథిల్ వచ్చాక కాబ్ స్టార్ట్ అయింది.

వెంకట్ హోసూర్ రోడ్ ని చూస్తూ మళ్ళీ మొదలు పెట్టాడు. “ఇక్కడ రోడ్ లు ఘోరం గా వున్నాయి..గవర్నమెంట్ అస్సలు పట్టించుకోవడం లేదు. కొత్త సీఎం రోడ్లు వేయించుతా అంటున్నాడు. కానీ ఈ పొలిటిశియన్ ల ని నమ్మలేం ర భాయి. ఈ రోజు ఒక మాట చెప్తే రేపొక మాట చెప్తారు. ఈ రోజు ఒక పార్టీ ల వుంటే రేపు వేరే పార్టీ కి జంప్ అయితారు.”

“అవునూ …వెంకట్ మొన్న వేరే కంపెనీ లో ఆఫర్ వచ్చిందని అన్నావు. ఎం చేస్తున్నావ్.. జాబు మారతావా…?” వెంకట్ మాటల తో నాకు అతనికి వచ్చిన ఆఫర్ గుర్తుకు వచ్చింది.

“చూడాలె మన కంపెనీ వాడు యూఎస్ పంపించుతా అంటుండు . పంపించక పోతే అప్పుడు రిజైన్ చేస్తా.. .. అన్నట్టూ నువ్వు కూడా సాఫ్ట్వేర్ నుండి వేరే ఫీల్డ్ కి మారుతా అంటున్నావు కదా, దాని సంగతేమయింది ?” నన్నడిగాడు వెంకట్.

“నాకు మారాలనే ఉంది. కాని కుదరక పోవచ్చు. ఈ సాఫ్ట్వేర్ జాబు పులి మీద స్వారీ లాంటిది. జాబు లో జాయిన్ అయిన కొత్తల్లో చాలా నే డబ్బు కనిపిస్తుంది . నెమ్మది గా ఖర్చులు పెరుగుతాయి. కారు లోను, హౌస్ లోను ఈఎమ్మై కట్టాలి. వాటి కోసం జాబు చేస్తూనే ఉండాలి……నువ్వు ఇప్పుడు యూఎస్ వెళ్తా అంటున్నావ్.. మీ వూరు వెళ్లి వ్యవసాయం చేసే ప్లాన్ మానుకోన్నట్లేనా? ..” అన్నాను వెంకట్ తో.

“అరే….అదో పెద్ద టాపిక్. ఇప్పుడు టైం లేదు. మల్ల సాయంత్రం ఇంటికి పోయేటప్పుడు మాట్లాడుదాం ….”

” ఈ లోగా మా కాబ్ ఎలక్ట్రానిక్స్ సిటీ లోని మా ఆఫీసు ముందు ఆగింది. వెంకట్ వాన్ దిగి గేటు దగ్గరికి వెళ్లి కార్డు స్వయిప్ చేశాడు . తర్వాత నేనూ స్వయిప్ చేశాను . నా తరవాత చాలా మంది స్వయిప్ చేస్తున్నారు….”కిక్ కీక్……కిక్….కీక్ ” స్వయిప్ మెషిన్ తన పని తాను చేసుకు పోతోంది. నేను నా క్యూబ్ కి వెళ్లి సీట్ లో కుర్చొని సిస్టం ఆన్ చేశాను.

ఇంకా ఉంది…

Featured

రైలు ప్రయాణం – ఆధుని’కులం’

ఓ అమెరికా వాడి రైలు బండి ప్రయాణం

chennai
chennai
chennai central lo america vaadu
chennai central lo america vaadu


ఉదయం ఎనిమిది గంటలు.చెన్నై సెంట్రల్ స్టేషన్ లో ఉన్న పెద్ద టీవీ తెర ముందు కూర్చొని, తీరికగా ఒక ఇంగ్లీష్ నవల పేజీలు తిప్పుతున్నాడు హారీ. పక్క సీట్ లో ఉన్నతన లాప్ టాప్ బ్యాగ్ వైపు అప్పుడప్పుడూ చూస్తున్నాడు.

“ఇండియా లో దొంగతనాలెక్కువ. జాగ్రత్త గా ఉండాలి”, అని చెప్పాడు హారీ అనబడే హరికృష్ణ  కి వాళ్ళ ‘డాడ్ అనబడే నాన్న’. ఆయన అమెరికా లోని కాలిఫోర్నియా లో ఉంటాడు.

“ఎక్స్ క్యూజ్ మీ..కెన్ ఐ సిట్ హియర్?”, ఎవరో అంటే తలెత్తి చూశాడు హారీ. ఓ వ్యక్తి పక్క సీట్లో ఉన్న హారీ లాప్ టాప్ వైపు చెయ్యి చూపిస్తూ అడుగుతున్నాడు.

“హౌ కెన్ ఐ టెల్ ఇఫ్ యు కెన్ సిట్ ఆర్ నాట్..ఇఫ్ యువర్ బాక్ ఈజ్ నాట్ స్ప్రేయిండ్ యు షుడ్ బి ఏబుల్ టు సిట్”  అని పెద్దగా నవ్వేశాడు హారీ.

తన లాప్ టాప్ తీసుకొని ఒళ్ళో పెట్టుకొని పక్క సీట్ వైపుకి చేత్తో చూపిస్తూ, “అయాం కిడ్డింగ్…ప్లీజ్ సిట్” అన్నాడు ఆ మనిషి తో.  “ఇండియన్ ఇంగ్లీష్ ఈజ్ ఫన్నీ యు నో. సం టైంస్ వి అమెరికన్స్ గెట్ ఇట్ రాంగ్” అన్నాడు అమెరికన్ ఆక్సెంట్ లో.

“మీరు అమెరికనా?” ఇంగ్లీష్ లో అన్నాడా వచ్చిన వ్యక్తి, పక్క సీట్లో కూర్చొంటూ.

“మా నాన్న డెబ్భై ల లో అమెరికా లో సెటిల్ అయాడు. నేను అక్కడే పుట్టి పెరిగాను. కాబట్టీ నేను ఖచ్చితం గా అమెరికన్ నే”, అన్నాడు హారీ ఒకింత గర్వం గా . .

సంభాషణ ఇంగ్లీష్ లోనే కొనసాగుతోంది..
“నా పేరు సుబ్బారావు”, అని చేయి చాపాడు వచ్చినతను.

“హారీ …హరికృష్ణ..” అని చెయ్యి కలిపాడు హారీ.

“మీరు ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?”

“హైదరాబాద్”.

“ఓ..! నేనూ అక్కడికే..నేను విజయవాడ వరకూ నవజీవన్ లో వెళ్ళి అక్కడి నుంచీ కోణార్క్ పట్టుకుంటాను..మరి మీరు?” అడిగాడు సుబ్బారావు

“నేనూ అంతే ”

“పగలు ప్రయాణం పెట్టుకున్నారేమిటి సార్?అయినా మీరు ట్రైన్ లో వస్తున్నారేంటండీ..ఫ్లైట్ టిక్కెట్లుదొరకలేదా?”

హారీ, “వీడికెందుకు, నోసీ ఇండియన్”, అని మనసులో అనుకొని, ఇలా అన్నాడు, “హైదరాబాద్ నుంచీ వచ్చేటప్పుడు ప్లేన్ లోనే వచ్చాను. ఇక్కడి అమెరికన్ కాన్సులేట్లో పని ఉండి వచ్చాను. కానీ ఇప్పుడు ట్రైన్ లో వెళ్తున్నాను. దీనికి ఓ కారణం ఉంది. నేను ఒక ‘ఇండో అమెరికన్ స్టూడెంట్ ఎక్స్చేంజ్ ప్రోగ్రాం’ లో రీసెర్చ్ చేయటానికి అమెరికా నుంచీ హైదరాబాద్ వచ్చాను. ‘ద సోషల్ గ్రూప్స్ ఇన్ ఆంధ్ర ప్రదేశ్’  అనే విషయం మీద పరిశోధన చేస్తున్నాను. మా నాన్న చెప్పాడు, “ఆంధ్ర లో ఉండే వివిధ వర్గాల ప్రజల గురించి కొంచెం ప్రాక్టికల్  గా తెలుసు కోవాలంటే ఓ సారి సెకండ్ క్లాస్ లో ట్రెయిన్ ప్రయాణం చెయ్యి” అని.  దీనికి పగలు ప్రయాణం అయితేనే మెరుగు…కాస్త జనాలతో మాట్లాడవచ్చు.. అందుకే ఇప్పుడు ఇక్కడ ఉన్నాను.”

“మీరు జెనరల్ క్లాస్ లో వెళ్తే మీకు జనాల గురించి ఇంకా విపులం గా అర్ధమౌతుంది…కానీ మీరు జెనరల్ లో ప్రయాణం చెయ్యలేరులెండి….ఇంతకీ.. మీకు తెలుగు వచ్చా?”

“తెల్గూ అర్ధమౌతుంది..కొంచెం నెమ్మది గా మాట్లాడ గలుగుతాను”,

“కానీ మీరు ఇక్కడి సామాన్య జనాలతో మాట్లాడటం చాలా కష్టం కదా…!మీ అమెరికన్ ఆక్సెంటూ..మీ తెలుగూ వాళ్ళకి అర్ధం కాదు”,సందేహం వెలిబుచ్చాడు సుబ్బారావు.

“చెన్నై లో ఉండే తెలుగు ఫ్రెండ్ ఒకతను నా కూడా వస్తానన్నాడు.చివరి నిమిషం లో ఫోన్ చేసి రానని చెప్పాడు”, అని వాటర్ బాటిల్ ఎత్తి నీళ్ళు తాగి,”మీరేం చేస్తారు?” అన్నాడు హారీ.

“నేను గ్రాడ్యుయేట్ అయ్యింది కామర్స్ లో. ఓ ప్రైవేట్ బాంక్ లో మానేజర్ గా పని చేశాను..దాదాపు ఆంధ్రా అంతా తిరిగాను.. ఓ సంవత్సరం కిందట రిజైన్ చేసి హైదరాబాద్ లో సొంత వ్యాపారం ఒకటి పెట్టాను”, అని,  “అవునూ మీరు ఆంధ్రా లోని జాతుల గురించి అధ్యయనం చేస్తున్నారు కదా, మీ కులమేదో మీకు తెలుసా?”

“వీడేంటబ్బా..! ఇవ్వక పోయినా చనువు తీసేసుకొంటున్నాడు!”, అని మనసు లోనే అనుకొని, “నా మాతృభాష తెలుగు అని తెలుసు…ఇండియా లో కులాలు అని ఉంటాయి అని తెలుసు…కొన్ని పై కులాలు..కొన్ని కింది కులాలు…కానీ నా కులం నాకు తెలీదు…బహుశా  మా డాడ్ కి తెలిసి ఉంటుంది. ఈ సారి నాన్న తో చాట్ చేసినప్పుడు అడగాలి” అన్నాడు. ఒక్క క్షణమాగి, “మీ కులమేమిటి?” అనడిగాడు.

“నాకూ నా కులం తెలియదు. నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచీ హైదరబాదు లోని ఓ అనాధాశ్రమం లోపెరిగాను. వార్డెన్ నా పేరు సుబ్బారావు అని పెట్టాడు. అది కామన్ గా ఉండే పేరు కదా? నేను నల్లగా ఉన్నాను కాబట్టీ నా ఇంటి పేరు నల్లతోలు అని రిజిస్టర్ లో రాశాడు. సో, నా పేరు నల్ల తోలు సుబ్బారావు అయ్యింది”

హారీ, “ఏమి కథలు చెప్తున్నాడు..!” అనుకొని..”ఏమైనా ఇండియన్స్ తో జాగ్రత్త గా ఉండాలి..డాడ్ చెప్పనే చెప్పాడు”, అనుకొన్నాడు.

” మీకు ఇండియా ఎలా అనిపిస్తోంది సార్ ?”

“ఇండియా నాకు కొత్తేమీ కాదు. మా డాడ్ తో పాటు వస్తూ ఉండే వాడిని..కానీ ఈ రైల్వే స్టేషన్ లో ఈ జనాలను చూసిన తరువాత ఈ ప్రయాణం ఎలా చేయగలనా అనిపిస్తోంది. దానితో పాటు జనాల తో మాట్లాడాలి..నా ఫ్రెండేమో రాలేదు.”

“మీ రీసెర్చ్ కోసం దానికి సంబనిధించిన పుస్తకాలు చదువుకుంటే సరిపోతుంది కదా?  మీరు ఈ ట్రెయిన్ ప్రయాణం ఎందుకు మొదలుపెట్టారో నాకు ఇంకా అర్ధం కావటం లేదు”

“పుస్తకాలు ఒక విషయం గురించి లాంగ్ వ్యూ ని ఇస్తాయి. అడవి లో ఉన్న ఒక కొండ ఎక్కి కిందకి చుట్టూ చూశామనుకోండి, దూరం గా పచ్చటి చెట్లు గుబురు గా కనపడతాయి. కానీ ఆ చెట్లకింద ఏమి ఉందో కనపడదు. ఏ చెట్టు ది ఏ కాయో తెలియదు. ఇదంతా తెలియాలంటే అడవి లోకి వెళ్ళి చెట్ల కింద చూడాల్సిందే కదా?”

దానికి సుబ్బారావు, “నా బ్రతుకు అంతా ఈ ఆంధ్రప్రదేశ్ అనే అడవి లో చెట్లకిందే గడిచింది. ఏ చెట్టు ఏ జాతిదో, ఏ చెట్టు కింద ఏ మొక్క పెరుగుతుందో ఇట్టే కని పెట్టేస్తాను.ఏ చెట్టు కి ఏ కాయ కాస్తుందో..ఆ కాయ రుచి ఏమిటో కూడా చెట్టుని చూసి కనిపెట్టేస్తాను. మీకు ఏమైనా సందేహాలుంటే నన్నడగండి” అన్నాడు సుబ్బారావు.
“వీడేంటబ్బా అందిస్తే అల్లుకు పోయే వాడిలా ఉన్నాడు!”, అని తనలోనే అనుకొని, “చూడండి మిస్టర్ రావ్, నాకు ఈ ఆంధ్రా లో ఉన్న సమాజం అనేది మీరు కాలేజీ లో చదివిన అకౌంటెన్సీ లాంటి ఒక సబ్జెక్ట్ లాంటిది. దీని గురించి నేను కొండ మీది నుంచీ చూసి నా బుధ్ధి మాత్రం ఉపయోగించి తెలుసుకొంటున్నాను. దీనికి నా  భావావేశాలతో ఏ మాత్రం సంబంధం లేదు. నా అంచనా ప్రకారం మీ భావావేశాలకూ లంకెలేదు. ఇక్కడి సాంఘిక వ్యవస్థ కి మీరు కూడా ఒక బయటి వ్యక్తే . కానీ మీరు ఇక్కడి పరిణామాలన్నింటినీ దగ్గర గా చూశారు. “నిజమైన వ్యక్తులూ, ఈ సమాజిక వ్యవస్థ లో వారి సాధక బాధకాలూ, ఆవేశ కావేశాలూ. ఈ ఆంధ్ర లో ఒక దళితుడి మనో భావాలేమిటి…ఒక ముస్లిం ఫీలింగ్స్ ఏమిటి…ఒక అగ్ర కులస్థుడి పరిస్థితి ఏమిటి? ఒక తెలంగాణా వాది ఆవేశం ఎందుకు?”,… ఇదీ నాకు కావలసినది. మీరు మంచి కలుపు గోలు వ్యక్తి లా ఉన్నారు. ఈ ప్రయాణం లో మీరు నాకు మామూలు జనాలతో ఒక యాంకర్ లా పనిచేస్తారా? దానికి మీకు కొంత డబ్బు కూడా ఇస్తాను” హారీ మైండ్ కి రైల్లో జనాలతో మాట్లాడటానికి ఇంతకంటే మంచి తోవ కనపడలా.

“సరే”, అనేశాడు సుబ్బారావు.”మీ సీట్ నంబర్ ఎంత సార్?” అని హారీ దగ్గరినుంచీ టికెట్ తీసుకొని చూసి,”ఓ కే సార్  టీ సీకి చెప్పి, నా సీట్ కూడా మీ సీట్ దగ్గరికి మార్పించుకొంటాను”, అన్నాడు సుబ్బారావు.

ఈ లోగా వాళ్ళ ట్రైన్ బయలుదేరుతున్నట్లు అనౌన్స్ అయ్యింది. ఇద్దరూ లేచి ట్రైన్ వైపు నడక సాగించారు.

*************************

తమిళుడి లాగా అడ్డపంచె చుట్టి ,  ఓ చేతి లో సిగరెట్ పట్టి, ఇంకో చేతిలో క్యాష్ బాగ్ తో ప్లాట్ ఫారం మీదికొచ్చాడు మాగుంట దయాకర రెడ్డి. జుట్టు అక్కడక్కడా తెల్లబడింది. ఆయనకో నలభై ఐదు ఏళ్ళు ఉండవచ్చు. తొంభయ్యవ దశకం మొదట్లో రొయ్యల చెరువులేసి బాగానే  సంపాదించాడు. మెడలో బంగారు గొలుసూ చేతిలో నాలుగు వేళ్ళకీ ఉంగరాలు.

రొయ్యల చెరువు ల లో దయాకర రెడ్డి పార్ట్-నర్ లోకేశ్వర రెడ్డి కీ, అతనికీ మధ్య వాటాల విషయం లో ఏవో స్పర్ధలు వచ్చాయి. దానితో తన లాయర్ ని కలవటానికి చెన్నై వెళ్ళి  వస్తున్నాడు దయాకర రెడ్డి.

ప్లాట్ ఫాం మీద నాటు గా ఉన్న ఓ పల్లెటూరి పడుచు కనపడింది. ఆమె ను చూస్తే కావలి లో ఉన్న తన కీప్ గుర్తుకొచ్చింది దయాకర్ రెడ్డి కి. “దీని గుడ్డలూడ దీస్తే బ్రమ్మాండం గా ఉంటది”, అనుకొన్నాడు మనసులో. ఆయన రిజర్వేషన్ చేయించుకోలేదు కానీ, “టీ సీ కి ఓ యాభయ్యో వందో కొడితే ఫైను రాసేస్తాడుగదా.. . దానికేమీ భయపడ బళ్ళా” అనుకొని కదులుతూ ఉన్నసెకండ్ క్లాస్ భోగీ లోకి ఎక్కాడు.  హారీ, సుబ్బారావూ అక్కడ కూర్చొని ఉన్నారు. దయాకర రెడ్డి సిగరెట్ బయటికి విసిరేసి బాగ్ లోంచీ ఆ రోజు సాక్షి పేపర్ తీశాడు.

Indian Train Journey
Indian Train Journey

సుబ్బారావు ఆయన్ని చూసి, “ఎక్కడికెళ్తున్నారు సార్?” అన్నాడు.
“నెల్లూరు పోవాల”,అన్నాడు రెడ్డి. “మరి మీరు?” అని ఇద్దర్నీ చూశాడు. వాళ్ళు చెప్పారు.
“నెల్లూరంటే రొయ్యల చెరువులకి ప్రసిధ్ధి కదా. ఇప్పుడెలా ఉన్నాయి సార్?”
“బాగానే ఉండాయి..కానీ ఈ మధ్య కౌంటు తగ్గుతాంది…రేటూ తగ్గింది..”, అని బాగ్ లోంచీ సాక్షి పేపర్ తీశాడు.

ట్రయిన్లో మిడ్డీ వేసుకొన్న ఓ టీనేజ్ అమ్మాయి పోతోంది. ఆ అమ్మాయి వైపు అసహనం గా చూసి, “మాధవి లా చక్క గా చుడీదార్ లు వేసుకోవచ్చు కదా..!”, అనుకొన్నాడు తన కూతుర్ని గుర్తు తెచ్చుకొంటూ. పేపర్ లో హెడింగ్స్ చదవటం మొదలెట్టాడు.

సుబ్బారావు పేపర్ లో రెండు షీట్లు అడిగి తీసుకొని చదువుతూ..”సార్, రాజశేఖర రెడ్డి చావు వెనక కుట్ర ఉందంటున్నారే ..నిజమేనంటారా..?” అన్నాడు.

వెంటనే దయాకర రెడ్డి, “నిజమేనండీ, పెద్ద లెవల్లోనే ఏదో కుట్ర జరిగి ఉంటుంది”, అన్నాడు.

అది విని, “ఈయన రెడ్డి లాగా ఉన్నాడే..అయినా కన్ ఫం చేసుకొందాం..”, అనుకొని,సుబ్బారావు హారీ కి మాత్రమే కనిపించేలా కన్ను గీటి, దయాకర్ రెఆడ్డి తో “నా పేరు కిషోర్ నాయుడు..ఈ సార్ పేరు అశోక్ రెడ్డి”, అన్నాడు.

“నా పేరు దయాకర రెడ్డి”, అని హారీ వైపుకు తిరిగి “మీరు ఏం చేస్తారండీ” అన్నాడు దయాకర రెడ్డి.

హారీ వచ్చీ రాని తెలుగు లో ఏదో చెప్పాడు.

రెడ్డి, “సార్ మీరు మాట్లాడింది ఒక్క ముక్కా అర్ధం కాలా”, అంటూ నవ్వేశాడు.

మళ్ళీ సుబ్బారావే అందుకొని,”ఏదేమైనా ‘వైఎస్సార్ ‘గొప్ప నాయకుడు సార్. ఆయన లేని లోటు ఇప్పుడు తెలుస్తోంది. రాష్ట్రమంతా గొడవలుగా ఉన్నాయి. అతను ఉండి ఉంటే ఈ గలటా లు వచ్చేవి కావు” అన్నాడు సుబ్బారావు.

హారీ తన మణికట్టుమీద గడ్డం ఆనించి దయాకర్ మొహాన్ని పరిశీలన గా చూడసాగాడు.

దయాకర్ రెడ్డి మనసులో, “వీడు చెప్పే మాటలే నమ్మాలి. నన్ను ఉబ్బేసి  బురిడీ కొట్టిద్దామనుకొంటున్నాడు”, అనుకొని, కొంచెం బిగదీసుకొని,పెదాలు సరిగా విడివడకుండా పైకి మాత్రం”కరక్టే! గట్టోడే!”,అన్నాడు.

“కానీ ఆయన హయాం లో కరప్షన్ కూడా ఎక్కువ గానే జరిగినట్లుంది సార్..! ”

దయాకర్ రెడ్డి లోపల, “అసలు బుధ్ధి బయట పెడుతున్నాడు”, అనుకొని, పైకి మాత్రం, కళ్ళు కొద్దిగా చిట్లించి,”తినేటప్పుడు తిన్నాడు, చేసే టప్పుడు చేశాడు. ఈ రోజులలో తినకుండా ఎవరు చేస్తాండారు?”, అన్నాడు దయ.

“వాళ్ళ కొడుకు జగన్ కి మైనింగ్ కుంభకోణం తో సంబంధాలున్నాయంటున్నారు కదా సార్?”

“ఆ ..,అదంతా అపోజిషనోడు చేసే గోల. కరక్టు కాదు. కుర్రోడు వాళ్ళ నాన్న లాగే స్టఫ్ఫున్నోడు”, అన్నాడు దయ.

“మీకు జగన్ వ్యక్తిగతం గా తెలుసా?” అన్నడు హారీ.

దానిని సుబ్బారావు తెలుగు లోంచీ తెలుగు లోకి అనువదించి రెడ్డి ని అడిగాడు.

దయాకర్ మనసులో, “ఈ అశోక్ ఎవరోగానీ నాయుడికి సరైన కౌంటరే ఇస్తున్నాడు. లేకపోతే ఈ కిషోర్ నాయుడు గాడు నాకు కుల తత్వం అంటగట్టటానికి చూస్తున్నాడు”, అనుకొని,”అబ్బే…, వాళ్ళెక్కడ, మనమెక్కడ సార్..! ”

హారీ,”మరి ఆయన స్టఫ్ ఉన్నోడని ఈయనకెలా తెలిసిందభ్భా..!” అనుకొని, “మీకు వై ఎస్సార్ వలన వ్యక్తి గతం గా ఏమన్నా లాభం కలిగిందా?” అన్నాడు హారీ.

హారీ తో,”నాకేమి లాభం?  …..లేదు”,అన్నాడు దయ. “కుర్రాడు డీసెంట్ గా తేల్చేశాడు”, అనుకొన్నాడు.

“ఈ ఇండియన్స్ అంతా ఒట్టి క్లానిస్టిక్ ట్రైబల్ వెధవల్లా ఉన్నారు”, అనుకొన్నాడు హారీ.

“మద్రాస్ లో మీకు ఏం పని సార్?”, అన్నాడు సుబ్బారావు.

మనసులో “వీడికెందుకు?”, అనుకొని, పైకి మాత్రం,”బిజినెస్” అన్నాడు, ముక్త సరిగా.

ట్రైను స్పీడందుకొంది.దూరం గా ఉన్న తాడి చెట్లూ, పొలాలూ వృత్తాకారం లో, ట్రైన్ కి ఎదురు  దిశ లో తిరుగుతున్నాయి.కను పాప పై జామెట్రీ, ఆప్టిక్స్ ల మాయాజాలం..!

ఇంతలో దయాకర రెడ్డి టాయ్ లెట్ కి వెళ్ళాడు.

సుబ్బారావు హారీ తో, “సార్ మనం ఇలానే వచ్చే వాళ్ళతో మాట్లాడి తే సరి పోతుందా? లేక పోతే ట్రైను అంతా తిరిగి ఫ్రాంక్ గా సార్ కి ఇంటర్వ్యూ కావాలని చెప్పి జనాలతో మాట్లాడదామా?”,అన్నాడు.
“ఇంటర్వ్యూ అయితే జనాలను సహజమైన మూడ్ లో చూడ లేము. మనం తక్కువ మందిని కలుసుకో గలిగినా ఈ పధ్ధతే మెరుగు అన్నాడు”, హారీ.

దయాకర్ రెడ్డి తిరిగి వచ్చి,హారీ పక్కన కూర్చొని, హారీ వైపుకి వంగి, “ఏం సార్, పాపం అమెరికా అంతా అదేంటో రిసెషన్ లో పడినదంటే! ఇప్పుడు ఎలా ఉంది పరిస్థితి ఆడ?” అన్నాడు హారీ తో.

” ‘యూ ఎస్ ఏ’ కి ఏమీ పరవాలేదు..ఇట్ విల్ బౌన్స్ బ్యాక్ సూన్..” అన్నాడు హారీ ఒకింత గర్వం గా.
సుబ్బారావు లోపల్లోపల, “ఈ అమెరికా మనిషి కి కూడా కుల పిచ్చి ఉంది..ఈయన కులం పేరు అమెరికా కులం” అనుకొని, “,  “అమెరికా మీద జాలి చూపించొద్దు. సార్ కి కోపమొస్తుంది. ఆయన అమెరికా వాడే కదా”, అన్నాడు.
ఈ విషయం దయాకర రెడ్డి కి అస్సలు అర్ధం కాలా, ” సార్ అమెరికా వాడు ఎలా అవుతాడు? వాళ్ళ నాన్న… కాదు..వాళ్ళ తాతల నుంచీ అమెరికా లో ఉన్నా, సారు ఇండియనే”, అన్నాడు.

గూడూరు కొద్ది ఇంకా కొంత దూరం ఉంది.దూరం గా ఒక వైపుకి చూపుడు వేలు ని చూపిస్తూ, హారీ తో, ” అదిగో ఆ దిక్కు లో అ ఉంటాయి మా చెరువులు. నెల్లూరు ఎప్పుడన్నా వస్తే చెప్పండి చూపిస్తా”, అన్నాడు దయ.
“అబ్బే.., ఆ ఉద్దేశమేమీ లేదు”, అన్నాడు హారీ.

ట్రెయిన్ ఓ దళిత బస్తీ గుండా పోతోంది. అంబేద్కర్ విగ్రహం ఒకటి కనపడుతోంది. హారీ అన్నాడు, “ఐ గెస్ థట్స్ ది బస్ట్ ఆఫ్ అంబేద్కర్. ఆయన భారత రజ్యాంగ నిర్మాత కదా?”

రెడ్డి, “అందుకొని.ఆయనే రిజర్వేషన్లు పెట్టాడు. ఈ రిజర్వేషన్ల వలన మా లాంటి వాళ్ళకి చానా నష్టం. చాలా వరకు మాలా మాదిగలు వాటి వలన బాగు పడ్డారు” అన్నాడు.

సుబ్బారావు,”ఏం బాగు పడటం లే సార్. ఇంకా చాలా చోట్ల అణచివేత కు గురౌతూనే ఉన్నారు. మొన్నటికి మొన్న చుండూరు సంఘటనే ఒక రుజువు”,అని కీ ఇచ్చాడు.

రెడ్డి కి ఆవేశం వచ్చింది. ఆయన ఆలోచనలు ఆవేశాన్ని ఫాలో అవ్వసాగాయి. “మరి కారంచేడు లో వాళ్ళని పూజించారా..?ఆడ వాళ్ళని అల్లరి చేస్తే ఎందుకు కొట్టరు? మొన్నటి దాకా మా మోచేతి నీళ్ళూ తాగే వాళ్ళు మా ఆడ వాళ్ళని అల్లరి పెడతారా..?”, అన్నాడు.

సుబ్బారావు, “కొట్టటం కాదు సార్..చంపారు కదా?”, అన్నాడు.
దానికి రెడ్డి,”వాళ్ళూ తరవాత చంపారు కదా?”, అన్నాడు.

రెడ్డి ఆవేశం చూస్తే ఒక సంఘటన గుర్తుకొచ్చింది హారీ కి. అతను రీసెర్చ్ మొదలు పెట్టటానికి ముందు అమెరికా లో ఒక చిన్న ఐ టీ ఉద్యోగం చేశాడు. ఒక సారి హారీ, వాళ్ళ బాస్ చేసిన డిజైన్ లో ఒక లోపాన్ని కొంచెం హార్ష్ గా విమర్శించి, ఆ డిజైన్ తో ముందుకు పోవటానికి నిరాకరించాడు. తరువాతి రోజు హారీ ని వాళ్ళ బాసు ఫైర్ చేశాడు.ఒక చిన్న ధిక్కారానికి హారీ పెద్ద మూల్యం చెల్లించుకో వలసి వచ్చింది. పవర్ ఈక్వేషన్స్ అలా ఉంటాయి మరి.

సుబ్బారావు ఇచ్చిన కీ దయాకరరెడ్డికి ఏమాత్రం నచ్చలా.మనసులోసుబ్బారావుని, “ఈడు ఏ నాయుడో..పెతోడూ నాయుడే..లేబర్ నాకొడుకు”, అని తిట్టుకొన్నాడు. ఈలోగా ‘టీ సీ’ వచ్చి టికెట్లు చెక్ చేయటం మొదలు పెట్టాడు. రెడ్డి నుంచీ ఓ యాభై నొక్కి, ఆయనకు పక్క భోగీ లో వేరే సీట్ చూపించి, అక్కడ కూర్చోమని చెప్పి,వెళ్ళిపోయాడు. రెడ్డి పేపర్ లో షీట్స్ అక్కడే మర్చిపోయి పక్క భోగీ లోకి వెళ్ళిపోయాడు.

************************

Nellore
Nellore

ట్రెయిన్ నెల్లూరు స్టేషన్ కి వచ్చింది. హారీ సుబ్బారావు ని అడిగాడు, “మీకు పెళ్ళి అయిందా?”.

“లేదు సార్, కుటుంబ నేపధ్యమూ కులమూ మతమూ లేని వాడికి పిల్లనెవరు ఇస్తారు? నాకేమో ఆడ పిల్లలతో మాట్లాడే కలుపుగోలు తనం లేదు”

జనాలు సందడి గా ట్రెయిన్ ఎక్కుతున్నారు.
షేక్ మస్తాన్ వలి తన పద్దెనిమిదేళ్ళ కూతురు రజియా తో కలిసి భోగీ ఎక్కాడు. వచ్చి సుబ్బారావు పక్కన కూర్చొని,”ఆడ కూర్చోమ్మా”,అని చెయ్యి చూపించి కూతుర్ని కూర్చోమన్నాడు.
“ఎక్కడి వరకూ సార్”, అన్నాడు సుబ్బారావు మస్తాన్ తో.
“ఓంగోలు దాకా సార్. కసునూరు దర్గా కి వచ్చినాము. అమ్మాయి ఎంసెట్ రాస్తా ఉంది, ఇంజనీరింగ్ కి. బాగా రాయాలని దర్గా కి పోయి వస్తన్నాము”, అన్నాడు మస్తాన్ వలి.
సుబ్బారావు తన లో, “తెలుగు బాగానే మాట్లాడుతున్నాడు..దూదేకుల సాయిబ్బేమో…!”, అనుకొని,  ఆ అమ్మాయి వంక చూసి..”బాగానే ఉంది… బురకా వేస్కోలేదేమిటో…!” అనుకొన్నాడు.
సుబ్బారావు కి తను చదువుకొనేటప్పుడు తన దోస్తు అనే ఒక మాట గుర్తుకొచ్చింది,  “తులం బంగారమిచ్చి అయినా సరే తురకమ్మాయి పక్క కి చేరాలి…”,నవ్వుకొన్నాడు సుబ్బారావు. మస్తాన్ వలీ వైపు చూశాడు. ” ఆ గెడ్డం ఎందుకో వీడికి..! మీసాలు మాత్రం లేవు..వీడి గడ్డం తరగా..నెత్తి మీద ఆ కాప్ ఎందుకు?నేనే ముస్లిం నని పెద్ద బడాయి..జన జీవనం లో కలిసి పోవచ్చు కదా…?”

ఇంత లో ఓ ముస్లిం కొలీగ్ చెప్పింది గుర్తుకు వచ్చింది సుబ్బారావు కి. …దాని ప్రకారం..”గెడ్డం పెట్టుకొంటే ఎక్కువ పుణ్యం లాంటిది వస్తుందట…”సాయిబ్బుల గడ్డాన్ని, ఒక హిందువు బొట్టు పెట్టుకోవటం తో సమానం గా చూడు భాయీ”, అన్నాడు వాడు సుబ్బారావు తో.
సుబ్బారావు ఆలోచనల పరంపర కొన సాగుతోంది, “అయినా నాకెందుకు వీడి మీద అసహనం…? నేను కూడా ఒక సాయిబ్బు గా పుట్టానేమో ఎవరికి తెలుసు? పెరగటం మాత్రం హిందూ పధ్ధతికి దగ్గరగా పెరిగాను..ఒక వేళ ముస్లిం గా పెరిగితే ఇతనిలానే గడ్డం పెంచుకొనే వాడినేమో…! నేను అనాధని. నాకు సాంస్కృతికం గా వంశపారంపర్యం గా వచ్చింది ఏమీ లేదు”, అనుకొంటూ హారీ వైపుకి చూశాడు. ట్రెయిన్ కదిలి ఊరి బయటకు వచ్చింది. హరీ పొలాల వైపుకు చూస్తున్నాడు. సుబ్బారావు, “ఇతను కూడా సాంప్రదాయ పరం గా ఒక అనాధే.ఇతని తాతల పధ్ధతుల గురించి ఇతనికి ఏ మాత్రం అయిడియా ఉంటుంది?”, అనుకొని, “సార్ మీకు రామాయణ భారతాలు తెలుసా?”, అన్నాడు హారీ తో.
దానికి హారీ, “మా నాన్న కి భారతీయ సాంప్రదాయం అంటే ఇష్టం. నా చేత అన్ని పురాణాలూ చదివించారు.నేను అమెరికన్ అవ్వటానికి ఎంత గర్వ పడతానో నా హిందూ మూలాల గురించి అంతే గర్వ పడతాను. మా అమ్మ అయితే ఇంకా చీరలే కడుతుంది”
సుబ్బారావు కి హఠాత్తు గా వెలిగింది మస్తాన్ వలీ గడ్డమూ నెత్తి మీదటోపీ ఎందుకు పెట్టుకున్నాడో.
“ఇక అసలు పని లోకి దిగాలి అనుకొని”, సుబ్బారావు మస్తాన్ వలీ తో పరిచయాలు చేసుకొని మాటలు మొదలెట్టాడు.

scenary
scenary

“మీరు ఏమి చేస్తారండీ?”
“ఓంగోలు స్కూల్లో సైన్స్ టీచర్ ని”, అన్నాడు మస్తాన్ వలీ.
“మీ అమ్మాయికి ఇంజనీరింగ్ లో సీట్ వస్తే తరవాత పై చదువులకి అమెరికా పంపిస్తారా?”
మస్తాన్ వలీ అవునని తలూపాడు.
“ఆశ్చర్యమే. మీ మతం ఆడ పిల్లలకి విద్య ని ఆమోదించదు కదా?”, అన్నాడు సుబ్బారావు.
“అవన్నీ మూఢ విశ్వాసాలు సార్. ఏ మతం లో అయినా అసలైన విశ్వాసాలు కొన్ని ఉంటే..సామాన్య ప్రజలు ఆచరించే మూఢ విశ్వాసాలు కొన్ని ఉంటాయి”,అని..ఇంకా ఇలా అన్నాడు,”మత స్థాపకులకు సత్య దర్శనమౌతుంది..ఆ సత్యాన్ని మిగిలిన సాధారణ మానవులు చూడటానికి వారు కొన్ని సులువైన సూత్రాలను పొందు పరుస్తారు.  కొందరు స్థాపకులు ఈ సూత్రాలను మార్చే విషయం లో ఉదారం గా ఉంటే మరి కొందరు కఠినం గా ఉంటారు. రెండు విధానాల లోనూ లాభ నష్టాలున్నాయి. మత సూత్రాలను సులువు గా మార్చ గలిగితే, స్థాపకుడి తరువాత వచ్చే సత్య దర్శనం కాని అనుచరులు వక్ర భాష్యం చెప్పటానికి అవకాశం ఉంటుంది. అప్పుడు మత స్థాపకుడి మూల సూత్రాల సారం కల్తీ కాబడుతుంది. అందుకనే మా ప్రవక్త మూల సూత్రాల విషయం లో చాలా స్థిరం గా ఉన్నాడు. అయితే దీని వలన ఒక నష్టం ఉంది. మూల సూత్రాల లో కొన్ని సామాజిక నియమాలకి సంబంధించిన సూచనలు స్థాపకుడి కాలానికి సంబంధించినవి. అవి కాలం తో పాటు మారాలి. ఇస్లాం యొక్క స్థిరమైన విధానం వలన ఈ మార వలసిన విషయాలు కూడా మారలేదు. వీటిని ఎవరికి వారు వ్యక్తిగతమైన స్థాయి లో అన్వయించుకోవాలి. ”

” “మీరు దర్గా కి పోయి వస్తున్నాను”, అంటున్నారు..దర్గా ల కి పోవటం అసలైన ఇస్లాం ప్రకారం సరి కాదు గదా?
“ఆ..ఏదో మా ఆవిడ పోరు భరించలేక వెళ్ళి వస్తున్నాం..”
“ఏదేమైనా మీ మత విషయాల గురించి తెలుగు లో నాతో ఇలా విపులం గా చెప్పిన వాళ్ళు లేరు సార్”, అన్నాడు సుబ్బారావు.
“అక్కడే ఉంది సమస్య..ఇస్లాం గురించిన సాహిత్యం మన తెలుగు లో చాలా తక్కువ. ఎవరైనా పూనుకొని తెలుగులో రాయాలి”, అన్నాడు మస్తాన్.

హారీ కల్పించుకొని, “అమెరికా గురించి మీ అభిప్రాయమేమిటి?”, అన్నాడు మస్తాన్ తో… .
“నాకు అమెరికా జనాల గురించి ఎటువంటి ద్వేషం లేదు సార్. ఇస్లాం ద్వేషానికి వ్యతిరేకం..ఇస్లాం అంటేనే శాంతి అని కదా అర్ధం..నా ప్రాబ్లం బుష్ సమయం లో అమెరికా విదేశీ విధానాల గురించే. ఇప్పుడు పరిస్థితి మెరుగయ్యింది…ఇప్పుడు అమెరికా అధ్యక్షుడే ఒక ముసల్మాన్ కి పుట్టిన వాడు కదా?”

కాసేపాగి మస్తాన్ నమాజుకు లేచాడు. మస్తాన్ నుదుటి మీద అడ్డం గా నల్ల గీత పడి ఉంది. అది చూసి, “అబ్బో సాయిబ్బు గారు భక్తుడే, కోస్తా ముస్లిం ల లో సాధారణం గా ఇంత భక్తి ఉండదే..!”, అనుకొన్నాడు సుబ్బారావు. ఇంతలో అతనికి ఒక సందేహం కలిగింది. “మీరు మక్కా వైపుకి తిరిగి నమాజ్ చేయాలి కదా..ట్రెయినేమో అన్ని దిక్కులలోకీ తిరుగుతూ ప్రయాణం చేస్తోంది..మరి మీకు మక్కా దిశ ఎలా తెలుస్తుంది…ఒక్కో సారి మీరు అదిగో ఆ కనిపించే గుడి లో దేవుడి కి నమాజ్ చేసినట్లు అవుతుంది కదా..?”

మస్తాన్ కి సుబ్బారావు ఎగతాళి చేస్తున్నాడేమో అని అనుమానం వచ్చింది. “నేను వీళ్ళ బొమ్మలకీ..రాళ్ళకీ రప్పలకీ మొక్కడమేమిటి…?”,అనుకొన్నాడు. పైకి మాత్రం,”దిక్కు అనేది రయిల్లో ఉన్నప్పుడు సాధ్యం కాదు. కానీ మనసు లో మక్కా ని పెట్టుకొంటే చాలు…అయినా మీ హిందువులు లింగానికి మొక్కడం కంటే ఇది అన్యాయం కాదు కదా అన్నాడు”.
సుబ్బారావు కి పరిస్థితి సజావు గా లేదనిపించి మౌనం వహించి ఓంగోలు కోసం ఎదురు చూడ సాగాడు.

********************

ongole
ongole

మస్తాన్ నమాజ్ అయ్యేటప్పటికి ఒంగోలు వచ్చేసింది. కూతురి తో సహా ఆయన దిగి వెళ్ళిపోయాడు. మస్తాన్ వెళ్ళిన తరువాత సుబ్బారావు హరీ తో, “దయాకర రెడ్డీ, మస్తాన్ వలీ కేసుల వలన నాకొకటి అర్ధమయ్యింది. జనాల నిజ స్వరూపం తెలుసుకోవాలంటే ప్రైవసీ లిమిట్స్ దాటి వాళ్ళని కెలకాలి. అలా కెలికితే వాళ్ళకు చిరాకు పుట్టి కొట్టినా కొడతారు. కాబట్టీ మిస్టర్ హారీ, ఈ జనాల వలన నాకు కన్నో కాలో పొతే మీదే బాధ్యత. మీరే నష్ట పరిహారం ఇవ్వాలి” అన్నాడు.

దానికి హారీ హాయిగా నవ్వేసి,” మీకు దేహశుధ్ధి జరగకుండా చివరి నిమిషం లో తప్పించుకొనే నేర్పు ఉందని నాకు తెలుసు మిత్రమా. అందుకే ఈ పని మీకు ఇచ్చాను”,అన్నాడు.

ఇంతలో ఒకతను వచ్చి టికెట్ చేతి లో పట్టుకొని, సీట్ నంబర్ల కోసం కిందా పైనా చూస్తున్నాడు. అతని మెడలో సిలువ వేలాడుతోంది. సుబ్బారావు, “మీ సీట్ నంబర్ ఎంతమాస్టారూ?”, అన్నాడు. అతను చెప్పాడు. అతనికి సుబ్బారావు సీట్ చూపించి, “కూర్చోండి” అన్నాడు.

ఆ వచ్చినతను చొక్కా పై రెండు గుండీలూ విప్పదీసి, “అబ్బా..ఏమి ఎండ?” అనుకొంటున్నాడు.
సుబ్బారావు హారీ కేసి తిరిగి, “ఇక్కడ ఉన్న మాకే చాలా వేడి గా ఉంది..అమెరికా నుండీ వచ్చారు..మీకు చాలా ఇబ్బంది గా ఉండి ఉంటుంది”, అన్నాడు.
దీనికి హారీ స్పందించేలోగానే, “ఏమిటి సార్ మీరు అమెరికా నుంచీ వచ్చారా..!”,అన్నాడు ఆ వచ్చినతను, ఆశ్చర్యం గా.
హారీ నవ్వుతూ కిందికీ పైకీ తలూపాడు. సుబ్బారావు అందుకొని హారీ ని పరిచయం చేశాడు.
హారీ షేక్ హాండ్ ఇచ్చాడు. ఆ వచ్చినతను లేచి నుంచొని షేక్ హండ్ ఇస్తూ, “నా పేరు వెంకటరమణ సార్”, అన్నడు.
సుబ్బారావు ఆశ్చర్యం గా, “అరే మీ పేరు ఏ శామ్యూలో..డేవిడో అనుకొన్నానే..!”,అన్నాడు.
దానికి వెంకటరమణ, సుబ్బారావు మాటల వెనుక మర్మం తెలిసినట్లు నవ్వి
, ” మేము అసలు క్రిస్టియన్స్ మే నండీ. మ నాన్న గారు ‘ఎస్ సీ’ రిజర్వేషన్ రాదని,మాకు అలా పేర్లు పెట్టారు” అన్నాడు.
సుబ్బా రావు లోపల,”ఇతను చాలా నిజాయితీ పరుడల్లే ఉన్నాడే!”,అనుకొన్నాడు.
“మీరు ఏమి చేస్తారండీ”, అన్నాడు సుబ్బా రావు.
“హై స్కూల్లో టీచర్నండీ !”,అన్నాడు. “విజయవాడ లో పని ఉండి వెళ్తున్నాను”.

హారీ స్తేషన్లో దిగి బ్రెడ్డూ జామూ వాటర్ బాటిలూ తెచ్చుకున్నాడు. సుబ్బా రావు కి ఇడ్లీ వడా తెచ్చాడు.రైలు కదిలింది.
సుబ్బా రావు, “ఈయన ఎస్ సీ లో ఏ కులమో తెలియ లేదే..!”,అనుకొని, “పేపర్ లో ఒక న్యూస్ ఐటం చూపించి, సార్ ఈ మధ్య ఎస్ సీ వర్గీకరణ అని ఏవో గొడవలు జరుతున్నాయి కద సార్. దేని గురించి ఈ గలాటా…!”, అన్నాడు.
దానికి రమణ, ” ఆ… అనవసరమైన గొడవలు సార్…అంబేద్కర్ గారు ఎస్ సీ లందరికీ రిజర్వేషన్లు ఇచ్చారు..కొద్దో గొప్పో అందరూ ముందుకు పోతున్నాము..ఇవ్వాళ వెంకట రమణ టీచర్ అయినా ఇంకో మాయావతి సీ ఎం అయినా ఆయన చలవే…ఆయన లేక పొతే ఈ రోజు వెంకట రమణ అనే టీచర్ లేడు..ఆయన దేవుడు…ఇప్పుడు దానిలోనే విభజనలు ఎందుకు సార్..ఇది అంతా అగ్రకుల రాజకీయులు ఎస్ సీ లని చీల్చటానికి చేసిన ఒక కుట్ర”, అన్నాడు.
సుబ్బా రావు, “కానీ రిజర్వేషన్లు పెట్టినప్పుడు….,అగ్రకులాల వాళ్ళు కూడా, ఇలానే… “దేశాన్ని కులాల ఆధారం గా విడగొడుతున్నారు” అనుకొని ఉంటారు కదండీ”, అన్నాడు.
రమణ, “వీడెవడో పక్కా అగ్రకులస్థుడి లా ఉన్నాడు”, అనుకొని.
సుబ్బా రావు తో ఇలా అన్నాడు, “అది వేరండీ .. చారిత్రకం గా దళితులు అణగద్రొక్కబడ్డారన్నది తిరస్కరించలేని నిజం..దానిని సరి చేయటానికే దళితులకు ఈ రక్షణలు కల్పించారు..దళితులను పాలకులు గా నిలబెట్టాలి..”
సుబ్బా రావు మధ్య లోనే అందుకొని,” ముస్లింలు హిందువులని చాలా కాలం పాలించారు..బీ జే పీ వాళ్ళు ఇప్పుడు హిందువులు పునర్వైభవం పొందాలి అంటున్నారు. దీనిని మిగిలిన వారు నాజీయిజం అంటున్నారు..బీ జే పీ ది నాజీయిజం అయితే, మీరు చెప్పే దళితుల పాలన కూడా నాజీయిజం అవుతుంది కదా..?” అన్నాడు.
దీనికి రమణ కు చిర్రెత్తుకొచ్చింది. అతను కోపం గా, “ఈ రెండింటికీ చాలా తేడా ఉందండీ..దళితులు జనాభా ప్రాతిపదికన రిజర్వేషన్లు అనుభవిస్తున్నారు..రేపు దళితులు కూడా వాళ్ళ జనాభా కి తగినట్లు గా ఉద్యోగాలలో ఉంటే, రిజర్వేషన్లు ఎత్తేయటం వలన అగ్ర కులాలకి వచ్చే లాభం ఏమిటి..? బీ జే పీ ది మొత్తం గా వేరే వాదం. అది మైనారిటీల మీద నరమేధాలు చేస్తోంది”, అన్నాడు వెంకట రమణ.

ఇంతలో హారీ కల్పించుకొని, “ఆర్ధిక ప్రాతిపదికన రిజర్వేషలు ఇవ్వటం కరక్టు అనుకొంటా..!”,అన్నాడు.
దానికి వెంకటరమణ, “ఇది కొంతవరకూ సరియైనదే..కానీ సామాజికం గా వెనుక పడటం అనేది ఒకటి ఉంది…నెలకు ఐదు వేలు ఆదాయం ఉండే దళితుడి కొడుకు ఒక దళిత వాడ లో ఉన్నాడను కొందాం..అలానే ఐదు వేలు ఆదాయం వచ్చే బ్రాహ్మణుడి కొడుకు ఒక అగ్రహారం లో ఉన్నాడనుకొందాం.. బ్రాహ్మణుడికి అగ్రహారం లో ఉండే విలువల దృష్ట్యా..అక్కడ ఉన్న వాతావరణం..చుట్టాలూ…స్నేహితులూ..పరిచయాల దృష్ట్యా అడ్వాంటేజ్ ఉంటుంది అనటం లో సందేహం లేదు కదా..? అలానే దళితులా ఆది వాసీ ల జీవన విధానం ఆధునిక జీవన విధానం కంటే వేరు గా ఉంటుంది..అది వారికి ఒక డిజేడ్వాంటేజ్. మీరు అమెరికన్ జీవన విధానం లో పెరిగారు. మిమ్మల్ని ఒక ఆదివాసీ గూడెం లోని మనిషి తో వడిసెలు విసరటం లో పోటీ పడమంటే, మీకు ఎలా ఉంటుంది? అలానే ఆదివాసీ ని “జీ ఆర్ ఈ” రాసి అమెరికా పోవచ్చు కదా అన్నా అంతే అన్యాయం కదా..?” అన్నాడు.

సుబ్బారావు, “రిజర్వేషన్ ఉన్న వాడు ఓపెన్ కేటగిరీ లో సీటు తీసుకోవచ్చు..కానీ ఒపెన్ కేటగిరీ వాడు రిజర్వేషన్ కోటా లో సీటు తీసుకోలేడు.దీని వలన కొన్నాళ్ళకి పరిస్థితి తారుమారై నిమ్న వర్ణాల పెత్తనం రావచ్చు కదా?కులాల జనాభా నిష్పత్తి ప్రకారం రిజర్వేషలు అన్ని కులాల కీ వర్తింప చేస్తే పోతుందేమొ!”, అన్నాడు.
వెంకట రమణ,”అది వచ్చినపుడు చూడ వచ్చులే సార్. మనం భవిష్యత్ పరిస్థితుల కోసం ఇప్పుడు చట్టాలు చేయలేం కదా? ప్రస్తుతం జనాభా నిష్పత్తి ప్రకారం కోటా అంటే అగ్రకులస్తులే ఒప్పుకోరు. ఎందుకంటే వారి నిష్పత్తి కంటే ఎక్కువ లబ్ధి పొందుతున్నారు కాబట్టీ.ప్రభుత్వానికి అసలు దమ్ముంటే కోటాలు తీసేసి, సామాజిక స్థితి గతులను మార్చి, అందరికీ ఉచిత విద్య, ఉద్యోగ అవకాశాలు సమానం గా కల్పించ గలగాలి. కానీ ఆ దమ్ము మనకున్న వ్యవస్థ లో ఇప్పుడే రాదు.”,అన్నాడు
అప్పటికే ట్రెయిన్ లో జనాలు ఆవేశం గా మాట్లాడుతున్న వెకటరమణ ను గమనించటం చూసి….”సార్ ఈ విషయాలు ఒక ట్రెయిన్ ప్రయాణం లో మాట్లాడుకొనేవి..కాదు…చెప్పండి సార్..అమెరికా లోజనాలు ఎలా ఉంటారు..ఇండియన్స్ అంటే ఎలాంటి అభిప్రాయం వాళ్ళకి..?”అన్నాడు.
సుబ్బారావు, “మీరు ఒంగోలు లో దళిత వాడలో ఉంటారా..లేక వేరే ఉంటారా..?”,అన్నాడు.
“లేదు సార్,అక్కడ సౌకర్యాలుండవు..హై స్కూలు దగ్గర్లోనే ఒక ఇంట్లో ఉంటున్నాను. స్కూలు కి దగ్గర కదా..సౌకర్యం గా ఉంటుంది”

దయాకర రెడ్డి నీ మస్తాన్ వలీ నీ ఇప్పుడు వెంకట రమణ నీ చూసిన హారీ మనసు లో ఒక సత్యం రూపు దిద్దుకో సాగింది….

**********************

chirala_org
chirala_org

ట్రెయిన్ చీరాల లో ఆగగానే పంచుమర్తి రామారావు బట్టలమూట భోగీ లో పెట్టి తనూ ఎక్కాడు. ఆయనకు ఓ యాభై యేళ్ళు ఉంటాయి. ట్రెయిన్ కదులుతూనే వచ్చి సుబ్బారావు పక్కన కూర్చొన్నాడు.

సుబ్బారావు బట్టలను మూటని చూసి “చేనేత లా ఉందే”, అన్నాడు.
రామారావు దానికి, “కాదండీ మర మగ్గం తోనే నేశాం”,అన్నాడు.
సుబ్బారావు,”ఎక్కడికి తీసుకొని పోతున్నారు ఈ బట్టలని?”, అన్నాడు.
“విజయవాడ లో బట్టల కొట్టుకి అమ్మటానికి తీసుకెళ్తున్నా”
“చేనేత రంగం లో సంక్షోభం తగ్గినట్లేనాండీ..?”, అన్నాడు సుబ్బారావు.
“ఏమి తగ్గటమో సార్. మర మగ్గాలైతే ఇచ్చారు ..కానీ ఈ మగ్గాలు బాంబే మిల్లుల తో పోలిస్తే ఏ పాటి? పైగా వీటికి రిపేర్ లు ఎక్కువ. ఒక్క సారి రిపేర్ కి వచ్చిందంటే ఖర్చు ఎక్కువ”
హారీ ట్రెయిన్ విండో కి చేరగిలబడి సుబ్బారావు తో, “పారిశ్రామికీకరణ ఆర్ధిక సరళీకరణ ల నేపధ్యం లో కుల వృత్తుల, చేతి వృత్తుల వారి పరిస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసు కోవాలని నాకు ఆసక్తి గా ఉంది”, అన్నాడు ఇంగ్లీషు లో..
నల్ల తోలు సుబ్బారావు పంచుమర్తి రామారావు తో ఇలా అన్నాడు, ” ఈ సార్ అమెరికా నుంచీ వచ్చి ఏదో రీసెర్చ్ చేస్తున్నాడట..ఈ మధ్య మన చేతి వృత్తుల వారి స్థితి గతులు ఎలా ఉన్నాయి అంటున్నాడు”.
“ఆ ఏముంది సార్..ఎవరికైనా పట్నాలకు వలస పోతేనే కొద్దో గొప్పో పోషణ…కాక పోతే దీనిలోనే కొంచెం తరుగూ మెరుగూ..కుమ్మరి వాళ్ళపని ఎక్కడా బాగా లేదు..కుండలు ఎవరు కొంటున్నారు..కమ్మరి వాళ్ళ పనీ అంతే..పోతే వడ్రంగి వాళ్ళకి టౌన్ కి పోతే బాగానే పని ఉంది. దీనికి కారణం ఇళ్ళ నిర్మాణం. దర్జీలు కూడా పట్టణాలలో పరవాలేదు..వాళ్ళు టెక్స్ టైల్
పార్కుల్లో దూరి పోవచ్చు..ఇక పోతే మంగలి,చాకలి వారికి పట్టణాలలో పరవా లేదు..ఇస్త్రీనో డ్రై క్లీనింగో చేసుకుంటున్నారు..సెలూన్లు పెట్టుకొంటున్నారు..గొల్లలూ గవళ్ళూ వ్యవసాయం వైపుకి మళ్ళుతున్నారు..పల్లెటూళ్ళ నుంచీ వెళ్ళే అగ్రకులాల భూమిని వీళ్ళే కొని, వ్యవసాయాన్ని బ్రతికిస్తున్నారు. చేనేత పనివారికి మాత్రం గడ్డు కాలమే..! మేము నేసే బట్టల కంటే చాలా చౌకగా పైనుంచీ బట్టలువచ్చి పడుతున్నాయి..ఈ రాజకీయ నాయకులకేమో గుద్దులాడుకోవటానికే టైం చాలటల్లా..మా జనాభానేమో తక్కువ.. వోట్లు లేనిదే రాజకీయ నాయకుడెక్కడ మాట వింటాడు..?ఈ కులాలన్నీ కలిస్తే బాగానే ఉంటుంది..కానీ ఈ కులాలలోనే ఒకళ్ళంటే ఒకళ్ళకి పడదు.”
హారీ ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న అడిగాడు, “ఎన్నికలలో ఒక అగ్ర కులస్థుడూ ఒక దళితుడూ నిల్చొంటే ఎవరికి వోటేస్తాడు ఇతను?”
సుబ్బా రావు ఈ ప్రశ్న ను అనువదించి రామారావు ని అడిగాడు.
రామా రావు ఆలోచించి, “ముందు క్యాండిడేటు ఎలాంటి వాడో చూస్తాం సార్. ఇద్దరూ ఒకే తరహా వాళ్ళైతే నేనైతే అగ్రకులస్థుడికే వేస్తా. నేనే కాదు మాలో చాలా మంది అలానే చెయ్యవచ్చు”.

ఇదంతా నిశ్శబ్దం గా వింటున్న వెంకటరమణ తను కూర్చున్న చోటనే ఇబ్బంది గా కదిలాడు.

“అగ్ర కులాల కు ఆంధ్ర రాజకీయాలలో పట్టు ఉండటానికి ఇది కూడా ఒక కారణమనుకొంటా..ఆంధ్ర లో హిందూ సామాజిక వ్యవస్థ స్వరూపం అగ్ర కులాల వైపుకి మొగ్గి ఉన్నట్లు గా ఉంది”, అన్నాడు హారీ.
సుబ్బారావు, “ఇది నాకు ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ ఎందుకు తట్టలేదబ్బా.”,.అనుకొని. “హారీ బయటి వాడవ్వటం వలనే అతనికి ఇది అర్ధమై ఉండవచ్చు..అతనిలా మన వ్యవస్థ ని కొండ మీదెక్కి విహంగ వీక్షణం చేసే అవకాశం నాకు లేదు కదా”, అనుకొన్నాడు.
రామా రావు హారీ కూర్చొన్న తీరు చూసి, “బాగా బలిసిన వాడిలాగున్నాడు..నేను చెప్పినదంతా ఒక వినోదంలా కులాసా గా వింటున్నాడు..నాలాంటి రెక్కాడితేగానీ డొక్కాడనోడి పరిస్థితి ఇతనికి ఏమి అర్ధమౌతుంది?” అనుకొన్నాడు.

*************************

tenali
tenali

వీరమాచనేని వెంకట కృష్ణ ప్రసాద్ తెనాలి లో కంపార్ట్ మెంట్ లోకి ఎక్కాడు.  అతనికి నలభై యేళ్ళు ఉంటాయి.అతనికి విజయవాడ లో ఒక చిన్న బిజినెస్ ఉంది. తెలుగు దేశం పార్టీ వచ్చిన కొత్తలో ఆవేశం గా పార్టీ జెండామోసి దానివలన ఊళ్ళో మోతుబరులకే తప్ప తనకేమీ లాభం లేదని తెలుసుకొన్నాడు. దరిమిలా ఊళ్ళో జరిగిన గొడవలతో, “కమ్మ వారి మీటింగులు కాలువలొచ్చేవరకే!” అన్న నానుడి అనుభవం లోకి వచ్చిందతనికి…అప్పటి నుంచీ రివర్స్ గేర్ లో పడ్డాడు.

పదేళ్ళకిందట ఊళ్ళో ఒకతను రెండు లక్షలిచ్చి పిల్లనిచ్చి పెళ్ళిచేస్తానంటే, “మన వాళ్ళలోమగాడిగా పుడితే మినిమం ఐదు లక్షలు కట్నం కదా?”,అన్నాడు. దానితో ఆ సంబంధం తప్పిపోయింది. తరవాత మహిళా రిజర్వేషన్ల పుణ్యమా అని ఆడ పిల్లలు చదువులలో పైకి పోవటం, కట్నాలు కిందికి దిగటం జరిగిపోయి, కృష్ణ ప్రసాదు కి అప్పటి నుంచీ ఇప్పటి దాకా పెళ్ళి కాలేదు.
అతను వచ్చి హారీ పక్కన కూర్చొన్నాడు.

హారీ వేసుకొన్న బూట్లు చూసి “ఈ షూ అమెరికా లో మాత్రమే దొరుకుతాయి కదండీ? !”, అన్నాడు.
సుబ్బారావు,”చచ్చింది గొర్రె, దొరికింది బర్రె” అనుకొని, కృష్ణ ప్రసాద్ తో, “అవునండీ,  ఈ సార్ వచ్చింది అమెరికా నుంచే కదా”అన్నాడు.
సుబ్బారావు మళ్ళీ అందుకొని, “మీకు ఇవి అమెరికా లో మాత్రమే ఉండే బ్రాండు అని ఎలా తెలిసింది”,అన్నాడు.
కృష్ణ ప్రసాదు, “మా పెదనాన్న గారి అబ్బాయి ఒకతను అమెరికా లో ఉన్నాడు లెండి. అతను ఇండియా వచ్చినపుడు చూశాను”, అన్నాడు.
రెడ్డి గారు వదిలేసిన  పేపర్ చూస్తూ సుబ్బారావు, “ఏంటి సార్? ఈ చంద్ర బాబు తెలంగాణ గురించి ఏమీ తేల్చి చెప్పేటట్లు లేడు”, అన్నాడు.
“ఉపయోగం లేని మనిషి సార్. మా వాడైనా మా వాళ్ళకి చేసింది ఏమీ లేదు”,అన్నాడు.
సుబ్బారావు, “అదేంటి సార్,అలా అంటున్నారు?”,అని ఆశ్చర్యం నటించాడు.
“రాజశేఖర రెడ్డి చూడండి రెడ్లకి ఎలా దోచి పెట్టాడో..! మా రాజ కీయ నాయకుల వలన మా లో ఉన్న పేదోల్లకి నష్టమే ఎక్కువ జరిగింది” అన్నాడు కృష్ణ ప్రసాద్.
సుబ్బారావు: “అదెలా సార్? కాస్త వివరం గా చెప్పండి” అన్నాడు.
“ఎన్ టీ రామారావు రాజకీయాలలో కి రాక ముందు కమ్మ వాళ్ళంటే గోదావరి జిల్లాల్లో రాజుల్లా గుట్టు గా తమ పనేదో తాము చేసుకొనే వారు. రామారావు వచ్చిన తరువాత రోడ్డు మీద పడ్డారు. ఆయన ప్రవేశ పెట్టిన “రెండు రూపాయలకు కిలో బియ్యం” పధకం వలన ఊళ్ళలో లేబర్ మా మాట వినటం మానేశారు.  మిగిలిన కులాలన్నీ మమ్మల్ని చూసి ఏడుస్తున్నాయి. పెద్ద వాళ్ళు చెసే వెధవ పనుల వలన..మా లో ‘లేని వారికి’ కూడా చెడ్డ పేరు వచ్చింది. మాలో ఉన్న వాళ్ళ ఐశ్వర్యం చూసి అందరూ ఉన్న వాళ్ళే అనుకొంటున్నారు. కానీ మాలో లేని వాళ్ళకి ప్రభుత్వ పరం గా ఒక రిజర్వేషను ఇవ్వలేదు..ఒకరాయితీ ఇవ్వలేదు..ఇస్తే మా రాజకీయ నాయకులకు ప్రజలు కులతత్వమంట గడతారేమోనని భయం.”
ఇది విని హారీ,” సో ..,ఇక్కడముఖ్య సమస్య పేదరికం కదా..మీరు దళితులలో,బీ సీ ల లో ఉన్న గ్రామీణ పేదలతో కలిసి మీ హక్కుల కోసం ఉద్యమించవచ్చు గదా?”, అన్నాడు అమాయకం గా.

వెంటనే కృష్ణ ప్రసాద్, “వాళ్ళతో మేమెలా కలుస్తాం..?” అన్నాడు తనని అవమానించినట్లు గా.ఈ మాట విని రమణా రామారావూ చెరొక కిటికీ లోంచీ బయటికి చూడటం మొదలు పెట్టారు.

సుబ్బారావు కృష్ణ ప్రసాదు కి ఒక చిన్న పరీక్ష పెడదాం అనుకొని, “ఏదేమైనా, ఒకటి నిజమే సార్, చంద్ర బాబు అంత జిత్తుల మారి నాయకుడు ఎవరూ లేరు” అన్నాడు.
కృష్ణ ప్రసాద్ తమాయించుకొని,”అందరు రాజకీయ నాయకులూ అలాంటి వాళ్ళే సార్. ఉన్నంతలో బాబే బాగా చేశాడు”, అన్నాడు.
సుబ్బారావు తన లో,” ఓర్నీ, నీ కులం వాళ్ళని తిట్టాలన్నా నువ్వే తిట్టాలా…!ఇతరులు మాత్రం తిట్టకూడదా..?” అనుకొన్నాడు.

********************

Vja-bridge
Vja-bridge
vijayawada
vijayawada

విజయవాడ ఇంకా పదినిమిషాలలో వస్తుంది. ట్రెయిన్ నెమ్మదిగా నడుస్తోంది. ఓ కుర్రాడు చెవికి ఐ-పోడ్ పెట్టుకొని హారీ ఉన్న సీట్ ను దాటి గేట్ లో నిల్చొని బయటి పచ్చటి దృశ్యాలు చూస్తున్నాడు. ఆ కుర్రాడిని చూసి హారీ ఇతనిది ఏ కులమై ఉంటుందబ్బా అనుకొని మళ్ళీ,”కులమంటే తెలియని నేను కూడా కుల స్పృహ లో పడి పోయానే!” అనుకొన్నాడు.

ఇంతలోహఠాత్తు గా, “అయ్యో ! అయ్యో! పడిపోయాడు..పడిపోయాడు..ట్రెయిన్ ఆపండి…ఆపండి!”, అన్న అరుపులు వినపడ్డాయి..సుబ్బారావు ఒక్క ఉదుటున లేచి చెయిన్ లాగాడు. ఒక ముసలామె వాష్ బేసిన్ దగ్గర నిలబడి చెప్తోంది..”ఎవరో కుర్రాడు చల్ల గాలి కొసం డోర్ దగ్గర నిలబడ్డాడు. ట్రెయిన్ కుదుపుకి డోర్ వచ్చి అతనికి గట్టిగా కొట్టుకొని కింద పడి పోయాడు..”

సుబ్బారావు, కృష్ణ ప్రసాద్, రామా రావు, రమణ తో సహా భోగీ లోని కుర్రాళ్ళు కొందరు కిందకి దిగారు. ట్రెయిన్ గేట్ దగ్గరే నిల్చొన్నాడు హారీ. కింద పొదల్లో కనపడ్డాడు ఆ కుర్ర వాడు. మూలుగుతూ ఉన్నాడు. ముళ్ళు గీరుకు పోయి రక్తం వస్తొంది. లేవలేక పోతున్నాడు..తలొక చేయీ వేసి కుర్రాణ్ణి బయటికి లాగారు. భొగీ లోకి ఎక్కించారు. రక్తం చూసి హారీ ఆ కుర్రాడి దగ్గరకే పోలేదు. “అతని రక్తం వలన ఏమి ఇన్ ఫెక్షన్స్ వస్తాయో ఏమిటో”, అనుకొన్నాడు తనలో. ముళ్ళపొదల వలన కుర్రాడికి పెద్ద గా దెబ్బలు తగలలేదు. ట్రెయిన్ నెమ్మది గా కదిలింది..కృష్ణా నది ని దాటి స్టేషన్ లో కి చేరింది. ప్రయాణికులంతా ఎవరి దారిన వారు పోతున్నారు.

సుబ్బారావు హారీ తో,”సార్,కోణార్క్ కి ఇంకా టైం ఉంది..దగ్గర్లో ఏదైనా హోటల్ కి వెళ్ళి టిఫిన్ చేద్దామా?”, అన్నాడు.

“టిఫిన్ చెయ్యటమంటే..ఏమిటి..?”, హారీ అన్నాడు.

“అదే… ఇండియన్ స్నాక్స్ తిందాము”.

రైల్వే స్టేషన్ బయటికి రాగానే ఆటో వాళ్ళంతా ఆటో సార్..ఆటో సార్ అనటం మొదలు పెట్టారు…ఒక ఆటో వాడు మాత్రం పది అడుగులు వీళ్ళతోనే నడిచి..”సార్ లాడ్జ్ కావాలా..?” అన్నాడు సుబ్బారావు తో.
“మేము హైదరాబాద్ వెళ్తున్నాం..మాకు లాడ్జ్ ఎందుకు?”, అన్నాడు సుబ్బారావు. ఇంక ఆ ఆటో వాడు వెళ్ళిపోతాడేమో అనుకొన్నాడు సుబ్బారావు. కానీ వాడు వదలకుండా,”సార్, మంచి అమ్మాయి సార్ రండి సార్” అన్నాడు.
సుబ్బారావు కోపం గా వాణ్ణి కసరటం తో వాడు వెళ్ళిపోయాడు.

ఇద్దరూ కలిసి రైల్వే స్టేషన్ దగ్గర్లో ఉన్న ఒక హోటల్ కి వెళ్ళారు. హోటల్ బిజీ గా ఉంది. ఓ టేబుల్ దగ్గర రెండు సీట్లు ఖాళీ గా ఉంటే వెళ్ళి కూర్చొన్నారు.

ఎదురు గా, వేదుల రామకృష్ణ శాస్త్రి కూర్చొని కాఫీ తాగుతున్నాడు. ఆయన లెక్చరర్ గా చేసి రిటైర్ అయ్యాడు. సత్యనారాయణ పురం లో పెద్దల నాటి ఒక ఇల్లు ఉంది. ఈ మధ్య ఆయన ఆలోచనలన్నీ ఒకే విషయం చుట్టూ పరిభ్రమిస్తున్నాయి. అది తన ముప్పై రెండేళ్ళ కూతురు శాంభవి కి పెళ్ళి చేయటం.

ఎర్రగా బుర్రగా ఉన్న హారీ ని చూసి శాస్త్రి, “కుర్ర వాడు బ్రామ్మలలానే ఉన్నాడు..వైదీకులో…నియోగులో…ఆ… ఈ కాలం లో ఎవరైతే ఏముందిలే”, అనుకొన్నాడు.

నల్ల తోలు సుబ్బారావు ని చూసి శాస్త్రి, “అతనెవరో నిమ్న కులస్థుడి లానే ఉన్నాడు…కొంచెం తెలివి తక్కువైనా వీళ్ళు కూడా ఈ మధ్య బాగానే చదువుతున్నారు…ఏదేమైనా శూద్రస్య శుభం నాస్తి…అయినా చూద్దాం”,అని కూడా అనుకొన్నాడు.

హరీ సుబ్బారావుని, “కోణార్క్ రైట్ టైం ఎంత?”, అని అడిగాడు. సుబ్బారావు మాట్లాడటానికి అవకాశం ఇవ్వకుండా రామకృష్ణ శాస్త్రి అందుకొని, “ఐదింటికండీ”,అని, “మిమ్మల్ని ఎక్కడో చూసి నట్లుంది..బై ఎనీ చాన్స్ మీ ఇల్లు సత్యనారాయణ పురం లో ఉందా..?”,అన్నాడు హారీ తో.

హారీ కి శాస్త్రి మాట్లడిన దాంట్లో ఒక్క ముక్కా అర్ధం కాలేదు. సుబ్బారావే కల్పించుకొని హారీ కి శాస్త్రి ప్రశ్న ను వివరించి, శాస్త్రి కి హారీ గురించి చెప్పాడు. శాస్త్రి కి తన సందేహం తీరే మార్గం కనపడలా.అతనికి సుబ్బారావు ఒక దుశ్శకునం లా కనపడ్డాడు. తన కాఫీ అయ్యిపోవటం తో లేచి వెళ్ళిపోయాదు.

************

కోణార్క్ ఎక్స్ ప్రెస్ లో చాలామంది ఒరియా వాళ్ళు ఉన్నారు. చాలా వరకూ బాంబే వెళ్తున్నారు. హారీ సీట్ పక్క ఓ పాతికేళ్ళ కుర్రాడు సెల్ ఫోన్ లో మాట్లాడుతున్నాడు. ఒక కాల్ అయిన వెంటనే ఇంకొక కాల్ వస్తోంది. సుబ్బారావు ‘టీ సీ’ తో చెప్పి సీట్ మార్పించుకొని వచ్చాడు. ఆ కుర్రాడికి మళ్ళీ కాల్ వచ్చింది. “కొడితే కొట్టలిరా సిక్సు కొట్టాలి”, అని మొబైల్ కాలర్ ట్యూన్ ని పాడింది.

కుర్రాడు,”ఆయ్ …విజాడ వచ్చేహిందండీ..ఇంకో పది నిమిషాలలో బయల్దేరతందండీ..” అన్నాడు. ఈ కాల్ అయిన తర్వాత కుర్రాడే మళ్ళీ ఇంకో కాల్ చేసి,”ఆ.. సత్నానా…నేను ఆకుల చిట్టిబాబున్రా..అరే కొబ్బరి తోటల్కి నీళ్ళు పెట్టించావా..పెట్టించలేదా..మా అన్నియ్య కొట్టీగలడు..ఆర్యా2 మామూలు జనాలకి ఎక్కదు గానీ డాన్సులు సూపర్రా..అదర గొట్టీహాడ్రా అర్జునూ”, అని ఇంకేదో మాట్లాడుతున్నాడు. చివరికి ఎప్పటికో చిట్టిబాబు ఫోన్ కి విశ్రాంతి దొరికింది. ఫోన్ జేబులోపెట్టాడు. ఫోన్ స్క్రీన్ లో సుబ్బారావు కి పవన్ కళ్యాణ్ వాల్ పేపర్ కనపడింది.

సుబ్బారావు అతనితో సడన్ గా,”మీరు రాం చరణ్ ఫ్యాన్ కదండీ..”, అన్నాడు.

చిట్టిబాబు,”అయ్ బాబోయ్..ఎలా కని పెట్టీసీరండీ..మగ ధీర సూపర్ హిట్టుకదండీ…నాకు ముందే తెలుసండీ..”, అని సుబ్బారావు కి రాం చరణ్ నెక్స్ట్ సినిమా గురించిన విశేషాలు చెప్పనారంభించాడి చిట్టి బాబు.

“చిరంజీవి కి వోట్లేయలేదేమిటండీ మీ గోదావరి వాళ్ళు కూడానీ..”, అన్నాడు సుబ్బారావు చిట్టి బాబు ని అనుకరిస్తూ.

“కర్ణుడి చావు కి ఎన్ని కారణాలో దీనికీ అన్ని కారణాలండీ”,అన్నాడు చిట్టి బాబు.

“ఏదైనా చిరంజీవి ‘ఎన్ టీ ఆర్’ కాదుగదండీ”, అన్నాడు సుబ్బారావు.

“పెద్ద ‘ఎన్ టీ ఆర్’ వచ్చినా ఈ రోజుల్లో గెలవటం కష్టమండీ..ఆ రోజులు వేరు..ఈరోజులు వేరు..ఏమైనా లక్కు ఉండాలి లెండీ”,అన్నాడు చిట్టి.

ట్రెయిన్ బయలు దేరింది. ట్రెయిన్ లో జనాలు చాలా వరకూ “కొంచెం క్లాస్” గా ఉన్నారు.

“వీళ్ళ తో సంభాషణ కష్టం లానే ఉంది. ఇటువంటి వాళ్ళు బుర్ర లో ఉండే ఆలోచన నోటిలో మాట గా మారటానికి ముందు చాలా విషయాలు సరి చూసుకొంటారు. అందు వలన వీళ్ళతో సంభాషణ లో స్పాంటేనిటీ తక్కువ గా ఉంటుంది”, అనుకొన్నాడు సుబ్బారావు.

***********************

హారీ జేబులో మొబైల్ మోగింది. దాన్ని పట్టుకొని..”యా..డాడ్..” అని అమెరికన్ ఇంగ్లీష్ కలిసిన తెలుగు లో ఏవో వ్యక్తిగత విషయాలు బెక బెక లాడ సాగాడు.
సుబ్బారావు ఏమీ తోచక అటూ ఇటూ తిరిగే జనాలను చూస్తున్నాడు.తెలుగు వాళ్ళు చాలా మంది హైదరాబాదు లో దిగిపోయేవాళ్ళ లా కనపడుతున్నారు. సుబ్బారావు ఆలోచనల లో పడ్డాడు “ఏమైనా హైదరాబాద్ వాళ్ళు ఈ కోస్తా వాళ్ళ కంటే కొంచెం విశాల హృదయులు. కులం మతం ఏమీ పట్టించుకోరు. నా అపార్ట్ మెంట్ లో ఇంతవరకూ నా కులం గురించి ఎవరూ అడగలేదు కదా….అడిగితే నా పుట్టుపూర్వోత్తరాలు మొత్తం చెప్పాల్సి వచ్చేది….”
ఇంతలో హారీ,”హెయ్ డాడ్,మన కాస్ట్ ఏమిటి?…ఆ అదేఇండియాలో ఉంటాయి కదా కులం అని…ఏమిటి?”,అని అడిగి, “వాట్ వెలామా…ఓకే..ఓకే వెలమ…రైట్.ఓ కే..ఓ కే..బై డాడ్”అని పెట్టేశాడు.

సుబ్బారావు హారీ చివరి మాటలు వినేసి, ట్రెయిన్ లో అయిన అలవాటు తో హారీ ని ఒక సారి గోకి చూద్దాం అనుకొన్నాడు.
“మీరు వెలమ నా సార్..వెలమ దొరలు చాలా పొగరుబోతులు సార్..కే సీ ఆర్ కూడా వెలమే కదా..!” అన్నాడు.
దానికి హారీ, “నేను ఆ కాస్ట్ కి చెందినవాడిని కాదు..ఆ కాస్టే నాకు కొత్త గా వచ్చి చేరిన ఒక ట్యాగ్ లాంటిది”,అని తన బాగ్ కి ఉన్న ట్యాగ్ ని చూపించి, “కాస్ట్ అనేది అలాంటి ఒక ట్యాగ్ నాకు..ఆ ట్యాగ్ నీకు నచ్చినా నచ్చక పోయినా నాకేమీ పరవాలేదు. అయినా ఇక్కడ ఈ ట్యాగ్ లకి ఎందుకు ఇంత విలువ ఇస్తారో నాకు ఇంకా అర్ధంకాలేదు దానిని అర్ధంచేసుకోవటం కోసమే ఈ ట్రెయిన్ ప్రయాణం” అన్నాడు.
“నాకు అర్ధమయ్యింది సార్ ఇప్పుడు…పల్లెటూళ్ళో ఉండేవాళ్ళు కులాల పరమైన సమూహ జీవనం గడుపుతారు…హైదరాబాద్ లాంటి చోట్ల నేనుండే అపాట్మెంట్లలో అలాంటిది ఉండదు..అన్ని కులాలూ ఉంటాయి..మతాలూ ఉంటాయి..అదే అమెరికా లో ఇక చెప్పనవసరం లేదు…కులాలు కు మారు గా వేరే కులాలు ఉంటాయి..మా అపార్ట్మెంటులో ఖరీదైన కారు ఉన్నోడిది ఓ కులం..అలానే బాంబే నుంచీ వచ్చిన వాళ్ళందరిదీ ఒక కులం…అమెరికా లో అయితే..అమెరికన్లదంతా ఒక కులం..”
హారీ అడ్డు తగిలి,”మీ పల్లెల లో ఉండే వాళ్ళు కులాన్ని నా లాగా ట్రీట్ చేసేటట్లు వాళ్ళని ఏడ్యుకేట్ చెయ్యవచ్చు కదా..?”, అన్నాడు.
దానికి సుబ్బారావు, ” జీవితం ముఖ్యం సార్..వాళ్ళు బతికే బతుకు లో, సమాజం లో లేని దాన్ని మనం చెప్పినా పాటించటం కష్టం..ఒక వేళ చెప్పినా, వాళ్ళు చాలా మానసిక శ్రమ పడి కుల భావనని అధిగమించాల్సి వస్తుంది. దాని వలన వాళ్ళకు ఒరిగేది ఏమిటి? మీకు కుల స్పృహ లేక పోవటం సహజం గా వచ్చింది..వాళ్ళకు అలా కాదు.”
“కానీ కులాల వలన కొట్లాటలు ఎక్కువ అవుతాయి కదా..”,అన్నాడు హారీ.

“కులాల వలన అనే కంటే డెమోక్రసీ వలన ఎక్కువ అయ్యాయి..దేశం లో వోట్లు లేనప్పుడు ప్రతి వాడికీ తన కులం పై అభిమానమూ గౌరవమూ ఉండేవి…ఈ రాజకీయ నాయకుల వలన కుల స్పర్ధలు పెరిగాయి..ఎదుటి కులాల పై అసహ్యం పెరిగింది..అయినా కులాన్ని మంచికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు.. ఇది మన మిలిటరీ లో చూస్తూంటాం..జాట్ రెజిమెంట్ అనీ, రాజ్ పుతానా రైఫిల్స్ అనీ.ప్రజలు కూడా ఒక రెడ్డే అంత నిస్వార్ధం గా ఉండగలడు..లేక ఒక వెలమే ఇంత నిజాయితీ గా ఉండగలడు అనుకోగలిగితే దాని వలన జాతికీ సమాజానికీ ప్రయోజనమే” అన్నాడు సుబ్బు.

హారీ కరక్టే అన్నట్లు తల ఊపి, తన ల్యాప్-టాప్ తీసి ఏవో నోట్స్ రాసుకోసాగాడు.
***********
ట్రెయిన్ కదులుతూ ఉండగా ఝాన్సీ పక్క కంపార్ట్ మెంట్ లోకి ఎక్కేసింది. జీన్స్ పాంటు వేసుకోవటం వలన పడకుండా నిల దొక్కుకుంది. ఆమె ఒక ఆడ్ కంపెనీ లో పని చేస్తోంది. పెళ్ళి అయ్యి ఓ రెండేళ్ళయ్యింది..విడాకులిచ్చి ఓ సంవత్సరం అయ్యింది. ఝాన్సి కాలేజీ రోజుల నుంచీ ఫెమినిజం పేరుతో పురుష ద్వేషాన్ని అలవరుచుకొంది. ఆమె మాజీ భర్త రఘు రాం పాత కాలపు మనిషి. ఎలానో కష్టపడి ఝాన్సీ ని ఒప్పించి, ఇద్దరికీ విజయవాడ లో అరేంజిడ్ మారేజీ చేశారు వాళ్ళ పెద్ద వాళ్ళు. ఇద్దరి ఉద్యో గాలూ హైదరాబాద్ లోనే.
శోభనం రాత్రి రఘు రాం, “ఇలా రావే” అంటే, ఝాన్సి “రాను, పోరా!”,అంది. ఈ పరిస్థితి  పెళ్ళైన నాలుగు నెలలకీ మారక పోయేసరికి రఘు రాం ఆమె ఫ్రిజిడ్ అని నిర్ధారణకి వచ్చేశాడు. డాక్టర్ కి చూపిద్దాం అంటే,”నువ్వే చూపించుకోపో..మంచం మీద అసహ్యమైన పనులన్నీ చెయ్యమంటావ్”,అంది.
ప్రతి రోజూ “సమాజమూ వ్యవస్థా ఆడవాళ్ళకి చేస్తున్న అన్యాయం” అని రఘు రాం కి ఓ గంటైనా క్లాస్ పీకేది ఝాన్సి. మధ్యాహ్నం ఇద్దరూ ఆఫీస్ల లో భోజనం చేసే వాళ్ళు. రాత్రి రఘురాం బయటి నుంచీ తెచ్చే వాడు. ఒక రోజు రాత్రి రఘురాం ఝాన్సి ని అన్నం వండమంటే, “నువ్వే వండ రాదూ..నేనే ఎందుకు వండాలీ ఆడదాన్నని అలుసు కాక పోతే. ఈ వ్యవస్థే ఆడదాన్ని దాసీ గా పడి ఉండమంటుంది?”,అంది.
రఘురాం,” ప్రపంచం లో రెండు రకాల న్యాయాలున్నాయి..ఒకటి సహజ న్యాయం, రెండు సామాజిక పరమైన న్యాయం. సహజ న్యాయం ప్రకారం మగాడు రక్షణ,పోషణ బాధ్యత తీసుకొంటే ఆడది సంసారాన్ని చక్క దిద్దుకోవాలి. ఈ న్యాయం లో మగాడు బలవంతుడు కాబట్టీ అతని మాటలను ఆడది వినవలసి వచ్చేది..అలానే శారీరకం గా బలవంతుడైన మగాడి మాట బలహీనుడైన మగాడు వినవలసి వచ్చేది. తరువాత వ్యవస్థ మారి మనిషి సాంఘిక న్యాయాన్ని ఏర్పరుచుకొన్నాడు.  మగాడు ఆడదానికి శతృవు ఐతే,ఆడ దానిని సమానం గా చూసే చట్టాలు ఎక్కడి నుంచీ వచ్చినై..ఆడ వాళ్ళని గౌరవించే విలువలు ఎక్కడి నుంచీ వచ్చినై. ఇవన్నీ మగాడి సహకారంలేకుండా రావు కదా. ముందు రాజ్యమంతా మగాడిదే..మగాడి అనుకూలత లేకుండా వ్యవస్థ ఇలా మారదు కదా. కాబట్టీ మగాడు ఆడదానికి శతృవు అనే ఆలోచన మానుకో”,అన్నాడు
“ఆ చెప్పావులే వెధవ కబుర్లు..ఇవన్నీ మగ పందులు కూసే కూతలే. ఆడ వాళ్ళు పోరాడి సాధించుకొంటేనే ఈ స్వేచ్చలన్నీ వచ్చాయి”, అని దుప్పటి ముసుగెట్టింది ఝాన్సి.
రఘు రాం కి కాలి దుప్పటి లాగి, ఇంటి తలుపులు మూసి,”ఇప్పుడు మనమిద్దరమే ఉన్నాము..ఈ పురుషాధిక్య సమాజం లేదు..వ్యవస్థా లేదు..మనమిద్దరమూ అంటే ఆడా మగా మాత్రమే ఉన్నాము. నీ ప్రకారం మనిద్దరమూ శతృవులం”, అని ఝాన్సి కింద పడే దాకా పెడీ పెడీ కొట్టాడు.
ఝాన్సి లేచి, “ఆడ దానిని కొట్టేవాడివి నువ్వూ ఒక మగాడివేనా?”, అని అతని మొహం మీద ఊసింది.
రఘురాం, “ఏం ఆడదేమన్నా దిగి వచ్చిందా..ఆడ దానిని కొట్టగూడదన్న నియమం కూడా ఈ పురుషాధిక్య వ్యవస్థే పెట్టింది. ఆ నియమం ఆడదాన్ని అవమానించినట్లే కదా. ఈ నియమం ప్రకారం ఆడది తక్కువ అని అంగీకరించినట్లేగా”, అని మళ్ళీ పిచ్చి గా కొట్టటమ్మొదలు పెట్టాడు.
కాసేపటికి దెబ్బలు కొట్టి రఘు రాం, తిని ఝాన్సీ అలిసి నిద్ర పోయారు.
మరుసటి రోజు రఘురాం ఏమీ జరగనట్లు గానే స్నానం చేసి ఆఫీస్ కి వెళ్ళి పోయాడు.
లంచ్ అయ్యిన తరువాత ఎవరో పోలీస్ ఇన్స్ పెక్టర్ వచ్చాడని తెలిస్తే బయటికి వచ్చాడు రఘు రాం.  ఇన్స్పెక్టర్ నాన్ బెయిలబుల్ గృహ హింస కేసు కింద రఘు రాం ని అరెస్ట్ చేసి తీసుకెళ్ళాడు. పాపం రఘు రాం, పెళ్ళాన్ని తన్నే ఆవేశం లో సమ కాలీన వ్యవస్థ లోని నియమాలని కొద్ది సేపు మరిచిపోయినందుకు తగిన శిక్ష అనుభవించాడు.
పక్క కంపార్ట్మెంట్ లోంచీ నడిచి ఝాన్సి వచ్చి హారీ కి ఎదురు గా కూర్చొంది.

*****************************

Vja-Paddy
Vja-Paddy

ఝాన్సి పక్కనే ఉన్న సుబ్బారావు ని మనసు లో పురుగును చూసినట్లు చూసి, పైకి మాత్రం,”కొంచెం దూరం గా జరుగుతారా?” అంది.
చిట్టి బాబు ఝాన్సి వైపు చూసి, “కాజల్ అగర్వాల్ లా మంచి ఫిగరేనే”, అనుకొన్నాడు.
సుబ్బారావు ఝాన్సి ని, ” మీరు హైదరాబాదు కా ముంబై కా అన్నాడు”
ఝాన్సి, “ఆ రెండు చోట్లకీ కాదు..అమెరికా కి..ఏ మీరు కూడా వస్తారా?”,అంది వెటకారం గా.
సుబ్బారావు,హారీ వైపు చూపించి, “ఈ సార్ అమెరికా నుంచీ వచ్చారు. అమెరికా మొత్తం తెలుసు ఆయన కి. మీకు కావాలంటే అమెరికా మొత్తంచూపిం చేస్తాడు”, అన్నాడు వెకిలి గా.

హారీ వీళ్ళ సంభాషణ లోని లో గుట్టు అర్ధం కాక, ఝన్సి వైపుకి చేయి సాచి,”హాయ్ అయాం హారీ..అయాం ఫ్రం కాలిఫోర్నియా”, అన్నాడు.

ఝాన్సి హారీ ని ఒక్క సారి చూసి అతని ఆక్సెంట్ విని అతను నిజం గా అమెరికా వాడే అని నిర్ధారించుకొంది. ఝాన్సి కూడా అతనికి షేక్ హాండిచ్చి తనను పరిచయం చేసుకొంది. ఝాన్సి కి ఇండియన్ మగాళ్ళంటే ద్వేషమే కానీ అమెరికన్ మగాళ్ళంటే ద్వేషంలేదు, పైగా అభిమానం కుడా. హారీ కిటికీ లోంచీ చెట్టూ పుట్టా గొడ్డూ గోదా చేలూ పొదలూ చూస్తూంటే, ఝాన్సి మాత్రం అప్పుడప్పుడూ హారీ ని దొంగ చూపులు చూస్తోంది.అలా  చూడనప్పుడు మాత్రం హారీ తననే చూస్తున్నడని అనుకొని సిగ్గుపడుతోంది.
మధ్య మధ్య లో తాను ఫాషన్ డిజైనింగ్ కోర్స్ కి అమెరికా వెళ్ళినట్లూ. తన కాలేజీ కి హారీ వచ్చినట్లూ..ఇద్దరూ కలిసి రెస్టారెంట్ కి వెళ్ళినట్లూ అక్కడ క్యాండిల్ లైట్ డిన్నర్ చేసినట్లూ ఏదేదో ఊహించుకొంటూంది. ఇంతలో రఘు రాం గుర్తుకొచ్చాడు..”ఛీ… ఆ మగ పంది ఇప్పుడెందుకు గుర్తుకొచ్చాడు?..మూడ్ పాడు చేశాడు వెధవ..నిజ జీవితం లోనూ వాడి వలన సుఖం లేదు ఊహా జీవితం లోకి కూడా వస్తున్నాడు”, అనుకొని స్టేషన్ లో తను కొన్న ఫెమినా తీసి చదవ సాగింది.
***********

khammam
khammam

ట్రెయిన్ ఖమ్మం లో ఆగింది. అరవై ఐదేళ్ళ విస్సంసెట్టి నరసింహ మూర్తి ఆప  సోపాలు పడుతూ ఎక్కాడు ట్రెయిన్. వచ్చి చిట్టి బాబు పక్కన కూర్చున్నాడు.

సుబ్బారావు మూర్తి ని, “ట్రెయిన్ ఖమ్మం నుంచీ సికిందరాబాదు చేరటానికి ఎంత టైం పడుతుందండీ?”, అన్నాడు.
మూర్తి, “ఏమో తెలియదు భై, మూడు గంటలుండొచ్చు”,అన్నాడు.
“మా కమ్యూనిస్టుల కంచుకోట ఖమ్మం లో తెలంగాణా ఉద్యమం ఎలా జరుగుతోంది?”, అన్నాడు సుబ్బారావు.
మూర్తి అసలు ప్రశ్నను వదిలేసి, “ఆ ఏం కమ్యూనిస్టుల్లే..ప్రపంచం ల ఎక్కడైనా కమ్యూనిజం వస్తదేమో గానీ ఇండియాల మాత్రం రాదు”,అన్నాడు.
“అయ్యో ఒక్క సారి అలా అనేశారేంటి..!నేనసలే కమ్యూనిస్ట్ సానుభూతిపరుణ్ణి”
“ఇక్కడ చాలా విషయాలు ఉన్నై..కులాలూ..మతాలూ..ప్రాంతాలూ..ఒక పేద వాడున్నడనుకొందాం..వాడి కులంలోనే ఒకడు బాగా రిచ్ వాడు ఉన్నడనుకొందం..ఈ పేద వాడు ఆ ఉన్న వాడ్ని శతృవు గా చూస్తడా..లేక ఆరాధనా భావం తో చూస్తడా..నూటికి నూరు పాళ్ళూ అభిమానిస్తడు..మా కులపోడే అంత పైకి పోయిండని..ఖేల్ ఖతం…ఇంక కమ్యూనిజం ఎలా వస్తది”, అన్నాడు మూర్తి.
హారీ కల్పించుకొని,”అయితే ఇండియా కు కమ్యూనిజం వచ్చే రిస్కు లేదన్న మాట!”
సుబ్బారావు, “కమ్యూనిజం అయితే ఇప్పట్లో రాదు..ఇక అది రిస్కా లేక వరమా లేక శాపమా అనేది మీరు కమ్యూనిస్టులా కాపిటలిస్టులా అనేదాని మీద ఆధారపడి ఉంటుంది”,అన్నాడు.

చిట్టి బాబు కి వీళ్ళేం మాట్లాడుతున్నారో ఒక్క ముక్కా అర్ధం కావటం లా. తన మొబైల్ ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకొని “ఆర్యా” పాటలు వినటం లో మునిగి పోయాడు. ఝాన్సి ఫెమినా లోకి దించిన తల ఎత్తలేదు.

***********************

“మీదే ఊరండీ?”,సుబ్బా రావు అడిగాడు నరసింహ మూర్తి ని.
“మాది ఖమ్మం దగ్గర వైరా. నాకు అక్కడ భూములున్నాయి అవి చూసుకొని వస్తున్నా”,అని జేబులోంచీ ఏదో మాత్ర తీసి  నీళ్ళ కోసం చూశాడు..ఎవరి దగ్గరా నీళ్ళ బాటిల్ లేదు..హారీ నీళ్ళు కూడా అయ్యిపోయాయి.మళ్ళీ టాబ్లెట్ జేబులో పెట్టుకొన్నాడు మూర్తి.
“మీ ఫామిలీ ఎంత మందండీ?”అన్నాడు సుబ్బా రావు.
“నా భార్య ఉంటుండె.ఇప్పుడు ఆమె చని పోయింది..ఉండుడు హైద్రవాద్ లోనే..ఓక పనిమనిషి వండి పెడుతుంది. నాకు ఒక్కడే కొడుకు వాడు “శానోసే” ల ఉంటడు”
“మీరు మరి మీ అబ్బాయి దగ్గరే ఉండక పోయారా?”
“అక్కడ మనకు బాతాఖానీ కి ఎవరు? దొరుకుతరు.హైద్రావాద్ లో నా ఆల్విన్ కొలీగ్స్ ఉంటరు..మా ఫ్రెండ్స్ మస్తున్నరు..వాల్లతో టైం పాస్ ఐతది..ఐనా వాడూ రమ్మంటుండు..అక్కడికి పోయేవాల్లు తోడు దొరికితే పోతా..”,అన్నాడు మూర్తి.
సుబ్బా రావు యధా విధి గా హారీ ని చూపించి, “ఈయన కూడా కాలిఫోర్నియా లో నే ఉండేది..మీకు తోడొస్తారేమో..”, అన్నాడు.
హారీ పెదాలు బిగించి మూర్తి తో చేయి కలిపి, “యా స్యూర్..ఎనీ టైం..ఐ విల్ హెల్ప్ యూ..”,అన్నాడు.
హారీ మూర్తిని, “తెలంగాణా గురించి ఈ మధ్య చాలా గొడవ జరుగుతోంది కదా మీ అభిప్రాయమేమిటి?”, అని అడిగాడు.
మూర్తి చేతులు ముకుళించి ,”దాని గురించి తప్ప దేని గురించైనా మాట్లాడు బాబు”,అన్నాడు.
హారీ సుబ్బా రావు వైపుకి తిరిగి, “ఈయన సిగ్గుపడుతున్నాడు..నువ్వే తెలంగాణ గురించి ఒక చర్చ ఎందుకు మొదలు పెట్టకూడదు? “, అన్నాడు.
సుబ్బా రావు, “అదో పెద్ద విషయం..దాని గురించి మొదలుపెడితే ఇప్పుడు తేలే విషయం కాదు..ఈ సమైక్యాంధ్రా తెలంగాణా వాదనల్లో రెండు పక్షాల వాళ్ళూ తమ చెవులు మూసుకొని ఎదుటి వాళ్ళతో వాదిస్తున్నారు. ఏదైనా ఒక విషయం చర్చించాలంటే చర్చించే వాళ్ళు ఇద్దరూ కొన్ని విషయాల గురించి అంగీకరించాలి..చర్చ ప్రయోజనాలేమిటి? ఇద్దరూ ఏ విలువలనూ కొలమానాలనూ అంగీకరిస్తారు…? మొదలైనవి. అలానే ఇద్దరూ ఓపెన్ మైండ్ తో చర్చ లోకి వెళ్ళాలి..ఒక వేళ ముందే ఒప్పుకున్న విలువల ప్రకారం తమ వాదనా లేక పాయింట్ తప్పయ్యితే ఒప్పుకోవటానికి సిధ్ధం గా ఉండాలి..అవతలి వారి మీద గెలవాలి అనే ఉద్దేశ్యం తో చర్చకు ఉపక్రమించ కూడదు. అలానే చర్చ అనేది నాకు తెలియని విషయాలు తెలుసుకొంటాను అనే సత్యన్వేషణా స్ఫూర్తి తో చేయాలి. చర్చించేటప్పుడు ఎదుటివాళ్ళు చెప్పిన లెక్కలని విశ్వసించాలి..తమ లెక్కల గురించి ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాలి…కానీ తెలంగాణా విషయం లో ఇరు వర్గాల చర్చల లో ఇది లోపించింది..భావోద్వేగాలు ఎక్కువైనాయి. ఈ భావోద్వేగాలు ఎక్కువైనప్పుడు మనిషి ఆలోచన భావోద్వేగాలకు దాస్యం చేస్తుంది..భావోద్వేగాలను బలపరచటానికే ఆలోచన ఉపయోగ పడుతుంది… కాబట్టీ ఈ చర్చల వలన ఉపయోగం ఉండదు. కొన్ని సార్లు చర్చలలో సరైన పరిష్కారం అనేది ఏదీ ఉండకపోవచ్చు..ఎందుకంటే అది చర్చల లో పాల్గొనే వారి వ్యక్తి గత ఇష్టా ఇష్టాలను బట్టి ఉంటుంది..నాకు నేను గొప్ప మీకు మీరు గొప్ప. ఇద్దరూ ఎంతసేపు వాదించుకొన్నా ఎవరో ఒకరు గొప్ప వారు అని నిర్ణయించలేము కదా..అలా వాదించుకొనే కంటే ఇద్దరూ ముష్టి యుధ్ధానికి దిగటం సరైనది…”
హారీ అడ్డు తగిలి, “హేయ్..నేను చర్చ మొదలు పెట్టమంటే నువ్వు చర్చను గురించి మోనొలోగ్ మొదలు పెట్టావు. తెలంగాణా విషయం గురించి నీకు ఇంత భయముందని నాకు చెప్పలేదే..ఏమైనా నీకు నేను డబ్బులిచ్చేది జనాలను మాట్లాడించేందుకు..కానీ ఇప్పుడు నువ్వు చర్చలకు వ్యతిరేకం గా మాట్లాడుతున్నావు. కాబట్టీ నీ పేమెంట్ లోకొంత కట్..” అన్నాడు.
సుబ్బా రావు,”తెలంగాణా గురించి చర్చించటం కంటే అది వెయ్యి రెట్లు బెటర్”,  అన్నాడు.

****************

warangal
warangal

రైలు బండి వరంగల్ స్టేషన్ చేరింది..ఈ స్టేషన్ లో ‘సుబ్బారావు అండ్ కంపెనీ’ కి ఎవరూ తోడవ్వలేదు.
ఝాన్సీ ఫెమినా మూసి అప్పుడప్పుడూ హారీ తో మాత్రమే మాట్లాడుతోంది..అమెరికా లో యూనివర్సిటీలు ఎలా ఉంటాయి…అక్కడ స్త్రీ స్వేచ్చ చాలా ఎక్కువ కదా…వగైరాలు అడుగుతోంది.
చిట్టి బాబు కి ఆర్య సాంగ్స్ వినీ వినీ బోర్ కొట్టినట్లుంది, సుబ్బారావు తో లక్జరీ కార్ బ్రాండ్ల గురించి చర్చ మొదలు పట్టాడు.మూర్తి గారు చేరగిలపడి నిద్రపోతున్నారు. కాజీ పేట్ కూడా వచ్చి వెళ్ళింది.
చిట్టి బాబు ని వదిలించుకొని సుబ్బారావు హారీ తో అన్నాడు. “మన ప్రయాణం ఇంకో గంటన్నర లో అయిపోతుంది. దీని వలన మీరు ఏమైనా ప్రయోజనం కలిగిందా ?”

జవాబు గా హారీ తన లాప్-టాప్ సుబ్బారావు కి ఇచ్చాడు, చదవమంటున్నట్లు గా.
సుబ్బా-రావు చదవ సాగాడు…

“1. నేను ఈ ప్రయాణం మొదలు పెట్టింది నా రీసెర్చ్ కోసం ఏమైనా లోతైన విషయలు తెలుస్తాయేమో నని. కానీ రీసెర్చ్ కంటే నాకు వ్యక్తి గతం గా ఈ ప్రయాణం చాలా ఉపయోగపడింది. దీనికి ముందు ‘ఈ భారతీయ సమాజం ఇలా ఎందుకు చీలికలు పేలికలు గా ఉందా?’ అనుకొనే వాడిని. ఇప్పుడు నాకొకటి అర్ధమైంది. సమాజమనేది మన అంతర్గత ప్రపంచానికి ఒక ప్రతి-బింబం లాంటిది..సమాజం లోని ద్వేషం, అవినీతీ, ఓర్వలేనితనం… ఇవన్నీ మన మనసులలోంచీ పుట్టినవే! అలానే మన అంతర్గత ప్రపంచం కూడా సమాజం వలన ప్రభావితమౌతుంది.

2.ఒకే కులం లోని వారి మధ్య సంబంధాలు నమ్మకం తో మొదలవుతాయి. ఈ నమ్మకానికి మూలాలు ఆయా కులాల ఉమ్మడి సంఘ జీవనం లోనూ, ఆచార వ్యవహారాలలోనూ,వివాహ సంబంధాల లోనూ, ఆహార విహార భాషాది విషయాలలోనూ ఉన్నాయనుకొంటా! తరువాతి వ్యక్తిగత తగదాల వలన ఆ నమ్మకానికి దెబ్బ తగల వచ్చు.
భిన్న కులాల వారి మధ్య సంబంధాలు అపనమ్మకం తో మొదలౌతాయి. ఒకే కులస్తుల మధ్య ఉమ్మడి గా ఉండే పైన ప్రస్తావించిన విషయాలన్నీ భిన్న కులస్తులలో విభిన్నం గా ఉండటం వలనేఎ అపనమ్మకానికి మూల కారణం. ఈ అపనమ్మకపు గోడను దాటితేనే భిన్న కులాల వ్యక్తుల మధ్య సంబంధాలు మెరుగవుతాయి. కుల సమాజాలు ఈ అపనమ్మకపు గోడ దాటాలంటే భిన్న కులాలకు ఆమోదయోగ్యుడైన నాయకుడు కావాలి. అది చాలా కష్ట సాధ్యమైన విషయం.
3. ఈర్ష్యా, అసూయా, ప్రేమా, ద్వేషం, స్నేహం ఇవన్నీ మన మానసిక గుణాలు. వీటన్నిటికీ ‘నేను’ లేక అహం అనేది కేంద్రం. ఈ ‘నేను’ కి జాతీ మతం కులం దేశం మొదలైనవి అడ్రస్ లాంటివి. ఒక మనిషికి ఊరు వీధి లాంటి భౌతికమైన అడ్రస్ లు ఉన్నట్లే, అతని లో ఉండే మానసిక మైన వ్యక్తిత్వానికి  అస్థిత్వపరమైన అడ్రస్ కూడా ఉంటుంది. ‘నేను’ యొక్క అభిప్రాయాలూ ప్రవర్తనా ఈ అడ్రస్ కి అనుగుణం గా ఉంటాయి. నువ్వు అమెరికన్ ఐతే నీ అస్తిత్వ అడ్రస్ లోని పంక్తుల సంఖ్య తక్కువ గా ఉంటుంది. అదే, నువ్వు ఇండియా లో పుట్టిపెరిగితే,ఇక్కడి చారిత్రక, సామాజిక కారణాల వలన, నీ అస్తిత్వ అడ్రస్ లో కులమూ, మతమూ, భాషా, ప్రాంతమూ ఇవన్నీ కలిసి నీ అడ్రస్ చాలా పొడవు సాగుతుంది అంతే తేడా!అస్తిత్వ అడ్రస్ లేకుండా ఏ మనిషైనా భూమి మీది కొన్ని కోట్ల గుంపులో ఒకడిగా ఫీలయ్యి, తాను ఒక పనికి రాని దుమ్ము కణం గా భావిస్తాడు. అస్థిత్వాలు మనిషి పరిధిని అతని సమూహ పరిధికి పెంచి, అనంతమైన ఈ మానవ జాతి లో అతనికి ఒక స్థానాన్నీ, ప్రాముఖ్యతనీ ఇస్తాయి.

4. అయితే ఒకే మనిషి కి పరస్పర విరుధ్ధమైన రెండు అడ్రస్ లు ఉండ వచ్చు. ఉదాహరణ కు పేదవారిని అణగదొక్కటాన్ని వ్యతిరేకించే మనిషి ఆడ వారిని అణగ దొక్కటాన్ని సమర్ధించ వచ్చు. ఇది అతని అడ్రస్ లో ఉండే మగాడు అనే విషయం వలన. వ్యక్తిగత విషయాలలో ఈ వైరుధ్యం వలన నష్టం లేదు. భార్య నీ చెల్లి నీ ఒకే దృష్టి తో చూడలేము కదా! కానీ సమాజం లో ఇది తప్పు. ప్రభుత్వం తెలంగాణ నూ ఆంధ్ర నూ ఒకే దృష్టి తో చూడాలి కదా! సమాజం లో ఉండే అధికారం, ధనం, పేరు ప్రతిష్టలూ అనేవి పరిమితమైన వనరులు. ఈ వనరులకోసం, ఈ అడ్రస్ ల ను  తలలోకి ఎక్కించుకొన్న మనమందరం పోటీ పడతాం. ఈ పోటీ వలన, ఈ అడ్రస్ లు ప్రాతినిధ్యం వహించే దేశాల, మతాల, కులాల మధ్య ఘర్షణ తప్పదు.
ఇక పోతే,నా డియర్ ఫ్రెండ్ సుబ్బా రావ్  చెట్టు కింద పొదలూ చెట్టు కాయల రుచీ కూడా చూశానన్నాడు.
నాకు కూడా ఆ రుచి తెలిసింది. ఒక సమాజాన్ని అధ్యయనం చేయాలంటే దాని సూక్ష్మ దృష్టి లోనూ స్థూల దృష్టి తోనూ కూడా చూడాలి. ఈ రైలు ప్రయాణం వలన నాకు సూక్ష్మ దృష్టి ఏమిటో తెలిసింది. అలానే అమెరికన్స్ ఎక్కువగా బుధ్ధి ఉపయోగించి ఆ ప్లేన్ లో ఆలోచిస్తారు. ఇండియన్స్ భావోద్వేగాలు ఉపయోగించి ఎమోషనల్ ప్లేన్ లో ఆలోచిస్తారు. ఆలోచించేటప్పుడు హృదయాన్ని కూడా ఉపయోగించాలని కూడా ఈ ప్రయాణం నాకు చెప్పింది”

….సుబ్బా రావు లాప్-టాప్ మూసి హారీకిచ్చి,”బాగున్నాయి సార్, మీ నోట్స్..!” అన్నాడు.

హారీ వాలెట్ తీసి, “నేను నీకు డబ్బులు ఇవ్వాలి కదా..ఎంత ఇవ్వమంటావు?” అన్నాడు
“ఈ ప్రయాణం వలన నాకు కూడా లాభం కలిగింది. కాబట్టీ మీరు నాకు ఏమీ ఇవ్వనవసరం లేదు”
“ఏమి లాభం?”
“మనిషి కి కులం కంటే మతంకంటే స్వార్థం అనేది ముఖ్యం అని తెలిసింది. ఈ స్వార్థమూ మీరు చెప్పిన నేను అనే కేంద్రమూఒక్కటే. కానీ ఈ కేంద్రం హైదరాబాద్ ట్రాఫిక్ లా చాలా గందర గోళమైనది. ఈ స్వార్ధం లో మనిషిని వివిధమైన దిక్కులలో కి లాగే పరస్పర విరుధ్ధమైన అనేక శక్తులు ఉంటాయి. నిజాన్ని తెలుసుకోవాలంటే వీటన్నిటినీ అధిగమించ గలగాలి. ఇదీ నా పాఠం”,అన్నాడు సుబ్బారావు.
హారీ ,”నాకు అందరి కులాలూ మతాలూ జాతులూ తెలిశాయి. కానీ, ఇవన్నీ నాకు తెలియటానికి కారణమైన నీ కులం మాత్రం నాకు తెలియ లేదు” అన్నాడు సుబ్బారావు తో.
“నాకూ ఒక కులముంది సార్…అదే మనిషి కులం!”, అన్నాడు సుబ్బారావు నవ్వుతూ.
“నాది కూడా అదే కులం”,అన్నాడు హారీ సీరియస్ గా.
సీట్లో నిద్ర పోతున్న మూర్తి గారు సీట్ మీదికి ఒరిగి పడి పోయాడు. సుబ్బారావు చెయ్యి పట్టుకుంటే చల్ల గా తగిలింది. హారీ, ఝాన్సీ, చిట్టి బాబు లేచి దగ్గరకు వెళ్ళారు. భోగీ లో మిగిలిన ప్రయాణికులు కూడా వచ్చి గుమి కూడారు. ఇంతలో ప్రయణికులలో ఒక డాక్టర్ లా ఉన్నాడు, అతను వచ్చి మూర్తి గారి చెయ్యి చూసి ముక్కు దగ్గిర చెయ్యి పెట్టి పెదవి విరిచి, “హి ఈజ్ డెడ్!!”, అన్నాడు.
సుబ్బారావు మూర్తి గారిని బెర్త్ మీద సరిగా పడుకోబెట్టాడు. చిట్టి బాబు ఇంకా షాక్ నుంచీ తేరుకోలేదు. అతను చూసిన మొదటి మరణం ఇదేలా ఉంది. హారీ మూర్తి జేబు లోంచీ మొబైల్ బయటికి తీశాడు. దాంట్లో రెండే నంబర్లు ఉన్నాయి. మొదటి నంబర్ డయల్ చేశాడు.అమెరికా నంబర్ అది. అవతలి మనిషి లేడు. వాయిస్ మెయిల్ బాక్స్ లోకి వెళ్ళింది.
రెండో నంబర్ డయల్ చేశాడు.
“గుడ్ హెవెన్స్ ఎలక్ట్రిక్ క్రెమటోరియం”…
హారీ ఫోన్ సుబ్బారావు కి ఇచ్చాడు. సుబ్బారావు కాసేపు మాట్లాడి చెప్పాడు. మూర్తి గారు ముందు గానే క్రెమటోరియం కి డబ్బులు ఇచ్చి, ఆయన స్నేహితుల ఫోన్ నంబర్ల లిస్టు ఇచ్చారంట. వాళ్ళు స్టేషన్ కి వాన్ పంపిస్తారట..అలానే మూర్తి గారి అబ్బాయి ఫోన్ కూడా వాళ్ళ దగ్గర ఉందట..వాళ్ళు ఫోన్ చేస్తామంటున్నారు..తన దహన క్రియల గురించి వివరమైన సూచనలు ఇచ్చారంట వాళ్ళకి”, అని చెప్పాడు.

మూర్తి దేహం పై ఈగలు వాలసాగాయి. ఝాన్సీ తన బాగ్ లోంచీ షాల్ తీసి కప్పింది మూర్తి పై.
“చావు లో మనుషులందరూ ఒక్కటౌతారు కాబోలు!!”, అనుకొన్నాడు హారీ.

అయిపోయింది

Featured

వినాయక చవితి..అప్పుడూ ..ఇప్పుడూ..

నా చిన్నపుడు వినాయక చవితి అంటే కొంత ఆసక్తీ, కొంత భయమూ.. పొద్దున్నే స్నానమైన తరువాత, పత్రి కోసం పిల్లలందరమూ పెరట్లమీదా, దొడ్ల మీదా పడే వారం. మారేడాకు శివాలయం వెనుక దొరుకుతుంది. శివుడికి ప్రీతి పాత్రమైనది కాబట్టీ ఆయన కొడుకు కి కూడా ఇష్టం, జమ్మి ఆకులు బడి గ్రౌండ్ వెనుక పొదల దగ్గర ఉన్న జమ్మి చెట్టు కొమ్మలను విరగదీస్తే వస్తాయి, వెలగ పళ్ళ కోసం ఆ పక్కనే ఉన్న వెలగ చెట్టు ఎక్కాలి. కానీ ముళ్ళు ఉంటాయి కాబట్టీ ఒక గడ కర్ర తో కొట్ట వలెను.లేక రాళ్ళు రువ్వవలెను. మాలో శీను గాడికి ఆత్ర మెక్కువ. వాడు ఓ పది కాయల పడగొట్టి కానీ ఊరుకొనే వాడు కాదు. కామేశం గాడు వాడిని మందలించే వాడు, “ఒరేయ్, ఈ పళ్ళన్నీ శాస్త్రానికి ఒకటో రెండో అయితే చాలు రా, పండగ ఉద్దేశం ముఖ్యం గా “ఈ పళ్ళూ ఈ ఆకులూ ఉంటాయని తెలవటానికని” మన తెలుగు మాస్టారు చెప్పలా?” అనేవాడు.
ఇలా పత్రి మొత్తం ఓ పైసా కూడా ఖర్చు పెట్టకుండానే సేకరించేవారం. పైసలు ఖర్చు పెట్టేది మాత్రం వినాయకుడి బొమ్మకీ, ఆయన గొడుగుకీ. అప్పట్లో పర్యావరణ స్పృహ ఇప్పటి లా లేదు, కాబట్టీ బజార్లో రంగు గణేశులే దొరికే వారు. వినాయకుడి పాదాల దగ్గర ఎలుక లేకుంటే, ఆ బొమ్మ కొనకూడదు! వినాయకుడికి పైన చతురస్రాకారం లో ఉండే ఒక చక్క ఫ్రేం వేలాడదీసే వాళ్ళం (దీనిని ఏమంటారో మరిచి పోయాను. ఎవరికైనా గుర్తుంటే చెప్పండి). దానికి,  కరకట్ట కింది మొక్క జొన్న తోటలలోంచీ తెచ్చిన కండులను కట్టే వాళ్ళం. ఇంకా ఆకులను గుచ్చే వాళ్ళం.
వినాయకుడి కోసం ఇంట్లో శాశ్వతం గా ఒక పీట ఉండేది.
వంటింట్లో కుడుములూ ఉండ్రాళ్ళూ తయారవుతూ ఉండేవి. కానీ వాటిని తినటానికి లేదు. పూజ అయేదాకా ఇంట్లో ఎవరూ ఏమీ తినకూడదని పెద్దవారి ఆజ్ఞ.  “ఊరికినే వంట గది చుట్టూ తిరగకపోతే, పుస్తకాలకి కాస్త పసుపు రాసి, “ఓం” రాసుకోవచ్చు గా!”, అని ఓ కేక. “అవును, పుస్తకాలు పూజ దగ్గర పెడితే ఆ సంవత్సరం మంచి మార్కులు వస్తాయి. పూజ దగ్గర పుస్తకాలు పెట్టాలంటే వాటికి పసుపు రాయాలి. “ఓం” అని తెలుగు లో రాయాలి, అప్పటికి సంస్కృతం “ఓం” ఎలా రాయాలో తెలియదు మరి!
పూజ మొదలవుతుంది. కడుపులో వినాయకుడి వాహనాలు పరుగెడుతున్నా, శ్రధ్ధగా మంత్రాలు వినేవాడిని. వినాయక వ్రత కల్పం కధ పుస్తకం ఓ “యాంటిక్”. అది పది సంవత్సరాల నుండీ వస్తున్న ఓ వారసత్వ సంపద.  ముందు స్తోత్రం. తరువాత పూజ..
బిళ్వ పత్రం..ఆ మారేడాకు ఇలా ఇయ్..
సరే..ఆ శమీ పత్రం ..జమ్మి ఆకు..
కదళీ ఫలం..అరటి పండు ఏదీ..?
దర్భ..గడ్డిపోచ..ఇంకా..బదరీ పత్రం..రేగు ఆకు..
ఇలా పూజ చేసే పెద్దలకి అందిస్తూ ఉండే వాళ్ళం. దానితో ఏ పత్రం అంటే ఏమిటో, సంస్కృతం అప్పటికి చదవక పోయినా, కొంత అర్ధమయేది. మరుసటి సంవత్సరానికి కొంత గుర్తుండేది. మధ్య మధ్య లో ఇంట్లో పిల్లలకి ఏదో ఒక అల్లరి పని కి తిట్లు పడేవి. తరువాత పెద్ద వాళ్ళ సమర్ధన, “ఈ రోజు తిట్టించుకొంటే మంచిదే లేవే!”, అని.

“ఓ బొజ్జ గణపయ్య, నీ బంటు నేనయ్య
ఉండ్రాళ్ళ తద్ది కీ..”
అంటూ తెలుగు లో పద్యాలు కూడా ఉండేవి..మధ్యాహ్నం ఏ రెండింటికో వ్రతం పూర్తి అయ్యేది. కడుపు నక నక లాడుతూ ఉంటే ఉండ్రాళ్ళూ, కుడుములూ లాగించి, గారెల పైన పడే వాళ్ళం.
ఓ సంవత్సరం వ్రత కల్పం పుస్తకం పోయింది. కొత్త వ్రత కల్పం పుస్తకం మార్కెట్ లో కొంటే, చాలా చిన్నదైపోయింది. అంతా షార్ట్-కట్..అంతేనా?, కథ మారిపోయింది. అంతకు ముందు ఉండే మూల కథ  మారకపోయినా, కొన్ని చిన్న మార్పులు వచ్చాయి.

సాయంత్రం వినాయక చవితి పందిళ్ళ లో ఘంటసాల భక్తి పాటలు పెట్టే వారు. హరి కథా కాలక్షేపం జరిగేది. హరి కధ చెప్పే ఆయన(భారతం చెప్పే భాగవతార్) పద్యాలు చదువుతూ మధ్య మధ్య లో అనేక (సంబంధం ఉండీ ఉండని) పిట్ట కథలలోకి దిగుతూ అలరించే వాడు. అసలు కథ భారతమైనా, అసలు కథ కంటే ఆ పిట్ట కథలే బాగుండేవి. ఉదాహరణ కి శల్యుడు మేకపోతు గాంభీర్యం చూపించాడు అని, మేకపోతు గాంభీర్యమంటే ఏమిటొ వివరించటానికి పులీ, మేకా, గుహా..కథ వినిపించే వారు. మధ్య మధ్య న పద్యాలు పాడుతూ, చేతి లో చిడతలు(?) వాయిస్తూ చిన్న పాటి చిందులు కూడ వేసే వారు.   ఇప్పుడు హరి కధ చెప్పే వారు రాష్ట్రం లో ఎంత మంది మిగిలి ఉన్నారో!

********************

కాలం తో పాటు వినాయక వ్రతం లోనూ, నా లోనూ కూడా మార్పులు వచ్చాయి.
నేను సాంప్రదాయక దేవుడిని నమ్మటం మానేశాను. పట్టణాలకు చేరాను. ఇప్పుడు బజారుకెళ్ళటం ఇంత పత్రి కొనుక్కొని రావటం. ఆ పత్రి లో ఏముందో కూడా ఒక్కోసారి తెలియదు.(మన సంచి లో తక్కువా, రోడ్డు పై కాళ్ళకింద నలుగుతూ ఎక్కువా ఉంటోంది పత్రి ఈ మధ్యన ). ఐదు నిమిషాలలో చదివి పారేయగల వినాయక వ్రత కల్పాలు వచ్చాయి.
వ్రతానికి కూర్చొంటే ( 😦 పాపం నేను), ఇంగ్లీషు మీడియం లో చదివిన పట్నపు శ్రీమతి చదివే స్తోత్రం కర్ణ కఠోరం గా వినపడి, ఆగలేక నేనే సరిగా చదివి దాని అర్ధాన్ని వివరించటం. పిల్లలకి వినాయక కథ ని “టాం అండ్ జెర్రీ” తరహా లో వినిపించటం. కావలసిన ఫల పత్రాల లో ఒకటీ పత్రి లో కనిపించదు (ఏక వింశతి పత్రాణి). అన్నీ కలిపి వినాయకుడి ముందు పెట్టి, శ్లోకం చదవటం.  ..ఇదీ పరిస్థితి.నాస్తికులు కూడా త్యాగరాయ కృతిని విని ఆనందించినట్లు, నేను కూడ వినాయక పూజను చేసి సంతోషించటం నేర్చుకొన్నాను.

పిల్లలు ఆకలి కి తట్టుకోలేరు కాబట్టీ వాళ్ళకి పొదున్నే బొజ్జ నింపేయటం మంచిది. ఇక వాళ్ళ బొజ్జ నిండా ప్రశ్నలే!
“డాడీ! గణేశా ని అంత చిన్న జెర్రీ ఎలా మోయగలుగుతుంది?”, లాంటి ప్రశ్న లకి సమధానం ఇవ్వటం.

ఇక ముందు ముందు ఎలా మారబోతోందో ఈ వ్రతం..ఇంటర్నెట్ సైట్లు పెట్టుకొని అయిందనిపించటం, మాల్స్ లో పత్రి విక్రయించటం, పత్రి వేసే యంత్రాలూ, మంత్రాలు చదివే యంత్రాలూ వగైరా వస్తాయేమో!కెల్లాగ్స్ కుడుముల పాక్ నీ, ఎంటీ ఆర్ ఉండ్రాళ్ళ రీఫిల్ నీ వాడవలసి వస్తుందేమో!
…ఆ పూజకి వేళయినట్లుంది, “వ్రతానికి రండీ..” అని వినిపిస్తోంది దేవుడి గది లోనుంచీ.
ఇక ఉంటానండీ. నండ్రి. ధన్యవాదగళు!

Featured

సమాన హక్కులా, సమాన అవకాశాలా,సమాన బాధ్యతా,సమాన గౌరవమా లేక సమాన అధికారమా…?

ప్రజాస్వామ్యం లో అనేక సమూహాలు (కులాలు, స్త్రీలు,పురుషులు, మతాలు, ప్రాంతాలు) సమానత్వాన్ని డిమాండ్ చేస్తుంటాయి. ఉద్యమాలు చేస్తాయి.

ప్రజాస్వామ్యం,కాపిటలిజం:
ప్రజాస్వామ్యమంటేనే నంబర్ గేం.ఎందుకూ పనికి రాని మూర్ఖుడు వేసే వోటు కీ, సామాజిక నిపుణుడు వేసే వోటుకీ ఒకటే విలువ.(సామాజిక నిపుణుడు సమాజం లోని అందరి  మంచి గురించీ సానుభూతిగా ఆలోచిస్తాడని గారంటీ లేదు. అలాంటప్పుడు అతని ఓటుకు ఎక్కువ విలువ ఉండాల్సిన అవసరం లేదు). కాబట్టీ, ఈ గందరగోళం లో సంఖ్యాబలం లేని అనేక సమూహాలు నిర్లక్ష్యానికి గురవుతాయి. అన్యాయానికి గురవుతాయి. “పదుగురాడు మాట పాటియై ధరజెల్లు”, అన్నట్లు మంద బలం ఎక్కువ గా ఉన్న సమూహాలు వాటి అన్యాయమైన డిమాండ్లని సాధించుకొంటాయి.ఎవరి స్వార్ధం వారుచూసుకోవటం, పక్క సమూహం బాధ ను పట్టించుకోక పోవటం మానవ స్వభావం అనుకొంటా. అయితే అవి సాధించుకొన్నవి చాలా సార్లు privileges మాత్రమే. తమ సంఖ్యా బలాన్ని advantage గా తీసుకొని అన్యాయమైన డిమాండ్లను ముందుకు తెచ్చి, ఇతర నోరులేని (సంఖ్య లేని) వర్గాలకి అన్యాయం చేసేలా, కొన్ని చట్టాలని తెస్తాయి.ప్రజాస్వామ్యం లో డబ్బున్నోడు ప్రచారం చేసుకొని జనాలకి బ్రెయిన్ వాష్ చేసి,విద్వేషాలు రగిల్చి (remember Trump and Brexit?) ఓట్లు వేయించుకొని అధికారాన్ని కొల్ల గొడతాడు. (అది కుదరక పోతే, డబ్బూ పదవీ ఎర చూపి ప్రజా ప్రతినిధులనబడే సామాగ్రిని కొంటాడు). లోపల్లోపల పచ్చి శాడిస్ట్ అయినవాడు కూడా పైకి జెంటిల్మేన్ లా ఫోజు కొట్టి, ప్రచారం చేసుకొని అందలాలు ఎక్కుతాడు.(నిజాయితీ,సానుభూతి, ప్రేమ అనేవి ఈ వ్యవస్థ లో ఎక్కడైనా కనపడతాయా, ఒక్క స్వలాభం లోతప్ప? )సంఖ్యాబలమున్న గుంపులు, ఐడెంటిటీ ఆధారం గా చిన్న చిన్న నాయకులను demi Gods గా తయారు చేస్తాయి. వారికి లేని దైవత్వాన్నీ, గొప్పదనాన్నీ ఆపాదిస్తాయి. ఈ demi Gods ని ఎవరైనా విమర్శించారా వారికి మూడినట్లే!  ఇక దీనికి కాపిటలిజం(కంజ్యూమరిజం) కూడా తోడయితే అగ్గికి ఆజ్యం పోసినట్లే. అమ్ముడుపోతే షిట్ నైనా మార్కెట్లో పెడతారు. యాడ్స్ (అబధ్ధాల తో)తో ఊదర కొట్టి హానిచేసే వస్తువులను కూడా జనాల చేత కొనిపించి డబ్బులు చేసుకొంటారు. ఉదా: మన తెలుగు సినిమాలు. జనాలు ఎక్కువ మంది కొనని ఎంత గొప్ప వస్తువైనా, స్కిల్ అయినా మూలపడి క్షీణించిపోతుంది. ఈ గభ్భు మొదట గొర్రె జనాల(ఓటు ని నోటు కో మందుకో అమ్ముకొనే వెధవలు)తో మొదలయి చివరికి ఉన్నత విద్యా స్థానాలను కూడా కబళిస్తుంది.

కాబట్టీ, అమెరికోడు చెబుతున్నట్లు ప్రజాస్వామ్యం అనుకొన్నంత గొప్పదేమీ కాదు. న్యాయ వ్యవస్థలూ, రాజ్యాంగాలూ పాత అన్యాయాలని సరిదిద్దే పేరు తో, కొత్త కొత్త అన్యాయలని పుట్టిస్తూ, సమర్ధిస్తూ పోతాయి. ఎవరైనా ఈ వ్యవస్థలని నిందిస్తే వాడికి కంటెంప్ట్ కింద శిక్షలు వేస్తూ ఉంటాయి. సమాజం దృక్పధం ఎంత ఇరుకైతే, ఈ వ్యవస్థ ల పనితీరు అంత అధ్వాన్నం గా ఉంటుంది. మన ఇండియా లాంటి షట్-అప్ సమాజాల లో కొన్నాళ్ళకి నోరు తెరవాలంటే నాలుగు సార్లు ఆలోచించాల్సిన పరిస్థితి ని ఈ చట్టాలూ, బండ గుంపుస్వామ్యాలూ, కోర్టులూ, రాజ్యాంగాలూ కల్పిస్తాయి (ఒక్కోసారి, అవినీతీ, దోపిడీ, రాజకీయాలు, ఖర్చులూ, కోర్ట్లూ, తెలివి తక్కువ శాసనాలూ, ఫైన్లూ, డబ్బుపెట్టి వ్యవస్థని కొనటాలూ చూసి,  ఈ నాగరిక జనారణ్యం లో కంటే, నిజమైన అడవి లోనే ఎక్కువ స్వేచ్చ ఉందేమో అనిపిస్తుంది. అడవి లోనే, “పడిన కష్టానికి ఫలితం దక్కుతుందేమో!” అనిపిస్తుంది.). డబ్బున్నోడూ, గభ్భు-జనాలూ(సంఖ్యా బలం ఉన్న జనాలు, వారి ప్రతినిధులైన రాజకీయ నాయకులు) మాత్రం ఏమైనా మాట్లాడవచ్చు.వారు మాట్లాడేదే political correctness. అదే… నోరూ వాయా లేని జనాల నోటికి ప్లాస్టర్. ఎవరీ నోరూ వాయా లేని జనాలు? డబ్బులేని  బక్క జీవులూ, అగ్రకుల పేదలూ, ఐకమత్యం లేని మధ్యతరగతి కుటుంబరావులూ, వోటు బాంకుగా తయారవని అన్ని వర్గాలు.

సమానత్వం?:

ఇక సమానత్వం విషయానికి వద్దాం. వారికి కావలసినది సమాన హక్కులా, సమాన అవకాశాలా, సమాన బాధ్యతా,సమాన గౌరవమా లేక సమాన అధికారమా…?

Privileges:

వారికి కావలసినవి ఇవేమీ కావు..సమానత్వం ముసుగు లో..తిని కూర్చొని త్రేంచే privileges కావాలి.

కొన్ని శతాబ్దాల క్రితం స్త్రీ ని ఇంట్లోనుండీ కదలనిచ్చేవారు కాదు. స్త్రీని ఓ సంపద గా చూసే వారు. అప్పటి సమాజం శారీరక శ్రమ మీద ఆధార పడేది. నిరంతరం జాతుల మధ్య యుధ్ధాలు జరిగేవి. ప్రజాస్వామ్యం అనేది అప్పటికి లేదు.విద్యా, సాంకేతికత వృధ్ధి చెందలేదు. స్త్రీలు వాళ్ళ శరీర ధర్మం దృష్ట్యా(menstrual cycle and repeated pregnancies) బలహీనులు.స్త్రీ కి ఇంటి బయట రక్షణ ఉండేది కాదు. ఇంట్లో కూడా పురుషుడు ఉంటేనే రక్షణ .అలాంటి సమాజం లో స్త్రీ కి స్వేచ్చ ఇచ్చినా, వారు తీసుకోక మన మొహాన కొడతారు. ఎందుకంటే అప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా స్వేచ్చ అనేది స్త్రీ మనుగడని ప్రమాదం లో పడవేస్తుంది. కొన్ని వేల మంది సైనికులు వెంట ఉండే రుద్రమ, ఝాన్సీ వంటి స్త్రీలు ఎక్కడో అధికారం చెలాయించి ఉండవచ్చు.

కాలం మారింది, స్త్రీ విద్యా, బుధ్ధిని ఉపయోగించే ఉద్యోగాలూ, ప్రజాస్వామ్యం, ఓట్లూ, సంఘ సంస్కరణలూ,control over pregnancies due to contraceptives, వినిమయ వాదం వచ్చాయి.సమాజానికి స్త్రీల contribution పెరిగి తద్వారా వారికి పవర్, పవర్ ద్వారా గౌరవమూ గణనీయం గా పెరిగాయి. ఈ సంధి కాలం లో మగాళ్ళు తమ పాత అలవాటు వదలక, ఆధిపత్యం కోసం గింజుకున్నారు. ఈ కాలం లో మగాళ్ళకి privileges ఉండేవి. అంటే సమాజ పరమైన contribution లో ఏవిధమైన పైచేయి లేకుండా కూడా, హక్కులు ఎంజాయ్ చేశారు.

సమాన హక్కులు:

ఇక ప్రస్తుతానికి వస్తే..సమాన హక్కులు డిమాండ్ చేసే వారి నుండీ, ప్రభుత్వాలు సమాన బాధ్యతలు డిమాండ్ చేయాలి. కానీ చేయవు..హక్కుల ఉద్యమాలు చేసేవారు, జాట్ల ఉద్యమంలో లా, ఎంత విధ్వంసం చేస్తే ప్రభుత్వాలు అంత త్వరగా స్పందిస్తాయి.

సమాన గౌరవం:

ప్రతి మనిషీ కీ ఉండే ప్రతిభా, వ్యక్తిత్వమూ అతని పుట్టుక వలన గానీ పెరిగిన పరిస్థితుల వలన గానీ వస్తాయి. స్థూలం గా చూస్తే ఒక మనిషి  జయాపజయాల క్రెడిట్ అతని జీన్స్ కీ అతను పుట్టి పెరిగిన పరిస్థితులకీ ఇవ్వాల్సి వస్తుంది.( ఇదే  తర్కం జంతువులకీ, చెట్లకీ రాళ్ళ కీ వర్తిస్తుంది. కానీ గౌరవం మనం మనుషులకే ఇస్తాం కాకులకీ, మొక్కలకీ కాదు). ఈ వాదన ప్రకారం ఏ మనిషికీ గౌరవం ఇవ్వాల్సిన పని లేదు.లేక అందరు మనుషులకీ ఒక మినిమం లెవల్ లో గౌరవం ఇవ్వాలి. అతను /ఆమె జూదరి కావచ్చు, టెర్రరిస్టు కావచ్చు. ఎవరైనా ఒక మినిమన్ రెస్పెక్ట్ కి అర్హులు.   అందుకే రోడ్ మీద పోయే తెలియని వారైనా, తెలిసిన నేరస్తుడినైనా మనం “మీరు” అని పిలవటం పధ్ధతి. లేక పోతే అందరినీ నువ్వు అని పిలువవచ్చు. కానీ అప్పుడు పెద్ద మనుషులకు కోపం వస్తుంది. రెస్పెక్ట్ ఇవ్వటానికి ఇంకోకారణం, “నువ్వు గౌరవం ఇవ్వక పోతే నీకు గౌరవం రాదు”.   ఇక మినిమం లెవల్ రెస్పెక్ట్ కంటే ఎక్కువ గౌరవం పొందాలనుకొన్నపుడు, అది నీ ప్రతిభా, మంచితనమూ, లేక అధికారం ద్వారా వస్తుంది.

ఇక సమాన గౌరవం. గౌరవం అనేది రెండు రకాలు గా వస్తుంది. ఒకటి- అధికారం నుండీ, రెండవ రకం గౌరవం..సమానుల మధ్య ఉండే గౌరవం..ఆయా వ్యక్తుల సమూహాల ప్రతిభ నుండీ.
కొందరు వ్యక్తులకు, తక్కువ గౌరవం ఇస్తున్నారంటే, సమాజానికి వారి contribution తక్కువయినా అయి ఉండాలి, వారు contribute చేస్తున్న రంగానికి డిమాండ్ తక్కువయినా అయి ఉండాలి. లేక వారు అధికార నిచ్చెన లో మరీ తక్కువ మెట్టులో అయినా అయి ఉండాలి.

అధికార నిచ్చెన లోని మెట్లనే అథారిటీ (authority in Job profile) అంటారు. ఒక మనిషి తన ప్రతిభ ద్వారా సాధించే ప్రభావాన్ని బట్టి, సంస్థలలో వారికి అథారిటీ ఇస్తారు. దానిని బట్టే వారి జీతాలు ఉంటాయి. వారి కింది ఉద్యోగులను వారు పీకడం/ఉంచటం చేయగలరు. కానీ కింది ఉద్యోగులు వారి వెంట్రుక ను కూడా పీకలేరు. పవర్ అంటే ఈ అసమానత్వమే!సంస్థ లాభాలకు వారి contribution ని బట్టీ,అర్హత (qualification) ని బట్టీ,  వారు చేసే పనికి మార్కెట్లో ఉన్న డిమాండ్ ని బట్టీ కూడా వారికి జీతం ఉంటుంది.

పవర్ అనేక రకాలు గా వస్తుంది. ఇతరులకి సహాయం చేయటం, ఇతరులతో ఇచ్చిపుచ్చుకోవటం, ఇతరులని అణచి వేయటం (యుధ్ధాల ద్వారా లేక భౌతిక అణచివేత, మానసిక అణచి వేత)-> వీటన్నిటి ద్వారా పవర్ వస్తుంది.. ఏదేమైనా, పవర్ (అధికారం) ఉన్నచోట సమానత్వం ఉండదు. అధికారం అనేది కమ్యూనిస్టు సమాజాల లో కూడా తప్పదు.అక్కడ కూడా పై అధికారి కింది అధికారిని అప్ప్రైజ్ చేస్తాడు. కానీ కింది వాడు పై వాడిని అప్ప్రైజ్ చేయడు. అంటే కింది వాడి జుట్టు పై వాడి చేతిలో ఉంటుంది, కానీ పై వాడి జుట్టు కింది వాడి చేతిలో ఉండదు. అంటే, ఎంత కామ్రేడ్ అని పిలుచినా, పై వాడికి కింది వాడి మీద అధికారం ఉంటుంది.  వెయ్యి మంది ఒక్కసారి కలిసి చేస్తేనే అయ్యే ఓ పనికి, ఆ పని చేయమని ఆదేశాలు ఇచ్చే అధికారి కూడా కావాలి. ఆదేశాలు వెళ్ళే దిశ లోనే అధికారం కూడా ప్రయోగింపబడుతుంది ).

ప్రజాస్వామ్యమనేది అధికారాన్ని అంతం చేయదు. అలా అంతం చేయటం ఏ వ్యవస్థ లోనూ సాధ్యం కాదు కూడా.ప్రజాస్వామ్యం అధికార స్థానానికి వ్యక్తులను పంపించే ఓ ప్రక్రియ మాత్రమే. అధికారం తో పాటు వ్యక్తికి అన్ని అవలక్షణాలూ వస్తాయి. అధికారం లో ఉన్నవాడు ఎప్పుడూ రాజే..సమానుడు కాదు. అనేక హామీ లిచ్చి అధికారం లోకి వచ్చిన వాడు, తరువాత అధికారాన్ని తన స్వార్ధం కోసం ఉపయోగిస్తాడు. ప్రజల ఇచ్చ ను అతను ప్రతిఫలిస్తాడు కాబట్టీ, అతని కి ఏ మాత్రం ప్రతిభ లేని అంగమయిన బ్యూరోక్రసీ కూడా అతని ఆజ్ఞ పాటించాల్సి వస్తుంది.

ఎప్పుడన్నా ఒక్క సారి (కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి సీయం గా ఉన్నపుడు తెలంగాణ ఉద్యోగుల్లా ) వ్యవస్థ లోని అందరూ ఒక అయిడియా తో ప్రభావితం అయి, సీఎం, లేక పీఎం మాట వినక పోతే, అతని అధికారం మొత్తం కుప్ప కూలుతుంది. అందుకే “దాని సమయం వచ్చిన అయిడియా” ను ఎవరూ ఆపలేరంటారు. అంటే అయిడియా అనేది దాన్ని అందరూ అంగీకరించినపుడు అంత పవర్ఫుల్ అన్నమాట. ఇక వ్యవస్థ అనేది, గత సమాజ పరిణామం వలనా, పోరాటాల వలనా ఏర్పడుతుంది. ఆ వ్యవస్థ లో పని చేసే ఉద్యోగులకు జీవనోపాధి కలిపిస్తుంది. ఉద్యోగులూ,జనాలూ తమ జీవికకు భంగం రానంత వరకూ, రొటీన్ గా పెద్ద ఆలోచన లేకుండా,ఒక అలవాటుగా, అనుకరణ గా, రివాజు గా వ్యవస్థ స్ట్రక్చర్ ను ఫాలో అయిపోతారు. ఏదైనా ఒక అయిడియా (ఇండియా లో ముఖ్యం: అస్థిత్వపు భావజాలం) వారిని కదిల్చినపుడు మాత్రమే వారు కాడి కింద పడవేస్తారు.

సమాన బాధ్యతలు:

సమాజానికి తమ తమ contribution బట్టే ఆయా సమూహాల హక్కులుంటాయి.(ఒక్కో సమాజం లో ఒక్కో సమూహం ఎక్కువ ప్రభావం కలిగి ఉంటుంది. అంటు వ్యాధులున్న సమాజం లో వైద్యుల ప్రభావం ఎక్కువ, మూఢ నమ్మకాలున్న సమాజం లో మంత్రగాళ్ళ ప్రభావం ఎక్కువ. ఇలా సమాజపు అవసరాలను బట్టి గుంపు ప్రభావమూ, పవరూ ఉంటాయి). హక్కులను బట్టే బాధ్యతలు ఉంటాయి. కానీ ఇప్పటి గుంపులు బాధ్యతలు లేని హక్కులను కోరుకొంటున్నాయి. తమ బాధ్యతల గురించి మాట్లడే సమూహా న్ని ఇంతవరకూ ఇండియా లో నేను చూడలేదు.ఇప్పుడు నగరాలలో అమ్మాయిలూ అబ్బాయిలూ పెళ్ళి కి ముందు కలిసి తిరగటం ఎక్కువయిపోయింది. (కాకతాళీయం గా యూ ట్యూబ్ లో కొన్ని ఫోన్ సంభాషణ లు విన్న తరువాత పరిస్థితి ఇంత ముదిరి పోయిందా అనిపించింది). అబ్బాయి అమ్మాయిని వదిలి పెడితే, అమ్మాయిలు నిర్భయ కేసు పెడుతున్నారు (తప్పుడు కేసు). అదే అమ్మాయి అబ్బాయిని వదిలి పెడితే పట్టించుకొనే నాధుడే లేదు. మరి ఈ చట్టాన్ని తెచ్చిన civil society ఆడ వారి హక్కుల కోసం పోరాడింది. నిజమే. బాగుంది. హక్కు తో పాటు బాధ్యత కూడా ఉంటుంది. మరి చట్టాన్ని దుర్వినియోగం చేయకుండా చూసే బాధ్యత వారిది కదా?  బాధ్యత లేని హక్కులనే privileges అంటారు. వీటి వలన దీర్ఘకాలం లో కొత్త ఆధిపత్య వర్గాలు ఏర్పడతాయి.

వ్యవస్థా, అరాచకత్వం:

గుంపు contribution ను బట్టే వారికి సమాజం లో గౌరవం వస్తుంది. లేక పోతే యుధ్ధం చేసి, ఇతర గుంపులను అణగద్రొక్కి, అధికారం సంపాదించి తద్వారా గౌరవాన్ని ఇతరులనుండీ బలవంతం గా రాబట్టాలి.ఆడవారు సమాజం లోని అన్ని రంగాల లో (సైన్యం మొదలు పెట్టి, ఎయిర్ ఫోర్స్, పోలీస్, ట్రక్ డ్రైవింగ్,స్పోర్ట్స్..)  మగవాళ్ళ తో పోటీ పడి సమానం గా రాణించినపుడు, automatic గా సమాన గౌరవం పొందుతారు.ఆడ వారికి ఇప్పుడున్న de jure power , అప్పుడు de facto power  గా మారుతుంది.  అలా కాదంటే, అప్పటిదాకా వెయిట్ చేయలేమంటే, మగవాళ్ళ తో యుధ్ధం చేయవలసిందే! :-). యుధ్ధం లో రక్షణనిచ్చే వ్యవస్థలేమీ ఉండవు. అరాచకత్వం ఉంటుంది. మగాళ్ళు పెట్టిన వ్యవస్థ ఇచ్చే ప్రత్యేక సదుపాయాలు లేకుండా, వ్యవస్థనే ఓడించటం అంత తేలిక కాదు.స్త్రీలు ఓడిపోతే మళ్ళీ మధ్య యుగాల నాటి పరిస్థితి వస్తుంది. గెలిస్తే స్త్రీస్వామ్యం వస్తుంది….  లేక…. చట్టసభల లో రిజర్వేషన్ల ద్వారా అధికారం సాధించవచ్చు. కానీ రిజర్వేషన్ల కోసం అడుగుతున్నారంటేనే, బాధ్యత లేని privileges కోసం వెంపర్లాడుతున్నట్లు.

Functional equality:

ఆడవాళ్ళు పిల్లలను కనగలరు..పెంచగలరు. మగ వాళ్ళూ ఆ పని చేయలేరు. కానీ మగ వాళ్ళూ అనేక రిస్కీ పనులు చేయగలరు. బండ పనులు చేయగలరు. వ్యవహారాలు నడపగలరు. మగ వారు చేసే పనులను తాము చేయటానికి ప్రయత్నించటం functional equality కోసం ప్రయత్నించటం. కానీ స్త్రీ పురుషుల స్వభావం లో, శారీరకం గా ఉన్న తేడా వలన ఇది సాధ్యం కాదు. సమానత్వం కోసం ఒక స్త్రీ యుధ్ధం లో సైనికుడి గా పోరాడాలని ప్రయత్నించవచ్చు. ఆ సైనికురాలు మన దేశం లో ఉన్నంతవరకూ పరవాలేదు. కానీ ఏ పాకిస్తాన్ కో యుధ్ధానికి వెళ్ళి అక్కడి సైనికులకు చిక్కితే, మానభంగం లాంటివి జరుగవచ్చు. అలా జరుగకుండా ఆపే శక్తి మన సమాజానికి ఉండదు.దుర్ఘటన జరిగిన తరువాత దోషులను శిక్షించలేం. వారు ఇతర దేశం లోని సైనికులవ్వటం వలన.కాబట్టీ కొన్ని రంగాలలో ఆడా మగా మధ్య functional equality సాధ్యం కాదు.

సమాన అవకాశాలు:

రిజర్వేషన్లు కులాల మధ్యే కాకుండా, కుటుంబాల్లో కూడా చిచ్చు పెడుతోంది. నాకు తెలిసిన ఓ ఫ్రెండ్ కి ఇద్దరు కవల పిల్లలు. ఒక అమ్మాయి… ఒక అబ్బాయి. ఇద్దరూ పట్టణ మధ్యతరగతి పిల్లలు. ఎవరిమీదా చదువుకోకుండా కుటుంబ పరమైన  వివక్ష లేదు. కానీ మెడికల్ ఎంట్రన్స్ లో అమ్మాయి కంటే మూడు రెట్లు మంచి రాంకు వచ్చిన అబ్బయికి సీట్ రాలేదు. అమ్మాయికి వచ్చింది.అబ్బాయి డిప్రెషన్ లోకి వెళ్ళాడు.  అబ్బాయిని పట్టించుకొనే వారెవరు?ఎలాంటి కోటానైన, ఆయా వర్గాల్లోని క్రీమీ లేయర్ వాళ్ళు ఆరగించి, ఆయా వర్గాల్లోని దిగువ తరగతి వారిని ఇతర కులాలపైకీ, వర్గాల పైకీ రెచ్చగొడుతున్నారు.

మానవ స్వభావం..తనకి వచ్చిన ఏ సదుపాయాన్నీ వదులుకోదు..ఇతరులకి దాని వలన ఎంత నష్టమైనా..తన సమూహాన్ని సమర్ధిస్తూనే ఉంటుంది.నాకు ఇవాళ ప్రభుత్వం ఏదో ఒక దిక్కుమాలిన కోటా ఇచ్చినా,నాకు ఆ అర్హత లేకపోయినా,  నేను కూడా కోటాని స్వచ్చందం గా వదులుకోను…మన స్వభావమే అంత!

రిజర్వేషన్లు…ఒక క్రికెట్ పోటీ పెట్టి దానిలో ఓ కులం బాట్స్ మన్ 5 మీటర్లు కొడితే సిక్స్, ఇంకో కులం వాడు 10 మీటర్లు కొడితే సిక్స్, వేరే కులం వాడు బౌండరీ దాటిస్తేనే సిక్స్ అంటే ఎలా ఉంటుంది? ఆ మాత్రం దానికి మాచ్ ఎందుకు? సమాన అవకాశాలు ఇవ్వాలంటే, అందరికీ మంచి బళ్ళు పెట్టండి. వాటిలో వెనుకబడిన వర్గాలకు స్పెషల్ కోచింగ్లు పెట్టండి, వారికి ఫీజులు మినహాయించండి. కానీ, బరి లోకి దిగిన తరువాత మాత్రం అందరినీ సమానం గా చూడండి. ఉద్యోగాలలో, ప్రమోషన్లలో రిజర్వేషన్ అనేది స్పష్టం గా ఒక privilege. ఆర్ధిక స్తోమత లేని వారికి రిజర్వేషన్ ఇవ్వాలంటం కూడా సరి కాదు.ఆర్ధికం గా వెనుకబడిన వారికి ప్రభుత్వం సహాయం చేయగలిగితే చేయాలి..చేయలేకపోతె తమ పరిమితిని ఒప్పుకొని మెదలకుండా ఉండాలి. కలిసి ఒకే క్లాసు లో చదువుకొన్న పసిమనసుల లో ఈర్ష్యా ద్వేషాలను నింపి, కుల ద్వేషాన్నినింపే  ఒక సాధనం ఈ రిజర్వేషన్లు. స్వతంత్రం వచ్చినపుడు, అగ్రకులాలలో విధ్యాధికులకి, నిమ్న వర్ణాల పై సానుభూతి ఉండేది. కానీ ఇప్పటి రాజకీయమైపోయిన రిజర్వేషన్ల వలన, ఆ సానుభూతి ఆవిరైపోయింది.ప్రజాస్వామ్యం రాకముందు ఒక సాంస్కృతిక, సాంఘిక గుర్తింపు గా ఉన్న కులాలు, ప్రజాస్వామ్యమూ, ఎన్నికలూ వచ్చిన తరువాత రాజకీయమైపోయి, కుల స్పర్ధలూ, కుల పోటీలూ పెరిగిపోయాయి. ప్రజాస్వామ్యం యొక్క దిక్కుమాలిన ప్రభావాల్లో ఈ కులాల కుమ్ములాటలు ఒకటి.
సమాన అవకాశాలు కల్పించటమంటే, పరిస్థితులని సరిదిద్దటం. కానీ దీనికి కూడా ఒక పరిమితి ఉంది. ఒకే వర్గం లోని తక్కువ మార్కులు వచ్చిన మందమతులకి, బౌధ్ధికం గా వెనుక పడ్డారని , స్పెషల్ కోచింగ్లు పెట్టగలరా. అక్కడ ప్రభుత్వం కల్పించుకోకుండా, ప్రకృతి కలిపించిన అసమానతలను యాక్సెప్ట్ చేస్తోంది. చరిత్రా, సమాజం కల్పించిన అసమానతలను కొంతవరకూ సరిదిద్దవచ్చు. ప్రకృతి కల్పించిన అసమానతలను యాక్సెప్ట్ చేసినట్లుగానే, చరిత్రా, కాలమూ, సమాజమూ కల్పించిన అసమానతలను కూడా కొన్నిటిని వ్యవస్థ ఆమోదించక తప్పదు.

వివక్షా పూరిత వ్యవస్థ :
పాత వివక్షలను సరిదిద్దే క్రమం లో కొత్త వివక్షలను తెచ్చి పెట్టటం వ్యవస్థ కు తగదు. ఓ పల్లెటూళ్ళో ఉండే అగ్ర వర్ణ నిరుపేద కి వందలోపు రాంకు వచ్చినా మెడికల్ సీటు దొరకని పరిస్థితి మన వ్యవస్థ (రాజ్యాంగం, న్యాయ, శాసన వ్యవస్థ లు) సృష్టించిన వివక్ష కాదా?
కోటాలు పోవాలని మనం ఎంత కోరుకొన్నా అవి ఇప్పట్లో పోవు. మనకి కి ఉన్న గుంపుస్వామ్యం లో, మిగిలినది……. రిజర్వేషన్లు లేని వారందరూ ఏకమై వాటిని డిమాండ్ చేయటం. కానీ ఈ అగ్ర కులాలలో ఒక కులమంటే మరొకరికి పడదు. వీటిలోని పేద, మధ్య తరగతి వారు తమ కులం లోని డబ్బున్నవారినీ, సెలబ్రిటీలనూ మోసి మోసి , తమ తాతలు తాగిన నేతుల వాసనలు గుర్తు చేసుకొని, తరువాత మళ్ళీ వారిలో వారు కొట్టుకొని అలిసి పోతారు. గొప్ప పొజిషన్లలో ఉన్న వీరి లీడర్లు వీరి సపోర్ట్ ని(స్వకులప్రేమ  ని) granted గా తీసుకొని వీరిని ముంచుతారు.

డబ్బు, అధికారం:

అధికారమూ డబ్బూ అనేవి necessary evils. ఒక సంక్లిష్టమైన సమాజం నిర్ణయాలు తీసుకోవటానికీ, ఒక దిశ లో కదలటానికీ వ్యవస్థీకృత అధికారం చాలా ముఖ్యం. వ్యవస్థ లో అందరికీ సమాన అధికారం ఉన్నపుడు, అందరూ తలో దిశ లో వ్యవస్థ ని లాగుతారు. ఎవరి మాటా ఎవరూ వినరు. సమాజం ఎటువైపుకీ కదలక చెరువు లోని నీటిలా తయారై పాకుడు పడుతుంది. ప్రజాస్వామ్యం ఈ సమాన జనాల resultant wish  ప్రకారం ఒక దిశ లో నిర్ణయాలు తీసుకోవటానికి ఉపయోగపడుతుంది.  ఇక డబ్బు అనేది పరిమితంగా రోజువారీ లావా దేవీ లకు ఉపయోగించినపుడు దుష్ప్రభావాలను చూపించదు. కానీ డబ్బు ని డబ్బు పుట్టించటం కోసం ఉపయోగించినపుడు అనర్ధాలు మొదలవుతాయని మార్క్స్ మహాశయుడు మొత్తుకొన్నాడు. డబ్బూ పవరూ exchangeable (పాపులారిటీ కూడా), ఒక దానిని ఇంకోదానిగా convert చేసుకోవచ్చు.conversion rate ఏమిటనేది స్థల కాలను బట్టి ఉంటుంది.  డబ్బూ, పవరూ సామాజిక పరికరాలు (social instruments). ఏ పరికరాన్నైనా (ఉదా: తుపాకీ) మంచికీ వాడవచ్చు చెడుకీ వాడవచ్చు. డబ్బు నీ, పవర్ నీ పరిమితం గా సమాజం మేలు కోసం (ఈ మేలు అంటే ఏమిటి అంటే..అదో బ్రహ్మ పదార్ధం) వాడితే మంచి ఫలితాలు వస్తాయి, లేక పోతే చెడు ఫలితాలు వస్తాయి.

సాధికారికత:రిజర్వేషన్

సాధికారికత (empowerment)   అంటే వాస్తవ అధికారం(de facto power) లేని వారికి, దానిని చట్టం ద్వారా ఇచ్చి (de jure power), వారిని కాల క్రమం లో de facto power కల వారి గా మార్చటం. అంబేద్కరుడు మొదటి రిపబ్లిక్ దినోత్సవం రోజున, భారతీయ సమాజం లోని ఈ రాజకీయ సమానత కూ, సామాజిక సమానతకూ కూ ఉన్న వైరుధ్యం గురించి చాలా వా పోయాడు. నేను ఆయన మాటలను నా మాటలలో చెప్పాలంటే, ఆయన ఆ రోజుల్లో de jure power కీ de facto power కీ ఉన్న gap ని గూర్చి ఎలుగెత్తి చెప్పాడు. ఇంతకీ ఈ రెండు power లూ ఏమిటంటారా? ఇంత బధ్ధకం అయితే ఎలా. గూగులమ్మ కైనా కాస్త పని చెప్పండి.

రిజర్వేషన్ ఉన్న వారి కోటా లోంచీ లేని వారు తీసుకోకూడదు. కానీ రిజర్వేషన్లు లేని వారి కోటా లోంచీ ఉన్నవారు తీసుకోవచ్చు. అంటే దీర్ఘ కాలం లో de jure powers అయిన రిజర్వేషన్ ఉన్న వర్గాలు, de facto powers గా మారతాయి. నెమ్మది గా (కొన్ని దశాబ్ధాల తరువాత ప్రస్తుతం de facto powers అయిన రిజర్వేషన్ లేని వర్గాలు దిగజారి రిజర్వేషలు తీసుకోవాల్సిన పరిస్థితి రావచ్చు. అప్పుడు వీరికి రిజర్వేషలు ఇవ్వాలి. రిజర్వేషన్ల వలన ఇలా ఆధిపత్య వర్గాలు, సీ-సా తరహాలో alternate గా మారుతూ ఉంటాయి, తప్పితే సమానత్వం ఎప్పటికీ రాదు.

జనాభా నిష్పత్తి లో సీట్లను పంచవచ్చు. కానీ ప్రస్తుతం ఈ ప్రతిపాదనను, జనాభా నిష్పత్తి కంటే ఎక్కువ సీట్లు పొందుతున వర్గాలు తోసిపుచ్చుతాయి. ఎందుకంతే దీనివలన వారు సీట్లను కోల్పోవలసి వస్తుంది. అంతే కాక కొన్ని వర్గాలలో కొన్ని రంగాల పై పట్టు ఉండి ప్రతిభ కల వారు యావరేజ్ కంటే ఎక్కువ మంది ఉంటే, మొత్తం సమాజానికిఈ పధ్ధతి వలన నష్టం కలుగుతుంది. ఉదాహరణకు మార్వాడీ లకి వ్యాపార సంబంధమైన చదువు లో (కామర్స్) లో  వారిగి జనాభా నిష్పత్తి కంటే ఎక్కువ సీట్లు గెలుచుకొనే సత్తా ఉండవచ్చు. ఎప్పుడైతే జనాభా దామాషా లో సీట్లు పంచామో అప్పుడు మార్వాడీలే కాక మొత్తం సమాజం ప్రతిభావంతులైన వారిని కోల్పోతుంది (సీట్లు రాకపోవటం వలన).

అసమానత్వం మంచిది:
ఒక్కోసారి సమానత్వాన్ని పాటించక పోవటం మంచిదౌతుంది. ఉదాహరణకి గర్భిణి స్త్రీ ల కి ఉద్యోగాలలో 3 నెలల, “మాటర్నిటీ లీవ్ విత్ పే”, ఉంటుంది. పురుషులకి ఉందదు. ఇక్కడ సమానత్వం పేరుతో ఆడవారికి లీవ్ ఎగ్గొట్టటం కానీ, లేక మగవారికి మూడు నెలల లీవ్ ఇవ్వటం కానీ సరి కాదు. ఎందుకంటే ఆడవారికి ఉండే ప్రత్యేక శారీరక కారణాల వలన.

 

 

Featured

phenomenal consciousness..తెలుగు లో నా తంటాలు

ఈ సృష్టి అనే పజిల్ లో ఒక ముఖ్యమైన ముక్క,”చేతన (consciousness)”. ఎందుకంటే consciousness లేక పోతే మనవరకూ సృష్టే అనుభవం లోకి రాదు.  మనిషికి ఉండే చేతన స్థితులలో నిద్ర, కలలు, కోమా, brain death, ధ్యానం (meditation), hypnotic state వంటి చాలా స్థితులు ఉన్నాయి. కానీ ఈ టపా కి సంబంధించినంతవరకూ, చేతన(consciousness) స్థితి అంటే “మనం క్యారం బోర్డ్ ఆడుతున్నపుడు, స్ట్రైకర్ గురి చూసేటపుడు ఉండే స్థితి”. అలానే, “జీవితం లోని ఓ సమస్య గురించి ఆలోచిస్తున్నపుడు మనం ఉండే స్థితి”. ఇక అచేతన (unconscious) అంటే…….. మనం ఓ పాట వింటూ వాహనాన్ని డ్రైవ్ చేస్తున్నపుడు, పాట గురించి పెద్ద గా పట్టించుకోం. అంటే , పాట అర్ధానికి మనం పెద్ద గా attention ఇవ్వం. ఇటువంటి స్థితి ని ఈ టపా లో “అచేతన (unconscious)” అందాం.

a) consciousness లో రెండు రకాలు ఉన్నాయి. ఒకటి “access consciousness” లేక “functional consciousness”. ఈ consciousness లో information processing అనేది ముఖ్యం. దీనిని మనం కంప్యూటర్ లో సిమ్యులేట్ చేయవచ్చు.
b)”phenomenal consciousness”, అనేది మన feelings తో ముడిపడిన స్థితి. ఒక ఆకుపచ్చ మైదానం లో “పచ్చదనం” అనే ఫీలింగ్, లేక మొదటి సారి లవ్ లో పడిన ఓ ప్రేమికుడి అనుభూతి, …ఇవన్నీ phenomenal conscious లోని అంశాలు. ఈ ఫీలింగ్స్ వైయక్తికమైనవి. వీటిని ఇప్పటి వరకూ ఇంతవరకూ ఎవరూ నిర్వచించలేదు. ఈ phenomenal conscious నే “అసలైన చేతన” అనవచ్చు. మనం బయటి ప్రపంచలో చూసే రంగులూ, వాసనలూ , ధ్వనులూ, స్పర్శ ఇవన్నీ ఈ phenomenal consciousness తయారు చేసేవే. బయటి ప్రపంచం లో కాంతి లోని వివిధ తరంగ దైర్ఘ్యాలను గుర్తించి వాటిని రంగులుగా మార్చేది ఈ చేతనే. గాలిలోని వైబ్రేషన్లని శబ్ధం గామార్చేది ఈ చేతనే. మనం చూసే ప్రపంచం లో కొంత భౌతికమైన మూలాల నుంచీ (బయటి నుంచీ) వచ్చినప్పటికీ, చాలావరకూ అది మన మనసు కల్పించిన భ్రమే! అయితే ఈ మెదడు లోపలి సినిమా, మన మెదడు లోని న్యూరాన్ల firing patterns నుంచీ, ఎలా ఆవిర్భవించింది అనే విషయం లో ఒక explanatory gap ఉందని chalmer అనే తాత్వికుడు అన్నాడు. ఈ గ్యాప్ ని కార్య కారణ సంబంధాల రూపం లో వ్యక్త పరచలేం. చేతన అనేది పదార్ధం (matter) యొక్క లక్షణం (property) అయిన information యొక్క ఓ aspect గా chalmer భావించి, ఆ రకమైన ఓ సిధ్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించాడు. chalmer సృష్టి లోని అన్ని వస్తువులకీ చేతన ఉంటుందనే అనుమానం వ్యక్త పరి చాడు.

ఏదేమైనా phenomenal consciousness ని ఇంతవరకూ సరిగా నిర్వచించలేకపోయారు. ఇక దానిని కంప్యూటర్లలో రోబోట్ల లో సిమ్యులేట్ చేయటం ఇప్పట్లో అయ్యేపని కాదు…. కనీసం ఓ యాభై సంవత్సరాలు ఆగాలి.
a) functional consciousness ని simulate చేయటానికి అనేక సిధ్ధాంతాలు అందుబాటు లో ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్ని..
1. Global Workspace theory ఈ సిధ్ధాంతం చేతన ని రంగ స్థలం తో పోల్చి, దాని ద్వారా వివరిస్తుంది. ఈ తీరీ ప్రకారం మన decision అనే టార్చ్,  మన attention అనే spot light ని డయాస్ మీది ఏ యాక్టర్ మీద పడేలా చేస్తుందో , ఆ యాక్టర్ మన చేతన లోకి వస్తాడు/వస్తుంది. ఈ తీరీ ప్రకారం చేతన మెదడు లోని ఏ ఒక్క భాగం లోనో ఉండదు. ఇది మెదడు అంతటా, thalamo-cortical వ్యవస్థ ద్వారా విస్తరించి ఉంటుంది. reticular formation ద్వారా activate అవుతుంది.
2. Information integration theory- సెల్ ఫోన్ లో తీసిన ఒక ఫొటొ (మీ ఫ్రెండ్ నవ్వుతున్నప్పటి ఫొటో) ని పరిగణిద్దాం. ఆ ఫొటొ, సెల్ ఫోన్ స్క్రీన్ కి చాలా పిక్సెల్స్ మాత్రమే. అదే ఫొటొ, సెల్ ఫోన్ లోని ప్రాసెసర్ కి కొన్ని బైట్స్ మాత్రమే. కానీ మన చేతన కు అది “నవ్వుతున్న ఒక ఫ్రెండ్” ఫొటొ. మన చేతన ఆ బిట్స్ లోని ఇంఫర్మేషన్ ని అంతటినీ అనుసంధానం(integrate) చేసి దాని ని మన ఫ్రెండ్ నవ్వుతున్న ఫొటో లా మనకి తెలిసేటట్లు చేస్తుంది.
3. Dennets Multiple version theory- దీని ప్రకారం చేతన అనేది అనేక వర్షన్లున్న ఓ సాఫ్ట్వేర్ కోడ్ లో చివరి వర్షన్ లాంటిది. చివరి వర్షన్ మార్కెట్లోకి ఎలా వస్తుందో, అలానే సంఘటనల చివరి వర్షన్ కాన్షన్నెస్ లోకి వస్తుంది.
బ్రిటన్ లో జరిపిన కొన్నిప్రయోగాల్లో, మనిషి అచేతన (అనేక సమూహాలు మెడిటేషన్ చేసే ప్రదేశాలలో), భౌతిక ప్రపంచం లోని ర్యాండం ఈవెంట్స్ ని ప్రభావితం చేయగలదని తేలింది. కానీ చేతనావస్థ లో ఆలోచనల కు ఈ శక్తి లేదు. కాబట్టీ బయటి ప్రపంచమూ మన చేతనా కూడా ఓ ఉమ్మడి తెలియని (common-unknown) మూలాలనుంచీ ఉద్భవించాయని కొన్ని తీరీలు అనుమానిస్తున్నాయి. quantum theories of conscious అనేవి, చేతన అనేది మనిషి మెదడు లో ఉండే micro tubules లో ని quantum actions వలన ఉద్భవించిందని ప్రతిపాదిస్తున్నాయి. అయితే, ఈ తీరీ ల లో ఏవీ ప్రూవ్ కాలేదు. కొన్నిటిని  తప్పు అని నిరూపించారు కూడా. string theory,quantum holism, intrinsic order లాంటి సిధ్ధాంతాలు సృష్టి జననాన్నీ, చేతననూ వివరించి, chalmer చెప్పిన, “explanatory gap” ను పూరించటానికి ఉపయోగ పడతాయని భావిస్తున్నారు.

కొన్ని తీరీ ల ప్రకారం ఈ సృష్టే ఓ చేతన. (విష్ణువు నిద్రపోతున్నపుడు ఆయనకు వచ్చిన కలే ఈ సృష్టి..?) కానీ ఇలాంటి తీరీ ల కి ఓ బేసిస్ ఉందని కూడా ప్రూవ్ కాలేదు.

functional/access consciousness గురించి ఇంకా బోలెడు తీరీ లు ఉన్నాయి.ఈ తీరీ ల గురించి నెట్లో (you tube, Wiki) చాలా సమాచారం ఉంటుంది.

Featured

కాజా దేవేందర్ రెడ్డి గార్డెన్స్ అను “శృతి ఆకలి కథ”

శృతి ‘లిప్-స్టిక్’ వేసుకొని పెదాలు దగ్గర పెట్టి అద్దం లో చూసుకొంది. రక్తం కారుతున్నట్లు ఎర్రగా ఉన్నాయి పెదాలు. “పెదాలు ఎంత ఎర్ర గా ఉంటే అంత మంచిదట”, తన సూపర్వైజర్  చెప్పింది.  తన యూనిఫాం చీర కుచ్చిళ్ళు దోపి చూసుకొంది. బొడ్డు కింది కి రాక పోతే సూపర్వైజర్  రమ ఊరుకోదు.
శృతి ఒక “ఈవెంట్ మానేజ్మెంట్” కంపెనీ లో పని చేస్తోంది. ఆ రోజు సాయంత్రం ఒక మంత్రి గారి బావమరిది కూతురు పెళ్ళి రిసెప్షన్ ఫంక్షన్ జరుగుతోంది. ఆ ఫంక్షన్ ని శృతి వాళ్ళ కంపెనీ ఆర్గనైజ్ చేస్తోంది.
శృతి సూర్యాపేట నుంచీ ఐదు గంటలకి వచ్చింది. అక్కడ వాళ్ళ నాన్న రంగయ్య కి ఏమీ బాగోలేదు. రంగయ్య దర్జీ పని చేసి, తల్లి లేని లోటు తెలియకుండా, ఎలానో శృతి ని బీయే వరకూ చదివించాడు. ఈ మధ్య డాక్టర్లు అతనికి మూత్ర పిండాల వ్యాధి అని చెప్పారు.
తమ్ముడు నగేష్ పదో తరగతి లో ఉన్నాడు. వాడు చదువు లో మంచి మెరిక. శృతికి వాడంటే ప్రాణం.వాడిని ఎలాగైనా గొప్ప చదువు చదివించి ఏ అమెరికా నో పంపించాలని శృతి ఆశ. గవర్నమెంట్ కాలేజీ లో తెలుగు మీడియం లో బీయే చేసిన శృతి కి ఏమి ఉద్యోగం దొరుకుతుంది? అందుకే ఆ ఈవెంట్ మానేజ్మెంట్ కంపెనీ లో అతిధులకి సత్కారాలు చేసే ఆ చిన్న ఉద్యోగం లో చేరి పోయింది.అదైనా తను కాస్త తెల్ల గా ఉంటుంది కాబట్టీ ఇచ్చారు. వారానికొక సారి సూర్యా పేట వెళ్ళి తన తండ్రినీ తమ్ముడినీ చూసి వస్తూ ఉంటుంది.ఈ రోజు ప్రయాణం లో భోజనం చేయటం కుదరలేదు..శృతి కడుపు లో ఎలుకలు పరుగెడుతున్నాయి.రూం కి వచ్చే సరికే సాయంత్రం ఐదైపోయింది..ఇప్పుడు త్వరగా ఫంక్షన్ కి వెళ్ళాలి..

వ్యాన్ హారన్ విని ఈ లోకం లోకి వచ్చింది శృతి. డ్రైవర్ అరుస్తున్నాడు, “టైమైపోతోంది..జల్దీ..జల్దీ”
వ్యాన్ లో ఆమె తో పాటు పని చేసే వాళ్ళు ఉన్నారు. వాళ్ళంతా అతిధులకి సత్కారాలు చేసే వారే. అందరూ నార్త్ ఇండియన్స్. వాళ్ళలో షబ్నం కూడా ఉంది. అది “నార్త్ ఈస్ట్” వాడి కీ బెంగాలీ ఆమె కీ పుట్టిన అందగత్తె. దానికి పక్క వేషాలు చాలా ఉన్నాయి.

*******************

వ్యాన్ వాళ్ళని తీసుకెళ్ళి కాజా దేవేందర్ రెడ్డి గార్డెన్స్ దగ్గర దిగ బెట్టింది.ఫంక్షన్ హాల్ చాలా విశాలం గా, ఇరుకు సిటీ లొ బృందావనం లా ఉంది. దాని అలంకరణ కి మూడు  క్వింటాళ్ళ పువ్వులన్నా ఖర్చుపెట్టి ఉంటారు.

అతిధులు ఒక్కరొక్కరే రాసాగారు. దాదాపు అందరూ ఖరీదైన కార్లలో వస్తున్నారు. మొకమంతా నవ్వు చేసుకొని ఒకళ్ళనొకళ్ళు “బాగున్నారా?”, “హౌ ఆర్ యూ?” అంటూ కరచాలనాలు చేసుకొంటూ పలుకరిస్తున్నారు. ఆడవాళ్ళకి మగవాళ్ళూ “నమస్తే” అని చేతులు జోడిస్తున్నారు.మగ వాళ్ళు బంద్ గలా సూట్లూ,  షేర్వాణీలూ,లాల్చీ పైజమాల్లో డాబు గా దిగుతున్నారు.అందం గా ఉన్న స్త్రీల డబ్బు ,వారి మేకప్ లో కనిపిస్తుంటే, అందం లేని స్త్రీల డబ్బు, వారి నగలలో కనిపిస్తోంది. కొందరు కల వారి పిల్లలు చాలా సింపుల్ గా, జీన్స్ టీ షర్ట్ లో ఉన్నారు. వారికి మేకప్ అంటే ఇష్టం ఉన్నట్లు లేదు. కానీ వారి చేతులకి డైమండ్ రింగ్స్ ఒకటో రెండో సింపుల్ గా మెరుస్తున్నాయి.
ఫంక్షన్ హాల్ లో క్లోజ్-సర్క్యూట్ టీవీ, జెయింట్ “ఎల్ సీ డీ”  స్క్రీన్ ల మీద, వచ్చే అతిధులని వారి వారి హోదా ని బట్టి దగ్గర గా నో, దూరం గా నో , ఎక్కువ సేపో, తక్కువ సేపో, చూపిస్తోంది.వధూ వరుల తల్లి తండ్రులు వచ్చిన వాళ్ళతో వారి వారి హోదా ని బట్టి ఎక్కువ నవ్వుతూ నో,తక్కువ నవ్వుతూ నో పలుకరిస్తున్నారు.
టీవీ లో అంతకు ముందు రోజు వధువూ వరుడూ డ్యాన్స్ చేసిన ఒక సినిమా పాటని చూపిస్తున్నారు. వేదిక దగ్గర ఒక సినిమా క్రేన్ వచ్చే వాళ్ళని షూట్ చేస్తోంది. స్టేజీ పక్కన ఆంధ్రుల అభిమాన గాయకుడొకాయన తన గానామృతం తో అతిధులను అలరిస్తున్నాడు.
ఎం పీలు, ఎంఎల్యే లూ, సినిమా నటులూ, పారిశ్రామిక వేత్తలూ,మహిళా సంఘం సభ్యులూ,ప్రతి పక్షం వారూ, అధికార పక్షం వారూ, తెలంగాణా వాదులూ, సమైక్య వాదులూ… రోజు వారి టీవీ వార్తలలో కనపడే పెద్దలంతా  వస్తున్నారు..వెళ్తున్నారు.
శృతి సర్వర్స్ ని పిలిచి వచ్చేవారికి ముందు మంచి నీళ్ళ బాటిల్ ఇప్పిస్తోంది… తరువాత వారికి ఒక సీట్ చూపిస్తోంది.చిరు నవ్వుతో వారికి ఏమి కావాలో కనుక్కొంటూంది….కడుపులో ఆకలి మాత్రం నవ్వుతున్న పెదాలను వంకర తిప్పుతోంది.
హాల్ నిండా రక రకాల వంటకాలు ఉన్నాయి, ఒక వైపు నార్త్ ఇండియన్ వంటలు, ఒక వైపు సౌత్ ఇండియన్ వంటలు…ఒక చోట టిఫిన్ మాత్రమే చేసే వారికి  టిఫిన్లు..ఇంకొక చోట ఛాట్స్, పళ్ళు, అయిస్ క్రీంలు, ఇంకొక స్టాల్ లో ఇరానీ వంటలు,వేరొక స్టాల్ లో ఆఫ్ఘన్ పదార్ధాలు,చవులూరించే చైనీస్ నూడుల్సూ, సలాడ్లు, స్వీట్లు..అక్కడ ఉన్న తినుబండారాలతో ఒక ఊరిని ఒక సంవత్సరం పాటు పోషించవచ్చు. పక్కనే నాన్ వెజ్ సెక్షన్.అక్కడ చికెన్, మటన్, కోస్తా రొయ్యలూ, గోదావరి చేపలూ, పీతలూ సకల తినదగిన ప్రాణులూ.
పక్కనే మందు బాబుల కోసం ఒక సెక్షన్, అక్కడ్ ఖరీదైన కాక్ టైల్సూ,  నిషా ఎక్కని మాక్ టైల్సూ..
వచ్చిన వాళ్ళు వడ్డించే వాళ్ళతో “అంత వద్దు.అంత వద్దు తక్కువ..చాలు”, అంటున్నారు. పక్క వాళ్ళతో “తిండి తగ్గిపోయింది నాకు బీపీ…నాకు సుగర్..”, అని చెప్తున్నారు. కొంత మంది అన్నిపదార్ధాలలో ఏది తినాలో తెలియక, అన్నీ పెట్టుకొని, అన్నీ పక్క నున్న చెత్త బుట్టలో పడ వేస్తున్నారు.పిల్లలు అయిస్ క్రీం పెట్టుకొని సగం కింద పోగొడుతున్నారు. మందు బాబులు ముందే ఔటైపోయి కుర్చీలకి చేరగిల బడుతున్నారు.
కానీ..శృతి కడుపులో ఎలుకల జోరెక్కువైంది. ఎవడో ఒక టీ షర్ట్ యువకుడు శృతి దగ్గరికి వచ్చి ఏదో ఇరానీ ఐటం గురించి మొదట తెలుగు లో అడిగి, ఆపై ఇంగ్లీషు లో దడ దడా ఏమిటో మాట్లాడుతున్నాడు. వాడి స్పీడు అందుకోవటం శృతికి గగనం అయిపోయింది. శృతి తోటి మర్యాద గత్తెలు,ఫంక్షన్ కి వచ్చిన తెలుగు జనాల కి హిందీ లో మర్యాద చేస్తున్నారు.”అబ్బా..!కడుపులో ఎలుకలు..” ఇంతలో, ఒక మధుబాబు కొంచెం తూలుకొంటూ శృతి దగ్గరికి వచ్చి, “ఆప్ కా ఫోన్ నంబర్ క్యా హై?”అని అడుగుతున్నాడు. శృతి మనసు లో “ఈ జాబ్ చేసే వాళ్ళంటే ప్రతి వెధవకీ అలుసే !” అనుకొని, షబ్నం ని చూపించి,”ఆప్ కో షాయద్ వో మదద్ కర్ సక్తీ హై”అంది. వాడు ఓ వంకర నవ్వు నవ్వి షబ్నం తో ఏదో మాట్లాడాడు. చేతిలో పెన్నుతో ఏదో రాసుకొంటూ పోయాడు.
శృతి ఆకలి బాధ తీరలేదు..కడుపు లో ఇప్పుడు రైళ్ళు పరిగెడుతున్నాయి.  ఆమె కి “బీ యే” లో ఇంగ్లీష్ లెక్చరర్ చెప్పిన మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి, “వాటర్ వాటర్ ఎవిరీవేర్, బట్ నో డ్రాప్ టు డ్రింక్”. ఓ అతిథి సర్వర్ మీద అరుస్తున్నాడు, “నేను చెప్పింది చెయ్యి…నాకు సలహాలు ఇవ్వ వద్దు”.
చిన్న పిల్లాడొకడు ఐస్ క్రీం కింద పడేసుకొంటూ తింటున్నాడు. వాళ్ళమ్మ, పట్టు చీర కట్టుకొన్న మధ్య వయసామె, వచ్చి, “కొంచెం ఆ ఐస్ క్రీం తినిపిస్తా అమ్మా?, అంది.
శృతి వాడికి ఐస్ క్రీం తినిపించసాగింది. ఆమె కి నోట్లో నీళ్ళూరుతున్నాయి..పక్క డస్బిన్ లో ఊసి వచ్చింది.
*********
నెమ్మది గా జనాలు తగ్గారు. రాత్రి పదకొండున్నర కి రిసెప్షన్ అయిపోయింది. కార్లు వెళ్ళిపోయాయి. వాటి తో పాటు పట్టు చీరలు వెళ్ళి పోయాయి. శృతికి ఆకలి అప్పటికే చచ్చిపోయింది. తల నొప్పి గా ఉంది. ఆమె కి కళ్ళు తిరుగుతున్నాయి. ..రక రకాల వంటకాలు..ఏది తినాలి..! తనకిష్టమైన గుత్తి వంకాయ కూర పెట్టుకొంది..ముద్ద కలుపుకొని ఆబగా రెండు ముద్దలు తింది..ఎక్కిళ్ళు వచ్చాయి..నీళ్ళు..నీళ్ళేవి..?..
“నీళ్ళ బాటిళ్ళు అయిపోయాయి” ఎవరో చెప్పారు. ఇంకొ రెండు ముద్దలు లోపలికి తోసింది.. అంగిట్లో తిరిగింది..వాంతి అయేటట్లుంది..కింద పడితే సూపర్వైజర్ ఊరుకోదు..పరుగెత్తింది వాష్ బేసిన్ దగ్గరికి..మధ్య లో నే ఆపలేక పోయింది.
సూపర్వైజర్ వచ్చి తిడుతోంది..ఆ మాటలన్నీ ఎక్కడో నూతిలోంచీ వినపడుతున్నత్లు ఉన్నాయి,”కస్టమర్ ప్లేస్ ని ఖరాబు చేయకూడదు..!నీ బోనస్ తగ్గించాల్సి వస్తుంది..!”

ఫంక్షన్ హాల్ వెనుక వదిలేసిన పదార్ధాలు గుట్ట గా ఒక కొండలా పేరుకొని పోయాయి. ఉదయానికి అవి కంపుకొడ్తాయి. వాటిని శుభ్రం చేయటం మునిసిపల్ ఉద్యోగుల విధి.

Featured

ఈ కథ లో ఒక లోపం ఉంది..ఏమిటో కనిపెట్టండి చూద్దాం..!

ఈ కథ లో ఒక లోపం ఉంది అది ఏమిటో కనిపెట్టండి చూద్దాం..!

బాగుపడిన మనుషులు…కథ……………………

కొత్తగా కట్టిన వంతెన పక్క బస్సు దిగి, ఎడమ వైపుకి నడవ సాగాడు రామారావు. రేవు మీది నుంచీ తేమ గాలి సాగింది. సులాబీ దిగితే అన్నీపూల మొక్కల నర్సరీలే.  హైదరాబాదు మురికి వాయువులు అలవాటైన రామారావు కి, మొక్కల గాలి తగిలి ప్రాణం లేచి వచ్చింది. ఆ గాలికి, మనసుకూ ఇంద్రియాలకూ శరీరానికీ ఒక స్వస్థత చేకూరుతుంది. అతని మనసు చుట్టూ ఉన్న వాతావరణానికి అంతకుముందులేని సున్నితత్వంతో స్పందించసాగింది.
నీటిపారుదల శాఖ బంగళాలనూ వాటి ముందున్న ఫిరంగిబొమ్మనీ దాటుకొని, పాడుబడిన ఎత్తిపోతల పధకాన్ని దాటుకొని, ముందుకు వెళ్తే వచ్చింది  చిన్నప్పటి బడి. అతను వెంటనే బడి లోనికి వెళ్ళకుండా కాసేపు చుట్టూ కలియ తిరిగాడు. బడి పక్కనే కరకట్ట. దాని అవతల కృష్ణమ్మ, తెల్లటి ఇసుక మధ్య మధ్య న సన్న సన్నటి నీటి పాయలతో, చిక్కి శల్యమైపోయింది. పైన, అక్కడక్కడా ఉన్న మబ్బులకి రేవు లో కొంత ఇసుక చలవ గా సేదతీరుతోంటే, మరికొంత వేడి గా మెరుస్తోంది.స్కూలు మునుపటిలాలేదు..చాలా మార్పు వచ్చింది.. స్కూలు మెయిన్ బిల్డింగ్ పక్కన అదనం గా రెండు భవనాలు వచ్చాయి. పిల్లలు మాత్రం తక్కువ గా కనపడుతున్నారు. గ్రౌండ్ లో వాలీ బాల్ కోర్ట్ లో పిచ్చి మొక్కలు మొలిచాయి.
బళ్ళో కి వెళ్ళి హెడ్ మాస్టరుకు పరిచయం చేసుకొని వాకబు చేస్తే అభిరాం గాడు ఇంకా రాలేదని తేలింది. హెడ్మాస్టర్ అటెండర్ ని పిలిచి రామారావు బ్యాగ్ ని తీసుకెళ్ళి రూం లో పెట్టమన్నాడు.

హైదరాబాదు నుంచీ అతను త్వరగానే రాగలిగాడు.అభిరాం బెంగుళూరు నుంచీ చేరటానికి సమయం పడుతుందికదా..! చిన్నప్పుడు ఇదే స్కూల్లో చదువుకున్నా కాలప్రవాహంలో పడి, అభిరాం బెజవాడ లో ‘సీ యే’ చేస్తే, రామారావు వైజాగులో ఇంజినీరింగు చేశాడు. తరువాత ఉద్యోగాన్వేషణలో అభిరాం బెంగుళూరుకీ రామారావు హైదరాబాదుకీ చేరారు. ఐతే, అన్ని ప్రవాహాలూ సముద్రంలోకే అన్నట్లు ఇద్దరూ ‘ఐ టీ’ రంగం లోనే స్థిర పడ్డారు.

వారిద్దరికీ స్కూల్లోనే రెండు గదులు ఏర్పాటు చేశామని చెప్పాడు ప్రధానోపాధ్యాయుడు.రామారావు స్కూల్లో రెండు కంప్యూటర్లకి డబ్బులిస్తే, అభిరాం  స్కూలు లైబ్రరీ భవనానికి విరాళమిచ్చాడు. “ఆమేరకి హెడ్మాస్టర్ నా పై శ్రధ్ధ చూపిస్తున్నాడులే” అనుకొన్నాడు రామారావు.
ఆటెండర్ కి వయసు మీద పడింది. అతను బ్యాగు ని ఎత్త లేక అవస్థ పడుతుంటే, “నే పట్టుకుంటానులే తాతా!” అని రామారావు తీసుకొన్నాడు.

“అటెండర్ ని ఎక్కడో చూసినట్లేఉంది..ఆ… ఇతని పేరు ఆశీర్వాదం కాదూ..,అప్పుడే ఎంత ముసలాడయిపోయాడు! చిన్నప్పుడు బాస్కెట్ బాలు కోర్ట్ పర్యవేక్షణ చూసుకొనేవాడు. అప్పుడప్పుడూ తను కూడా తమ ఆటలోఓచెయ్యి వేసి, “ఇలా చులాగ్గా ఎగిరి..అలా వొదిలెయ్యాలి బాబూ!” అని చూపించేవాడు”.

“ఏం అశీర్వాదం బాగున్నావా?”
“ఆ..ఏదో..బాగున్నాను బాబూ” అని “మీరు ఏ బాచీ బాబూ?” అని అడిగాడు.
“నీకు అభిరాం గుర్తుండాలే..నేను వాడి బాచే… “ఇంతకీ స్కూలెలా ఉంది ఆశీర్వాదం?”, రామా రావు భోగట్టా చేశాడు..
“ఎనకటి కన్నా చానా తగ్గిపోలా..! ఊళ్ళో పిల్లలందరూ ప్రైవేటు కాన్వెంటులకి పోతున్నారు..మీరున్నప్పుడు సందడి వేరు.అప్పుడున్న మేస్టర్లెవరూ ఇప్పుడ్లేరు. చానా వరకూ రిటైర్ అయ్యిపోయారు..కొంతమంది ట్రాన్సిఫరయ్యిపోయారు.”.

రామారావు ఆలోచనల లో పడిపోయాడు…. “నిజమే స్కూల్ మారిపోయింది..ఆశీర్వాదం మారిపోయాడు నేను మారిపోయాను. కానీ స్కూలును చూస్తే గతం లోకి వెళ్ళి మళ్ళీ ఆ జీవితాన్ని గడిపిన అనుభూతి. ..కానీ ఇది అనుభూతే…! మారిన స్కూలుని చూసినందువలన..మారిన నాలో పెల్లుబికిన జ్ఞాపకాల ప్రభావం…నేను స్కూలులో చదివినప్పటి వాస్తవం ఎప్పుడో కాల గర్భంలో కలిసి పోయింది. అది మళ్ళీ రావటం అసంభవం…!”
అశీర్వాదం గది తలుపు తెరిచి  వెళ్ళిపోయాడు. క్లాస్ రూం లో బల్లలన్నీ ఒక పక్కకు నెట్టి దాన్ని ఒక గది లా చేయించినట్లున్నాడు ప్రధానోపాధ్యాయుడు. పక్కనే ఎక్కడి నుంచో రెండు మంచాలు తెచ్చి వేశారు.

రామా రావు ఎడమ పక్క ఉన్న మంచం మీద వెల్లకిలా పడుకొంటే పాత జ్ఞాపకాలు కమ్ముకొన్నాయి.
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

అభిరామూ రామారావూ ఇదే స్కూల్లో పదో తరగతి వరకూ చిదివారు. అభిరాం డాడీ   ‘పీడబ్ల్యూడీ’ లో ఇంజనీరు. వాళ్ళు సులాబీ పక్కన క్వార్టర్లో ఉండేవాళ్ళు . వాడి నాన్న జీపులో తిరిగేవాడు. ఆయన ఎప్పుడూ ధీమాగా, ప్రశాంతం గా ఉండే వాడు. ఆయనకి పై రాబడి ఎక్కువని రామారావు కి వాళ్ళ  రైతుల ఇళ్ళలో అనుకోవటం ఆ వయసులోనే  గుర్తు. అభిరాం అమ్మ చాలా నైసు గా ఉండి  చాలా తక్కువ గా మాట్లాడేది. ఆమె కి ఊళ్ళో ఏవరి తోనూ పరిచయాలు ఉన్న దాఖలాలు తక్కువ. ఆ గ్రామం లో ఉండే రైతు కుటుంబాల ఆడవాళ్ళ తో పరిచయాల కోసం ఆమె కి ఏమంత ఆసక్తి కూడా ఉండేది కాదనుకొంటాను.
రామారావు నాన్న ఓ చిన్న రైతు.  వాళ్ళ అమ్మ ఇంటి పనులు చూసుకొనేది.
స్వభావం లో అభీ  ఉత్తర ధృవమైతే రాము దక్షిణ ధృవం. అభీ కి ఆటలూ సరదాలూ ఎక్కువ. స్కూల్లో నలుగురిని వేసుకొని అల్లరి చెయ్యటం చెట్లెక్కటం మెండు. రాము మాత్రం నిశ్శబ్దం గా అతని పనేదో  చేసుకొనే వాడు. ఇంకా సమయముంటే లైబ్రరీకి వెళ్ళి పత్రికలూ కథలూ చదివేవాడు. అభీ క్లాసులు ఎగ్గొట్టి సినిమాలు చూడటం వలన వాడికి రాము నోట్సులతో పని బడేది. అభీ అర్ధం కానిది చెప్పించుకోవడానికి ఒక్కోసారి “కలిసి చదువుకుందాం” అని వాళ్ళింటికి  రాము ని పిలిచేవాడు. రాము క్లాసు ఫస్ట్ అని తెలిసో ఏమో అభీ వాళ్ళ అమ్మ నాన్నా కూడా ఏమీ అభ్యంతర పెట్టేవారు కాదు.
అభీని క్లాస్ లీడర్ గా నియమించింది క్లాస్ టీచర్. అందరి దగ్గరా హోంవర్క్ పుస్తకాలు సేకరించి టీచర్ కి ఇవ్వటం. టీచర్ బయటికి వెళ్ళినప్పుడు క్లాస్ గలభా చెయ్యకుండా చూడటం వాడి  బాధ్యతలు. ఎవరైనా వాడితో పోట్లాట పెట్టుకుంటే అలాంటి వాడి మీద టీచర్ కి చాడీలు చెప్పటం అభీ గాడి హక్కు. టీచర్ ముందు మాత్రం అభీ గాడు చాలా వినయం గా ఉండే వాడు. ఆమె చెప్పిన పని తూ.చ. తప్పకుండా అమలు చేసే వాడు. దాంతో క్లాస్ లో పిల్లలందరూ అభీ గాడంటే కొంచెం అదుపులో ఉండే వారు.

అభీ గాడి నాన్న కి వెస్పా స్కూటర్ కూడా ఉండేది. ఏడో తరగతికి వచ్చేటప్పటికి అభీ గాడు ఆ స్కూటర్ డ్రైవింగ్ నేర్చేసుకున్నాడు. అప్పుడప్పుడూ రాము ని కూడా ఎక్కించుకొని ఇంటిదగ్గర దింపేవాడు.

ఓ రోజు అభీ రాము ని  సెకండ్ షో సినిమాకి లాక్కు పోయాడు. ఆ రోజు లెక్కల మాస్టరిచ్చిన హోంవర్క్ ఇంక అవ్వలా. రాము సినిమా చూస్తున్నా అతని మనసు హోం వర్క్ చెయ్యలేదన్న టెన్షన్ లో పడింది. సినిమా లో రాజేంద్రప్రసాదు జోకులకి పైకి అందరితో పాటు ఇకిలించాడేకానీ, లోపల గుండె పీచు పీచు మని పీకుతోనే ఉంది. ఆ రాత్రి ఒంటి గంటకి ఇంటికొచ్చిన తరువాత దీపపు వెలుగులో కూర్చొని లెక్కల మాస్టరు ఇంటికిచ్చిన లెక్కలు చేశాడు. అయితే, మరసటి రోజు అభీ గాడు మాత్రం ఏ మాత్రం తొణకకుండా, “నిన్న రాత్రి మా డాడీ మమ్మల్ని పెళ్ళికి తీసుకు పోయారు సార్..హోంవర్క్ చెయ్యటం కుదర్లేదు..” అని చెప్పి తప్పించుకున్నాడు.

అభీ గాడు లెక్కలమాస్టర్ని తేలికగా ఏమార్చాడు. కానీ,హెడ్ మాస్టర్ని మాత్రం ఏమార్చలేక పోయాడు. ఆయనకసలే చండ శాసనుడని పేరుండేది. మనిషి చూడటానికి పొట్టిగా ఉన్నా, ఆకతాయి కుర్రాళ్ళని మాత్రం గట్టి దెబ్బలే కొట్టేవాడు.అందుకే ఆయనంటే స్కూలందరికీ హడల్.
స్కూల్లో అభీ గాడికి ఒక బాచీ ఉండేది. అభీ గాడు రామూ కి ఉన్న ఒకే సూర్య గ్రహమైతే, అభీ గాడి చుట్టూ ఉండేసవాలక్ష గ్రహాల్లో రామూ ఒక బోడి గ్రహం.

ఒక రోజు అభీ గాడి బాచీ వాళ్ళు పదో తరగతి బాచీ వాడినొకడిని కబడ్డీ లో కుమ్మేశారు. ఈ విషయాన్ని పదోతరగతి బాచీ వాళ్ళు హెడ్మాస్టర్ కి కంప్లయింట్ చేశారు. దాంతో హెడ్ మాస్టర్ కోపం తో ఊగిపోతూ క్లాస్ కి వచ్చి, “అభీ గాడంటే ఎవర్రా..?” అని అడిగాడు. అభీగాడు కనపడినవెంటనే ఆశీర్వాదాన్ని పిలిచి,”నా రూం లో ఈత బెత్తాలున్నాయి తీసుకొని రా..!”,అన్నాడు.
తరువాత ఈత బెత్తాలన్నీ తుక్కయ్యేటట్లు అభీ గాణ్ణి కొట్టి, క్లాస్ లో మిగతా వాళ్ళకి ఒక వార్నింగ్ పారేశాడు, “ఇక ముందెవరన్నా పిచ్చి పిచ్చి గలాటాల్లోకి దిగారంటే మీకు గూడా ఇదే గతి!” అని. క్లాస్ లోఆడ పిల్లకాయలైతే బిక్క చచ్చి పోయి ఓ రెండు రోజులు మాటలు ఆపేశారు. కానీ మరో రెండు రోజుల తరువాత వాళ్ళు మాట్లాడటం మొదలు పెట్టినాక తెలిసింది, ‘ఆడ పిల్లలలో అభీ గాడికి సానుభూతి పెరిగి పోయింది!’. తరవాతి ఆదివారం అభీ గాడు  క్లాసుమేట్ దుర్గ ని తన స్కూటరెక్కించుకొని మంగినపూడి బీచికి తీసుకెళ్ళాడని రాము కి తెలిసింది. రాము వాడిని ఒంటరి గా ఉన్నప్పుడు ‘ఈ మాట నిజమేనా!’ అనడిగాడు. వాడు ముందు బుకాయించి తరువాత,”నీకు గాబట్టీ చెప్తున్నా, ఇంకెవరికీ చెప్పొద్దు”, అని..”నేను దాన్ని బీచి దగ్గర ఇంగ్లీషు ముద్దు కూడా పెట్టుకున్నాను”, అని చెప్పాడు.
తొమ్మిదో తరగతి లో ఉండగా ఓ సారి అభీ రామూ కలిసి స్కూటర్ మీద పోతున్నారు. హై స్కూల్ గేట్ దగ్గర పదో తరగతి వాళ్ళు స్కూటర్ని అటకాయించారు. అభీ స్కూటర్ దిగి స్టాండ్ వేసే లోపు వాళ్ళు మీద పడి వాడిని పిడి గుద్దులు గుద్ద సాగారు. రాము కి భయమేసి ఏమి చేయాలో తోచలేదు. కాసేపటికి గుండె చిక్కపట్టుకొని పెద్ద గా అరిచాడు. “అడిగో హెడ్ మాస్టర్..! అడిగో హెడ్ మాస్టర్..! పారిపొండి…!పారిపొండి!” దాంతో పదో తరగతి వాళ్ళంతా చెల్లా చెదురయ్యారు..రాము అభీ ని లేపి, కూర్చోబెట్టి, పక్క బడ్డీ కొట్టులో ఒక గోళీ సొడా తెచ్చి తాగించాడు.  ఇక అప్పటి నుంచీ అభీ కి రాము అంటే మంచి గురి ఏర్పడి పోయింది.
పదో తరగతి లో అభీ ‘ఎస్పీ ఎల్ ” గా పోటీ చేసినప్పుడు,వాడికి రాము కరపత్రాలన్నీ రాసి పెట్టాడు. ఎలక్షన్లలో అభి గాడు ఊరి ఫీలింగ్ తీసుకొచ్చాడు. ఆ ఊరి వాళ్ళందరూ అభి గాడికి ప్రత్యర్ధి గా నుంచున్న సీను గాడికి ఓట్లు వెయ్యకూడదన్నాడు. ఎందుకంటే సీను గాడి ఊరు పక్కనున్న తుమ్మలపాలెం. వాళ్ళ ఊళ్ళో స్కూల్ లేక, వాడు ఈ ఊరి హై స్కూల్లో చదువుకొంటున్నాడు.   కానీ ఎలక్షన్లలో అభీ గాడి ‘ఊరి ఫీలింగ్’ కిటుకు పని చెయ్యలా. సీను గాడే గెలిచాడు. అభీ గాడు ఓడిపోవటం తో రాము చాలా డీలా పడిపోయాడు. కానీ, అభీ మాత్రం మరుసటి రోజుకల్లా మామూలు మనిషైపోయి, “పదరా, చిరంజీవి సినిమా పసివాడి ప్రాణం ఆడుతోందంటా!” అన్నాడు.

పదో తరగతికి వచ్చిన తరువాత రాము డిటెక్టివ్ నవలలూ సస్పెన్స్ నవలలూ మాని కొంచెం ఉత్తమసాహిత్యం చదవటం మొదలెట్టాడు. అభీ మాత్రం మసాల సినిమాలు మానలేదు. ఎప్పుడన్నా సస్పెన్స్ నవల ఉంటే చదివే వాడు. వాడికి సినిమా లో గానీ నవల లో కానీ మజా కావాలి.
టెంత్ క్లాస్ మధ్యలో అభీ నాన్న కి విజయవాడ ట్రాన్స్ ఫర్ అయ్యింది. వాళ్ళమ్మ మాత్రంక్వార్టర్ లోనే ఉండేది. రాము ప్రతి రోజూ సాయంత్రం అభీ ఇంటికెళ్ళే వాడు. అక్కడినుంచీ ఇద్దరూ ఏదో ఓ సినిమాకి చెక్కేసే వాళ్ళు. సాధారణం గా రాము కి నచ్చిన సినిమా అభీ కి నచ్చేది కాదు. సినిమా అయ్యిపోయినాక దాని గురించి వాదులాడుకొనే వాళ్ళు.”అబ్బే.. ఇదేం సినిమా..? మరీ నెమ్మదిగా ఉంది..సినిమా అంటే కిక్ ఇవ్వాలి”, అనేవాడు అభీ.  సాధారణం వాళ్ళ ఇద్దరి అభిరుచులూ దేంట్లోనూ కలిసేవి కాదు.
అభీ కి వాలీ బాల్ చాలా ఇష్టమైతే రాము కి చెస్ ఇష్టం. “చెస్ కూడా ఒక ఆటా…! కదలకుండా ఇంట్లో ఫర్నీచర్లా ఆడేది ఏదీ ఒక ఆట కాదు” అనే వాడు అభీ.

రాము పది మాటలు మాటలు మాట్లాడితే అందుకు అభీ ఓ రెండు ముక్కల్లో సమాధానం ఇచ్చేవాడు. అభీ తన కుటుంబ విషయాలు ఎప్పుడూ చెప్పే వాడు కాదు. రామూ మాత్రం అభీ అడగక పోయినా తన ఇంటి దగ్గర విషయాలు ఏకరువు పెట్టే వాడు.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
స్కూల్లో రూం బయట కారు వచ్చిన శబ్దమై రాము వెళ్ళి తలుపు తెరిచాడు.  బ్లూ బ్లేజర్ వేసుకొని,కళ్ళకి గాగుల్స్ పెట్టుకొని,నిల్చొన్నాడు అభీ. అతను మంచి అందగాడి గా తయారయ్యాడు. డ్రైవర్ కి , “కారు పక్కన పార్క్ చేసుకో, రాత్రి ‘టెన్ ఓ క్లాక్’ కి మళ్ళీ రిటర్న్ జర్నీ”, అని చెప్పి రూం వైపుకి అడుగులేశాడు.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

“చాలా రోజులైపోయింది మనిద్దరం కలిసి.. త్రీ ఇయర్స్ అవ్వలా?..బెంగుళూరు సెమినార్ లో లాస్ట్ టైం మీట్ అయ్యామనుకొంటా..” అన్నాడు అభి  ఓ కుర్చీ దగ్గరికి లాక్కుని కూర్చొని మంచమ్మీద కాళ్ళు పెట్టుకొంటూ..
చిన్నప్పటి తో పోలిస్తే అభి భాష చాలా మారిపోయింది. అతను మాట్లాడే దాంట్లో తెలుగు పదాల కంటే ఇంగ్లీషు పదాలు ఎక్కువైనాయి. ఇదే రాము అభి తో అంటే , “మనిషి అడాప్ట్ అయ్యిపోవాలి రా..వి నీడ్ టు బి లైక్ ఎ రోమన్ ఇన్ రోం. సర్వైవల్ ఆఫ్ ది ఫిట్టెస్ట్ అని వినలా..? ” అన్నాడు అభి.
“సర్వైవ్ అయ్యే పిచ్చి తో నన్ను నేను పోల్చుకోలేని విధం గా తయారవ్వటం నాకు ఇష్టం లేదు రా..అయినా.. డార్విన్ థీరీ ‘ప్రకృతి లోని పరిస్థితులకి ప్రాణుల లో ర్యాండం గా కలిగే జన్యు మార్పులు సరిపడక పొతే ఆ ప్రాణులు అంతరిస్తాయి’ అని చెప్తుంది. దానికీ, స్వ ప్రయోజనమే పరమార్ధం గా ఉండే కార్పొరేట్ ప్రపంచానికీ, చాలా తేడా ఉంది రా..డార్విన్ థీరీ ని ఇక్కడ అన్వయించలేం.”, అన్నాడు రాము.

“మనమందరం మారతాం..అంటే చిన్నప్పుడు ఏర్పడిన మన వ్యక్తిత్వం లోని కోర్ అలానే ఉంటుంది అనుకో..కానీ మనలో మిగిలినదంతా మారేదే…. నీ లాగా… ఏట్లో బండ రాయి లా ఉంటే ఎలా?”

రామారావు మాత్రం,”అసలు డార్విన్ థీరీ ప్రాణులలో ఏ ఏ లక్షణాలను ప్రకృతి లోని మార్పులు….” అని ఇంకేదో చెప్పబోయాడు.

అభీ మధ్యలోనే అందుకొని, “ఒరేయ్ రామూ, నువ్వేమీ మారలేదు రా. నీ ఆలోచనలు ఇంకా భూమ్మీదకి రాలేదు…అంతా కాన్సెప్ట్యువల్ థింకింగ్..నేనేదో అడాఫ్ట్ అవ్వాలి అని బుధ్ధి తక్కువై అన్నానే అనుకో..నువ్వు ఎక్కడికో జన్యు మార్పుల లోకి వెళ్తే ఎలా రా..? నువ్వు ప్రజెంట్ లోకి వచ్చెయ్. ఎవరికున్న పరిస్థితులలో వాళ్ళు బతకాలి రా” అని నవ్వసాగాడు.
“కాన్సెప్ట్యువల్ థింకింగ్ నుంచే సృజనాత్మక ఆవిష్కరణలు జరుగుతాయోయ్..దాన్ని తీసిపారేయకు”
వాళ్ళిద్దరూ మొదటి నుంచీ ఇంతే.ఎప్పుడూ ఏదో ఒక దాని గురించి వాదులాడుకుంటూనే ఉంటారు.

“అహా…అయితేఈ గది లో కూర్చొని..నీ బుర్ర తో మాత్రమే ఆలోచించి సైన్సూ, మెడిసినూ, ఇంజినీరింగూ,  పెయింటింగూ, ఫుట్ బాలూ,హాకీ అన్నీ నేర్చేసుకో రా నువ్వు”, అని, “మనిషి బుర్రకున్న తెలివి చాలా పరిమితమైనది రా.. ముందు ప్రపంచం లో పడి ఇన్-ఫర్మేషన్ పట్టుకుంటే గానీ, తరువాత ఆ పట్టుకున్న ఇన్-ఫర్మేషన్ మీద ఆపరేట్ చెయ్యటం కుదరదు మన బుర్రకి….సరే…ఈ వాదాలకేం గానీ..భారతీ,పాపా ఎలా ఉన్నారు”,అని రామూ భార్యా కూతుళ్ళ గురించి అడిగాడు అభీ.
అభీకింకా పెళ్ళి కాలా. పెళ్ళి కాకుండానే అతను ఓ కంపెనీలో డెలివరీ డిపార్ట్ మెంట్ కి హెడ్ అయ్యాడు. నేరు గా “సీ ఈ ఓ” కే రిపోర్ట్ చేయటం. రాము చిన్నప్పుడు అభీకన్నా చదువు లో చాలా ముందున్నప్పటికీ, ఉద్యోగ పరం గా అతని కంటే చాలా వెనకబడిపోయాడు. ఓ చిన్న కంపెనీ లో టీం లీడ్ గా చేస్తున్నాడు.

ఇద్దరూ ఒకరి ఉద్యోగం గురించి వేరొకరు అడిగి తెలుసుకొన్నారు. అభీ, “మోర్ దేన్ హాపీ..” అన్నాడు.
రామారావు కి  తన ఉద్యోగం ఏమాత్రం నచ్చటంలా. ఉద్యోగం లో చేరిన మొదట్లో ఒక ప్రాజెక్ట్ నుంచీ వేరొక ప్రాజెక్ట్ కి విసిరేసే వాళ్ళు..ఐనా ఏమీ అనలేని తన నిస్సహాత్వానికి తన మీదే తనకు చాలా కోపంగా ఉండేది. ఫాలో అప్ పేరు మీద వాళ్ళ టీం లీడ్ గంటకో సారి అతని సీట్ దగ్గరికి వచ్చి “హౌజ్ ఇట్ గోయింగ్?” అంటూ ఉంటే”, వాడిని ముక్కుమీద గుద్దాలనిపించేది. జీతం గురించి అడగొద్దు..బఠాణీ గింజల జీతం…
వాళ్ళ టీం లీడ్ తిట్టినప్పుడు తనది తప్పు ఉందని తెలిసినా, వాడి మీద కసి తో పని చేయాలనిపించేది కాదు. తన మనసుని కష్టపెట్టటానికి వాడెవడు? వాడు దానికి తగిన శిక్ష అనుభవించాల్సిందే…
తీరా రామూ టీం లీడ్ ని అయ్యాడా….బతుకంతా ఒకటే టెన్షన్ అయ్యిపోయింది..జీతం పెరిగింది..కానీ దానితో పాటు బాధ్యతలు కూడా పెరిగాయి. …ఇక ప్రమోషన్ వచ్చి మానేజర్ గా అయితే ఇంకెంత టెన్షన్ ఉంటుందో..?ఓ రోజు క్లయింట్ మీటింగ్ లో తనేదో తప్పు మాట్లాడితే మానేజర్ గాడు తరువాత తనను ఒంటరిగా వాడి గది లోకి పిలిచి, “యు రేర్లీ ఓపెన్ యువర్ మౌత్. బట్ వెనెవర్ యు ఓపెన్ ఇట్, యు పుట్ యువర్ ఫూట్ ఇంటు ఇట్” అన్నాడు. వాణ్ణి చాచి పెట్టి లెంప పగులకొడదామనిపించింది..కానీ అసలే రిసెషన్ రోజులు..ఉద్యోగం ఊడుతుందని ఊరుకొన్నాడు..ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే టీం మెంబర్ గానే తను హాయి గా ఏ బరువూ బాధ్యతా లేకుండా ఉన్నాడేమో అనిపిస్తుంది..కాకపోతే డబ్బులు తక్కువ వస్తాయి.
అభీ కి  ఈ గొడవంతా చెప్పకపోయినా, కొంత చెప్పాడు రాము.

అభీ చిద్విలాసం గా నవ్వి,”నీకు ఈ ఫీల్డ్ సరిపడదనుకొంటారా..ఏ  బడి పంతులు ఉద్యోగమో చేసుకోరాదూ?” అన్నాడు.
“అప్పుడు డబ్బులు సరిపోవేమో రా..?”
“మరి ఒకటి కావాలంటే వేరొకటి వదులుకోవాలి బాబూ..నీకు డబ్బూ కావాలి..టెన్షన్ లేని బతుకూ కావాలి..మళ్ళీ ఎవడూ నీ మీద అధికారమూ చెలాయించకూడదు. ఇవన్నీ ఒకే సారి ఎలా సాధ్యం ? ఏ సినిమా స్టార్లలాంటి వాళ్ళో కొందరు అదృష్టవంతులు ఉంటారు.వాళ్ళకి అన్నీ అవే వస్తాయి…ఐనా వాళ్ళకి కూడా ఏదోఒక పర్సనల్ ట్రాజెడీ ఉండనే ఉంటుంది…అవునూ… స్కూల్ యానివర్సరీ ఈవెనింగ్ సిక్స్ కి కదా..మనమిచ్చిన డొనేషన్ కి, హెడ్మాస్టర్ మన చేతులమీదుగా పిల్లలకి ప్రజంటేషన్లు ఇప్పిస్తాడట. రెడీ గా ఉండు”, అన్నాడు  అభీ.
“ఫంక్షన్ అయ్యాక ఊళ్ళోకి వెళ్ళి రావాలి..మాదూరపు చుట్టాలు కొందరు ఇంకా ఊళ్ళోనే ఉంటున్నారు”  అన్నాడు రాము.
“సరేరా, నువ్వెళ్ళు. నేను నీ కోసం ఆగను. రాత్రి టెన్ కి బయలు దేరాలి”, అన్నాడు అభీ.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

అభిరాం ఆఫీస్ నుంచీ రావటం ఎప్పటిలాగే బాగా లేటయ్యింది. అతని ఫ్లాట్ మేట్ సంజయ్ అప్పటికీ మెలుకువ గానే ఉన్నాడు. అభిరాం డోర్ తీసుకొని లోపలికి వచ్చేసరికి సంజయ్ ఇంటర్నెట్ లో బూతు సినిమాలు చూసుకొంటున్నాడు. ఒక బొమ్మ మీద నొక్కితే వెయ్య బొమ్మలు వస్తాయి ఆ వెయ్యి బొమ్మాల్లో ఒక్కో బొమ్మా మళ్ళీ వెయ్యి బొమ్మల కిటికీలని తెరుస్తుంది..అలా అలా..వెయ్యి బొమ్మలలో కొన్నైనా నచ్చుతాయి…ఈ బొమ్మల తతంగానికి అంతే ఉండదు. అభీ స్నానం చేసి భోజనం చేసి వచ్చేసరికి తెల్లారి రెండైపోయింది. కానీసంజయ్ ఇంటర్నెట్ వదలట్లేదు.ఒక బొమ్మ రెచ్చగొడుతుంది..రెచ్చిపోయిన తరువాత మరోబొమ్మ కావాలని పిస్తుంది….”దీని మొహమ్మీది ఫీలింగ్ చూడు ..ఫీలింగ్ ..కీ ఎమోషన్ కీ సెక్సు కీ ఏదో సంబంధం ఉందబ్బా..అసలు సెక్సే ఓక ఎమోషన్..సెక్సు లోనే ఎమోషనల్ శాటిస్ఫాక్షన్ ఉంది…ఈ గుంట చూడు…షి లుక్స్ ..క్యూట్…ఈ సీన్ చూడు..ఆ డిం లైటింగూ అదీ..భలే సెన్సువస్ గా ఉంది కదా…” అంటున్నాడు అతను. అభీ అందుకొని…

“బాబూ సంజయ్..నీ లెక్చర్ వినలేక చస్తున్నాం నాయనా…..! నువ్వు దీనికి ఎడిక్ట్ అయ్యిపోతున్నావు…కాదు..కాదు ఎడిక్ట్ అయ్యిపోయావు…రేపు పొద్దున్నే ఎప్పుడు లేస్తావూ ఎప్పుడు ఆఫీస్ కి వెళ్తావు..?ఆఫీస్ లో పని అంతా ఖరాబు చేస్తావనుకొంటా..మళ్ళీ తరవాత అప్రైజల్ లో తక్కువ రేటింగ్ ఇచ్చాడంటావు…” అన్నాడు.

సంజయ్..”ఒక్కొక్కడికీ ఒక్కో ఎడిక్షన్ బాబూ..నీకు వర్క్ ఎడిక్షన్…ఇంకొకడికి క్రికెట్ ఎడిక్షన్..నాకు ఈ బొమ్మలు ఎడిక్షన్..నువ్వు చిన్నప్పుడు చిరంజీవి సినిమాలకు ఎడిక్ట్ అయ్యావని నువ్వే చెప్పావు కదా..?” అన్నాడు.

“ఆ ఎడిక్షన్ వేరు ఇది వేరు..దీంట్లో దిగజారుడుతనం ఉంది. పైగా ఇంటనెట్ సైట్ల వాళ్ళు నీ బలహీనత ఆధారం గా ఎక్స్-ప్లాయిట్ చేస్తున్నారు” అన్నాడు అభి.

“వాడెవడో నన్ను ఎక్స్-ప్లాయిట్ చెయ్యటం ఏమిటి? నాకు ఇష్టమై నేను చూస్తున్నా..నేను ఎంజాయ్ చేస్తున్నా..అయినా దీనికీ తిండి తినటానికీ పెద్ద తేడా ఏముంది? ఆకలైతే తిండి తింటాం..కోరిక కలిగితే బొమ్మలు చూస్తాం” సంజయ్ తిప్పికొట్టాడు.

“ఒరేయ్ అబ్బాయ్..ఆకలేస్తే హాయిగా తిండి తింటాము…అంతేగానీ…తిండిని ఫొటో తీసి దానిని చూసి మనలని మనం ఊరించుకొంటూ తృప్తి పడంకదా..నువ్వు చేస్తున్న పని అలాంటిదే..తిండి తినటం అన్నది భౌతికావసరం..కానీ నువ్వు చేస్తున్నదాంట్లో మానసికమైన వ్యసనం చాలా ఉన్నది బాబూ..ఎవరో ఒక అమ్మాయిని చూసుకో..”

“అసలు తిండి దొరకక పోతే ఏమి చేస్తాము మామా..? తిండిని ఫొటోలు తీసి చూసి తృప్తి పడాల్సిందే..నీకైతే ఎవరో ఒక గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ దొరుకుతూనే ఉంటారు బాబూ..నీ ‘గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ ని రూం కి తెచ్చినప్పుడు నన్ను ప్రకాష్ గాడి రూం కి తోలతావు… మరి నా సంగతి అలా కాదే! ఈ ముఖానికి గర్ల్ ఫ్రెండ్స్ ఎవరు పడతారు చెప్పు..?  కాబట్టీ… ఒక్కోసారి తిండి కంటే తినేపదార్ధాల ఫొటోలే బాగుంటాయి..తిండి చేదుగా..వెగటుగా ఉండవచ్చు.ఫొటోలతోఆ బాధ లేదు. ఇది మానసిక జాఢ్యం అంటున్నావు గానీ ఏది మానసిక జాఢ్యం కాదు…? ఇవాళ నెలకి లక్ష జీతం వచ్చేవాడు,ఆ లక్ష జీతం వస్తుండగానే, రెండు లక్షల ఉద్యోగం వస్తుందేమోనని చూస్తాడు. ఆ రెండు లక్షల జీతమిచ్చేఉద్యోగం రాగానే కొంత కాలానికి వాడికి అందులో ఉండే ఆనందం పోతుంది..మళ్ళీ మూడులక్షల ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నిస్తాడు..అలానే రాజకీయ నాయకుడు…ముందు ఎమెల్యే అవ్వాలనుకుంటాడు…ఎమెల్యే ఐన తరువాత, మంత్రి కాలేదనే బాధ పట్టుకొంటుంది..అంటే వాడు డబ్బుకీ, వీడు పవర్ కీ ఎడిక్ట్ ఐపోయారన్న మాటే కదా..? జీవితం లో ఒక మెట్టు పైకెక్కినప్పుడల్లా వచ్చే కిక్ కి ఎడిక్ట్ ఐపోతున్నారు జనం. జంతువులే నయం. ఆహారం తింటాయి తిన్న తరువాత అది అరిగిపోయి, మళ్ళీ ఆకలి పుడితే గానీ మళ్ళీ ఆహారం గురించి ఆలోచించవు. మనిషికి లక్ష ఉండగానే కోటి కావాలి,కోటి ఉండగానే పది కోట్లు కావాలి…మనిషికున్న ఈ దురాశ వలనే గ్లోబల్ వామింగ్ మొదలయ్యింది………. ”

అభి సంజయ్ కి దండం పెట్టి, “నిన్ను డిస్టర్బ్ చేయనులే నాయనా.. ఇంకొంచెంసేపాగితే బిగ్ బ్యాంగ్ కీ,  పోర్న్ ఎడిక్షన్ కీ ముడిపెట్టేటట్లున్నావు..ఇక చూసుకో…నాకెందుకు..?” అని బెడ్ రూం లోకెళ్ళి పడుకున్నాడు .

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

యంగ్ ఎంటర్-ప్రెన్యూర్స్ మీట్ కి అభిరాం వాళ్ళ బాసుకి పాసులు వచ్చాయి. బాస్ అభి-రాం కి కూడా ఒక పాస్ ఇచ్చాడు. ఆ మీట్ లో నిషా మల్-హోత్రా అని ఓ ముప్పై ఏళ్ళ ఉత్తర భారత సుందరి తత్తర బిత్తర ఏ మాత్రం పడకుండా మాట్లాడింది. ఆమె మాటలూ, ఒళ్ళూ కూడా అభిరాం కి బాగా నచ్చేశాయి. బుర్రలోనూ బుర్రకిందా సరుకున్న వాళ్ళు కొంచెం అరుదు గా తారస పడతారు. అభిరాంకి ఇంతకు ముందు ఒక నలుగురు అమ్మాయిలతో ఐనా సుఖ పరిచయాలున్నాయి. కానీ ఏ అమ్మాయీ అతని గుండె స్పీడు ని ఇంతగా పెంచలా. అభి ఆమె వేదిక కిందికి దిగిన తరువాత వెళ్ళి తనను తాను పరిచయం చేసుకొన్నాడు.
అభిరాం ఏం మాయ చేశాడో ఏమో తెలియదు గానీ తరువాత సరిగ్గా ఆరు నెలలకి నిషా, సంజయ్ లేని అభిరాం ఫ్లాట్లో మంచమ్మీద అతని చాతి మీది వెంట్రుకలు వేలితో మెలితిప్పుతూ వాళ్ళ బతుకు బిజినెస్ కి సంబంధించిన విషయాలు డిస్కస్ చేసింది. ఆ చర్చల మధ్య లో స్వర్గం అంచులకీ, మళ్ళీ అక్కడి నుంచీ డిస్కషన్ కి మంచం అంచులకీ తిరిగి వచ్చారు వాళ్ళిద్దరూ.
అభిరాం ఆమెకు “పెళ్ళీ చేసుకొందాం” అని ప్రపోజ్ చేశాడు.
నిషా,”తనకి అబధ్ధాలు చెప్పటం ఇష్టం లేదన్నది”, తనకి తన ఇండస్ట్రీ అంటే పాషన్ అంట…దానికే తన సమయం అంతా సరిపోతుందంట…ఆమె ఫ్రెండ్ ఒక ఆడ “సీ ఈ వో” ఉందంట. ఆమె తన పిల్లలను ఆయా కి అప్పచెప్పి, తను ఆఫీసు పనులలో బిజీ గా ఉంటుందట..పిల్లలకి ఆమె ఫ్రెండ్ కంటే ఆయా అంటేనే చనువు ఎక్కువంట.ఆమె భర్త ని అందరిముందూ ఎంతో గౌరవం గానూ, లోపల ఇంట్లోనేమో వాళ్ళ కుక్క టామీ గానూ చూస్తుందట. అతను ఊళ్ళో ఉన్న రెడ్ లైట్ యేరియా లో అప్పుడప్పుడూ సేదతీరుతాడట.  ఏ “సీ ఎన్ బీ సీ టీ వీ” వాళ్ళో ఆమెను ఇంటర్వ్యూ చేసినప్పుడు మాత్రం,”తాను ఒక తల్లి గా,భార్య గా కోడలిగా, ‘సీ ఈ వో’ గా అనేక పాత్రలను తెగ బాలన్స్ చేసినట్లు ఫోజు కొడుతుందట.
తనకు మొదటి ఇష్టం తన కంపెనీ కాబట్టీ, తనకు తన ఆడ ఫ్రెండ్ లా అబధ్ధాలు చెప్పటం ఇష్టం లేదు కాబట్టీ, తను అభిరాం మేలు కోరేది కాబట్టీ, అభి రాం కి తనను పెళ్ళాడవద్దని సలహా ఇస్తుందట.
ఈ సంఘటన జరిగిన ఓ రెండు నెలలకి నిషా కి ఓ బిలియన్ డాలర్లకంపెనీ ఓనర్ కొడుకు తో డెస్టినేషన్ మారేజ్ మాలిబూ లో జరిగింది. దానితో అభిరాం కి పెళ్ళంటే కొంచెం తాత్కాలికం గా విరక్తి   కలిగింది. అయితే మాలిబూ లో నిషా పెళ్ళి కి వెళ్ళి నిషా తో ఆమె భర్తని పరిచయం చేయించుకోవటం మాత్రం మరిచిపోలేదు అభిరాం.
ఓ సంవత్సరానికి, తనున్న కంపెనీకి రాజీనామా చేసి, నిషా భర్త సపోర్ట్ తో తానే ఓ ‘సోలార్ సెల్ లు తయారు చేసే కంపెనీ’ పెట్టాడు అభిరాం..

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

ప్లేన్ ఒసాకా ఎయిర్ పోర్ట్ లో దిగింది. ఒసాకా  ఎయిర్ పోర్ట్ సముద్రం లోని దిబ్బ మీద కట్టారు. “జపాన్ వాడి టెక్నాలజీ బాగానే ఉందే…!” అనుకొన్నాడు అభీ. తన కంపెనీ కి జపనీస్ పార్ట్ నర్ ని వెతకటం కోసం జపాన్ వచ్చాడు అభి. ఫ్లైట్ నుంచీ బయటకు రాగానే ఒకటే చెమటలు కారసాగాయి. అంతా తేమ గా ఉంది. ఎయిర్ పోర్ట్ బయట ఒక జపనీస్ అతను అభి పేరున్న ప్లకార్డ్ పట్టుకొని నిల్చొన్నాడు. అతను అభి కి గౌరవసూచకం ముందుకు వంగి జపనీస్ పధ్ధతి లో బౌ చేసి “మై నేం ఈజ్ యమనకా.. యువర్ ఇంటర్-ప్రెటర్” అన్నాడు. అభి చెయ్యి అందించి షేక్ హ్యండ్ ఇచ్చాడు. అతను అభీ సంతకం తీసుకొని ఫారిన్ ఎక్స్చేంజ్ కౌంటర్ లో యెన్స్ తెచ్చి పెట్టాడు. బయట లిమోసిన్ కార్ ఉంది . యమనకా డ్రైవ్ చేయసాగాడు. “ఎయిర్ పోర్ట్ నుంచీ ట్రెయినూ బస్సూ రెండూ ఉన్నాయి కానీ..ఈ కార్ అయితే అభీ కి కంఫర్టబుల్ గా ఉంటుందని తెచ్చాను” అని చెప్పాడు యమనకా సాన్. దారిలో కనిపించిన అపార్ట్మెంట్లలో ఇండియాలో లానే బాల్కనీల లో బట్టలు ఆరేసి ఉన్నాయి.  కారు ‘షి ఒసాకా’ దాటి ‘నిషి నకజిమా’ చేరింది. ఎక్కడ చూసినా ఫు ట్పాత్ లపై వెండింగ్ మెషీన్ లు ఉన్నాయి. జపాన్ లో దొంగతనం, క్రైం అసలు ఉన్నట్లే లేవు. జపాన్ అమ్మాయిలు ఒంటి మీద ఏమాత్రం నూగు వెంట్రులు కూడా  లేకుండా లైఫ్ సైజ్ బొమ్మల్లా కనపడుతున్నారు.
హోటల్ లో రూంకి వెళ్ళి ఫ్రెష్ అయ్యాడు అభీ. రెస్ట్ రూం లోని కమ్మోడ్ లు కూడా ఆటోమాటిక్ వి ఉన్నాయి. యమనకా సాన్ “లంచ్ కి  ఇండియన్ రెస్టారెంట్ వెళ్దామా?” అన్నాడు. కానీ అభీ కి కొత్త కొత్త ఫుడ్స్ ట్రై చెయ్యటం ఇష్టం. జపనీస్ రెస్టారెంట్ కి తీసుకెళ్ళమన్నాడు అభి. యమనకా సాన్ దగ్గరే ఉన్న ఒక జపనీస్ రెస్టారెంట్ కి తీసుకెళ్ళాడు. అది కొంచెం ఖరీదైన రెస్టారెంట్ లానే ఉంది. మన పల్లెలలో ఉండే నేల పీటల కంటే కొంచెం ఎత్తులో పీటలు ఉన్నాయి ఆ రెస్టారెంట్ లో. పీటల మీద కూర్చొని పీటలముందున్న గొయ్యి లోకాళ్ళు పెట్టుకోవాలి. చాలా మంది జపాన్ వాళ్ళ లా కాకుండా, యమనకా సాన్ మంచి మాటకారి. ఎప్పుడూ ఏదో ఒక సమాచారమిస్తూనే ఉంటాడు. మెనూ లో ఐటంస్ ఎడమ  నుంచీ కుడి కి కాక పై నుంచీ కిందికి రాసి ఉన్నాయి.  చాలా ఫిష్ ఐటంస్ ఉన్నాయి. మెనూ లోబీఫ్ కూడా ఉంది. “రెండో ప్రపంచ యుధ్ధానికి ముందు జపాన్ లో బీఫ్ తినేవారు కాదు. కానీ తరువాత ఇక్కడ అమెరికా సైన్యాలు పాగా వేశాయి. వాళ్ళ ప్రభావం తో ఇక్కడ కూడా బీఫ్ అలవాటయ్యింది” అని చెప్పాడు యమనకా సాన్.

“భారతీయ సంస్కృతిమీద కూడా అమెరికా ప్రభావం ఈ మధ్య బాగా పెరుగుతోంది. చాలా మంది ఇండియన్స్ ఇంగ్లీష్ మాటలు లేకుండా తమ తమ భాషలలో మాట్లాడలేరు” అన్నాడు అభీ.
” జపాన్ లోకూడా అంతే…ఇంగ్లీష్ మాట వాడకుండా జపనీస్ మాట్లాడటం క్రమేపీ తగ్గుతోంది.ఇన్ ఫాక్ట్…”జపాన్ దేశం “యూ ఎస్” లో యాభై ఒకటవ రాష్ట్రం అయిపోయింది”, అని ఒక జోక్ ప్రచారం లో ఉందిక్కడ.

యమనకా సాన్ అభీ కి సుషీ తినమని సజెస్ట్ చేశాడు. అది చేపా, వరి తో చేసిన ఒక వంటకం. దాని తరువాత పచ్చి చేపని ఆర్డర్ చేశాడు, తరువాత ఆక్టోపస్ సూపు.
యమనకా సాన్ ఒక జపనీస్ కర్రీ పేరు చెప్పి,”అభీ సాన్, దిస్ ఈజ్ ద స్పైసియెస్ట్ డిష్ ఇన్ జపాన్ అన్నాడు. అభీ ఆ కర్రీ తెప్పించుకొని తిన్నాడు. అది మన పచ్చడి కంటే చాలా తక్కువ కారం గా ఉంది. కానీ యమనకా సాన్ నోరు వెళ్ళ బెట్టి, వెంటనే తన అమెరికన్ భార్య కి ఫోన్ చేసి “జస్ నౌ ఐ హావ్ సీన్ స మాన్ హూ హాస్ ఈటెన్ స స్పైసియెస్ట్ డిష్ ఇన్ జపాన్!” అని జపనీస్ ఆక్సెంట్ లో చెప్పాడు. అతనికి అభీ,”మా ఇండియాకి వస్తే నువ్వు దీనికి పదింతలు కారం తినే వాళ్ళని చూడ వచ్చు”, అని చెప్పాడు.  తర్వాత యమనకా రైస్ నుంచీ తీసిన జపనీస్ బీర్ ని ఆర్డర్ చేశాడు. లంచ్ అయిన తరువాత యమనకా బిల్లు లో తన వంతు మాత్రమే   చెల్లించాడు. జపాన్ లో ఎవరి బిల్లు వారే చెల్లించుతారు మరి!
యమనకా “తినటం తాగటం అయిపోయింది..ఇంకా ఒకటే మిగిలి ఉంది”, అని దగ్గరే ఉన్న ఒక నైట్ క్లబ్ కి అభీ ని తీసుకొని పోయాడు. అక్కడబొమ్మల లాంటి జపనీస్ అమ్మాయిలు అభీ కి విస్కీ పోసి పక్కనే కూర్చొని తాగించారు. యమనకా సాన్ దుబాసీ గా వారి తో కొంచెం మాట్లాడాడు. ఒకమ్మాయి తాను జాగ్రఫీ స్టూడెంట్ ని అని చెప్పింది. వెంటనే అభీ ఆమె ని “ఇండియా పేరు విన్నావా?” అని అడిగాడు.
“ఆఫ్రికా లో ఉంటుంది కదా..?”
ఓహ్ ..ప్రపంచంలో ఎక్కడికి వెళ్ళీనా ఈ నైట్ క్లబ్బులో ఉండే అమ్మాయిలు ఇలానే ఉంటారు.
వాళ్ళు అభీ కి వాళ్ళ విసిటింగ్ కార్డులిచ్చి” వెళ్ళారు.
యమనకా సాన్,”వీళ్ళందరికీ మసాజ్ పార్లర్లు ఉంటాయి. ఇక్కడ మసాజ్ పార్లర్ ముసుగు లోప్రాస్టిట్యూషన్ జరుగుతుంది. నీకు ఆసక్తి ఉంటే చెప్పు “,అన్నాడు.

ఆరోజు రెస్ట్ తీసుకొని మరుసటి రోజు యమనకా సాన్ తో పాటు ఊరి బయట ఉన్న సోలార్ సెల్ ఫాక్టరీ కి బయలు దేరాడు అభీ. దారి లో వరి పొలాలున్నాయి. యమనకా సాన్ చెప్పిన దాని ప్రకారం వాటి ఉత్పాదకత ఇండియా పొలాలతో పోల్చితే రెండు రెట్లుంటుంది.
యమనకా సాన్ హఠాత్తు గా “ప్రజలు ఎడ్యుకేటెడ్ అవ్వటం వలన డబ్బులు ఎక్కువ సంపాదించ వచ్చు అంటారు కానీ అది కరెక్ట్ కాదు”,అన్నాడు.
“ఎందుకూ!?”
“నేను చిన్నప్పుడు ఈ ఊళ్ళోనే ఉండే వాడిని. అప్పుడు వరికోత కోసే మెషీన్లు ఉండేవి కావు. ఊళ్ళో ధనికులైన రైతుల దగ్గర మిగిలిన వాళ్ళందరూ పని చేసే వారు. కానీ నెమ్మది గా మెషీన్ లు రావటం తో ఊళ్ళోని కుర్రాళ్ళు చాలా మంది ఒకేషనల్ కోర్సు లోచేరి హార్వెస్టింగ్ మెషీన్ నడపటం నేర్చుకొన్నారు. ముందు నేర్చుకొన్న వారికి ఊళ్ళో పని దొరికింది. వారికి జీతాలు కూడా ఎక్కువే ఇచ్చేవారు. కానీ నెమ్మది గా ఊళ్ళో అందరూ మెషీన్ నడపటం నేర్చుకొన్నారు. దానితో లేబర్ సప్లై ఎక్కువై,  డిమాండ్ పడిపోయింది. ఊళ్ళో ఉన్న మొత్తం పొలాలు ఓ నాలుగు వందల ఎకరాలే! కాబట్టీ నెమ్మది గా లేబర్ చార్జీలు మెషీన్లు రాక ముందు కాలానికి పడిపోయాయి.  జపాన్  ఆర్ధిక వ్యవస్థ తొంభైలలో మాంద్యం లో పడటం వలన పరిస్థితి ఇంకా దిగజారింది. మెషీన్లు రాక ముందు ఊరి అందరికీ తక్కువ జీతాలొచ్చేవి. కానీ ఇప్పుడు ఊళ్ళో పది శాతం మందికి మాత్రమే తక్కువ జీతాలు వస్తున్నాయి. మిగిలిన వారికి పనే లేదు. ఎందుకంటే ఒక హార్వెస్టింగ్ మెషీన్ పదిమది చేసే పని చెయ్యగలదు. ఈ విధం గా మా వ్యవసాయం ఉత్పాదకత పెరిగింది, కానీ ఉద్యోగాలు ఊడాయి”, అన్నాడు యమనకా సాన్.
“మరి పల్లెటూళ్ళో ఉండే నువ్వు ఈ సోలార్ కపెనీ లో పార్ట్ నర్ గా ఎలా కాగలిగావు?” అని అడిగాడు అభి.
“మా నాన్న పల్లెటూళ్ళో ఉండే భూస్వామి. రిసెషన్ టైం లో నేను ఈ కంపెనీ షేర్లు చవక గా కొన్నాను”,అని చెప్పాడు యమనకా.
కారు కొండల గుండా ప్రయాణం సాగించింది..కొండల్లో ఎక్కడికక్కడ చెక్ డాంలు పకడ్బందీ గా కట్టి వాన నీరు వృధా కాకుండా చూస్తున్నారు. చివరికి అభీ ఫ్యాక్టరీ లో చూస్తే టెక్నాలజీ మన దేశం లో కంటే ఓ పదేళ్ళైనా ముందుంటుందనిపించింది. దానితో అగ్రీమెంట్ కుదుర్చుకోవటానికి సిధ్ధమైపోయాడు అభి.
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
“ఎం ఓయూ” సైన్ చేసిన రాత్రి అభి యమనకా సాన్ తో మసాజ్ అమ్మాయికి ఫోన్ చేయించాడు. “తనకి బాగోలేదని ఇంకో అమ్మాయిని పంపిస్తున్నానని”, చెప్పింది మొదటి అమ్మాయి.
వచ్చిన అమ్మాయి ఇంగ్లీషు కొంచెం బాగానే మాట్లాడుతోంది. ఆ అమ్మాయిని, “నువ్వు చేసే పనికి ఎప్పుడైనా గిల్టీ గా ఫీలయ్యావా?” అని అడిగాడు అభీ.
“గిల్టీ ఎందుకు? సమాజంలో నీ లాంటి వాళ్ళకు మేము సేఫ్టీ వాల్వ్ లాంటి వాళ్ళం..ఐనా ఈ రోజు తప్పైనది రేపు తప్పు కాకపోవచ్చు. అలానే ఇక్కడ తప్పైనది..కొన్ని దేశాలలో తప్పుకాదు…కొన్నాళ్ళకి సెక్స్ కూడా భోజనం చేయటమంత సాధారణం కావచ్చు..”,అంది.
“పరవా లేదే, వీళ్ళకి కూడా, కొంతమందికైనా, బుర్ర ఉంది”, అనుకొని, “నీ దృష్టి లో ఇది తప్పు కాక పోయినా దేవుడి దృష్టి లో ఇది పాపం కదా?” అన్నాడు.

“జపాన్ లోని మెజారిటీ ప్రజలలానే నేను కూడా నాస్తికురాలిని”
“నీది ఏ మతం..?”
“మా అమ్మది బుధ్ధిజం..మ నాన్న ది షింటోయిజం…కానీ నేను బుధ్ధిజాన్ని ఫాలో అవుతాను”
“షింటో ఇజం అంటే..?”
“రాజు ని దేవుని ప్రతినిధి గా భావించే ఒక మతం..నీకు జెన్ గురించి తెలుసా..?” అంది.
“ఎక్కడో విన్నాను కానీ సరిగా తెలియదు..”
“జెన్ అంటే అది ఒక ధ్యానం. ఇది మీ ఇండియా నుంచే వచ్చింది…సంస్కృత శబ్దం ధ్యాన్ నుంచీ వచ్చింది..నేను ఒక జెన్ గురువు దగ్గరకి వెళ్తూ ఉంటాను”
“నీకు అక్కడ ఏమి దొరుకుతుంది?”
“మనశ్శాంతి…”
“అరే … సరిగ్గా నా మనసు లో ఉన్న మాట చెప్పావ్..ఈ మధ్య నాకు మనశ్శాంతి కూడా కావాలనిపిస్తోంది..”
“ఐతే రేపు నాతో పాటు మా గురువు దగ్గరికి రా”

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

రామారావు జాబ్ కష్టాలు ఎక్కువ అవ్వసాగాయి. టెన్షన్లు పెరగసాగాయి. యోగా నేర్చుకొంటే టెన్షన్ తగ్గుతుందని ఎవరో చెప్పారు. హైదరాబాదు లో రాజయోగి బాబా గారు  యోగా నేర్పుతారు. ‘టీ వీ’ లోనూ కాసెట్లలోనూ చూసి నేర్చుకోవచ్చు గానీ,ఒక తెలిసిన గురువు ఉండటం మెరుగని బాబా గారి క్లాసులకి వెళ్ళాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. బాబా గారు ఈ ప్రోగ్రాం తరువాత ఆధ్యాత్మిక సమావేశాలు నిర్వహిస్తారు. ఆయన ఈ రెండింటికీ వేరు వేరు గా చార్జ్ చేస్తారు. రాము యోగా క్లాస్ లో మాత్రమే జాయిన్ అయ్యాడు.
యోగా వలన టెన్షన్ తగ్గుతుంది. కానీ అది “అడుగున లీకైన పడవలో నుంచీ నీళ్ళు తోడటం లాంటిది. మళ్ళీ చిల్లు లో నుంచీ నీరు వస్తూనే ఉంటుంది. ఆందోళన చెందే వ్యక్తి యోగా ద్వారా తాత్కాలికం గా తన టెన్షన్ని తగ్గించు కోవచ్చు. కానీ మళ్ళీ ఆందోళన అతని వ్యక్తిత్వం లోని చిల్లు లోంచీ అతని మనసులోకి ప్రవేశిస్తూనే ఉంటుంది.ఒక రోజు రాము క్లాస్  ఐనాక బయటికి వస్తుంటే,కాషాయ వస్త్రాలలో అభిరాం లా ఉన్న వ్యక్తి కనిపించాడు. “అభిరాం ని పోలిన వ్యక్తి ఎవరా !” అని పరిశీలన గా చూస్తే అభిరామే,వేరే ఎవరో కాదు.
తను బాబా గారి ప్రసంగానికి వెళ్తున్నాడట..అంతకుముందు చాలా రోజులనుంచీ బాబా గారిని ఫాలో అవుతున్నాడంట.
“జపాన్ వాళ్ళతో పార్ట్ నర్ షిప్ పెట్టుకున్నాక, నీ కంపెనీకి గవర్నమెంట్ ఆర్డర్లు బాగా వచ్చాయి కదా, మరి ఇంతలోనే దివాలా తీసిందా ఏమిటి సన్యాసం లో చేరావు?”,రాము పరాచికమాడాడు.
“అదేమీ కాదు..కంపెనీ ని అమ్మేశాను..బాగానే లాభం వచ్చింది.”
అభీ తో ఇదే బాధ… ఎంత లాభం వచ్చిందో చెప్పడు..అంతా గుంభన..అదే రాము ఐతే ఎంత లాభం వచ్చిందో చెప్పే దాకా నిద్రపోడు.
“అయ్యో, నీ కంపెనీ లో ఏదైనా జాబ్ ఇప్పించమని అడుగుదామనుకొన్నానే..మరి ఇంకో కంపెనీ పెట్టే ఆలోచన ఏమైనా ఉందా?”
“ఈ కంపెనీ ల తో బోర్ కొట్టేసింది.జపాన్ నుంచీ బిజినెస్ పార్ట్ నర్ తో పాటు జెన్ ని కూడా వెంటపెట్టుకొని వచ్చాను. జెన్ గురించి తెలుసుకొన్నాక ఆధ్యాత్మికత అంటే ఇంటరెస్ట్ పెరిగింది.  ఆధ్యాత్మికత లో పడిపోయాను”
“అంటే నువ్వు సంపాదించిన డబ్బంతా జనాలకు దానం చేసే ఆలోచన ఉందా? అలా ఉంటే నాకో కోటి పడెయ్య రా బాబూ..”
“అది చాలా ఇమ్మెచ్యూర్ ఆలోచన. నా డబ్బంతా నీకు రాసిస్తే నీకు సాధించటానికి ఏమీ ఉండదు..అంటే డబ్బు రాక తో పాటే నీకు సుఖాన్ని సాధించే అవకాశం పోయిందన్నమాట “,అని నవ్వాడు అభి.
“నాకు ఇప్పుడు అర్ధమయ్యింది..నీకు డబ్బు లో కిక్ పోయింది…ఆధ్యాత్మికత లో కిక్ వెతుకుకొంటున్నావ్”
అభి ఓ చిరునవ్వు పడేసి,”అంతే అనుకో..” అన్నాడు.
“ఇంతకీ బాబా గారు ఏమి చెప్తాడేమిటి?”
“దేవుడూ…మోక్షమూ..పరమార్ధమూ..ఆధ్యాత్మిక అనుభవమూ.సమాధి స్థితీ..జీవిత పరమార్ధం..బ్లా బ్లా…”,ఇలాంటివి అని “ఏం? నువ్వు కూడా వస్తావా..నా దగ్గర ఒక కాంప్లిమెంటరీ పాస్ ఉంది”, అని..రాము చేతి లో ఒక చీటీ పెట్టాడు.
“నాది ఓ అమాయకమైన ప్రశ్న, “చిన్నప్పుడు మన ఊళ్ళో పూనకం వచ్చి డొల్లిగింతలు పెట్టే వాళ్ళని చూశాను. వాళ్ళు ఒక ట్రాన్స్ లాంటి స్థితి లో ఉన్నట్లు అనిపించేది. వాళ్ళకు ఏదైనా నార్కోటిక్ ఇచ్చినా అలా ప్రవర్తిస్తారేమో అనిపించేది..అలానే సమాధి స్థితి కూడా ఏదైనా డ్రగ్ ఇస్తే రావచ్చేమో?”
“ఇంత వరకూ కనిపెట్టలేదు..ఇక ముందు రావచ్చేమో…మెదడుకు ఏదైనా ఆపరేషన్ చేసి కూడా ఆ స్థితి కలిగించ వచ్చేమో..””
“అంటే మన బుర్ర బయటి నుంచీ ఏ శక్తీ పని గట్టుకొని,మన అర్హత ని బట్టి ఆ స్థితి కలిగించటం లేదంటావా?”
“బయట ఏదో ఉందనే అనిపిస్తుంది…ఇలాంటి ప్రశ్నలకి బాబా గారు …నేతి..నేతి అని ఒక ఎక్జాంపుల్ చెప్తారు. మన ప్రయత్నం వలన ఆ స్థితి చేరలేమంటారు ఆయన. అంటే మన బయట నుంచీ ఎవరో నడిపిస్తున్నట్లే కదా..”,అన్నాడు అభి.
“ఆ… అలా అనేముంది..మనం రోజూ చేసే పనులలో నే చాలా మన ప్రయత్నం వలన సాధించలేం. నేను ఉన్నపాటున సచిన్ టెండుల్కర్ అయిపోవాలంటే అవ్వగలనా..ఇప్పటికిప్పుడు నిద్రపోవాలంటే వస్తుందా..అలానే కారు నేర్చుకోవటానికి ప్రయత్నం కావాలి…ఒక్కసారి నేర్చుకొన్న తరువాత..మన ప్రమేయం లేకుండానే రిఫ్లెక్స్ తో కారు నడిపేస్తాం..అలా అని ప్రయత్నం నిరుపయోగం అని కాదు.మనంచేరాలన్న స్థితి కి కావలసిన పరిస్థితులను కలిపించుకొన టానికి ప్రయత్నం చేయాలి. ఆ పరిస్థితులను కలిపించుకొంటే మనకు కావలసిన స్థితి అదే వస్తుంది…ఇల్లు కట్టాలంటే మట్ట కొట్టాలి కదా? నేను మనసు తో అదే పని గా ప్రయత్నిస్తాను అంటే ఇల్లు ప్రత్యక్షం కాదు. అలానే ఇప్పటి కిప్పుడు నేను సంతోషం గా అవ్వలంటే కాలేను కదా.. నేను సంతోషం గా ఉండటానికి ఏమేమి కావాలో అవన్నీ సమకూర్చుకొంటే సంతోషం అదే వస్తుంది. సంతోషం మనం ఉండే పరిస్థితులకి మన రెస్పాన్స్ మాత్రమే.”
“నాకు ఏపని చేసినా సంతోషం కలగట్లేదు..అలాంటప్పుడు సంతోషమే ఒక లక్ష్యం అవుతుంది, ఇల్లు కట్టటమో..కల్లు తాగటమో కాదు”
“ఇంతకీ ఆ సమాధి స్థితి కి చేరటానికి ఏ పరిస్థితులను కల్పించాలి?” అడిగాడు రామారావు.
“అది ‘కండిషన్ లెస్ స్టేట్’..ఏ పరిస్థితుల వలనా ఆ స్థితి కి చేరలేం”
“ఇది మరీ చోద్యం, అంటే బాబా గారు కేవలం అదృష్టం వలన ఆ స్థితి కి చేరారా? మిగిలిన వారు ఆ స్థితి కి చేరతారో లేదో ఆయనకే తెలియదు..ఇంకా ఈ సమావేశాలు ఎందుకు..ఈ టికెట్లు ఎందుకు? అది సరే… ఈ ప్రపంచం ఎలా పుట్టిందీ…సమయం ఎలా పుట్టిందీ…ప్రపంచం పుట్టకముందు ఏమి ఉందీ..ఇలాంటి ప్రశ్నలకు ఆయన దగ్గర ఏమైనా సమాధానాలు ఉన్నాయా..? నాకు ఇలాంటి విషయాలంటే మా చెడ్డ ఆసక్తి రా”
“ఆయన ఎప్పుడూ సమయం లేని అనుభూతుల గురించి మాట్లాడుతారు..అయినా నీకు ఇంటలెక్ట్యువల్ ఆన్సర్స్ కావాలి..ఆయన ఇచ్చేవి మిస్టికల్ ఆన్సర్స్..”
“ఇంతకీ జీవిత పరమార్ధం ఏమని చెప్పారే బాబా గారు?”
“అది మనిషిని బట్టి మారుతుంది..అందరికీ కామన్ గా ఉండే పరమార్ధం జీవితాన్ని జీవించటమే. బిగ్ పిక్చర్ చూస్తే అంతే మరి. ఎందుకంటే అందరమూ చావవలసిన వాళ్ళమే. చివరికి జీవితం నుంచీ ఏమీ ఆశించలేం. మనం సంపాదించామనుకొనే డబ్బూ, పేరూ, పలుకుబడీ అన్నీ కాలగర్భం లో కలిసిపోయేవే.  కొన్ని లక్షల ఏళ్ళ తరువాత..అప్పటికి ఇంకా మానవ జాతి మనుగడ సాగిస్తూ ఉంటే..జనాలు గాంధీ మహాత్ముడి పేరు కూడా మర్చి పోతారు గదా..! అందుకే కృష్ణ భగవానుడు  నిష్కామ కర్మ గురించి చెప్పింది.” అన్నాడు అభి.
“ఏంటో రా నాయనా, నావన్నీ చిన్న చిన్న కోరికలు..అవి కూడా తీర్చడు భగవంతుడు”.
“నిజం చెప్పాలంటే నువ్వు చాలా అదృష్టవంతుడివి రా..నీకు ప్రయత్నిచటానికి చాలా మిగిలి ఉంది..ఐనా సక్సెస్ అనేది సబ్జెక్టివ్..నా దృష్టి లో నువ్వే సక్సెస్ ఫుల్..చక్క గా భార్యా పిల్లలతో కాలం గడుపుతున్నావు..నాకు చూడు ఏమి చేసినా సంతోషం రాదు..కాబట్టీ ఒరేయ్ రామూ ‘బీ హాపీ'”, అని  బాబా గారి ప్రసంగం హాల్లోకి దూరాడు అభీ .
రాము బాబా గారి ప్రసంగం పాస్ ‘డస్ట్ బిన్’ లో వేసి, ఇంటి దారి పట్టాడు.

అయిపోయింది

Featured

“ఆల్-ఇన్-వన్ రచయిత” అనబడు లిఖిత్ ప్రయత్నాల పోరాటాల కథ

లిఖిత్ ఆనందానికి పట్ట పగ్గాల్లేకుండా పోయాయి. తన తండ్రి తనకిచ్చిన పాత డొక్కు బజాజ్ చేతక్ ని అధిరోహించి, దాన్ని కొంచెం అదిలించి,“గాల్లో తేలుతున్నట్లుందే..” ట్యూన్ ని ఈల వేద్దామనుకొన్నాడు. కానీ, ఎదురు గా నడుచుకొంటూ శంకర్ గాడు రావటం తో ఆగిపోయాడు. శంకర్, వీడి బుధ్ధి కొంచెం వంకర!
“ఏరా లిఖిత్, నీ కథ ఏదో ఆ “సాహిత్యం” పత్రిక లో అచ్చయ్యిందంట కదా?  పార్టీ ఇచ్చేయ్!”
“కథ అచ్చైతే అయ్యింది కానీ, పత్రిక వాడు కాసులేమీ పంప లేదు రా. ఓ రెండు నెలలు ఆగు, నా నవల ఒకటి ‘రాగం’ పత్రిక లో రాబోతోంది. అప్పుడు వచ్చిన డబ్బుల తో నీకు పార్టీ ఇచ్చేస్తా!”
“ఏమి నవల రా అది?”
“గొప్ప గొప్ప భావాలనూ, ఆదర్శాలనూ విరజిమ్మే పాపులర్ నవల రా. పేద వాడి ఆకలి గురించీ, మధ్య తరగతి మంద హాసం గురించీ,తెలుగు వారి హిపోక్రసీ గురించీ, జనరంజకం గా రాస్తున్నా. ఎప్పటికైనా వీరేంద్రనాథ్ అంత పాపులరూ, శ్రీ శ్రీ అంత ఆదర్శవంతమూ ఐన రచనలను రాసేస్తా చూడు..ఒక్కసారి పాపులారిటీ వచ్చిన తరువాత డబ్బులే డబ్బులు!అప్పుడు ఒక వోక్స్ వాగన్ కారు కొనాలి . బుజ్జి ముండ అదంటే నాకెంతో ఇష్టం!”
“బాబూ..తెలుగు లో నే రాస్తున్నావా ? ఐతే ఇది రచనలకు కాలం కాదు.అందులోనూ ఆదర్శ రచనలు రాసి డబ్బు సంపాదిస్తాననటం, “తివిరి ఇసుమున తైలం తీయటం” లాంటిది.
“ఆ ఏదో నేనంటే నీకు కుళ్ళు లేవోయ్! సౌదీ లో ఇసుక నుంచీ చమురు తీయటం లేదా..నేనూ అలానే తెలుగు పాఠక లోకం నుంచీ కాసుల నిధిని సంపాదిస్తాను.!”
“సరే, నీ నిధిని అప్పుడప్పుడూ నాకు కూడా కాస్త విదిలిస్తూ ఉండు” అని శంకర్ మెల్లగా జారుకొన్నాడు అక్కడి నుంచీ.
****************
లిఖిత్ సొంత అడ్రెస్ కవర్ తో పాటు తన నవలని పోస్ట్ చేసి వచ్చి పక్కనే ఉన్న పార్క్ లో కూర్చొన్నాడు.
“హమ్మయ్య! తన సాహితీ విజయ యాత్ర కి తొలి అంకం ఇది..ఓ గొప్ప రచయిత అయ్యే లక్షణాలు చిన్నప్పటి నుంచీ ఉన్నాయి తన లో. అందుకే తన తండ్రి ఇంజినీరింగ్ చదవమంటే తను బియ్యే లో చేరాడు. తన తండ్రి ఒట్టి అజ్ఞాని.”ఈ కథలూ కాకర కాయలూ కూడు పెడతాయా!?” అంటాడు. ఎప్పుడూ కూటి గురించిన యావే! ఆయన బాగానే సంపాదించాడా! నగరం లో ఓ రెండు ఇళ్ళూ మూడు సైట్లూ ఉన్నాయా!..అయినా,”కోటి విద్యలూ కూటి కోసమే రా!”అంటాడాయన”.
“తను ఒక్క సారి ప్రసిధ్ధ రచయిత అయ్యాడంటే, అభిమానుల్నించీ ఒకటే ఉత్తరాలు…ఆడ ఫాన్స్ లో ఒక ఇద్దర్నో, ముగ్గుర్నో ఎంచుకొని వారి తో ఇంచక్కా రొమాన్స్ చేయవచ్చు”.
పార్కులో బెంచీ పైన పక్కనే ఒకాయన కూర్చొని ఏదో రాసుకొంటున్నాడు.
“ఏమండీ కథ రాస్తునట్లున్నారు, మీరు రచయితా?”ఆరా తీశాడు లిఖిత్.
“నేను రచయితనే కానీ, ప్రస్తుతం నా ఇంటి వెచ్చాల పద్దులు రాస్తున్నాను”
సాటి రచయితని చూడగానే లిఖిత్ మనసు ఎగిరి గంతేసింది.
“నేను కాబొయే పాపులర్ రచయిత లిఖిత్ ని సార్!”
“నువ్వు విహారి పేరు వినే ఉంటావ్ కదా! అది నా కలం పేరు. మా ఆవిడ, “అనవసరం గా స్టాంప్ ల కీ, కవర్లకీ డబ్బు తగలెడుతున్నారు. అవి కొనక పోతే పౌడర్ డబ్బాలన్నా కొనవచ్చు” అని పోరటం తో నా రచనా వ్యాసంగం మాని వేసి స్కూల్లో పని చేస్తున్నాను.”
“స్టాంపులు దండగని రచనలు మానేయటమేంటి సార్? ఈ సమాజమనే స్టాంప్ మీద మన ముద్ర ను బలం గా గుద్దాలి.కొంచెం నా కథలు చదివి, మీ అభిప్రాయం చెప్తారా?”
విహారి “కొత్త బిచ్చగాడు పొద్దెరగడు”, అనుకొని, తేలుకుట్టిన వాడిలా మొహం పెట్టి, “ప్రస్తుతానికి సమయం లేదు. తరువాత ఎప్పుడైనా..”,అన్నాడు.
“సరే, అన్నట్లు, మీకు తెలిసిన ఎడిటర్ ఎవరన్నా ఉంటే పరిచయం చేయండి సార్.”
**********
లిఖిత్ నవలను రాగం పత్రిక ప్రచురించ లేదు సరి కదా, రాత ప్రతి ని తిరిగి పంపను కూడా లేదు. అయినా అతను పట్టు వదలని విక్రమారుడి లా పత్రికలకు కథలు పంపుతూనే ఉన్నాడు. కానీ అవన్నీ బ్లాక్ హోల్ లో పడిన కాంతిలా అజా పజా లేకుండా పోయాయి. రచనలు పంపేటప్పుడు స్టాంపులంటించిన సొంత అడ్రెస్ కవర్ పంపటం మానుకొన్నాడు లిఖిత్. అదొక  దండగ!
ఓ రోజు విహారి పార్కులో మళ్ళీ కనపడితే,ఆయన్ను లిఖిత్ బలవంత పెట్టి, ఒక ఎడిటర్ ని పరిచయం చేయమని తీసుకెళ్ళాడు. విహారి వెనుక సీట్లో కూర్చుంటే లిఖిత్ తన స్కూటర్ ని తిన్నగా నడప సాగాడు. రోడ్డు రణరంగం లా ఉంది. వాహనాలను గజి బిజి గా, ఒకరికొకరు అడ్డు పడుతూ డ్రైవ్ చేస్తున్నారు. విహారి, “రోడ్డు మీద ప్రవర్తనే మన సమాజం లో ప్రతిఫలిస్తుంది… స్వార్థం పెరిగిపోతోంది..డబ్బు యావ పెరిగిపోతోంది. ఈ వ్యాపార తత్వం వలనన కూడా నేను రాయటం మానుకొన్నాను” అన్నాడు.
లిఖిత్ గడుసు గా నవ్వుతూ, “మీరు చాలా నిస్వార్ధ మైన వారి లా ఉన్నారు. నాకు మీ ‘ఏ టీ ఎం’ కార్డూ, పిన్ నంబరూ ఇచ్చేయండి సార్” అన్నాడు.
విహారి పెద్దగా నవ్వేసి, లిఖిత్ భుజం మీద తట్టి, “నువ్వు భలే తమాషా మనిషివోయ్!”, అని, మనసులో, “వీడో తింగరి వెధవ లా ఉన్నాడే!” అనుకొన్నాడు.

ఎడిటర్ ‘ఏకాం’బరం గారి ముందు బల్ల కింద దొంతరలు గా వచ్చిన కవర్లు ఉన్నాయి.ఏకాంబరం అనేది ఆయన అసలు పేరు కాదు. పూర్వం ఒక దిన పత్రిక లో ప్రభుత్వాన్ని ఏకుతూ వ్యాసాలు రాసి ప్రసిధ్ధుడయ్యాడాయన. ఆవిధం గా వచ్చింది ఆయనకు ‘ఏకాం’బరం అనే పేరు. తరువాత ప్రభుత్వం ఆ దిన పత్రిక యాజమాన్యం మీద ‘ఇన్ కం ట్యాక్స్’ శాఖ ద్వారా వత్తిడి తెచ్చి ఏకాంబరాన్ని పీకించేసింది. ఇక అప్పటి నుంచీ బుధ్ధి తెచ్చుకొని పెద్ద వారికి అనుకూలం గా నడుచుకొంటూ కాలం నెట్టుకొస్తున్నాడు ఏకాంబరం.
ఏకాంబరం లిఖిత్ ని కూర్చోమనైనా అనకుండా కిందా మీదా చూసి, “మీరు దేని గురించి రాస్తారు?”, అన్నాడు.
“ఆదర్శాలూ, పేదరికం,ప్రేమా, విలువలూ, సంస్కృతీ.. ..”

ఏకాంబరంఒక్కసారి కుష్టు వ్యాధిగ్రస్తుడిని చూసినట్లు ఉలిక్కిపడి, లిఖిత్ ని మధ్య లోనే ఆపేసి, “బాబ్బాబూ, నా ఉద్యోగం ఊడగొట్టకు. మనకు కావలసినవి పత్రిక సర్క్యులేషన్ పెంచే కథలు. అసలే ఈ టీవీ ఛానళ్ళూ, ఇంటర్నెట్టూ వలన సర్క్యులేషన్ పడిపోతూంటే, నీ ఆదర్శాల ఆకలి కథలు వేసుకొంటే, ఈ పత్రిక మూత పడుతుంది. నా ఉద్యోగం ఊడుతుంది.”, అన్నాడు.
“అంటే మీకు మసాలా కథలు కావాలన్న మాట. మీరు కథలని ఎలా సెలక్ట్ చేసుకొంటారండీ?”
“కథ లో పట్టూ, కథనం లో బిగీ ఉండాలి. చదివించే గుణం ఉండాలి.ఈ ఆధునిక కాలం లో, బిజీ జీవితాలలో పాఠకులకి కథలు చదివే తీరిక ఎక్కడుంటుంది? కాబట్టీ కథలు టీవీ యాడ్స్ లా చిన్న గా, పాఠకుడి దృష్టిని కట్టిపడేసేలా ఉండాలి. సింగిల్ కాలం కథలూ, ఒక పేజి కథలూ..ఇలా రాయాలి..చాట భారతాలు రాయకూడదు. .. పాపులర్ కావాలంటే పాప్ కార్న్ సాహిత్యం రాయాలి మరి“, అని ఏకాంబరం తన ముందున్న కవర్ల దొంతరను ఒక్క సారి కదిలించాడు. దాని నుంచీ ఒక పోస్ట్ కార్డ్ బయట కొచ్చి కింద పడింది. “ఈ రాత గాడెవడో తెలివైనవాడు . క్లుప్తం గా ఓ పోస్ట్ కార్డ్ మీద కథ రాసి పారేశాడు. “ఈ వారం కథ” శీర్షిక లో ఈ సారి కి ఇతని కథ ప్రచురిద్దాం”, అని “పోస్టల్ స్టాంప్ ల పై కథలు రాసే రోజులు కూడా వస్తాయి,” అని ముక్తాయించాడాయన.
ఏకాంబరం మాటలు విని అముదం తాగిన మొఖం పెట్టాడు లిఖిత్.
లిఖిత్ ని చూసి ఏకాంబరం,”అలా అని నువ్వేమీ అధైర్య పడ వద్దు బాబూ,మేము అప్పుడప్పుడూ కథల పోటీలు పెడతాం..కానీ ఒక కండిషన్..ఆ పోటీ లకి సరిగ్గా నాలుగు పేజీల పది లైన్ల మూడు మాటలు ఉండే కథలను మత్రమే అనుమతిస్తాం.మాకు పత్రిక లో ఉండే నిడివీ, ప్రకటనల దృష్ట్యా ఇలాంటి కండిషన్లు తప్పని సరి. నువ్వు ఆ పోటీ లో నీ అదృష్టాన్ని పరీక్షించుకోవచ్చు. నీ కథ కి బహుమతి వచ్చినా, నువ్వు రాసినది యధా తధం గా మేము ప్రచురించక పోవచ్చు.సుబ్బి సుబ్బమ్మ అయినట్లు, కొన్ని మార్పులూ చేర్పులూ చేస్తాం.” అన్నాడు. ఏకాంబరం కాసేపాగి, తనలో ఏదో ఆలోచించుకొని, కుర్చీ కి చేరగిలబడి, “ఐనా, సాయంత్రం ఏడు గంటల కి నీ కథల ప్రతులు చూపించు. అప్పుడు నేను సికిందరాబాద్ క్లబ్బులో ఉంటాను. అక్కడికి పట్టుకొని రా, చూద్దాం”,అన్నాడు.
బయటికొచ్చినాక విహారి లిఖిత్ తో, “సాయంత్రం క్లబ్బు లో ఆయనకు ఓ రెండు డ్రింకులు స్పాన్సర్ చెయ్యి..అలా చేయకే నేను దెబ్బ తిన్నాను”, అన్నాడు.
లిఖిత్, “అలా అయితే నేను క్లబ్బుకే వెళ్ళను సార్. ఆంధ్రుల అభిమాన రచయితను అవ్వాలంటే గమ్యమే కాదు, మార్గం కూడా స్వచ్చం గా ఉండాలి”, అన్నాడు.
విహారి, “నీ ఇష్టం. ఏదో కుర్ర వాడివని నాకు తోచిన సలహా చెప్పాను”, అన్నాడు.
**********
లిఖిత్ ఇంటి ముందు సైకిల్ దిగిన శంకర్ లోపలికి వచ్చాడు. “ఏమండీ “ఆంధ్రుల ఆల్-ఇన్ వన్” రచయిత గారూ, నాకు ఇవ్వాల్సిన పార్టీ మాటేమిటి?ఈ పాటికి బాగానే సంపాదించి ఉంటావే!”, అన్నాడు  లిఖిత్ గది లోకొచ్చిన శంకర్ వ్యంగ్యం గా.
“ఏం సంపాదించటం లే! కాయితాలు వృధా! కథలు పంపే కవర్ల డబ్బులు కూడా వృధా! అందుకే ఆ డబ్బులైనా పొదుపు చేద్దామని ఇప్పుడు ఇంటర్నెట్ బ్లాగ్ ల లో కథలు రాస్తున్నా.కానీ, నెట్ లో కూడా చదివే వాళ్ళ కంటే రాసే వాళ్ళు ఎక్కువైపోయారు”, అన్నాడు లిఖిత్.
“ఇలా కాదు రా బాబూ, కొడితే ఏనుగు కుంభస్థలాన్నే కొట్టాలి. నాకు తెలిసిన పబ్లిషర్ ఒకడున్నాడు. నీ రచనల మీద నీకు నమ్మకముంటే, అతని ని కలుద్దాం”
లిఖిత్ తన పాత నవల ప్రతి ఒకటి పట్టుకొని, శంకర్ తో పాటు పబ్లిషర్ పరాంకుశాన్ని కలవటానికి బయలుదేరాడు.
పరాంకుశం ఓ నాలుగు పేజీలు తిరగేసి,”వేద్దాం సార్, ఈ నవల వేద్దాం.ఓ ఐదు వందల కాపీలు వదులుదాం… పదిహేను వేలు ఓకే నా?” అన్నాడు.
లిఖిత్ గుండె ఒక్క సారి ఎగిరి గంతేసిది. కళ్ళ ముందు పదిహేను వేల పారితోషికం కనపడింది. “ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం..”, అని పెద్ద గా పాడబోయాడు.
పరాంకుశం లిఖిత్ ని “రేపు ఐదు వేలు అడ్వాన్స్ ఇవ్వ గలుగుతారా?శంకర్ గారికి ఓ మూడు వందలు కమీషన్ పోతుంది లెండి”అన్నాడు.
“అంటే..ఛీ..వెధవ బతుకు..నా పుస్తకాన్ని నేనే డబ్బు పెట్టి అచ్చు వేసుకోవాలన్న మాట!”
దానికి పరాంకుశం, “లేక పోతే నాకెందుకు సార్ దూల? ఈ రోజుల్లో పుస్తకాలను ఊరికే ఇచ్చినా ఎవరూ కొనటం లేదు. అలాంటిది, ఊరూ పేరూ లేని మీ లాంటి రచయితల పుస్తకాలు ఎవరు కొంటారు? త్వరలో పుస్తకాలు రాయటం అనేది, శిల్పాలు చెక్కటం వంటి ఒక ప్రాచీన కళ అయిపోతుంది. కాబట్టీ, మీ పుస్తకాలను నా డబ్బులతో పబ్లిష్ చేస్తే, చివరికి నా చేతికి వస్తుంది ఒక చిప్ప!” అన్నాడు.
“ఎంత అవమానం..?  ఈ “ఆంధ్రుల ఆల్ ఇన్ వన్ రచయిత”కేనా ఈ పరాభవం? నా కెపాసిటీ తెలియక భ్రమ పడుతున్నాడు ఈ పబ్లిషరాధముడు.”
శంకర్ భరోసా గా, “ఏమీ పర్లేదు లే, మీ నాన్న కొనిచ్చిన స్కూటర్ ఉందిగా! అది అమ్మేయ్!”, అన్నాడు.
**************
పాత స్కూటర్ అమ్మి అచ్చు వేయించిన నవల పది కాపీ లు కూడా అమ్ముడు పోక పోవటం తో,మిగిలిన కాపీలని లిఖిత్ సైకిల్ మీద పెట్టుకొని దానిని తన ఫ్రెండ్స్ కి దానం చేయవలసి వచ్చింది. లిఖిత్ ఫ్రెండ్స్ ఆ నవలని పాత న్యూస్ పేపర్ తో పాటు తూకం ప్రకారం అమ్మి సిగరెట్ ఖర్చులకు వాడుకొన్నారు.
తన పబ్లిషింగ్ ప్లాన్ బెడిసి కొట్టటం తో,లిఖిత్ కి ఏమీ తోచక మళ్ళీ శంకర్ ని ఆశ్రయించాడు. “వాడికైతే అయిడియాలు బాగా తడుతాయి”.
శంకర్ తన ఇంటి ముందు స్కూటర్ స్టాండ్ వేసి, సీట్ పై కూర్చొని, సాలోచన గా శూన్యం లోకి చూచి తల పంకించి, “నువ్వే ఒక పత్రిక పెట్ట రాదూ? దాని నిండా నీ రచనలే వేసుకొని, నువ్వు పాపులర్ అయిపోవచ్చు. ఒక్క సారి పాపులర్ అయిన తరువాత, కుక్కని కొట్టినా డబ్బు రాలుతుంది”
“నాకు కుక్క ని కొడితే రాలే డబ్బు వద్దు. జనాలు నా పుస్తకాల పేజీలు తిప్పితే రాలే డబ్బు కావాలి. నీ అయిడియా బాగానే ఉంది.కానీ ఒక చిన్న లోపం! పత్రిక లో పడే మన రచన పాపులర్ కావాలంటే ముందు పత్రిక పాపులర్ కావాలి. మరి పత్రిక ని పాపులర్ చేయటం ఎలా?”
“అహా.. ఇన్నాళ్ళకి నీ బుర్ర పాదరసం లా పని చేస్తొంది..ఇక ఖచ్చితం గా విజయం నీదే! పత్రిక ను పాపులర్ చేయటానికి పత్రిక పెట్టే ముందుగానే వీర పబ్లిసిటీ ఇస్తే సరి.”
“వీర పబ్లిసిటీ ఎలా ఇస్తారేం..?”
“ఆ ఏముందీ ముందు మన ఫ్రెండ్స్ లో నోటి మాట గా చెబ్దాం..తరువాత..టీవీ లో, ఇంటర్నెట్ లో,  హోర్డింగ్సూ గట్రా..”
“అబ్బో ఇదంతా తడిసి మోపెడవుతుంది..ఏమైనా “ఆంధ్రుల ఆల్ ఇన్ వన్ రచయిత” అవ్వాలంటే ఇలాంటి చిన్న ఖర్చులూ కష్టాలూ తప్పేటట్లు లేవు. ఇదంతా నా భవిష్యత్ కి ఒక ఇన్వెస్ట్-మెంట్ లాంటిది. పైగా ఈ పత్రికల వాళ్ళూ తానా అంటే తందానా అనటం తప్పుతుంది…ఒక కథను హాయిగా మనకిష్టమైనన్ని పేజీలు రాసుకోవచ్చు. మనం రాసిన కథను మార్చే వాడే ఉండడు.”
“సరిగ్గా నా నోట్లో మాట చెప్పావు..కాక పోతే ఓ పది లక్షలు కావాలి. మీ నాన్న ని ఆ ఊరి బయటి సైటు తనది కాదనుకొనమను ”
“అబ్బో.. ఆ పాత డొక్కు స్కూటర్ అమ్మినందుకే మా నాన్న నా మీద గుర్రు గా ఉన్నాడు రా. అయినా,ఒక్క సారి మా నాన్న తో మాట్లాడతా!”    “సరే రా, మీ నాన్న తో మాట్లాడి, రేపు నాతో చెప్పు.ఈ మధ్య రియల్ ఎస్టేట్ బిజినెస్ లోబిజీ గా ఉంటున్నాను.వస్తా మరి“
*********
లిఖిత్ వాళ్ళ నాన్న అహోబల రావు కి వాడి మాటలు విని అరికాలి మంట నోట్లో కొచ్చింది.
“స్కూటర్ ని అమ్మింది కాక, సైట్ అమ్ముతానంటావా? తోలు తీస్తా వెధవా..అయినా కోటి విద్యలూ కూటి కోసమేనోయ్..కథలూ కాకరకాయలూ….”
“..కూడు పెట్టవు..ఇంకా ఆపు నాన్నా, ఈ డయలాగ్ వినీ వినీ బోర్ కొట్టింది”
“కూడు అంటే అన్నం మెతుకులు మాత్రమే కాదు రా బడుధ్ధాయ్..! కూడు అంటే డబ్బూ..దర్పమూ..మీ ఫ్రెండ్ శంకర్ ని చూసి బుధ్ధి తెచ్చుకోరా..మొన్నటి దాకా స్లిప్పర్ లు వేసుకొని, కాళ్ళీడ్చుకొంటూ తిరిగేవాడు..ఇప్పుడు స్కూటర్ కూడా కొనేశాడు.నువ్వూ ఉన్నావ్ ఎందుకు? బంగారమంటి బజాజ్ స్కూటర్ ని అమ్మేశావ్! ఇక పుస్తకాలూ, రచనలూ అన్నావంటే కాళ్ళు విరిచి గాస్ పొయ్యి లో పెడతా. నా స్నేహితుడొకడికి కోఠీ లో బిజినెస్ ఉంది. వాడు దాంట్లో ఓ సూపర్వైజర్ ఉద్యోగం ఇవ్వటానికి ఒప్పుకొన్నాడు.బుధ్ధి గా వెళ్ళి రేపటి నుంచీ ఉద్యోగం చేసుకో. లేక పోతే ఇంట్లో నుంచీ బయటికి నడువ్”, అని హెచ్చరించాడు అహోబల రావు.
“నాన్నా..తరువాత ‘వాసు’ సినిమా లో వెంకటేష్ తండ్రి లా నీ తప్పు నువ్వు తెలుసుకొంటావు..ఎప్పటికైనా ఆంధ్రుల ఆరాధ్య రచయిత ను కాక పోను”, అనుకొన్నాడు లిఖిత్.
*************
“ఒరేయ్ శంకర్, పత్రిక పెట్టటం మనవల్ల కాదు రా! సైట్ అమ్మమంటే, మా నాన్న నాకు బాగా మడ్డి కూడు పెట్టాడు”.
“ఏమీ దిగాలు పడకు రా. ఆ..ఒక అయిడియా..నువ్వే ఓ వెయ్యి పోస్టర్లు అచ్చు వేయించి నగరం అంతా అంటించెయ్ రా! “
“ఎక్కడ అచ్చేయిద్దాం..?”
“ఇంకెక్కడా..! నా ఫ్రెండ్ నరేష్ గాడికి ఒక ప్రెస్ ఉంది లే..మనకైతే తక్కువకే వేస్తాడు. మహా ఐతే ఆరేడు వందలు అవుతాయి..నే మాట్లాడతాలే!ఓ వంద అడ్వాన్స్ కొట్టు ముందు”
“ఒరే.., నువ్వు కమీషన్ నొక్కేయటం లేదు కదా?”
“చ..భలే వాడివి..ఆ పరాంకుశం గాడు ఏదో అన్నాడని..నువ్వు నమ్మేయటమేనా?”
*************
రోడ్ పక్కన, లిఖిత్ తన రాబోయే పత్రిక “అక్షరం” గురించి పోస్టర్ అంటించుకొంటున్నాడు.పక్కనే ఫస్ట్ షో జనాలు ఇళ్ళకు పోతున్నారు. ఇంత లో వెనుక గా ఎవరో కార్ హారన్ మోగించిన చప్పుడు వినపడించి. లిఖిత్ తల తిప్పి చూశాడు. కార్ లో శంకర్ ఉన్నాడు. “పోస్టర్ ల కు  బాగానే మైదా పెడుతున్నావే..రాయి రాయి..”కష్టే ఫలి”,పాపులర్ రచయితవవ్వాలంటే ఇవన్నీ తప్పవు మరి. అన్నట్లు ఈ నెల పదిన నా పెళ్ళి..నువ్వు తప్పకుండా రావాలి”, అని శుభలేఖ లిఖిత్ చేతి కందించి రయ్యిన తన కారు లో బిజీ గా వెళ్ళిపోయారు శంకర్ గారు.
వెనుక గా అతని సైకిల్ స్టాండ్ పై పోస్టర్లు దొంతర గా ఉన్నాయి. ఎన్నిచోట్ల అంటించినా అవి తరగటం లేదు.
“ఈ పత్రిక మాటేమిటో కానీ, ఇవి అంటించలేక తల ప్రాణం తోకకి వస్తోంది”, అనుకొన్నాడు.
“బాబూ ఒక్క సారి ఇలా వస్తా..చిన్న పని.. మా డైరక్టర్ గారు రమ్మంటున్నారు”,ఓ అరవై యేళ్ళ ముసలాయన పిలిచాడు.
“ఏమైన రాసి పెట్టాలా?”
“ఆ అదే అనుకొంటా..”
ముసలాయన సినిమా హాలు ఓనర్ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళాడు.
“మా పోస్టర్లు అతికించే కుర్రాడు మానేశాడు..పోస్టర్లకు మైదా రాసే పని ఉంది.కిటికీ లోంచీ చూశా.బాగానే రాస్తున్నావ్.రేపట్నుంచీ వచ్చి పని లో  చేరిపో”
లిఖిత్ కి కళ్ళు తిరగ సాగినయ్. వడి వడి గా వచ్చి, పోస్టర్ల దొంతర లాగి పారేసి, సైకిల్ ఎక్కి ఇంటికి పోనిచ్చాడు.
“నాన్నా..రేపు ఆ సూపర్-వైజర్ జాబ్ లో చేరిపోతున్నాను. మీ ఫ్రెండ్ కి చెప్పేయ్”, అన్నాడు లిఖిత్ అహోబల రావు తో.
ఆ విధం గా ఆంధ్ర దేశం ఒక కాబోయే “ఆల్-ఇన్-వన్ రచయిత” ని కోల్పోయింది

Featured

అదృశ్యమైన అంకినీడు..ఒక చిన్న కథ..

భుజం మీదినుంచీ పైపంచె తీసి, బల్లమీది లేని దుమ్ము  దులిపి, పంచె పైకి లాగి కూర్చున్నాడు అంకినీడు.
“అమ్మాయ్..! అంకినీడొచ్చాడు రొండు మినపట్లు పెట్టు”, అంది ఆదెమ్మ కోడలితో.
“ఆ..ఊళ్ళో వాళ్ళందరికీ తేర గా పెట్టటానికి ఉందిక్కడ!”, కోడలు గొణుక్కొంది లోలోపల.
ఐదు మిముషాలయ్యింది..పదినిముషాలయ్యింది..పావు గంటయ్యింది..ఆ రెండు మినపట్లూ రాలేదు.
ఆదెమ్మ మళ్ళీ కేకేసింది, “సరితా, మినపట్లు”.
“ఆ మినపట్లంట తగలెయ్యవే!”, అని భార్యను కసిరాడు పక్కనే మంగలి తో గడ్డం చేయించుకొంటున్న చెరువు కాడి చిన్ని గారి వెంకయ్య .
అంకినీడు విసురు గా లేచి పై పంచె దులిపి భుజం మీద వేసుకొని నెమ్మదిగా బయటికి నడవ సాగాడు. ముందు విసురుగానే నడుద్దామనుకొన్నాడు. కానీ కాళ్ళు పట్టివ్వటం లేదు ఈ మధ్య.
ఆదెమ్మ, “అంకినీడూ ఆగయ్యా..!, ఒరే.. ఎంకన్నా..చెప్పేది సరిగా చెప్పొచ్చు గా..మాట పడటం మా కంఠంనీడారి లో అసలు లేదు.” అంది.
“ఆ..లేదు..లేదు..మీ కంఠంనేనారి ముఠా గురించి ఎవరికి తెలవదు..? అయినా ఇన్నేళ్లయినా పుట్టింటాళ్ళ మీద బెమత పోలేదమ్మా నీకు!”
మొత్తానికి అంకినీడు బల్ల మీద కూర్చొని మినపట్లు తిని కాఫీ తాగేదాకా ఊరుకోలేదు ఆదెమ్మ.
******************
అంకినీడు నెమ్మది గా వీధిలోకి వచ్చే సరికి పొద్దెక్కిపొయింది. చెప్పుల్లేని కాళ్ళు ఎండకి కాలుతున్నాయి.వెళ్ళి ఊరి అరుగుల దగ్గర కూర్చొన్నాడు.
“నాలుగు నెల్లు గా మెడ నరాలు ఒకటే పీకటం. కణతలు అదురుతున్నాయి. డాక్టర్ దగ్గరికి పోదామంటే చేతిలో చిల్లి గవ్వకూడా లేదాయే..”
మచ్చల పిల్లి  ఒకటి నీడ లో మాగన్ను గా నిద్ర పోతోంది.పక్కనే ఓ దొడ్లో కాకి కుడితి తొట్టి అంచు మీద కూర్చొని ఎండకి నీళ్ళు కతుకుతోంది.
పది రోజుల గడ్డం తెల్ల గా మాసి ఉంది. మంగలి నాగరత్నం పని ముగించుకొని ఇంటికి తిరిగి వెళ్తున్నాడు. అంకినీడు మాసిన గడ్డాన్ని వేళ్ళతో నిమురుకొని,”ఇదుగో నాగరత్నం..కాత్తి గెడ్డం గీత్తా..? చేయించుకొని పది రోజులయ్యింది..”, అన్నాడు.
“మా వాడు సెంటర్లో షాప్ పెట్టాడు అక్కడ గీయించుకో”, సైకిల్ మీద గబ గబా వెళ్ళిపోయాడు నాగరత్నం.

అంకినీడు ఒకప్పుడు బాగానే బతికాడు. నాన్న అంజయ్య. ఆయన ఆదెమ్మ పెదనాన్న కొడుకు.  అంకినీడు చిన్నప్పుడే చనిపోయాడాయన. అమ్మ శేషమ్మ, ఆదెమ్మ కంటే పదిహేనేళ్ళు పెద్దది. అంకినీడు పట్నం పిల్లని పెళ్ళి చేసుకొన్నాడు. కానీ శేషమ్మకు కోడలు తీరు ఏమాత్రం నచ్చలా. “పని తక్కువ షోకులెక్కువ”, అనుకొంది శేషమ్మ.
కోడలికి శేషమ్మ తనని రాచి రంపాన పెడుతున్నట్లనిపించింది.ఊళ్ళోవాళ్ళందరూ, “శేషమ్మ కోడల్ని చెర కట్టనీయదు”, అనుకొన్నారు.

పిల్లాడినెత్తుకొని పుట్టింటి నుంచీ వచ్చిన వెంటనే కోడలికి పనులు పురమాయించటం మొదలు పెట్టింది శేషమ్మ. అంకినీడు కూడా అమ్మని సమర్ధించాడు. దానితో తన తండ్రికి రహస్యం గా ఉత్తరం రాసి, రమ్మంది కోడలు. పిల్లాడిని తీసుకొని, తండ్రితో పాటు పుట్టింటికి వెళ్ళిపోయింది. తండ్రి తో వెళ్ళిన ఆమె తరువాత మళ్ళీ రానేలేదు. అంకినీడూ ఆమె దగ్గరికి పోలేదు.కంఠంనేని వారి అభిమానం అడ్డొచ్చింది అంకినీడు కి. ఊళ్ళో వాళ్ళెవరో అనుకొంటుంటే విన్నాడు, తన భార్య కొడుకుని బాగా చదివించి ప్రయోజకుడిని చేసిందని, ఇప్పుడు లక్షల్లో సంపాదిస్తున్నాడనీ.
శేషమ్మ ఉన్నంతకాలం అంకినీడుకి ఇంత ఉడకేసిపెట్టింది. శేషమ్మ పోయేనాటికి పెరిగిన ధరలకి ఉన్న ఎకరం చెక్కా తుడిచిపెట్టుకొని పోయింది. కూలికెళ్దామంటే అప్పటికే వేళ్ళు పట్టివ్వటం మానేశాయి. కాళ్ళు కదలటం లేదు. ఇక అప్పటి నుంచీ ఊళ్ళో అయిన వాళ్ళ దగ్గర తింటూ ఎలాగో రోజులు గడిపేస్తున్నాడు.

బుచ్చియ్య గారి దామోదర రావు చేతి వాచీ చూసుకొంటూ అరుగుల దగ్గరికి వచ్చాడు. అంకినీడు కి ఈ మధ్య చూపు ఆనటం లేదు. కళ్ళు పువ్వులేసినై. కళ్ళపై నుదుటికడ్డం గా చేయ్యి పెట్టి , కళ్ళు చికిలించి పళ్ళు బయటపెట్టి చూశాడు దామోదర రావు వచ్చిన వైపు కి.  దామోదర రావు అంకినీడు ని చూసి ఒక నవ్వు నవ్వి, “ఏం.. పలారం అయ్యిందా..?” అన్నాడు, చేతి వేళ్ళు ఒకటి చేసి నోటి దగ్గర ఊపుతూ.
దామోదర రావు పిల్లలందరూ అమెరికా లో ఉన్నారు. ఇక్కడ ఓ యాభై యెకరాలు ఉంది. అయినా, హైదరాబాదు నుంచీ రావటానికి, కొబ్బరి బొండాల తిరుగు లారీ లో ఫ్రీ గా వస్తాడని చెప్పుకొంటారు ఊళ్ళో జనాలు.
అయిందంటూ తలూపాడు అంకినీడు. “ఎందాకా…?”, దామోదర రావు ని అడిగాడు.
“ఇక్కడకే కొట్టుకి ..మజ్జానం మా ఇంటికి రా రాదూ?”, అన్నాడు దామోదర రావు.
అంకినీడు ని అన్నానికి రమ్మని, ముందు ఆ పనీ ఈ పనీ చేయించుకొని, తరవాత రాత్రి మిగిలిన కూడూ ఇంత పచ్చడీ వేయించటం దామోదర రావుకి అలవాటు. మొదట్లో  చెప్పింది చేసేవాడు, కానీ,ఇప్పుడు తన కాళ్ళూ చేతులూ తన మాట వినటం లేదు.
పిల్లి నెమ్మది గా లేచి జారుకో సాగింది. అంకినీడు దానికేసి చూపించి, “దాన్ని అడుగు ..వస్తందేమో..!”, అన్నాడు దామోదర రావు తో.
“నీకు ఇంకా గీర్వాణం వదలలా..మీ కంఠంనేని వారి ముఠా లోనే ఉందీ టెక్కు”, అని కొట్టు వైపుకి ఏదో కొనటానికి వెళ్ళాడు.
“పొద్దున్నే ఆదెమ్మ మహా తల్లి ఆదుకుంది..ఇక ఈ మజ్జానం ఎట్టా గడుత్తుందో!” అనుకొంటూ పై పంచె భుజం మీద వేసుకొన్నాడు. ఆ పై పంచె కి చిరుగులు పడిఉన్నాయి. ఐనా అంకినీడు దానిని వదలడు. “రైతన్నతరవాత పైపంచె లేకండా ఎలా?”.
నెమ్మది గా కాళ్ళీడ్చుకొంటూ, కాలువ వైపుకి బయలు దేరాడు. ఎండ నెత్తిని మాడ్చేస్తోంది. “కాత్త ఆ కాలవ కాడైనా చల్ల గా ఉంటంది” అనుకొన్నాడు.
**********
పైన ఎండగా ఉన్నా కాలువ గట్టు మీద చెట్టు కింద చల్ల గానే ఉంది. నీరు స్థిమితం గా పారుతోంది. కాలువకడ్డం గా తాటి మాను ఒకటి వేసి ఉంది. కాలువ గట్టు పచ్చిక తో పిచ్చి మొక్కల తో పచ్చగా ఉంది.
“తన చిన్నప్పటి నుంచీ ఈ కాలవ మాత్రం మారలా..అప్పుట్నుంచీ ఇప్పుది దాకా ఎంత నీరు పారి ఉంటంది దీంట్లో..అయినా ఈ కాలవ మాత్రం మారలా! చిన్నప్పుడు తను అక్కడే తోటి వాళ్ళ తో కలిసి ఈతలు కొట్టాడు. తన తోటి వాళ్ళు అందరూ చాలా వరకూ పై చదువులకెళ్ళారు. తానొక్కడే తన తల్లి శేషమ్మ గారం వలన చెడి పోయాడు. ఏదైనా తన కి ఆయుష్షు ఎక్కువ. తన స్నేహితులు పెద్ద పెద్ద ఉద్యోగాల్లో ఉన్నాళ్ళు కూడ చాలా మంది కాలం చేశారు..తను మాత్రం మిగిలున్నాడు..ఇలా…”

“ఆ మజ్జ, డాబా రాఘవయ్య గారి అబ్బాయి పెళ్ళి కి పెద్ద కారేత్తే  ఎల్లాడు తను బెజవాడ. అక్కడంతా దిక్కులేనాళ్ళు రోడ్డు పక్కన పడుకోవటమే..తను ఊళ్ళో నే ఉండటం వలన తనకా గతి పట్టలేదు..ఏదో పూరిల్లైనా రేత్రి పడుకోవటానికో ఇల్లుంది తనకు… సరే, పెళ్ళి కెళ్ళాడా.. ఆ పెళ్ళి లో కనపడింది తన పెళ్ళాం. పక్కనే ఉన్నాడు తన కొడుకు. అంతా తన పోలికే! తన బార్యా, తనని చూసి కూడా చూడనట్టే మొగం చాటేసింది. కొడుకుకి చెప్పినట్టు కూడ లేదు…తన్ని విడిచి పెట్టి పోయినపుడు పిల్లాడికి ఉహ కూడా తెలియదు..ఇంకా పిల్లాడు తనని ఎట్టా గుర్తు పడతాడు? తనకి మాత్రం అనిపించింది..ఆడి దగ్గిరికి ఎల్లి “ఒరే! నేను మీ నాన్నని రా!”, అని గుండెలకి అదుంకోవాలని.”

నెమ్మది గా వెళ్ళి తాటి మాను ఎక్కాడు.కంటి కి మాను సరిగా ఆనటం లేదు. పాదం ముందు పాదం పెడుతూ కాలువ మధ్యకి చేరుకొన్నాడు. మాను మీద గొంతుకు కూర్చొని నీళ్ళలోకి చూశాడు. నీళ్ళలో చచ్చిన పావురమొకటి కొట్టుకు పోతున్నట్లుంది.  ఛాతి లో సన్న గా నొప్పి మొదలయింది. కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతున్నాయి. చట్ మని నీళ్ళు శబ్దం చేశాయి. ఆ సాయంత్రానికి ఊరి చివర లాకుల దగ్గర కనపడింది ఊళ్ళో వాళ్ళకి అంకినీడు శవం.

Featured

సెక్స్ యొక్క వ్యాపారీకరణ లో కుటుంబ వ్యవస్థ పాత్ర

యండమూరి వీరేంద్రనాథ్ రాసిన ఒక నవలలో హీరో ఒక క్యాపిటలిస్టు. అతను మొదట “మీసాలూ గడ్డాలూ పర్మనంట్ గా తీసేసే ఒక లోషన్ ని మార్కెట్ లోకి వదిలి ఉచితం గా అమ్ముతాడు. అదే సమయం లో ఓ వందమంది కుర్రాళ్ళ తో ఆ లోషన్ వాడకుండా ఎగ్రీమెంట్ రాయించుకొంటాడు.
ఉచితం కాబట్టీ ఊళ్ళో కుర్రాళ్ళందరూ ఆ లోషన్ వాడి గడ్డాలూ మీసాలూ ఊడగొట్టుకొంటారు. కొత్త కాబట్టీ వాళ్ళకి అది ఒక ఫాషన్ గా అనిపిస్తుంది. ఊళ్ళో కుర్రాళ్ళందరూ మొహం మీద వెంట్రుకలు కోల్పోయిన తరువాత కొన్ని సంవత్సరాలకి, తాను ఎగ్రీమెంట్ రాయించుకొన్న మీసాలూ గడ్డాలూ ఉన్న కుర్రవాళ్ళని ఊళ్ళో తిప్పుతాడు హీరో.
మిగిలిన కుర్రాళ్ళకి కూడా ఈ ఎగ్రిమెంట్ కుర్రాళ్ళ లా గడ్డాలూ మీసాలూ కావాలనిపిస్తుంది. అప్పుడు హీరో ఊళ్ళో కుర్రాళ్ళ మీదకి వెంట్రుకలు మొలిపించే లోషన్ ఒకటి వదులుతాడు. వాళ్ళ దాన్ని హాట్ కేకుల్లాగా కొనుక్కొంటారు.
ఇక్కడ హీరో వ్యాపార రహస్యమేమంటే, “కొరత ఉన్న వస్తువుకి డిమాండ్ ఉంటుంది”. కాబట్టీ మంచి వ్యాపారి కొరతని కృత్రిమంగా నైనా సృష్టించి సొమ్ము చేసుకొంటాడు.
కుటుంబ వ్యవస్థ లేని పాత మంచి రోజులలో, గాలీ నీరు లానే సెక్స్ కూడా ఎక్కడ పడితే అక్కడ , ఎప్పుడుపడితే అప్పుడు దొరికేది.సెక్స్ చేసేటప్పుడు తప్పితే జనాలు దానిని గురించి పట్టించుకొనవలసిన అవసరం ఉండేది కాదు.

కుటుంబ వ్యవస్థ రావటం తో సెక్స్ కి ఈ వ్యవస్థ బయట కొరత ఏర్పడింది. వ్యవస్థ లో కొంత కాలం ఉండి బోర్ కొట్టిన వాళ్ళకీ, వ్యవస్థ తో అసంతృప్తులకీ ఒక సేఫ్టీ వాల్వ్ లా దేవదాసీ సిస్టమూ, భోగం వాళ్ళూ బయలు దేరారు. మనిషికి కావల్సిన, కొరత ఉన్న, ఏ వస్తువుకైనా ఒక రేటు ఉంటుంది. అలానే వీరికీ ఒక రేటు ఉంది. ఈ విధం గా చాలా తక్కువ స్థాయి లో వ్యాపారమైన సెక్స్, పాశ్చాత్యుల రాక తో, వారి విలువల తో మరీ రోడ్ సైడ్ బిజినెస్ గా మారింది.
కుటుంబ వ్యవస్థా, కుల వ్యవస్థా కలిపి 90% ప్రేమలు విఫలమయ్యేటట్లు చేశాయి. మన సమాజం లో అధిక భాగం ఒకానొక సమయం లో unrequitted love తో బాధ పడిన వారేననటం లో అతిశయోక్తి లేదు.  సెక్స్ అందకుండా పోవటం వలన దానికి ఒక ఊరించే స్వభావం వచ్చి, యువత తన సమయాన్ని దాని గురించి ఆలోచించటంలోనే వృధా చేసుకొంటోంది. కొంత మంది యువకులు చేసే యాసిడ్ దాడులలో ఈ “సెక్స్ కొరత” పాత్ర కాదనలేనిది.
అమెరికా, జపాన్ లాంటి దేశాలలో కొన్ని బార్స్ లో అమ్మాయి కబుర్లు చెబితే ఒక రేటు, మందుపోస్తే ఒక రేటు, ముట్టుకోనిస్తే ఒక రేటు ఉంటాయి. ఫోన్ లో మాట్లాడితే వేరొక రేటు. మొత్తానికి, “గాలిపీల్చటం లా, నిద్రపోవటం లా ఎంతో సహజమైన సెక్స్”, ని ఒక మ్యూజియం లో వస్తువు లా చేసి దానికి రుసుము వసూలు చేస్తున్నారన్న మాట. ఇక వ్యాపార ప్రకటనల లో సెక్స్ ఉపయోగించే సంగతి అందరికీ తెలిసిందే.
సినిమాలూ, నెట్టూ, టీవీ ల లో సెక్స్ అమ్మకం సంగతి చెప్పనక్కరలేదు.సినిమాలలో నటీమణులు పిక్క చూపించటానికో రేటు, జబ్బ చూపించటానికింకో రేటు, సంపదలు చూపించటానికిక్నో రేటు. శరీరసౌష్టవం ఉన్న కొంత మంది తారలు, తాము అంతా చూపించటానికి ఇంత రేటు అని అంటారు, పశువుల మార్కెట్లో పొదుగుని బట్టి గేదే ని కొన్నట్లు. వర్తమానం లోనే కాక వారి అంగాలకి భవిష్యత్తులో కూడా రేటు కట్టే ఇన్స్యూరెన్సులు పశువుల మార్కెట్ కి కూడా అందనంత నీచం గా ఉంటాయి.

సెక్స్ బొమ్మలూ, ఉపకరణాలూ మొదలైన వాటి మార్కెట్ కొన్ని బిలియన్ డాలర్లలో ఉంటుంది. పరిస్థితి ఎంత దాకా వెళ్ళిందంటే, పడమట్లో కొందరు కుర్రాళ్ళూ పెళ్ళి కంటే ఈ చూసే సెక్సే బాగుందని పెళ్ళి చేసుకోరంట!
జీవకోటి కి దేవుడి వరమైన, ఎంతో సహజమైన, సెక్స్, మనిషి పెట్టుకొన్న వ్యవస్థల వలన ఇప్పుడు మనిషిని ఒక ఆట బొమ్మను చేసి ఆడిస్తోందన్న మాట!  ఒకప్పుడు మనిషి ఆలోచనలలో చాలా తక్కువ చోటు ఉన్న సెక్స్ కి ఇప్పుడు మనిషి ప్రతి పది నిముషాలకీ (?) దానిని గురించి ఆలోచించకుండా ఉండ లేనంత ప్రాముఖ్యత(?) వచ్చింది.

జంతువులు సెక్స్ గురించీ, సెక్స్ సామర్ధ్యం గురించీ టెన్షన్ పడతాయంటేనె మనకి నవ్వు వస్తుంది. కానీ మనిషి తన సామర్ధ్యం గురించి పడే టెన్షన్ అంతా ఇంతా కాదు . ప్రధానం గా దీనిని సొమ్ము చేసుకొనేటందుకు సెక్సాలజిస్టులు బయలుదేరారు. సెక్స్ సామర్ధ్యం గురించి జనాలలో “బెంచ్ మార్క్స్” సృష్టించి వారిలో “నేను ఆనందించటం లేదేమో 😦 !” అనే అనుమానాలను రేకెత్తించి, మళ్ళీ పోగొట్టటం మొదలెట్టారు :-). అనుమానం రేకెత్తించేటప్పుడూ డబ్బు చేసుకోవచ్చు..పోగొట్టేటప్పుడూ డబ్బు చేసుకోవచ్చు.జబ్బుల పేరుతో డబ్బులు గుంజవచ్చు.

పాత తరాల లో ఒక వయసు అయిన తరువాత వారు graceful గా తమ వయసును అంగీకరించి ఆధ్యాత్మిక విషయాలపై మనసు మరల్చే వారు. ముసలివారు అవటం చాలా సహజ మైన విషయం కదా! కానీ వ్యాపారం దాన్ని కూడా సొమ్ముచేసుకొంటుంది. ఇప్పుడు, వయాగరాల వంటి మాత్రలు మనుషులు తమ పై బడ్డ వయసును అంగీకరిచకుండా చేస్తున్నాయి. ఎంత కాలమైనా పడుచువాడిగా ఉండి, తమ మగతనానికి కూడా, “తలకి హయిర్ డై వేసినట్లు”, పూతలు పూస్తున్నారు!మహిళల సౌందర్య సాధనాల పిచ్చి కూడా ఈ పరిధిలోకే వస్తుంది.

మానవ సంబంధాల లో కూడా సెక్స్ పరోక్షం గా కమర్షియలైజ్ అయింది. ఒకతని గర్ల్ ఫ్రెండ్ ఆమెకి ఖరీదైన గిఫ్ట్ లు  ఇస్తే కానీ సంతోషం గా ఉండదు. ఆమె సంతోషపడితే గానీ ఆమెపక్కకి చేరి మురిపెం తీర్చొకోవటానికి కుదరదు.

మొత్తానికి కుటుంబ వ్యవస్థా, వ్యాపారమూ కలిసి, ఎక్కడ చూసినా అందమైన అమ్మాయిలూ అబ్బాయిలూ ఉన్న మన సమాజాన్ని,నడి సముద్రం లోని నావికుని లా, “water water everywhere, but no drop to drink” అని అనిపించేటట్లు చేశారు!
అయితే ఈ సెక్స్ యొక్క వ్యాపారీకరణ కు పరిష్కారమేమిటి అంటారా? చాలా సింపుల్…మనం అర్జంట్ గా ఆది మానవులు గా మారిపోవటమే! 🙂  😦

Featured

ఈ నాటి కుటుంబ వ్యవస్థ మగవాళ్ళ కి వరమా? శాపమా?

కుటుంబ వ్యవస్థ గురించి మాట్లాడాలంటే దాని మూలాల లోకి పోవాలి. కాబట్టీ కొంచెం ఓపిక పట్టండి..
మనిషి ప్రాచీన కాలం లో జంతువులాగానే జీవించే వాడు. మందలు మందలు గా ఉండే జంతువుల లా నే మనుషులు కూడా గుంపులు గుంపులు గా జీవించే వారు.మనిషి కోతి జాతినుంచీ పరిణామం చెందాడనేది జీవ పరిణామ సిధ్ధాంతం ప్రకారం తెలిసిన విషయం. జంతువు ల లో స్త్రీ పురుష సంబంధాలు many to many గా ఉండేవి. ఒక ఆడ జంతువు అనేక మగ జంతువు ల తో మైధునం జరిపేది. అలానే ఒక మగ జంతువు అనేక ఆడ జంతువుల తో! వాటికి వావి వరుసలు ఉండేవి కాదు. క్షీరదాలన్నీ తమకు పుట్టిన జంతువులతో మైధునం జరుపుతాయి. అలానే ఒకే జంతువు కి పుట్టిన ఆడ మగా జంతువుల మధ్య కూడా మైధునం జరిగేది. మైధునం విషయం లో ఆడ మగా మధ్య ఒక తేడా ఉండేది. ఆడ జంతువు కొన్ని కాలాల లో మాత్రమే పరిమితమైన మగ జంతువుల తో మైధునం జరిపేది. దానికి అండం విడుదల ఆ కాలం లో మాత్రమే జరిగేది. కాబట్టీ, అది తన అండాన్ని, మగ జంతువులలో తనకోసం పోటీ పడి గెలిచిన జంతువు కి సమర్పించుకోవలసి వచ్చేది. అంటే మగ జంతువులలో powerful జంతువు మాత్రమే మైధునానికి అర్హత పొందేది. ఈ ప్రవర్తన క్రమం గా జన్యువులలో నిక్షిప్తమై rule of attraction గా తయారయింది. మనుషులలో కూడా ఆడవారు హోదా డబ్బూ ఉన్న వారిని ఇష్టపడటం మనం చూస్తూనే ఉన్నాం!
మనిషి homosepian గా మారే దశ లో రెండు ముఖ్యమైన జన్యు మార్పులు జరిగాయి. ఒకటి మనిషిలో selfish gene ఏర్పడటం. దీని వలన మనిషికి “ఆలోచనలూ, జ్ఞాపకమూ, అంతరాత్మ ” ల తో కూడిన ఒక centre ఏర్పడింది. ఈ centre నే నేను లేక అహం అన్నారు. రెండవ జన్యు మార్పు “మనిషి లో ఇతర మనుషుల తో భావోద్వేగ సంబంధాలను పటిష్టపరిచే భావోద్వేగ సున్నితత్వం” ఏర్పడటం.

ఈ రెండు మార్పుల వలనా మానవ సంబంధాలలో తీవ్రమైన మార్పులు వచ్చాయి. ఒక జంతువు తనకు పుట్టిన పిల్ల జంతువు ని maternal instinct తో సాకుతుంది. కానీ ఆ పిల్ల జంతువు పెద్దదైన తరువాత, దాని తల్లికీ , దానికీ ఏ విధమైన మాతృత్వ సంబంధమూ ఉండదు. ఆ రెండూ మైధునం కూడా చేస్తాయి.  జంతువు ల లో మాతృత్వం అనేది ఎక్కువ గా instinct గానూ, తక్కువ గా భావోద్వేగపరం గానూ ఉంటుంది. పై పెచ్చు వాటి లో జ్ఞాపకమూ, ఆలోచన, చేతనా, అంతరత్మా లేక నేను అనేవి ఉండవు. కాబట్టీ పిల్ల జంతువు పెద్దది అయినపుడు దానిలో దాని తల్లి జంతువు కి వేరొక, “వయసు లో ఉన్న జంతువే” కనపడుతుంది కానీ, తన మాతృత్వపు భావోద్వేగపరమైన బిడ్డ కనిపించదు.(అయితే కొన్ని ఆడ జంతువులు సమూహం లో పుట్టిన మగ జనంతువులను దూరం గా తరిమేస్తాయట. ఈ విధం గా ఇన్సెస్ట్ అనేది జరగదు. ఆయా జంతు జాతులలో ఇన్సెస్ట్ జరగకపోవటం వలన జన్యుపరం గా దృఢమైన వారసత్వం సంక్రమిస్తుంది (ఇన్సెస్ట్ వలన ఎందుకు వీక్ అవుతాయనే ప్రశ్నకు జెనెటిక్స్ క్లియర్ గా సమాధానం చెబుతుంది..suppressed allelle..dominant allelle etc) . వాటి సర్వైవల్ బాగుంటుంది. ఆవిధం గా వావి వరుసల అంకురార్పన evolutionary behavior ద్వారా జరిగింది. )
కానీ మనిషి లో బిడ్డను పెంచిన చిన్నప్పటి తీవ్రమైన మాతృత్వపు భావోద్వేగాలు జ్ఞాపకం లో భాగమౌతాయి. తద్వారా మనిషి యొక్క “నేను” లోనూ, మనిషి వ్యక్తిత్వం లోనూ భాగమౌతాయి. మనిషి ఈ భావోద్వేగాలనుండీ బయటపడి తన బిడ్డను, వేరొక వయసొచ్చిన మనిషి గా చూడలేదు. దీని వలన మనిషి తన వారసులనూ, బిడ్డలనూ పెద్దయిన తరువాత కూడా బిడ్డలు గా పెంచటం నేర్చుకొన్నాడు.
గుంపులు గా కలిసి ఉన్న మనుషులలో ఈ విధం గా వారసులను పెంచటం మొదలవ్వటమే కాక వారిని తమ ఉనికికీ, తమ జాతికీ extensions గా గుర్తించటం మొదలయింది. ఇదే సమయం లో స్త్రీల రుతు చక్రం దాని seasonality ని కోల్పోయి periodic గా మారింది. దీని వలన స్త్రీలకి జంతువు ల లో కంటే మగవారి తో సంబంధాల విషయం లో degree of freedom పెరిగింది.

బిడ్డల విషయం లో జంతువుల నుంచీ మనిషి వరకూ జరిగిన పరిణామమే, ఒకేతల్లి బిడ్డల విషయం లోనూ జరిగింది. ఈ విధం గా పెద్ద వారికీ బిడ్డలకీ, ఒకే తల్లి బిడ్డలకీ మధ్య దాంపత్య సంబంధాలు నిషిధ్ధమయ్యాయి. “జన్యుపరం గా ఒకే రక్తం లో సంబంధాలు నాసి రకమైన పిల్లలను కలిగించటం వలనకూడా ఈ దాంపత్య సంబంధాలను వివిధ సంస్కృతులు నిషేధించాయి”, అనే వాదన ఒకటి ఉంది.  కానీ సంస్కృతులు “జన్యు పరం గా నష్ట దాయక మైన మేనరికం”, మొదలైన సంబంధాలను ఆమోదించాయి. కాబట్టీ ప్రాచీన సంస్కృతికి, “ఈ నష్టాలను దృష్టి లోఉంచుకొని, ఆయా సంబంధాలను నిషేధించే విజ్ఞానం ఉంది” అనిపించదు.
మొదట ఒక్కో ఆడదీ అనేక మగవారికి బిడ్డలను కనేది. మగవారు తమ బిడ్డలు ఎవరో కూడా పట్టించుకొనే స్థితి ఉండేది కాదు. అమ్మ యొక్క అన్న కానీ తమ్ముడు కానీ బిడ్డలను సాకేవాడు. ఎందుకంటే ఒక ఆడ దానికి అనేక మగవాళ్ళు బిడ్డలను కనే వారు. అదే మగవాళ్ళు మిగిలిన ఆడవారికి కూడా బిడ్డలను కనే వారు. అందుకే anthropology ప్రకారం “మేన మామ” అనేది నాన్న అనే దానికన్నా పురాతన మైన సంబంధం.
మనుషుల అంతశ్చేతన ఏర్పడి “తన” అన్న భావన కలగటం మొదలుపెట్టిన తరువాత, మనిషి “తన” పిల్లలను కూడా గుర్తించటం మొదలు పెట్టాడు. అయితే ఒక్కోసారి తన పిల్లలను కూడా  గుర్తు పట్టటం కష్టం కావచ్చు. పిల్లల పోలికలన్నీ తల్లివే అయి ఉండవచ్చు. దీని వలన వేరే మగ వాడి పిల్లలను కూడా తన పిల్లలే అనే భ్రమ లో ఉండవచ్చు. పైగా తన పిల్లలను మిగిలిన పిల్లలతో కలిపి ఆదది పెంచటం వలన వారి మనుగడ కి నష్టం ఉండవచ్చు. వీటన్నిటి దృష్ట్యా మగవాడు ఆడ దానితో కలిసి కుటుంబం అనే ఒక వ్యవస్థ ని ప్రారంభించాడు.

ఆడ వారు ప్రకృతి స్వభావ రీత్యా తమ అండాన్ని ఒక short listed mate తోనే పంచుకోవాలి. కాబట్టీ ఆడవారు ఒకే సమయం లో అనేక సంబంధాలు కలిగి ఉండే వారు కాదు. కానీ మగవాడికి ఉన్న అపరిమితమైన వీర్య కణాల దృష్ట్యా అతను కుటుంబం లోనే ఉంటూ అనేక ఆడ వారి తో సంబంధాలు కలిగి ఉండేవాడు.
సమాజం లోని అధికార సంబంధాలకు (power equations) అతీతం గా ఇది జరిగేది. కాలమాన పరిస్థితులని బట్టి మానవ సమాజాల్లో ‘మాతృస్వామ్యం’ లేదా ‘పితృ స్వామ్యం’ ఉంటూ ఉండేది. సాధారణం గా యుధ్ధాలు లేని స్థిరమైన సమాజాలలో మగవాడి అవసరం అంతగా ఉండేది కాదు. అలాంటి సమాజాలలో,  పిల్లలను కనటానికి ఉండే ప్రాముఖ్యత దృష్ట్యా మాతృస్వామ్యం అమలు లో ఉండేది. యుధ్ధాలు ఉండే అస్థిర సమాజం లో మగ వారి దేహ దార్ఢ్యానికి ఉండే ప్రాముఖ్యత దృష్ట్యా, ఆడు వారికి ఉండే రుతు చక్రం, గర్భదారణలనే పరిమితుల దృష్ట్యా పితృస్వామ్యం అమలులో ఉండేది.
వ్యవస్థ మాతృస్వామ్యమైనా, పితృస్వామ్యమైనా మగవారు ఒకే సమయం లో అనేక ఆడ వాళ్ళ తో సంబంధాలు కలిగిఉండే వారు.ఆడవారు ఒకే సమయం లో ఒకే సంబంధం కలిగి ఉండే వారు. ఇది ఆడ మగా ప్రకృతులలోని వైరుధ్యం వలన జరిగేది. ఒకప్పటి కేరళ వంటి మాతృస్వామ్య సమాజం లో కూడా మగ వారు బహు భార్యత్వం కలిగి ఉండేవారు.

పాతకాలం లో ఆడవారిలో మైధున ప్రక్రియ కీ గర్భధారణకీ విడదీయ రాని సంబంధం ఉండేది. ఇక ఆధునిక కాలానికి వస్తే contraceptives వలన మైధునానికీ, గర్భధారణకీ ఉన్న సంబంధం తెగిపోయింది. దీని వలన ఆడ వారు sensual pleasure ని కొత్త కోణం నుంచీ కొత్త attitude తో చూసే అవకాశం మొదలయింది. పాత కాలం నుంచీ ఆడవారి లో సెక్స్ కీ భావోద్వేగ అవసరాలకూ ఉన్న లంకె క్రమం గా తెగిపోతోంది. ఆధునిక ఉద్యోగాలలో ఆడవారు కూడా మగవారికి ధీటుగా మనగలగటం వలన, ఆడ వారికి ఉండే  dependency లాంటి లక్షణాలు తగ్గి, తద్వారా కూడా సెక్స్ కీ భావోద్వేగానికీ ఉన్న లింక్ నెమ్మదిగా బలహీన పడుతోంది. మనం పాశ్చాత్య దేశాలలో ఈ trend ని బాగా చూడ వచ్చు. మన దేశం లో కూడా ఈ trend అనతి కాలం లోనే వస్తుంది.అయితే  మగా ఆడా నైజాలలో ఉన్న జన్యుపరమైన తేడాలు మాత్రం మార లేదు. ఉదాహరణ కి మగవారి సెక్సువాలిటీ ఎక్కువ గా దృశ్య సంబంధమైనది. ఆడ వారి సెక్సువాలిటీ దృశ్యసంబంధమైనది గా ఇంకా మారలేదు. అలా మారాలంటే, ఆడవారి లో యాదృచ్చిక జన్యు మార్పులు జరగాలి.

సెక్స్ డ్రైవ్ లో ఆడ వారికీ మగ వారికీ తేడాలు ఉన్నాయి. ఇందుకు ముఖ్య కారణం టెస్టోస్తిరాన్, ఈస్ట్రోజెన్ వంటి హార్మోన్ లూ, తద్వారా బ్రెయిన్ కెమికల్స్ లో వచ్చే మార్పులూ. ఈ రెండు కారణాలే ఆడ వారిలో ఎక్కువ భావోద్వేగానికి కారణమౌతాయి.

ఇక మన చట్టాల విషయానికి వస్తే, భారత దేశం లో, సమతూకం ఉన్న, అన్ని  nuances  నీ పరిగణన లోకి తీసుకొని చేసే, చట్టాలు చాలా తక్కువ. దుర్వినియోగ పరచటానికి అవకాశం ఉన్న చట్టాలు ఎక్కువ.  మన బండ చట్టాల వలన స్త్రీలకి రిజర్వేషన్ లతో పాటు, నిరంకుశమైన చట్టాల అండ దొరుకుతోంది. గృహ హింస లాంటి చట్టాల వలన భార్య తో సఖ్యత లేని మగాడు బిక్కు బిక్కు మంటూ బతక వలసిన పరిస్థితి
రాబోయే రోజులలో స్త్రీ లు కేంద్రం గా ఒక ఆధిపత్య వర్గం ఏర్పడబోతోంది. ఇక ఆఫీసులలో sexual harrasment rules గురించి చెప్పనవసరం లేదు.
మన న్యాయ వ్యవస్థ ఆడది వివాహేతర సంబంధం కలిగి ఉంటే, దాని బాధ్యత ను మగవాడి సమర్ధత మీదకి తోస్తుంది. అదే మగ వాడు వివాహేతర సంబంధం కలిగి ఉంటే విడాకులివ్వ వచ్చునంటుంది!
ఒకప్పుడూ ధైర్యమూ, సాహసమూ ఆభరణాలు గా కల మగవాడు, ఇప్పుడు ఇంటికీ, నౌకరీకీ పరిమితమవ్వాల్సి వస్తోంది. అనేక సంబంధాలు కలిగి ఉండటం అనేది మగాడి ప్రకృతి సిధ్ధమైన లక్షణం. కుటుంబ వ్యవస్థ ఆ లక్షణాన్ని అణగదొక్కి మగ వాడిని కుడేలయ్యేటట్లు చేసింది. నేటి కుటుంబ వ్యవస్థ లోని ఏక పత్నీత్వం లాంటి రూల్స్ పూర్తిగా ఆడవారి స్వభావానికి అనుకూలమైనవే! అదేమంటే “ఆడ వారూ వేరే మగ వాళ్ళ తొ తిరిగితే?” అనే ప్రశ్న వస్తుంది. కానీ ఈ ప్రశ్న రావటానికి మూల కారణం ఆడా మగా సమానత్వం అన్న ఊహ. ఆడ వారి నైజమూ మగవారి నైజమూ ఒకటి కావు. కాబట్టీ ప్రవర్తన లో ఇద్దరి మధ్య సమానత్వాన్ని ఆశించకూడదు. ప్లేటొ చెప్పినట్లు,” సహజం గా సమానత్వం లేని చోట దానిని రుద్దటమే అన్నిటికన్న పెద్దదైన అసమానత్వం”. అయితే, దీని అర్ధం “సమాజం ఆడా మగా ఇద్దరికీ సమానమైన గౌరవం ఇవ్వకూడదని కాదు”.సెక్స్ పట్ల మారుతున్న స్త్రీల attitude కి అనుగునం గా వారు కూడా భావోద్వేగ ఝంజాటం లేని అనేక సంబంధాలను (no strings attached relations) కోరుకోవచ్చు. అడ్డు చెప్పటానికి ఎవరికీ అధికారం లేదు.

ప్రకృతి అసమానత ని సపోర్ట్ చేస్తుంది. మన సమాజమూ, సం స్కృతీ సమానత్వం అనే ఆదర్శాన్ని ప్రతిపాదిస్తాయి. ఈ సమానత్వ సిధ్ధాంతానికి మూలం మన లోకం లో ఉన్న అసమానతలో ఉంది. fundamental గా ప్రకృతి సపోర్ట్ చేయని ఏ ఆదర్శమైనా కొంత కాలం తరువాత వీగిపోతుంది. సమాజమూ, సంస్కృతీ ప్రతిపాదించే ఆదర్శాలు ప్రకృతి విరుధ్ధమైనవైతే అవి కూడా కొంత కాలానికి fail అవుతాయి.ప్రకృతి మద్దతు ఉన్న వావి వరుసలూ మొదలైన కుటుంబ విలువలు (ఈ వావి వరుసలు ప్రకృతి పరం గా ఎలా ఏర్పడ్డాయో ఈ వ్యాసం లో ముందు చర్చించాం) కాల పరీక్షకి నిలబడ్డాయి.కుటుంబ వ్యవస్థ లో (సమాజం లో కూడా) కాల పరీక్షకి నిలబడలేని విలువ “సమానత్వం”.
ఏదైనా ఒక electronic system ని తీసుకొంటే master and slave అనే components ఉంటాయి. మాస్టర్ నిర్ణయాలు తీసుకొంటుంది. స్లేవ్ అమలు పరుస్తుంది.  ఒక system లొ అన్ని కాంపొనెంట్సూ మాస్టర్లైతే, ఆ సిస్టం ఫెయిల్ అవుతుంది. ఎందుకంటే అప్పుడు నిర్ణయాలను అమలుపరిచే components ఉండవు. అన్ని components స్లేవ్స్ అయినా సిస్టెం పని చేయదు. అలానే ప్రజాస్వామ్యం లో అందరూ సమానమే అయినప్పటికీ, అందరూ కలిసి నిర్ణయాలు తీసుకొనే ఒక పాలకుడిని ఎన్నుకొంటారు. కాబట్టీ ఇక్కడ కూడా మాస్టర్, స్లేవ్ విధానం ఉంది. అందరూ సమానమనే సామ్యవాదం దానిని ఆచరణ లో చూపించలేక కూలిపోయింది. కుటుంబం లో కూడా మాస్టర్ అండ్ స్లేవ్ లు తప్పని సరి. ఒక్కో కాలం లో , వ్యవస్థ లో ఆడవారు మాస్టర్స్ గా ఉంటే (మాతృస్వామ్యం), వేరే కాలాలలో మగవారు మాస్టర్స్ గా ఉన్నారు. కానీ ఆధునిక కుటుంబ వ్యవస్థ ఆడా మగా సమానమంటుంది.  కానీ దీనివలన నిర్ణయాలు తీసుకోవటం లో స్పర్ధలు వస్తాయి. వ్యవస్థ ముందుకు పోదు. కొన్ని విషయాలలో భర్త మాస్టర్ అనుకొని, ఇంకొన్ని విషయాలలో భార్య మాస్టర్ అనుకొన్నా, ఏ విషయం లో ఎవరు మాస్టరో చెప్పేది ఎవరు? ఒకే విషయం లో భార్యా భర్తా మాస్టర్ కావాలనుకొంటే దానిని పరిష్కరించేది ఎవరు, ముఖ్యం గా పెద్దల మాట వినని ఈ కాలం లో? కాబట్టీ సమానత్వ ఆదర్శం కుటుంబ వ్యవస్థ యొక్క executive efficiency ని దెబ్బ తీస్తోంది. చివరికి ఇది కుటుంబ వ్యవస్థ క్షీణించిపోవటానికి దారి తీస్తుంది.  సమానత్వం కాకుండా మళ్ళీ మాతృస్వామ్యం వస్తే, మగవాళ్ళు ఏడ్చినా, కుటుంబ వ్యవస్థ ఆయుర్ధాయం కొంత పెరగవచ్చు.

ఒక పెళ్ళాం, ఒకరో ఇద్దరో పిల్లలూ. సంసారం లోని ఆనందం తగ్గినతరువాత కూడా మగవారు అందులోనే కునారిల్ల వలసి రావటం వలన కుటుంబాలు నిరాసక్తం గా నిస్సారం గా తయారయ్యాయి. ఈ కుటుంబ వ్యవస్థ మగ వారి సహజ స్వభావాని కి విరుధ్ధమైన అనేక డిమాంద్స్ ని చేస్తోందీనాడు. ఇంటిపనీ, బయటి పనీ అన్నీ మగవాడే చూసుకోవలసిన పరిస్థితి! అన్ని పనులూ చేసినా ఇంట్లో గౌరవం లేని దుస్థితి. “నేనూ ఉద్యోగాలు చేసి సాధించగలను”, అనే ఆడవాళ్ళ ego కి మగవాళ్ళు బలికావలసి వస్తోంది. ఆడవాళ్ళ మధ్య ఉద్యోగాల విషయం లో ఉండే peer pressure కి మగ వాళ్ళు మూల్యం చెల్లించాలి! పిల్లలను తాత, బామ్మల దగ్గర వదిలేయటం, creche ల లో పారేయటం వంటి మాతృత్వ స్వభావ విరుధ్ధమైన అనేక పనులను ఈ రోజు ఆడవారు చేస్తున్నారు! పైగా కుటుంబ జీవితానికీ, ఉద్యోగానికీ తెగ న్యాయం చేస్తూ రెండింటినీ తెగ balance చేస్తున్నామంటూ ఫోజులు!
కానీ పిల్లల భవిష్యత్తు దృష్ట్యా మగవాడే సర్దుకుపోవలసి వస్తోంది.
పాశ్చాత్య దేశాలలో లా అనేక విడాకులూ అనేక పెళ్ళిల్లూ (ఏక కాలం లో కాదు) చేసుకొనటం వలన సమస్య పెద్దవాళ్ళ స్థాయి లో తగ్గవచ్చేమో కానీ, పిల్లలు అన్యాయమైపోతారు. ఒకే కుటుంబం లో ఉంటూనే భార్యా భర్తా ఎవరి సంబంధాలు వారు వెతుక్కోవటం ఉంది. కానీ దీనిలోనూ అనేక భావోద్వేగ పరమైన సమస్యలూ, అసూయా ద్వేషాలూ ఉన్నాయని పడమటి దేశాల అనుభవాలు తెలుపుతున్నాయి. కుటుంబమే లేక పోతే పిల్లల మనుగడా, తద్వారా మానవ జాతి మనుగడా ప్రశ్నార్ధకం.అలా అని,( మనిషికి పెరిగిన నాగరికతా, ఆలోచనల దృష్ట్యా,) కుటుంబాలు లేని ఆది మానవుల స్థితికి వెనక్కి వెళ్ళటమూ అసంభవమే!
పెళ్ళి చేసుకోని వ్యక్తుల జీవితాలలోని ఒంటరి తనం తెలిసిందే!

ఏదేమైనా రాబోయే తరాలలో ని మగ వారికి నేనిచ్చే సలహా పెళ్ళి చేసుకోవద్దనే. దానికంటే చాలా స్వేచ్చకలిగి ఉండి, అడపా దడపా ఉండే ఒంటరి తనాన్ని మేనేజ్ చేయటం చాల ఈజీ! వారసులు లేరనే బెంగ మాటంటారా? కాస్ట్ ఆఫ్ లివింగ్ పెరిగి పోతోంది! పెట్టుబడి దారీ వ్యవస్థ మరణ శయ్య మీద ఉన్నా, ఆ వ్యవస్థ కి ప్రత్యామ్నాయం కనుచూపు మేర లో కనపడటం లేదు.అంటే ఈ వ్యవస్థ ఖర్చులను ఇలానే పెంచుతూ పోతుంది. ప్రపంచం లో పర్యావరణం దెబ్బ తింటోంది. అంటే, కొన్నేళ్ళ తరువాత గ్రీన్ టాక్సుల వడ్డన మొదలౌతుంది. మన ఇండియాలాంటి దేశాలలో ఉన్న బండ చట్టాల వలన ఆడ మహారాజులూ, ఆడ ఆధిపత్య వర్గాలూ ఏర్పడతాయి.  రా బోయే తరాల మధ్యతరగతి వారు పిల్లలని కని, తద్వారా వారిని సరిగా పోషించలేని దిగువ తరగతులలోకి దిగజారే అవకాశాలు స్పష్టం గా కనపడుతున్నాయి.  అలాంటి దుస్థితి కి పిల్లలని గురి చేసే కంటే,  పెళ్ళి చేసుకొనక పోవటమే మంచిది.ఇలాంటి పరిస్థితి పడమటి దేశాలలోఆల్రెడీ ఉంది. నాకు తెలిసిన ఒక తెల్లామె ఆమె బాయ్ ఫ్రెండ్ కి ఉన్న కమిట్మెంట్ ఫోబియా గురించి తెగ వాపోతుంది! కమిట్ కాక పోతే మగాడు అనేక అందాలను ఆస్వాదించే తన సహజ గుణాన్ని వదులుకోవలసిన అవసరం ఉండదు.ఇక ముసలి వాళ్ళమైనాక ఎలా అంటారా? come on! మన తరమే పెద్ద వాళ్ళను నానా ఇబ్బందులూ పెడుతోంది. ఇక మన పిల్లల తరం మనని చూస్తుందా?(అందుట్లోనూ మనతో creche ల లో పెట్టించుకొని మన నిరాదరణ కు గురైన తరం). సోలో గా ఉంటే కాసిన్ని డబ్బులు మిగుల్చుకొని, వయసైనాక ఆ డబ్బులతో హాయిగా ఏ వృధ్ధాశ్రమం లోనో చేర వచ్చు. అందుకే,”సోలో బతుకే సో బెటరూ!”

Featured

నా తమిళ పరిజ్ఞానం..

కొన్నేళ్ళ క్రితం నేనూ, నా తమిళ ఫ్రెండూ, మదరాసు మానగరం దగ్గర్లో ఉన్న ఓ ధాబా కి వెళ్ళాం..
ధాబా లో ఉండే కుర్రాడిని, “తినటానికేమున్నాయని అడిగాడు”, నా ఫ్రెండ్. దానికి వాడు, “సప్పాదీ”  మాత్రమే ఉన్నదని చెప్పాడు.
నా కు మొదట ఈ సప్పాదీ ఏమిటో అర్ధం కాలేదు, “కొళంబు”, “కూట్టు” ల ఇది కూడా ఏదో తమిళ వంటకం అనుకొన్నా.
ఆ తరువాత కొన్నేళ్ళు తమిళ నాడు లో ఉండవలసి రావటం వలన, కొంజెం, కొంజెం  తమిళం నేర్చుకోవలసి వచ్చినది.
నా పరిజ్ఞానం1:తమిళం లో 18 అక్షరాలు మాత్రమే ఉంటాయి. సరళాలకీ, పరుషాలకీ ఒకటే అక్షరం. అలానే పొల్లులు ఉండవు. అంటె క, ఖ, గ, ఘ వీటన్నిటినీ ఒకే అక్షరం తో రాస్తారు. కాబట్టీ కంప అనేమాటనీ గంప అనే మాటనీ ఒకే విధం గా పలుకుతారు. చాలా సార్లు పరుషాలకీ సరళాలకీ మధ్యస్తం గా పలుకుతారు. సందోషం (what is that some dOsham?) అని పలుకుతుంది.

ప 2. తమిళ నాడు లో యుగాల నుంచీ స్థిరపడిన తెలుగు వాళ్ళు ఏ సంకోచమూ లేకుండా తమిళాన్ని “అరవం”, అనే అంటారు. ఇది అ-“రవం” అనె అర్ధం (not so nice-sounding)? తెలియదు. నల్ల గా నిగ నిగ లాడుతున్న అమ్మాయి కి మా ఫ్రెండ్ ఒకడు పెట్టిన ముద్దు పేరు “అరివి కొరివి”. తమిళ దేవతల లో(లేక రాక్షసులా..ఎందుకంటే వీళ్ళకి కోరలుంటాయి..విగ్రహాలలో..) ఒకతను అరవన్..దీని వలన కూడా అరవం అనే మాట వచ్చిందా..?

ప 3: తమిళం నిండా  వత్తులే! విలన్ అని తమిళం లో రాయాలనుకొంటే, “విల్లన్” అని రాస్తారు. సిటిజన్ అని రాయటానికి చిట్టిసన్ అని రాస్తారు.

ప 4: ర అనే అక్షరం తో పేరు మొదలు కాదు.ముందు “ఇ” పెట్టాలి. రామన్ అనే పదాన్ని ఇరామన్ అనీ, రావణన్ అనే పదాన్ని, ఇరావణన్ అనీ రాస్తారు.

ప 5: షార్ప్ వత్తులు ఉందవు. ఉదా: చంద్రన్ అనే పదాన్ని చందిరన్, అనీ సూర్యన్ అనే పదాన్ని సూరియన్ అనీ రాస్తారు.Excersice: 1 mark జయసంతిరన్, రవీంతిరన్ అంటే ఏమిటో  చెప్పండి?

ప 6: “స” కి “చ” కి తేడా ఉందదు. కొందరు “సరి” అంటే ఇంకొందరు “చరి” అంటారు. ఒకడు సొల్లు, అంతే ఇంకొకడు చొల్లు అంటాడు. “చ” కి జ కి కూడా తేడా తక్కువ.

ప 7: అనునాసికాలు ఎక్కువ. గంగ అనే పదాని క-జ్ఞ్-క  అని రాస్తారు. కోడంబాకం = కో-ట-మ్మ్-పా-క్-క-మ్మ్.    

 ప 8:  తమిళం లో మనం వదిలెసిన అనేక నాలుక తిరగని అక్షరాలు-ఉన్నాయి.

ప 9: ‘సగం ఆ ఉంటుంది. మనం ‘ఊ, లేక ‘ఆ వాదే చోట వీళ్ళు ఈ సగం అ ని వాడతారు.

ప 10: ఒకప్పుడు తెలుగు లో కూడా 24 అక్షరాలే ఉండేవి. పొల్లులు ఉండేవి కావు(అందుకేనేమో,  సినీ యాక్టర్ నాగార్జున నుంచీ, గ్రామీణుల వరకూ మనలో చాలా మందికి వత్తు భ, వత్తు ఖ, వత్తు ఛ పలకటం రాదు). . మనం చాలా వరకూ సంస్కృతం నుంచీ అరువు తెచ్చుకొని 58 అక్షరాలకు చేరుకొన్నాం. 

ప 11: అక్షరాలెన్ని ఉన్నాయన్నది కాదు అన్నాయ్, భాషని ఎంత గా ప్రేమిస్తున్నామన్నది ముఖ్యం.అనేక రంగాలలో భాషని ఎలావినియోగిస్తున్నామన్నది ముఖ్యం. ఓ జాతి గా మనం సాధించిన అభివృధ్ధి, అధికారం భాష విస్తరణ లో కూడా తోడ్పడతాయి. అందుకే 27 అక్షరాలున్న అంగిలితో మాత్రమే మాట్లాడగలిగిన ఆంగ్లభాష రాజ్యం చేస్తోంది. 18 అక్షరాల తమిళం మనకంటే మైళ్ళ ముందుంది. 
ఇక ఇప్పుడు మీకు అర్ధమయ్యే ఉంటుంది, “సప్పాదీ” అంటే “చపాతీ” అని.  

మా మలయాళీ సార్ ఒకరు పెట్రోల్ బంకు కి “ఓయిళ్ళు” కోసం వెళ్ళారండీ..ఆ ముచ్చట తరువాత.. 

 

 

 

Featured

ఎర్ర పులుముడూ..కాషాయ పులుముడూ..

 మార్క్సిస్ట్ మేధావులు తమ సిధ్ధాంతాలకు లొంగని విషయాలను కూడా తమ దృష్టి తోనే చూస్తారు.అంటే విషయాలకు ఎర్ర రంగు పులుముతారు. దీనినే నేను “ఎర్ర పులుముడు” అంటాను. ఉదాహరణకి, మహమ్మద్ ఘజనీ దండయాత్రల గురించి వీరు, “అవి కేవలం రాజకీయమైన దంద యాత్రలే అంటారు”. దేవాలయాలు అప్పటి రాజుల అధికారానికి చిహ్నాలవటం వలన ఘజనీ వాటిని కూల్చాడట. అలా కూల్చటం లో మత కోణం లేదట. అలా అయితే ఘజనీ అప్పటి పర్షియా లోని అనేక ప్రాంతాలను ఆక్రమించాడు. మరి అక్కడి మసీదులను ఎందుకు కూల్చలేదు? గుజరాత్-సింఢ్ ప్రాంతం లో కొన్ని లక్షలమందిని ఎందుకు బలవంతపు మార్పిడులు చేశాడు? పర్షియన్ చరిత్రకారులే “అతను హిందుస్తాన్ మీద జీహాద్ చేశాడని” ఎందుకు చెప్పారు? వీటికి సమాధానాలు ఎర్రపులుముడు వద్ద ఉన్నట్లు తోచదు.

ఇక మహమ్మద్ ఘౌరి అయితే ప్రుధ్వీరాజ్ తో జరిగిన రెండవ యుధ్ధం ముందు, “ప్రుధ్వీరాజ్ ఇస్లాం కి మారితే యుధ్ధం చేయకుండా వెనుతిరుగుతానని”, రాయబారం పంపిస్తాడు. మరి అలాంటి వాడు చేసిన యుధ్ధాన్ని మత యుధ్ధమనాలా? రాజకీయ యుధ్ధమనాలా? అలాంటి యుధ్ధం చేసినవాడిని, సెక్యులర్ పాలకుడనాలా?

————————————————————
ఇక కాషాయ పులుముడు సంగతి వద్దకు వద్దాం? మధ్య యుగాలనుంచీ హిందులువులు అనేక కారణాల వలన బయటి వారి చేతిలో పరాజయం పాలవుతూ వస్తున్నారు. ఇది కాదనలేని చారిత్రక సత్యం. ఈ సత్యాన్ని నిరాకరించి బావుకొనేదేమీ ఉండదు. సత్యాన్ని అంగీకరించి అందులోని పాఠాలని ఇప్పటి ఇండియామొత్తానికి వర్తింపచేస్తే ఉపయోగపడతాయి..
పురుషోత్తముడు(పోరస్) అలెక్జాండర్ చేతిలో పరాజయం పొందిన తరువాత, అలెక్జాందర్, అతనిని తన సామంతుడి గా నియమించాడు. ఇద్ది సత్యం. కానీ కాషాయ పులుముడు దాసరి నారాయణ రావు సినిమాని మరపించే విధం గా ఉంటుంది…”అలెక్జాందర్ సేన యుధ్ధం లో ఓడిపోయే పరిస్థితి లో ఉంది. ఆ రాత్రి అలెక్జాండర్ భార్య పోరస్ దగ్గరకు వెళ్ళి, అతని మణి కట్టు కి రాఖీ కట్టింది. మరుసటి రోజు యుధ్ధం లో అలెక్జాండర్ పోరస్ కి పట్టుబడ్డాడు. పోరస్ కత్తి దూసి అలెక్జాందర్ ని చంపబోయాడు. అప్పుడు పోరస్ మణి కట్టుమీది  రాఖీ అతని కళ్ళబడింది. దానితో అతను అలెక్జాందర్ ని వదిలేశాడు. కానీ వెంటనే అలెక్జాందర్ సైనికులు వచ్చి పోరస్ ని బంధించారు. ఆ విధం గా పోరస్ గెలిచి కూడా ఓదిపోయాడు”…మంచి ఇగో మసాజ్ కధ.

ఇక  ప్రుధ్వీరాజ్ ని ఘౌరీ ఓడించటమనేది చరిత్ర.ఘౌరీ అక్కడే ప్రుధ్వీరాజ్ ని చంపించేశాడు. తరువాత ఘౌరీ ఆఫ్ఘన్ లో ఉన్న తన రాజధాని కీ పయనమయ్యాడు. దారిలో నే అతనిని ఓ ఇస్లామిక్ తెగ కు చెందిన శతృవులు సమ్హరించారు. ఇది చరిత్ర.
మరి కాషాయ పులుముడు? “ఘౌరీ ప్రుధ్వీరాజ్ ని తన జైలు లో బంధించాడు. ప్రుధ్వీ రాజ్ కి శబ్ధబేధి (కళ్ళు మూసుకొని బాణాలు వెయ్య గలిగే) అనే విద్య తెలుసు. ఘౌరీ కి ఈ విషయం తెలిసి ప్రుధ్వీ రాజ్ ని తన సభ లో ఆ విద్య ప్రదర్శించమన్నాడు. ప్రుధ్వీరాజ్, కొన్నిఫీట్లు చేయగానే, ఘౌరీ మెచ్చి, “శహభాష్ అని చప్పట్లు”, కొట్టాడు. వెంటనే ప్రుధ్వీరాజ్ తన బాణాన్ని ఘౌరీ పైకి వేసి, అతనిని చంపేశాడు”. ఇదండీ ఇంకో పులుముడు..రాఘవేంద్ర రావు సినిమా కధ.

ఎర్ర్రపులుముడైనా , కాషాయ పులుముడైనా దేశం వంటికి మంచిది కాదు. చరిత్రని, చరిత్ర కారులకీ, పురావస్తు శాస్త్రజ్ఞులకీ వదిలిపెడితే, వారు నిజాలని వెలికితీస్తారు. పులుముడు మాస్టర్లకి వదిలిపెడితే చివరికి మిగిలేది గుడ్డితనమే! మొన్నటిదాకా ఎర్ర పులుముడు ఉంది కదా, ఇప్పుడు కాషాయ పులుముడు పులుముతామంటే, మళ్ళీ కొన్నాళ్ళకి, వాళ్ళు “మొన్నటి దాకా కాషాయ పులుముడున్నది కదా! ఇప్పుడు ఎర్ర పులుముడు కి టైం!”, అంటారు. ఈ పులుముళ్ళ కి అంతుండదు. చివరికి జనాలు బలవుతారు.
కొంతమంది ఎర్రపులుముడు ఉన్నపుడు ఇలాంటి టపా ఎందుకు రాయలేదనే అనుమానం ఉందవచ్చు. ఎర్రపులుముడు నే పుట్టక ముందు మొదలయింది. గత పదేళ్ళ లోనూ మన అటెన్షన్ ని ఆకర్షించే సంఘటన ఏమీ  జరగలేదు. కొత్తగా జరుగుతున్నదని పులుముడు గురించి పత్రికలలో వస్తున్న సంఘటనల కి స్పందించటం వలన, ఈ టపా, టప టపా వేయాల్సి వచ్చింది.

Featured

నరేంద్ర మోడీ ని సపోర్ట్ చేయాలని…

నరేంద్ర మోడీ ని సపోర్ట్ చేయాలని నా బ్లాగు లో ఓ సంవత్సరం కిందట ఓ టపా రాసుకొన్నాను. “నే సపోర్ట్ చేయమన్నందుకే దేశం మొత్తం స్పందించి..ఆయనను ఎన్నుకొని ప్రధాన మంత్రిని చేసింది”,………….అని నేననటం లేదు.సపోర్ట్ చేయటానికి నే చెప్పిన కారణాలన్నిటి వలనా సపోర్ట్ చేసింది అని మాత్రం చెప్పగలను. అదే టపా లో మోడీ ని ఏ కారణాల వలన సపోర్ట్ చేయనవసరం లేదో కూడా చెప్పాను..ఆ యన “PM” అయినాక ఆ కారణాలన్నీ ఒక్కొక్కటీ నిజమవుతూ వస్తున్నాయి.
ఏమిటీ?.. “అన్నీ నా బ్లాగులోనే ఉన్నాయిష అంటున్నావు?” అనంటున్నారా?
అక్కడికే వస్తున్నా..మోడీ ప్రధాని అయిన తరువాత జరుగుతాయని నే భయపడిన వాటి లో చివరిది “విద్య కాషాయీకరణ”. అది ముందు గా జరుగుతోంది..సాంప్రదాయ శక్తులు..ముఖ్యం గా నార్త్ లో “అన్నీ మన వేదాల లోనే ఉన్నాయిష” నుంచీ, “అన్నీ వేదాల్లో మాత్రమే ఉన్నాయెహే!”, అనే పరిస్థితి వచ్చింది. కొన్నాళ్ళ కి, “లేవన్న వాడి నాలుక్కోస్తా!” అనే పరిస్థితి వస్తుందేమో తెలియదు.
మోడీ గారు, హిట్లర్ వంటి మూర్ఖుడు కాదు. ఆయన ప్రసంగం విన్నవారికెవరికైనా ఈ విషయం తెలుస్తుంది. ఆయనకు జనాలు ఇచ్చిన mandate ముఖ్యం గా ఆర్ధికపరమైనది.కాంగ్రెస్ తో జనాలు విసిగిపోవటం ఇంకో కారణం. కాబట్టీ “యుధ్ధాలూ, అల్లర్లూ”, వంటి నా మిగిలిన భయాలు నిజమవ్వకుండా ఉండాలని కోరుకొంటున్నాను. మోడీ గారికి ఆ విజ్ఞత ఉందని నా ప్రస్తుత అభిప్రాయం.ఆ అభిప్రాయం తప్పు కాకూడదని కోరుకొంటున్నా

Featured

నేనప్పుడే చెప్పా..!

రాష్ట్రం పరిస్థితి “మింగ మెతుకు లేదు, మీసాలకు సంపెంగ నూనె “, అన్న చందం గా తయారయింది.ఓ పక్క రాష్ట్ర ప్రభుత్వోద్యోగులకు జీతం ఇవ్వలేని పరిస్థితి. ఇంకో పక్క పండగ కి పప్పుబెల్లాల నుంచీ, రైతుల ఋణ మాఫీ (ఐనా అవ్వక పోయినా), కొత్త రాజధాని వరకూ డబ్బు దుబారా శృతి మించిపోతోంది.
చంద్ర బాబు జనాలకు తాయిలాలివ్వటం లో YSR ని తలపిస్తున్నాడు. YSR ఉన్నపుడు, ఐటీ బూం, రియల్ బూం ల వలన వచ్చిన డబ్బన్నా ఉండేది. ఇప్పుడు చిన్న ముక్కయిన రాష్ట్రం లో అంతలో మూడోవంతు కూడా ఆదాయం రాని పరిస్థితి.